XXXi.Sebaſtianus mrͣ.

Inter hec ceperūt corda viroꝝ molleſce̓ Tūc ſcūs ſebaſtianꝰ qͥ ibi aderat erūpēs in mediū dixit O fortiſſimi milites xp̄i. nolite ꝑ miſera blādimēta coronā depone̓ ſēpit̓nā. Sꝫ⁊ꝑentibꝫ dixit Nolite time̓. nō ſeꝑabūt̉ avobis ſꝫ vadūt pare vobis fideveas māſiones. Nā ab inicio mūdihec vita credētes in ſe fefellit. ſe expectātes decepit. de ſe p̄ſum̄tes irriſit⁊ ita nullū oīo certu veddidit: ut oībꝰ ꝓbeʸ eē mētita Vita hec āmonꝫ furē ut rapiat. ira iracundū ut ſeuiatmēdacē ut fallat Ipſa īꝑat crimīaiubet facinorā: ſuadet īiuſta Hec ātꝑſecutio quā hic patim̉ hodie excādeſcit ⁊ cras euaneſcit. hodie exardeſcit. ⁊ cras refrigeſcit. Sub vna hoa̓inducit̉. ⁊ ſb̓ vna hora excludit̉. Dolor āt et̓nꝰ renouả ut ſeuiat. augm̄tat̉ ut exurat. inflāmatur ut puniatIn amorē ergo martirij noſtros iāſuſcitemꝰ affectus Ibi em̄ diabolꝰ ſevinicere exiſtimat qͥ dū capᵗ captꝰ ēDū tenet victꝰ eſt. dū torquet torotur. dū iugulat occiſus eſt. dū inſultat irriſus ē Igỉdū. b. Sebaſt. hͨ exore ꝓferret: ſb̓ito ꝑ vnā fere horā aſplēdoe̓ nimio de celo dn̄te illuīatꝰ ē⁊ ſb̓ illo ſplēdoe̓ pallio cādidiſſiō amictꝰ ⁊ ab āgel̓. vij. clai̓ſſimis c̓cūdatꝰ Iuueīs ec apꝑuit iuxͣ eū: das eipace d. Tu ſꝑ mecū erꝭ ¶ Cū Seb̓. hͨ⁊ hijs ſil̓ia p̄dicae̓t Ioe vxor nichoſtrati. in cuiꝰ domo ſcī cuſtodiebāt̉que loqͣlaꝫ amiſerat: pedibꝫ eiꝰ ꝓuoluta nutibꝫ veniā poſtulabat. Tuncbtūs Sebaſtianꝰ ait. Si ego ẜuꝰ xp̄iſū. ⁊ ſi vera ſūt oīa q̄ ex ore meo hecmulier audiuit ⁊ credidit aꝑiat oseiꝰ qui aꝑuit os ſacharie ꝓphete d̓n̄iAd hāc vocē mulier exclamauit Gn̄dictꝰ ẜmo oris tui ⁊ bn̄dicti qui credūt oībꝫ q̄ locutus es. Vidi em̄ āgelū libꝝ an̄ te tenētē vbi oīa q̄ dixiſtiſcpͥta erāt. Vir āt eiꝰ hec audiens? ꝓcidit ad pedes ſcī Sebaſtiani. ſibi poſtulās indulgeri. Statīqꝫ abſoluēsmartie̓s: rogauit ut liberi abirēt Ꝙ

dixerūt ſe nullatenꝰ deẜturos victoriā quā cepiſſēt. Tātā ig̓ꝫ grāꝫ ⁊ virtutē ſcō ſebaſtiano dn̄s ꝯtulerat ꝙnō ſolū marcellianū ⁊ marcū ī martirij ꝯſtācia roborauit. ſꝫ etiā patrēeoꝝ nomine tarquillinū ⁊ matrē cūmultis alijs ad fidē ꝯuertit. Quosom̄s policarpꝰ preſbiter baptiſauitTarquillinus aūt morbo grauiſſimō laborās: mox ut baptiſatus eſtſanitatē recepit Prefectꝰ āt vrbis rome qͥ ecl̓ morbo grauiſſiō laboa̓batrogauit tarqͥllinū ut ad ſe adduceret eū. qͥ ſibi ſanitatē dederat. Cuꝫ gͦad eū veniſſēt policarpꝰ p̄ſbiter ⁊ ſebaſtianꝰ ⁊ ipē eos rogae̓t ut ſanitatē reciꝑet. dixᵗ ei btūs Sebaſtianꝰ utpriꝰ ydola abnegae̓t. ⁊ ꝯfringēdi eaſibi ptātē traderet ⁊ ſic ſanitateꝫ reciꝑet Cui cum cromaciꝰ prefectus diceret ꝙ ſerui ſui hoc facerent. et nonipē. dixit Sebaſtianꝰ. Timidi deosſuos ꝯfringe̓ formidarēt. Sed ⁊ ſi diabolus hac occaſiōe eos lederet. dicerēt ſe infideles ob hͦ leſos eē: ꝙ deos ꝯfringerēt. Sicqꝫ policarpꝰ ⁊ Sebaſtianꝰ accincti. pluſqͣ ducēta ydola ꝯfregerūt. Pꝰ hoc āt dixer̄t cromacio. Cum nobis ydola ꝯfringētibusſanitatē reciꝑe debuiſti ⁊ n̄ recepiſticertū eſt ꝙ aūt infidelitatē nonduꝫabieciſti aut aliqua idola veſeruaſtiTūc indicauit ſe habere thalamumin quo eāt abſcōdita oīs diſciplinaſtellarū. ꝓ qūuo pat̓ ſuꝰ pluſꝙͣ ducēta pōdera auri expēdea̓t ⁊ ꝑ que futura oīa p̄uidebat. Cui ſebaſtianꝰ. Ꝙͣdiu hoc integꝝ habuerꝭ teip̄m integrū nō habebis. Cūqꝫ ad hͦ ille aſſētiret. tiburciꝰ filiꝰ eius iuuenis egregiꝰ dixit. Nō patiar hoc opꝰ deſtruitā preclaꝝ. ſed ne pat̓ne ſanitati videar eē ꝯtrarius: Duo clibami accēdātur. ut ſi deſtructo oꝑe pat̓ meꝰ ſanitatē nō veceꝑit ābo viui ꝯcrementurCui ſebaſtianꝰ. Sic fiat ut locutꝰ esut ſi qͥd cōtrarietatꝭ dicte ꝯprobatūin ſcō fuerit: mox ꝑ tuā datā ſmīamnos viuos ꝯcremētis: vtiqꝫ ſanitatē