Nycolaus epiſcopꝰViij.

exhortatus eſt alios vt eius patrocinia flagitarēt. quibꝫ orātibus: ſcūsNycolaus nocte illa Cōſtātino inipatori apparuit dicēs Cur illos pͥncipes tā iniuſte cōprehēdiſti ⁊ mortiſine crimine adduxiſti. ſurge veloxeoſqꝫ qnͣto citius dimitti iubēto Sinautē oro deū vt tibi ſuſcitꝫ bellū in qͦtu corruas. ⁊ beſtijs cibus fias Cuiimꝑator. Quis es tu qui hac noctepalaciū meū ingreſſus tl̓ia audes loquiᵉ. Cui ille. Ego ſū nycolaꝰ mirreeciuitatis ep̄s. Sꝫ ⁊ p̄fectū ſil̓r ꝑ viſūterruit di. Mente ⁊ ſēſu ꝑdā te. Curnecē innocētiū cōſenſiſti Vge cito ⁊eos liberae̓ ſtudē. Sinautē corpꝰ tuūverniibꝫ ſcaturiet ⁊ domꝰ tua citiusdeſtruet̉ Cui ille. Quis es tu qͥ nob̓tanta minaris? Scito me inqͥt eē nycolaū mirree ciuitatꝭ ep̄m Vtriſqꝫ g̓vigilātibꝫ: ſtatī mutuo ſua ſomniapandūt ⁊ ꝓ illis incarceratꝭ ꝯtinuomittūt. Quibꝫ ayt imꝑator Quasmagicas noſtis artes vt tātis nosilludatꝭ ſomnijs? Cui rn̄derūt ſe magos nō eſſe nec mortꝭ̓ ſiaꝫ meruiſſeTūc imꝑator. noſtis inqͥt hoīem cuinomē eſt nycolaꝰ At illi audito hocnoīe manꝰ extēderūt in celū rogatesdominū vt eos ſcī nycolai meritis apn̄ti ꝑiculo liberae̓t. Cū īꝑator totāvitā eius ⁊ miracula ab eis didiciſſꝫdixit eis. Itē ⁊ deo grās agitr qͥ voseius p̄cibꝫ liberauit. ſꝫ ⁊ de vr̄is eidēafferte gaudiolis rogates eū vt vlterius in minas n̄ inferat: ſꝫ pro mein regno meo ad dominū p̄ces fundat Poſt paucos dies p̄dicti viri adfamulū dei veniūt oxqꝫ ad eius pedes humil̓r ſe ꝓſternūt dicētes. Ve̓dei famulꝰ es: vore cultor ⁊ amaborxp̄i Cūqꝫ ſibi oīa ꝑ ordine retuliſſētille eleuatꝭ in celū manibꝫ imimēſasdeo retulit laudes. ac bn̄ inſtructospͥncipes ad ꝓpͥa remiſit ¶ Cū āt dn̄seū vellet aſſume̓ rogauit deū vt agelos ſibi mitte̓t. inclinatō capide angeloſ ad ſeveniētes vidᵗ Et dcō Psͣ.In te dn̄e ſpeāui. vſqꝫ In ma. tuas

tradidit ſpm̄ annio dn̄i. cccxliij. qͥ cūſepultꝰ eſſꝫ in tūba marmoe̓a. a capite fōs obei ⁊ a pedibꝫ fōs aq̄ ꝓfluxit⁊ vſqꝫ hodie ex eiꝰ mēbris ſacrū veſudat oleū valens in ſalutē multorū.Succeſſit aūt ei qͥdā vir bonꝰ qͥ tn̄ deſede ſua ab inuidis eſt depulſuſ quoeiectō oleū fluere deſijt. ſed eo reuocato protinus emanauit Poſt multūtꝑis turchi mirreā ciuitatē deſtruxerūt. ⁊ tumbā ſancti nycolai aperuerūt oſſaqꝫ eiꝰ in oleo natātiā in vrbēbaream reuerēter tulerūt ano dnilxxxviij ¶ Vir quidā ab vno iudeo quādā ſūmā pecunie mutuo accepit iurās. ſuꝑ altare ſcī nycolai cūaliū fideuiſſorē habe̓ neqͥret ꝙ ꝙͣ citius poſſꝫ ſibi vedderet. tenente illodiu illā pecuniā iudeꝰ eā expoſtulat.ſꝫ eā ſibi reddidiſſe affirmat. trahitergo eū ad iudiciū ⁊ iuramētū indicitur debitori. ille baculū cauatū quēauro minuto impleuea̓t ſecū tulea̓tac ſi eiꝰ adminiculo indige̓t Volensigit̉ iuramētū face̓: iudeo baculū tradidit veſeruandū Iurauit ille ꝙ plꝰſibi vedidit etiā ꝙͣ debe̓t. Facto autēiuramēto baculū ſuū repetijt ⁊ iudeus ignarus aſtutie eū ſibi reddidᵗRediens autē qui fraudeꝫ fecerat inquodā biuio oppſſus ſomno corruitcurruſqꝫ cū imipetu veniēs eū necauit⁊ plenū baculū auro fregit ⁊ aurumeffudit. Audiens hoc iudeus cōcitusilluc venit. Cūqꝫ dolū vidiſſꝫ ⁊ a multis fuggere? vt auꝝ reciꝑet: ōnino venuit. niſi qͥ defūctus fuerat: ad vitābtī Nycolai meritꝭ vedderẻ aſſerēsſe ſi hoc fieret baptiſma ſuſceptuꝝ ⁊xp̄ianū futuꝝ Cōtinuo igỉ qͥ defūctꝰfuerat ſuſcitả ⁊ iudeus in xp̄i noīebaptiſả ¶ Quidā iudeꝰ vidēs beatiNycōlai v̓tuoſā potētiā in miracuſfaciēdis: magine eius ſibi fieri feciteamqꝫ in ſua domo collocauit. Curires ſuas cū aliquando longius iretCum nimis commendabat hec vel ſimilia verba dicens. Ecce nycolae:omnia bona meā vobis cuſtodienda