De ſancto NycolaoViij.

centū modijs ꝑ quālibet nauē fameꝑiclitantibꝫ ſubuenirēt Cui nlli. Nōaudemꝰ pr̄ qꝛ inēſuratū ē: ⁊ in alexādriā oportet horrea īꝑatorꝭ nos veddere Quibꝫ ſcūs inqͥt Facite nūc qd̓dico ⁊ vob̓ in dei v̓tuta ꝓmitto ꝙ nullaꝫ minoratione habebitꝭ apud vegiū exactorē. qd̓ cū feciſſēt ⁊ eandemenſurā quā alexandrie acceperātveddidiſſēt miniſtri imꝑatorꝭ miraculū vefer̄t ⁊ deū in ſuo famulo magnifica laude attollūt Frumentū aūtẜm vniuſcuiuſqꝫ indigentiaꝫ vir deidiſtribuit ita vt miraculoſe duobꝰannis nō tm̄ advictū ſuffice̓t ſꝫ etiāad vſū ſeminis abundae̓t Cumqꝫaūt vegio illa idolis deſeruijſſꝫ pre ceberis nefande dyane ſimnlacrū ppl̓scōluerat: adeo ꝙ vſqꝫ ad tp̄s viri deinō nulli ruſtici p̄dicte regioni execrabiliter deſeruiret ac ſub qͣdā arboreꝯſecrata dyane quoſdā ritus gētilium exercerēt ac vir dei p̄dictū ritū d̓omnibꝫ finibꝫ expulit. ipſāqꝫ arborē p̄cidi mādauit. Iratus ex hͦ cōtraeū hoſtis antiquus oleuꝫ midia conqd̓ ꝯͣ naturā in aqua ⁊ lapidibꝫ ardet ꝯfecit. ſeqꝫ in formā cuiuſdā veligioſe femine trāſfigurās quibuſdāad virū dei nauigantibꝫ in quadā ſagenula obuiauit ſicqꝫ affata eſt eosMallem ad ſanctū dei vobiſcū venireſꝫ nequeo Rogo ergo vt hoc oleū adeius eccleſiā deferatꝭ ⁊ ob mei memoriā exinde aule eiuſ ꝑietes liniatꝭ. etſtatī euanuit Et ecce aliā cernūt miraculā cū honeſtis ꝑſonis. inter qͦsvnꝰ erat ſi mil̓ ſancto Nycolao quiſic ayt illis. Heu qͥd mulier illa vob̓locuta eſt vel qͥd attulit?. Illi auteꝫcūcta ꝑ ordinē narrauerunt. Quibꝰꝫille ait Hec ē impudica dyana ⁊ vtme verū dicere ꝯprobetis oleū illudin mare proiicite ⁊ ardebit Quibusproiicientibꝫ: ingens ignis in mariſuccendit̉ ⁊ cōtra naturā diutius inmari ardere conſpicitur. Venientesigitur ad ſeruū dei ayebant Vere tues ille qui nobis in mari apparuiſti

⁊ a dyaboli infidijs liberaſti ¶ Peridem tp̄s cū quēdā genſ romano imperio vebellaſſet: contra eam impator tres pͥncipes: nepocianū: vrſū etapilionē miſit quos portuī adriatico ob ventū ꝯtrariū applicatos beatus nicolaus vt ſecū ꝯmederet inuitauit volens vt gentē ſua a rapiniscōpeſcerent quas in nūdinis exercebant. Interim dū ſanctus abeſſconſul corruptus pecunia tres innocentes a militibꝰ iuſſit decollari qd̓vt vir ſanctus audiuit rogauit pͥncipes illos vt ſecū vſqꝫ illuc graduconcito ꝓperarent venienſqꝫ ad locūvbi decollandi erant: inuenit eos poplice flexo: ⁊ facie iam velata ⁊ ſpicūlatore enſem ſuꝑ eos eorūqꝫ capitaſam vibraſſe. At nicolaus zelo acceſus. in lictorē ſe audacter ingeſſit. ⁊gladiuꝫ de manu eius eminꝰ ꝓpulitinnocenteſqꝫ ſobuēs eos incolumēsſecū duxit Ilico ad p̄toriū cōſulꝓperat ⁊ fores clauſas vi veſerat. Moxilli cōſul occurrens ſalutauit eū. Acſanctus dixit. Inimice dei legis preuaricator qua demeritate preſumpſiſti tanti conſcius ſceleris vultū cōſpicere noſtrū. Quē poſtꝙͣ plui̓mūobiurgauit ad p̄ces poſtmodū illorū ducū eum penitentē benigne recepit Recepta ergo benedictione miperiales nuncij iter ꝑagunt ⁊ imperio ſine ſanguine hoſtes ſubdunt.Redeūtes itaqꝫ ab imperatore magnifice ſūt recepti. Quidam autē eoꝝfelicitatibus inuidenteſ prefecto miperatoris prece et precio ſuggeſſer̄tvt eos apud imperatore de leſe maieſtatis crimine accuſaret. qui cumimperatoi̓ ſuggeſſiſſent: ille iniofurore repletus eos incarcerari precepit ac ſine aliqua interrogationeeos illa nocte occidi mandauit Quicum a cuſtode didiciſſent ſciderūt veſtimenta ſua ⁊ gemere amaꝝ ceporunt. Tunc vnus eoꝝ ſcilicet Nepocianus recolens qualiter ſanctusNycolaꝰ tres innocētes libra̓uerat