De ſancto NycolaoFo. Nonū

cōmitto. et niſi bn̄ oīa cuſtodicitis:vltionē expetā de vobis v̓beibꝰ ⁊ flagellis. Quādā igr̄ vice dū ille abeſſet: fures adueniūt cūcta rapiūt ſolam ymagine derelinquūt. Iudeusaūt redies ⁊ ſe ſpoliatū vides imīagine alloqͥt tl̓ibus vel ſil̓ibus vſus v̓bis. dn̄e nicolae. nōne in domo mea:vos poſuerā vt res meas a latronibꝫſeruaretis? Cur hoc facere voluiſtisLatrones qͣre nō ꝓhibuiſtis? igiturdura tormēta recipietꝭ ⁊ ꝓ latronibꝰprnā luctꝭ ſicqꝫ danū in vr̄is vecōpeſabo tormētꝭ ⁊ furore meū in vris veftigea̓bo v̓beribꝫ ⁊ flāgellis. Arripiens gͦ iudeꝰ iīagine dure ea v̓berabat. dureqꝫ flāgellabat. Mira resprorſus ⁊ ſtupēdā. diuidētibꝫ fui̓bꝫ q̄rapuerāt ſcūs dei tanꝙͣ in ſe v̓bra̓ excepiſſet euidet̉ apparuit hec vel filiav̓ba dicēs. Cur tā dure ꝓvobis flagellatus fūº. cur tā dure ꝓ vob̓ ⁊ crudelit̓ v̓beratꝰ cur tormēta tot paſſusecce quo corpꝰ meū luit. Ecce qͣlitereffuſione ſangͥnis rubꝫ. Pergite citius ⁊ cūcta reddite q̄ tuliſtis alioqͥndei oīpotētis ī vos ira deſeuiet. i ta vtſcelus vr̄m in mediu publicet̉. ⁊ qͥlibet vr̄m ſuſpēdiū patiat̉. Ad quē nl̓li. Quis es tu qͥ talia nobis loq̄ris?Et ille Ego ſū nicolaꝰ ſeruꝰ ih̓u xp̄ique iudeus ille ꝓ rebus ſuis qͥs tuliſtis tam crudelit̓ flāgellauit. Illi gͦterriti ad iuideū veniūt. miraculū voferūt. ab eo qͥd ymagini fecerit audiut. cūcta reddūt Sicqꝫ latrones adviā redeūt rectitudīs ⁊ iudeꝰ fidē aniplectỉ ſaluatorꝭ Vir qͥdā ꝓ amorefilij ſui lrās diſcētis feſtū ſci Nicolaiānualit̓ ſolēnit̓ celebrabat Quadāigit̉ vice pr̄ pueri cōuiuiū preꝑauit⁊ multos clericos inuitauit. Venitdyabolꝰ ad ianuā in habitu ꝑegrini petēs elemoſinaꝫ ſibi dari. Iubetqͣntotiꝰ pr̄ filio vt det elemoſinā ꝑegrino. ꝓperat puer: ſꝫ ꝑegrinū noninuenies inſeqͥtur abeunte Cūqꝫ adquenda campū ꝑueniſſet apprehendens dyabolus pueꝝ ſtrangulauit

Qd̓ audiēs pr̄ vehemēter in geniuitcorpꝰ tulit ⁊ in thalamo collocauit.cepᵗqꝫ p̄ doloe̓ clamae̓ ⁊ dice̓. fili dulciſſime qūō ē vob̓ˢ ſcē nicolae heccieē merces honorꝭ quē vob̓ tā diu̓ exhibuiꝰ Et cū hͨ ⁊ ſil̓ia dicet: ſtatī puer qͣſi de ſōno euigilās oculoſ aꝑuitac ſurrexit Vir qͥdā nobil̓ rogauitbtm̄ nico. vt ſibi filiū a dn̄o impetrͣret ꝓmittēs ſe filiū ad eius ecc̄iaꝫ ductuꝝ ⁊ ciſū aureū oblatuꝝ Filiꝰ gͦ naſcit̉ ⁊ ad etatē ꝑducỉ ⁊ ciſus aureusfieri iubet̉. Qui dū eī valde placeretſuis adaptauit vſibꝫ. ⁊ aliu eqͥualētē fieri p̄cepit. Nauigatibꝫ itaqꝫ adeccīaꝫ ſcī nicolai iuibꝫ pr̄ filio vt ī illocifo quē pͥº ſibi fieri fecea̓t aquā afferret ſibi. Pner atcū vellet haurirecū cifo in mare cecidit ⁊ ſtatī diſpūitDr̄ āt eū amae̓ flēs nihilominꝰ votum ſuū ꝑfecit Veniēs igỉ ad altareſancti Nÿcolai: cū obtuliſſet ſecūdūciſum tanꝙͣ ꝓiectus cecidit de altariCū aūt eū eleuaſſet ⁊ ſuꝑ altae̓ iteꝝpoſuiſſꝫ rurſꝰ de altari lōgiꝰ ē ꝓiectꝰeleuas āt ſuꝑ altae̓ iteꝝ eū terco pofuit ⁊ adhuc tercio longius eſt ꝓiectus Mirātibꝫ omnibꝫ ad tā grandēſpectaculū. Ecce puer ſanꝰ ⁊ incolumis aduenit. pͥmū ciſū ſuis geſtasin manibꝫ narrauitqꝫ cora oībus ꝙqn̄ in mare cecidit ſtatī btus Nicolaus affuit ⁊ eū illeſū ſeruauit. ſicqꝫpr̄ eiꝰ letꝰ effectꝰ ē vtrūqꝫ ciſū btō nnico lao obtulᵗ Quidā vir diueſ meritꝭ ſcī nicolai filiū habuit que a deodatū vocauit. hic ig̉ ſcō dei capellā īdomo ſua ꝯſtruēs omī āno feſtū eiꝰſolēnit̓ celebrbat. Ea̓t at locꝰ ille ſitus iuxͣ terrā agarenoꝝ a do datꝰ: qͣdā vice ab agae̓nis capit̉ ⁊ in ẜuitutē vegis eoꝝ deputat̉ Seq̄nti āno dūfeſtū ſcī Nicolai pr̄ eiꝰ deuote celebrvet ⁊ p̄cioſū ciſū tenes r̓gi aſtiſte̓: r̄colit ſuā capconē parētū dolorē ⁊ gaudiū qd̓ eā die in domo ſua fiebat cepitqꝫ altiꝰ ſuſpirae̓ Quoꝝ ſuſpirioꝝcauſā dū vex nimis extorſiſſꝫ. ait r̓xQuicqͥd tuus Nicolaꝰ agat: tu hic