Nycolaus epiſcopꝰVij.
populos vita ⁊ doctrina docuit vicia⁊ pctā vince̓. Vel Nycolaꝰ a nicosqd̓ eſt victoriā ⁊ laus qͣſi victorioſalaus Cuiꝰ legendā doctores argolidicōſcripſerūt Eſt aūt argos ẜm Iſiciuitas grecie. vn̄ argolici greci vocant̉ Alibi qͦꝫ legit̉ ꝙ Methodiꝰ pr̄iarcha ea grece ſcripſit qua Ioh̓esdyaconꝰ in latinū trāſtulit ⁊ pluraHyſtoria TaobaddiditIcolaus ciuis pate̓ vrbis ex diuitibꝫ ⁊ ſcis parentibꝫ originētraxit Preius Epiphamiꝰ ater ꝟoIohāna dcā eſt. Que cū in pͥmeuoiuuetutꝭ ſue flore ꝑentes genutiſſētdeinceps ꝯtinēter viuētes celibē vitāduxerūt Hic pͥma die dū balneareʳerectꝰ ſtetit ī pelui. inſuꝑ qͣrta ⁊ ſexͣferia tm̄ ſenel vbra̓ fugebat. Factꝰaūt iuuenis: alioꝝ iuuenū deuitanslaſciuias eccīāꝝ potiꝰ terebāt limīa⁊ qͥcqͥd ibi de ſacra ſcpͥtura intellige̓pobea̓t memorit̓ retinebat ¶ Parētibꝰ ꝟo ſuis defūctis cogitae̓ bepᵗ qͣl̓rtantā diuitiarū cōpiam nō ad laudēhūanā ſꝫ ad gl̓am dei diſpēſae̓t Tūcqͥdā ꝯiticaneꝰ ſuꝰ ſatis nobil̓ tres filias v̓gines ad inopīa ꝓſtitue̓ cogit̉ut ſic infami eaꝝ ꝯmercio alerẻ Qd̓vbi ſcūs cōperit: ſcelus abhorruit ⁊maſſam auri pano īuolutā in domūeiꝰ ꝑ feneſtrā nocte clā iecit clamqꝫreceſſit. Mane ſurgēs hō maſſaꝫ auri repperit ⁊ do gras ages pͥmogenite nuptias celebruit. Nō multo pꝰtꝑe dei famulus ſimile ꝑegit opus.Qd̓ rurſus ille repiens ⁊ in laudesimmenſas ꝓrupens decetero vigilareꝓpoſuit vt ſciret quis eſſet qui ſueinopie ſubueniſſꝫ. poſt paucos etiādies duplicatā auri maſſam in domū ꝓiecit: ad cuius ſonitū ille excitatur ⁊ nycolaū fugientē inſeqͥturtaliqꝫ vocē alloqͥtur. ſiſte gradū teqꝫaſpectui ne ſbtrͣhas nrō. ſicqꝫ accurvens velociꝰ nicolaū hūc eſſe cognouit: ⁊ mox humi ꝓſtratus oſcularivolebāt pedes eiꝰ. qd̓ ille vefugiensab eo exegit ne eū ꝙͣdiu viue̓t publi
caret. ¶ Poſt hoc mirree ciuitatis defūcto ep̄o ꝯueniūt ep̄i illiꝰ eccīe de epōꝓuiſuri. Aderat nnit̓ eos qͥdā magneauctis ep̄s ad cꝰ electioneꝫ oīm ſmadepēdebat. Cū igit̉ cūctos ieiunijs ⁊orōnibꝫ inſiſte̓ monuiſſꝫ: nocte illāvocē audiuit dicētē ſibi? vt hoa̓ matutinali fores eccīe obſeruae̓t ⁊ quēpͥmū ad ecc̄iam cuiꝰ etiam nomē eſtNycolaꝰ venire cōſpice̓t ipſū in ep̄mcōſecraret Hoc gͦ alijs venelās ep̄isadmonuit vt oēs orōni inſiſteret. etip̄e p̄ foribꝫ excubae̓t Miꝝ in modūhoā matutinali qͣſi a dō miſſus anteoēs ſe agebat nycolaꝰ. quē apphendens Ep̄s dixit ei. Qd̓ tibi nomē ēIlle vt ea̓t colūbina ſimplicitate plenus: inclinato capite nicolaus inqͥtvr̄e ſcītatis ſeruꝰ Quē in ecc̄ia ducētes licet plurimū renitentē: in cathedra collocauer̄t Ipſe aūt eandē quāpͥus hūilitatē ⁊ moꝝ gͣuitatē in oībꝫſectabat in orōne ꝑuigilabat: corpꝰmacea̓bat. mulieꝝ ꝯſortia fugiebathuilis erat in oēs ſuſcipiēdo. efficaxin loquēdo. alacer in exhortādo ſeuorus in corripiendo ¶ Fertur qͦꝫ vt inquādā cronica legit̉ beatū nycolanniceno int̓fuiſſe cōcilio. ¶ Quadā diedū quidā naute ꝑiclitarentur ita cūlacrimis orauerūt. nycolae ſerue deiſi vera ſūt qͥ de te audiuimꝰ nunc eaexperiamur ox quidā in eius ſimilitudine apparuit dicens. Ecce aſſūvocaſtis em̄ me. ⁊ cepit eos ī antennis ⁊ rudentibꝫ alijſqꝫ adiuuare nauis armis. ſtatimqꝫ ceſſauit tempeſtas. Cum autem ad eius eccleſiamveniſſent quē nūꝙͣ viderant ſine indice cognouerunt. Tunc dō ⁊ ſibi deſua liberatione gratias egerunt qd̓ille diuine miſericordie ⁊ eorum fidei nō ſuis meritis attribuere docuitQuoda tꝑe ꝑ totam prouiiciamſtī Nÿcolai fames valida ꝑtulit itavt om̄ibꝫ deficerēt alimenta. Audidiens autē vir dei naues onuſtas tritico portuī applicuiſſe: illuc ſtatī ꝓficiſcitur: rogans nautas vt ſaltē in