Vij.De ſancto Andrea
grauis. quaꝫ ſi enodare ſciuerit admittả Si aūt neſcierit tanꝙͣ inſcius⁊ indignꝰ ab ep̄i pn̄tiā repellat̉ Fauent oēs eius ſie ⁊ qͥs ſufficiēs eſſꝫhac queſtionē ꝓpone̓ ſciſcitan̉ Cūqꝫnullꝰ ſufficiens inueniret̉: ep̄s dixitQuis em̄ noſtꝝ ad hͦ tā ſufficienſ ēꝙͣ vos o dn̄a. q̄ ceteros nos ⁊ eloqͥntiā p̄ceditꝭ et ſapientia plꝰ nob̓ oībꝰrutilatꝭ Vos igỉ hac ꝓponite q̄ſtionē. Tūc illa dixit. Interroget̉. qd̓ ēmaius miraculū qd̓ deꝰ viī ꝙ in ꝑuare fecerit?. Interrogatꝰ de hͦ ꝑeg̓nusꝑ nūciū dixit. Diu̓ſitas ⁊ excellentiafacierū Inter tot em̄ hoīes qͥ fuerūtab iitio mūdi et vſqꝫ in fuiē futuriſūt: duo reꝑiri n̄ poſſēt quoꝝ faciesꝑ oīa ſil̓es eſſēt In ipſa qͦꝫ tā minima facie deꝰ oīpotēs oēs ſenſus corporꝭ̓ collocauit Audientes oēs eiusreſpōſione admirātes dixer̄t. vera ēet optima ſoluco queſtionis. Tuncmulier ayt. Proponat̉ ſibi ſecundaqueſtio gͣuior in qͣ meliꝰ poſſumuseius ſapiētiā experiri. Querả ab eovbi terra ſit altior omni celoº. Pcōtatus de hͦ ꝑeg̓nꝰ: reſpōdit. In celoempireo vbi reſidet corpꝰ xp̄i Corpꝰem̄ xp̄i qd̓ eſt altius omni celo ē denrā carne formatuꝫ. porro caro nrāquedā terreā ſb̓ſtantia ē. Cū igit̉ corpus xp̄i ſuꝑ oēs celos ſit: et de nrācarnie originē duxerit caro aūt nrāde terra ſit ꝯdita: cōſtat ꝙ vbi corpꝰxp̄i reſidet: ibi ꝓculdubio t̓ra altiorcelo manet. Refert nūcius qͥd reſpōderat ꝑeg̓nꝰ Et ecce veſpōſionē eꝰmīrabiliter approbat ⁊ magnificē eiꝰſapientiā laudat. Tūc iteꝝ illa dixitFiat ei tercia queſtio gͣuiſſima⁊ occulta et ad ſoluendū difficil̓ ⁊ obſcūra vt ſic eius ſapientia tercio cōprobetur. et ſi dignꝰ ſit ꝙ ad menſā ep̄imerito admittat̉ Querat̉ igitur ſicab eo quantū ſpaciū ſit a terra vſqꝫad celū Reqͥſitus de hͦ ꝑegrinꝰ nūciodixit. Vade ad eū qͥ te miſit ad meade hoc eū diligentius ꝑcontare Ipēem̄ melius me nouit hoc et ideo tibi.
de hoc melius veſpōdebit. Nā ipē illud ſpaciū menſurauit quādo de celo in abyſſū cecidit. ego nūꝙͣ de celocecidi ⁊ idō illud ſpāciū nūꝙͣ tl̓r mēfuraui. nō eſt em̄ mulier ſed dyabolus qͥ ſe poſuit in ſil̓itudinē mulierꝭAudiens hͦ nūcius vehemēter exꝑauit ⁊ ea q̄ audiea̓t corā oībꝫ r̓citauitMirātibꝫ itaq̄ꝫ oībꝫ ⁊ ſtupētibꝫ: antiquus hoſtis de medio eoꝝ euanuit.Ep̄s at vediēs ad ſe amae̓ redarguitſeipſū ⁊ de pp etrͣta culpa veniā lamētabilit̓ p̄cabat̉ Miſitqꝫ nūciū vt introducerẻ ꝑeg̓nꝰ ſꝫ nequaꝙͣ ampliꝰinuenit̉ Ep̄s ꝟ̓o tūc ppl̓m cōuocauit⁊ el euident̓ expoſuit ordinē geſtē veīPrecepitqꝫ vt oēs ieiunijs ⁊ orōnibꝫinfiſterēt ſi forte dn̄s alicui veuela vedignaret̉ quiſnā ille ꝑeg̓nus fueritqͥ eū a tanto ꝑ iculo liberauit Reuelatū eſt illa nocte epō. ꝙ btūs Andreas fuerit: qui pro libra̓tionē ep̄iſe poſuerit in habitu ꝑegrini. Cepitigitur epiſcopus in deuotione beatiAndree magl̓ creſcere ac eū exinde inveuerentia habe̓ Cū autē p̄poſituscuiuſdā ciuitatꝭ agrū ſcī Andree abſtuliſſꝫ ⁊ ob hͦ gͣuiſſimis febribꝫ orāte ep̄o fuiſſꝫ arreptꝰ: ille ep̄m rogauit vt ꝓ ſe oraret ⁊ agrū ſibi vedde̓tSed cū orante epō ſanitateꝫ vecepiſſꝫagrū iteꝝ vſurpauit. Tūc ep̄s orationi ſe dedit et ecce om̄s lampadesfregit diceris. hic lumē nō accendet̉donec dn̄s ſe de ſuo imimico vindicet⁊ ec̄c̄ia qd̓ amiſit recupe̓t Et ecce p̄pofitus iteꝝ gͣuiſſimis febribꝫ laborauit. Miſitqꝫ nūcios epō vt ꝓ ſe oraret ⁊ agꝝ ſuū ⁊ aliū ſil̓em ſibi r̓dde̓tCui cū ep̄s rn̄de̓t: iā oraui ⁊ exaudiuit me dn̄s: ipē ad ep̄ꝫ ſe portat̓ fecit⁊ vt ecc̄iam intrͣret ad orandū ep̄mcoegit. Et dū ep̄s ecc̄iam ingrediturille ſb̓itō morit̉ ⁊ āger ecc̄ie r̓ſtituit̉¶ De ſancto Nycolao.Icōlaꝰ d̓r a nicos qd̓ ē victoria. ⁊ laoſ qd̓ ē ppl̓s qͣi victoi̓apR vicioꝝ q̄ ppl̓aria ſūt etvilia Vl̓ dr̄ victoria ppl̓i qꝛ multos