Andreas apoſtolꝰVi.

ne mihi id vltra cōmendes: ſed depofitū veddo. Cōmenda alteri corpꝰ hocrogo ne me id vltra īpediat: ſꝫ veſurr̄cuaꝝ ẜuet ⁊ reddat vt⁊ ipſū qͦꝫ meritūſui laborꝭ recipiat inet̓nū. Terre illd̓ꝯmēda vt me āpliꝰ vigilae̓ n̄ oꝑbeat⁊ libe̓ ad te fontē indeficiētis gaudijtēdere anxiantē iā n̄ retrͣhat:n̄ impediat. Hec augꝰ. Hijs dcīs ſplendornimiꝰ de celo veniēs dimidia hoa̓ eūcircūdedit. ita vt nullꝰ eū vide̓ poſſꝫ. ⁊abſcedēte lumīe: ſil̓ cū ipō lumīe ſpiritū tradidit aximilla vero vxoregee tulit corpꝰ apl̓ia hōrifice ſepeliuit Egeas vero an̄ꝙͣ domū vediſſi: arreptus ademone: in via corā oībꝫ expia̓uit ¶ Aiūt de ſepulcro ſcī Andreemana in modū farine: ⁊ oleū cū odore ſuauiſſiō emanare. a qͦ q̄ ſit annifuturi fertilitas incol̓ regionis illiꝰon̄dit̉. Nā ſi exigue ꝓfluit: exiguūt̓ra exhibꝫ fructū. ſi cōpioſe: copioſūHoc forte antiqͥtꝰ veꝝ fuit: ſꝫ mō eiꝰcorpꝰ apd̓ Cōſtatinopolī tnͣſtatū ꝑhibẻ ¶ Ep̄s qͥdā r̓ligioſā agēs vitābeatū Andrea int̓ ceteros ⁊ ſupͣ ceteros ſcōs in veneratōe hbat ita ꝙ inſuis oꝑibꝫ hūc ſꝑ tytulū p̄ponebatAd hōrē dei ⁊ btī andree. Inuidēs g̓viro ſcō hoſtis ātiquꝰ ad eū decipiēdū toͣ calliditate ſe cōtulit ſeqꝫ in formā pulch̓rime mulierꝭ tranſfōruit.Venit gͦ ad palaciū ep̄i aſſerens ſevolle ꝯfiteri eidē Mandat ep̄s vt ſuopenitōtiario cōfiteat̉ cui plenitudinētradiderat ptātis. Renunciat illa ꝙnulli hoīm n̓ ſibi ſecreta ꝯſciētie ſuereuelabit. ſicqꝫ victꝰ ep̄s eā ad ſe venire p̄cepit Cui illa. Obſecro dn̄e miſevere mei Ego em̄ in aniſ puellaribꝰvt cernitꝭ ꝯſtituta: ⁊ a puericia delicate iutrita nec nō a regia ſtirpe ꝓgenita: hūc in ꝑegrino hītu ſola veni. Nā pr̄ meꝰ rex ē ⁊ potēs valde. qͥcuidā magno pͥncipi volebat me inꝯiugiū ſociae̓. Cui rn̄di ꝙ ōnē thoꝝabominabar maritalē qꝛ v̓ginitatēmeā xpō imppetuum dedicaui. ⁊ ideonūꝙͣ poſſē in carnalē cōpulā ꝯſētire

Deniqꝫ ſic artata: oportebat me auteius volūtati obedie̓. aut oerte diu̓ſaſubive ſupplicia. Latenter fugā inijmagl̓ eligēs exulare. ꝙͣ ſpōſo meo fidem infringe̓ Audiēs ꝟo vr̄e ſcītatisp̄coniū: ſb̓ alas veſte ꝓtectionis cōfugi: ſperās me apd̓ vos locū reperire q̓etis. vbi poſſim cōtemplatōniscaꝑe ſecreta filentia. pn̄tiſqꝫ vite vitare naufragia ⁊ ꝑ̄turbatōes mūdifuge̓ ꝑſtrepētis. Admirās in ea ep̄snobilitatē gn̓is: pulch̓tudinē corporis: tā immenſū decorē: ⁊ tante eloquētie venuſtātē: placida ⁊ benignavoce rn̄t Eſto ſecura filia: nec formides qꝛ ille ob cuiꝰ amorē te ⁊ tuos ⁊tua tā virilit̓ ꝯtēpſiſti: tibi ob hoc inpn̄ti cumulū gre⁊ ī futuro plenitudinē gl̓e largiet̉ Sꝫ ⁊ ego ẜuus eiusme ⁊ mea tibi offero. eligaſqꝫ tibi vtplacuei̓t māſionē Volo aūt vt mecūhodie prādere debeas. Cui illa. Noliinqͥt pr̄. nioli de hac re me rogae̓: neforte ex hͦ aliqͣ male ſuſpitionis cāꝓueniret. ⁊ mntor famē vr̄e denigͣtionē aliquā pateret̉ Ad quā ep̄s dixiOlures erimꝰ ⁊ nō ſoli ⁊ ido nullꝰmale ſuſpitōis ſcrupulꝰ potei̓t generari. Venientes itaqꝫ ad menſā ep̄s⁊ illa ex oppoſito conſederūt. ceterishinc ⁊ inde reſidētibꝫ: intendit in eāep̄s crebro. eiuſqꝫ faciē intueri nō doſinit ⁊ pulch̓tudinē admirari. Sicqꝫdū oculus figỉ. animꝰ ſautiả. ⁊ dueius faciē nō definit intueri: ātiquꝰhoſtis cor eius gͣui iaculo vulnea̓uitgͣuiter. Perpēdit ipſe dyabolꝰ hoc ⁊pulch̓tudinē ſua cepit magꝭ̓ac magis augere. Iamqꝫ ep̄s ꝓximꝰ eratcōſenſui vt eā de illicito oꝑe attēptaret quando poſſibilitas ſe offerret.Tūc ſubito ꝑegrinus venit ad oſtium. crebris ictibꝫ ⁊ magnis clamoribus ſibi poſtulās aꝑiri. Cūqꝫ ſibiaꝑire nollent. ⁊ ille clamoribꝫ ⁊ ictibus nimis eis fieret īportunꝰ: interrogauit ep̄s mulierē ſi ingreſſū illius hoīs ꝑegrini acceptaret. Cui illaProponat̉ ſibi aliquā queſtio ſatis