ꝑ ligiū mortē intulerat p̄uaricādocōgruū fuit vt ſcd̓s homo per lignūmortē pelleret patiendo. Scd̓a qꝛ deimimaculata terrā factꝰ fuit pͥuaricator: ꝯgruū fuit vt de mmimaculatavirgine naſceret̉ recōciliabor Terciaq ad ad cibū vetitu incōtinent̓ marius extēdebat: cōgruū fuit vt ſcd̓sada in crlice mimaculatas manꝰ extenderet. Quarta qꝛ adā cibū ſuauem vetitū guſtauerat. cōgruū fuitAd hoc ꝙ ꝯtrariū pelleret̉ ꝯtrario vtxp̄s eſca fellea cibaretur Quinta ꝙad hoc ꝙ xp̄s nobis ſuā immorlitatē cōferret: cōgruū fuit vt nrām ſibimorlitatē aſſume̓t. Niſi em̄ factusfuiſſꝫ deꝰ morlis: hō nō fieret immōꝫlis Tūc egeas dixit. Hec vana tuisN arra. ⁊ in obtēpea̓. ⁊ dijs ſacrificaōnipotētibꝫ. Cui andreas. Omnipotēti deo agnū immaculatū quotidieoffero. qͥ poſtꝙͣ a toto ppl̓o cōmeſtꝰfuerit viuꝰ ⁊ n̄tiger ꝑſeuea̓t. Egeaqͦ modo hocfieret reqͥrente: dixit ndreas. vt formā diſcipuli aſſume̓t.Cui egeas. Ego cū bormētis a te exigā hꝰ rei noticiā. Itaqꝫ iratꝰ iuſſitcum in carcere reclūdi. Mane factotribunali ſciſcit̉. ⁊ ad ſacrificiū ydoloꝝ egeas eū inuitare cepit iteꝝ: dicens. Niſi mͥ obtēperaueris. in ipſāquā laudaſti cruce faciā te ſuſpendiCūqꝫ ei multa ſupplicia minaretur:dixit andreas. Quicqͥd tibi videturin ſupplicijs magl̓ excogita Tāto eīregi meo ero acceptior? quato fueroꝓ noīe eius in tormētis cōſtantiorTūc iuſſit eū a. xxxj. militibꝫ cedi ⁊ceſū manibꝫ ⁊ pedibꝫ cruci alligariut ſic longiorē recipe̓t cruciatū Cūqꝫduceret̉ ad crucē: factꝰ eſt cōcurſusppl̓oꝝ dicentiū. Innocens ſanguiseius fine macula damnat̉ Quos tn̄rogauit apl̓s: ne ſuū martiriū inpediret. Vidēs aūt crucē Andreas alonge ſalutauit eam dicens. Saluecrux q̄ in corpore xp̄i dedicata es. etex mēbris eius tanꝙͣ margaritꝭ ornata An̄teꝙͣ te aſcēderet dn̄s timo-
rem terrenū habuiſti. modo aubemamorē celeſtiū obtinēs ꝓvoto ſuſciperis Securus ego ⁊ gaudens venioad terita vt tu exultās ſuſcipias mediſcipulū eius qui pependit in te: qꝛamator tuꝰ ſꝑ fui ⁊ deſidea̓ui aplectite. O bona crux qͥ decore et pulch̓tudinē de mēbris dn̄i accepiſti: diu deſiderata ſolicite amatā. ſiī int̓miſſion q̄ſita ⁊ iā ꝯcupiſcēti animo p̄parata; accipe me ab homībus. ⁊ reddeme ingro meo: vt ꝑ te me vecipiat:qui ꝑ te me redemit. Et hͦ dicens ſeexuit? ⁊ veſtimēta carnificibꝫ tradidit ſicqꝫ euꝫ in cruce vbi iuſſū fueratſuſpederūt. In qͣ biduoviuēs vigniti milibꝫ hominū aſtātiū p̄dicauitTūc minate turbā egee mortē: ⁊ dicente virū ſanctū: manſuetū ⁊ piumnō debere pati iſta. ⁊ ea̓t cū clamātibus ſtr̄tocles frat̓ eger. Veīt egeasvt ipſū depone̓t Que vidēs andreasayt. Quid tu ad nos veniſti egeảSi pro pͥma veniſti: ipſā cōſeq̄ris. Siaūt vt me deponas: ſcias. qꝛ ego viuus de cruce non deſcenda. Iam em̄vidro rege meū q̓ me expectat Et cūvollent eū ſobuere: nullo mō poterātad eū p̄tingere. qꝛ ſtatī eoꝝ brachiaſtupida veddebāt̉ Vidēs āt Andreasꝙ p̄lebſ eū volebat depone̓ hāc orōne in cruce fecit vt dicit Auguſtinusin libro de pm̄īa. Ne ꝑmittas me domine deſcende̓ viuū. ſed tp̄s eſt vtcōmendes terre corpus meū. Tā diuem̄ iā cruce portaui. tādui ſuꝑ ꝯm̄datū grege vigilaui ⁊ laboraui ꝙ iamvellē ab ipſa obedientia liberari. etiſto grauiſſimo veſtiniēto expoliariRecordor quantū in portando oneroſū: ⁊ in domādo ſuꝑbū. in fouēdo infirmū. in cōercēdo lentū laboraui Tuſcis dn̄e quotiens a puritate ꝯtemplationis retrahe̓ me ꝯtendebat qͦtiens a dulciſſime qͥ etis ſōno me excitare obtēdebat qͣntū ⁊ qͦtiēs doloreꝫinge̓bat. Ꝙ igỉ tā diu̓ pr̄ benigniſſime pugnāti r̄ſtiti. ⁊ tua ope ſuꝑauia de iuſto remuneratore ⁊ pio poſco