Andreas apoſtolꝰ..V.

¶ Cū autē eſſet Audreas apl̓s in ciuitate Nicena: dixerūt ei ꝙ exͣ ciuitatem erāt ſecus viā ſeptē demones. qͥp̄tereūtes homines occidebat Quibus ad iuſſū apl̓i ante eū in ſpē canū venientibꝫ precepit vt illuc irentvbi nulli hominū noce̓ poſſēt. Quiſtatī ab illis euanuerunt. Illi autēhoc viſo: fidem Chriſti receperūt.Et cuꝫ veniſſet ad portam alteriusciuitatis. Ccce quidā iuuenis mortuus ferebatur. Querente apoſtoloquid ei accidiſſetᶜ. dictuꝫ eſt ei. ꝙ canes ſeptem venerunt et cū in cubiculo necauerunt. ⁊ lacrimans apoſtolus ayt. Scio domine ꝙ demones fuerunt quos a Nicena vrbe repplilidixitqꝫ patri. Quid dabis mͥ ſi ſuſcitauero filium tuūᵉ. Cui ille. Nil carius eo poſſideo. ipſū ergo tibi dabo.Et facta oratione ſurrexit ⁊ apoſtolo adheſit ¶ Cum quidā viri numero. xl. ad apoſtolū nauigio venirentvt ab eo fidei doctrinā acciperēt eccōa dyabolo mare cōcitatur. ⁊ omnesſubmerguntur. Cum autē eorū corpora ad litus delata fuiſſent an̄ apoſtolum deportantur. ⁊ cōtinuo ab eoſuſcitātur. Qui omnia que ſibi acciderant narrauerūt Vnde in quodāhimno ipſius legit̉. Quaterdenosiuuenes ſubmerſos maris fluctibꝰvite veddit vſibus ¶ Beatus ergoandreas in achayā conſiſtens totāeam eccleſijs impleuit. ac populosad fidem xp̄i cōuertit. vxorē quoqꝫegee procōſulis fidē chriſti docuit etſacro baptiſmi fonte regenea̓uit Audiēs hoc egeas patras ciuitatē egreditur. cōpellens omnes xp̄ianos adſacrificia ydoloꝝ Cui occurrens ſcūsandreas dixit. Oportebat ꝙ tu quiiudex hominū eſſe meruiſti? iudiceꝫtuum qui eſt in celis cognoſceres etagnituꝫ coleres. ⁊ colendo animū afalſis dijſ penitꝰ reuocae̓s Cui egeasTu es Andreas qui ſuꝑſticioſam p̄dicas ſectam quaꝫ romani pͥncipesexterminari iuſſerunt̉ Ad quē an-

dreas. Romani principes nondumcognouerūt quomodo dei filius veniens docuerit ydola eſſe demonia q̄hec docent. Vnde offendatur deus vtoffenſuſ ab eo auertatur. ⁊ auerſusnō exaudiat. ⁊ non exaudiendo ipſia dyabolo captiuentur et captiuatitādiu deludantur donec nūdi de corpore exeant nihil ſecū preter peccataportātes. Cui egeas Iſta vana xp̄sveſter predicans crucl̓ patibulo eſtaffixus. Cui andreas. Pro veſtauratione noſtra? non pro culpa ſua crucis patibulum ſponte ſuſcepit. Adque egeas dixit. Cū a ſuo diſcipulofuei̓t traditꝰ. a iuideis detētus ⁊ a militibus crucifixus quomodo tu diciseum ſponte crucis ſubiſſe ſuppliciū?Tunc Andreas quinqꝫ rationibuscepit oſtendere xp̄m volūtarie paſſūfuiſſe. ſcilicet ex eo ꝙ paſſione ſuampreuidit. ⁊ diſcipulis futuram predixit Ecce inqͥens aſcendimꝰ iheroſolimā ⁊ filius hominis tradet̉ pͥncipibus ſac̓dotū ⁊ ſcribis. ⁊ ſenioribꝫ. ⁊dānabūt ⁊c. Et ex eo ꝙ vtriuſqꝫ ſcꝫpatiendi ⁊ reſurgendi poteſtateꝫ ſehabere manifeſtauit. Poteſtateminqͥt habeo animā meā ponēdi ⁊ iteꝝſumendi. Et ex eo ꝙ Petro cum abhoc auertere cupienti dure indignatus fuit dicens Vade poſt me ſathana. ⁊c. Et ex eo ꝙ proditorē p̄cognouit cū panē intinctum ei dedit nectamen vitauit. Et ex eo ꝙ locum inquo proditorē venturū ſciebat elegit. Et hijs omnibus: ſe interfuiſſeaſſeruit. Addidtqꝫ andreas ꝙ miſteriū crucis magnū eſſet. Cui egeas.iſteriū dici non pōt ſed ſuppliciuꝫVerūtamen niſi dictis meis obtemperaueris: ipſū miſteriū in te faciāexperiri. Cui andreas Si crucis patibulū expaueſcere crudꝭ̓ gloriā n̄ p̄dicarē. Audiri āt a te volo crucꝭ miſteriū ſi forte credas agnitū vt ſaluerisTūc ei cepᵗmiſteriū vedēptōis pāde̓⁊ ꝙͣ cōgruū ⁊ ncc̄ariū fuerit quinqꝫvōnibꝫ ꝑſuade̓. Prima ē. qꝛ pͥmꝰ hō