V.Andreas apoſtolus.
in anthiochiam ꝓficiſcens Hoc autem quod dicitur de huiuſmodi orbatione Mathei ⁊ reſtitutōne duoꝝluminū per andream: nō puto dignū fidē. ne in tanto euangeliſte minoratio infima denotetur quaſi ſibinō potuerit obtinere qd̓ Andreas eitam facile impetrauit ¶ Quidā nōbilis iuuenis dū inuitis parētibusapl̓o adheſiſſꝫ: parēteſ eius domū inqua morabat̉ cū apl̓o ſuccenderūt.Cūqꝫ iam in altū flāmā ſucrreſceretpuer accepta āpulla aquē ſuꝑ ignēſparſit. ⁊ ſtatim ignē extinxit Illisaūt dicentibꝫ filius nr̄ magꝰ effectꝰeſt: dū ꝑ ſcalas vellent aſcende̓ adōſūt excecati vt ipſas ſcālas penitusnō viderēt. Tūc qͥdā exclamās aytVt qͥd vos ſtulto labore cōſumitis?Deus pugnat ꝓ eis ⁊ vos nō videtisCeſſate iam ne ira dei in voſ deſeuiatAulti ergo hoc vidētes dn̄o crediderūt Darētes vero eius pꝰ quinqͣginta dies mortui in vno monum̄to ſūtpoſiti ¶ Quedā mulier cuidā homicide ꝯuuncta cū parere nō poſſꝫ ſororiſue dixit Vade ⁊ ꝓ me dyanā dn̄amnoſtrā inuoca Cui inuocāti ayt diabolus. Cur me īuocas. cū tibi ꝓdeſſenō poſſimꝰ. ſꝫ vade ad Andreā apl̓mqͥ ſororē tuā potei̓t adiuuae̓ d quēcū veniſſet ⁊ apl̓m ad ſororē ꝑiclitātem duxiſſet: dixit ei apl̓s Recte hocpateris. qꝛ male nupſiſti. dolo ſe ꝯcepiſti: ⁊ demones cōſuluiſti. Sed penitere ⁊ in xp̄m crede ⁊ p̄uerperiū ꝓij orQua credēte abortiuū ꝓtulit ⁊ ceſſauit dolor ¶ Senex qͥdā noīe nycolaꝰadijt apl̓m dicēs Dn̄e ecce iam. lxxx.anni ſūt vite mee. ⁊ ſꝑ luxurie deſeruiui. Accepi aūt aliqn̄ euāgeliū ſcīMathei orās dn̄m vt āmodo mͥ cōtinentiā largiat̉ Sed in ipſo pctō inuoteratꝰ ⁊ a mala ꝯcupiſcētia electus:ſtatī ad opꝰ ſolitū reu̓tebar QuadāIgit̉ vice cōcupiſcētia inflāmatꝰ oblitus euāgeliū qd̓ ſuꝑ me poſueramad lupanar iui Statīqꝫ me̓trix dixitmihi Egrede̓ ſenex. egrede̓. qꝛ ange
lus dei es tu ne me ꝯtingas neqꝫ hucaccede̓ p̄ſumas. video em̄ ſuꝑ te mirabilia. Stupefactꝰ ad v̓ba ineretricꝭrecolui ꝙ mecū eiāgeliū detuliſſemNūc gͦ ſcē dei ꝓ me int̓cedat tua piaoratio. Audiens hoc btūs Andreasflere cepit. ⁊ a tercia vſqꝫ in horā nōnā orauit: ⁊ ſurges noluit comede̓ſed ayt. Nō comedā donec ſciā ſi dn̄smiſerebit̉ ſenis hꝰ Cūqꝫ diebꝫ qͥnqꝫieiunaſſꝫ: venit vox ad Andrea dicesObtines Andrea ꝓ ſene. ſꝫ ſicut ieiunijs macea̓ſti te. ſic ⁊ ipſe ſe affligātieiunijs vt ſaluet̉ Sicqꝫ ⁊ fecit. ⁊ ſexmenſibꝫ in pane ⁊ aquā ieiunauit ⁊poſtmodū plenꝰ bonis oꝑibꝫ in pace qͥeuit. Venit gͦ vox ad andrea diP orōnē tuā Nicolaū quē ꝑdiderāacqͥſiui ¶ Quidā iuuenis xp̄ianꝰ ſecretius ſtō A ndree dixit Nater meapulcrū me vidēs de oꝑe illicito me atteptauit. Cui dū nullatenꝰ aſſētireiudicē adijt volens in me tāte neqͥtie crimē retorq̄re. Sed ora ꝓ me nemoriar tam iniuſte. Nā accuſatuspenitꝰ reticebo. malens vitā perdereꝙͣ matrē tā turpiter infamae̓. Iuuenis igit̉ votur ad iudiciū ⁊ illic eumandyeas proſequitur. Accuſat māter conſtanter filium ꝙ ſe volūeritviolare Interrogatus pluries iuuenis: an res taliter haberet ſe. nil penitus veſpondebat ¶ Tunc andreasmatri dixit. Crudeliſſima femiārumque per tuā libidinem filiū vnicumvis perire. Tūc p̄poſito illa nephanda mulier dixt. Doīne huic hominifiliꝰ meus adheſit poſtꝙͣ age̓ voluitſꝫ neqͥuit Iratꝰ itaqꝫ iudex iuſſit puerū in ſacͣcū linitū ꝑice ⁊ bitumīe mitti ⁊ in flumine ꝓijci Andreā autē incarce̓ reſeruari donec excogitae̓t ſuꝑpliciū qͦ perie̓t. Sed orāte andrea tonitruū horribile oēs terruit ⁊ terremotus ingēs oēs ꝓſtrauit ⁊ muliera fulmine ꝑcuſſa ⁊ arefacta corruitOrantibꝫ aūt ceterꝭ apl̓s ne perirētorauit pro eis ⁊ oīa ceſſauerūt Tūcp̄poſitus credidita domus eius tota