Centeſimuſquadrageſimuſnonus CCCXXXVI
ſapienti occaſionem ⁊ addet̉ ei ſapientia. Item tractabilitate. qꝛ luna modo eſt cornuta modo plena. iiij. Regumviij. Salomon fudit vaſa templi in terra argilloſa. ⁊ dn̄sformauit adam de limo terre. Item debent eſſe ſtelle percōſtantiā Eccl̓i. x. Locum tuū ne dimiſeris. Item alijs exemplū p̄bendo. qꝛ ſtelle illumināt noctem Phil̓. ij. Interquos lucetis tanqͣꝫ luminaria in caliginoſo loco. Itē nomina in feriorū nō naturā habēdo. quedā em̄ ſtella vocat̉venus quedā mars ⁊ hmōi. quorū tn̄ naturā nō habentIta nihil terrenū debent habere ſꝫ totum ſpūale. Itē debent eſſe lumen tenebras erroris a ſe ⁊ ab alijs expellēdAbac. ¶ Ante faciem eius ibit mors. ꝑ faciē eius inteligunt̉ boni ante qͦs debet fugere pctm̄. Iteꝫ auis ad cartandū inuitādo ⁊ hoīes ad oꝑandū. Psͣ. Exibit homo aopus ſuū. Item feras fugando .i. feroces. Psͣ. In cubilibus ſuis colligabunt̉. dicat ergo (laudate dn̄m) celi angli virtutes ⁊cͣ. angeli dicunt̉ laudare deū (de celis) .i. qͥ ſin celis (laudate eū in ex.) .i. vos qui eſtis ī celis qui eſtisin excelſis ordinibus ꝯſtituti laudate dn̄m.¶ Laudate eum omnes angeli eius: laudate eum omnes virtutes eius.¶ Laudate eū oēs an. eius) oēs angeli eius dicit qui ſuntin tribus hierarchijs ⁊ nouē ordinibus (lauda. eū oēs vitu. eius) ad laudē dei inuitat̉ ſpāliter ordo virtutū. quiaangelos illius ordinis fiunt effectꝰ mirabiles in admirationē diuine ptātis hoīes inducētes.¶ Laudate eum ſol et luna: laudate eū omnes ſtelle et lumen.¶ Laudate eū ſol ⁊ luna ⁊cͣ.) horū oīm ſeruitiū laus dei ēgrandē honorē habes alia humana ſol ⁊ luna ſtelle ⁊ celiꝓ te currūt. ꝓ te ſeruiūt. hͨ aūt inſenſibilia q̄ hic numerāt̉laudare deū dicunt̉. ſicut dicit Hiero. qꝛ a ſuo officio ⁊ ſeruitio nō recedūt.¶ Laudate eū celi celoꝝ ⁊ aque oēs que ſuper celos ſunt: laudent nomen domini.¶ Laudate eū celi celorū) Celū empyreū inuitat ad laudqd̓ in plurali ponit ꝓpter diuerſas māſiones electoꝝ Ioxiiij. In domo pr̄is mei mā. mul. ſunt. Eſt ergo ſenſus.celū empyreū qd̓ dr̄ celū celoꝝ ꝑ ꝯtinētiā. qꝛ eſt ſuꝑ aliocelos (⁊ aq̄ q̄ ſuꝑ ce. ſūt) .i. celū criſtallinū qd̓ dr̄ aq̄uꝫ ꝓpdiafonēitatē ⁊ ſil̓itudinē aque ſic̄ empyreū dr̄ igneū a claritate qd̓ laudant deū: ſicut eo mō quo dictum eſt ⁊ quaſquis quereret quid eis ꝯtulit deus vt laudēt ſubdit.¶ Quia ipſe dixit et facta ſunt: ipſe mandauit et creata ſunt.¶ Quia ipſe dixit ⁊ facta ſunt) .i. ꝓduxit verbū ꝑ qd̓ factaſunt oīa. qꝛ verbū ꝑ dicere ꝓducit̉ a pr̄e ⁊ facta ſunt ꝯtraeos qͥ dicūt mūdū deo coeternū (ipſe man.) verbo ſuo (creata ſunt) prius dixit facta poſtea creata. facere em̄ nospoſſumus ſꝫ nō creare. qꝛ ſolus deus creat.¶ Statuit ea in ſeculum et in ſeculum ſeculi: preceptum poſuit et non preteribit.¶ Statuit) .ſ. p̄dicta celeſtia ineternū ⁊ in ſeculū ſeculi .i.ſꝑ duratura ſꝫ ſi aliqn̄ dicat ſcriptura erit celū nouū ⁊ terra noua hͦ erit a deo qui idē celū ⁊ eandē terraꝫ ſtatuat iſeculū ſeculi ſic erūt etiā hoīes in corꝑe renouati ineterniꝑmanſuri (p̄ceptū po.) .i. legem ⁊ ꝯditionē vt laudent eīoīa in ſe vel in alijs.¶ Laudate dominum de terra: draconeset omnes abyſſi.¶ Laudate dn̄m de terra draco.) hoc eſt. Scd̓a ꝑs in quaenumeratis celeſtibus deſcēdit ad terreſtria. cōuerſus ergo ad illa tanqͣꝫ exhortās nos vt eorū ꝯſideratōne laudemus deū: dicit. O vos qui eſtis de terra (lau. dn̄m) primedracones q̄ ſunt aīalia in ſpeluncis aquaticis ꝓpter eoriigneā cōplexionem ꝯabitātia oīm aīantium terreſtriū maxima. Un̄ Gen̄. j. vbi habemus Produxit deus cete grandia. in hebreo habet̉ dracones magnos. horum cibus eſ
elephas. diruptus ē ergo ſenſus ꝙ dracones laudāt deūqꝛ in intellecta eoꝝ magitudine ⁊ quō in aera ꝑ pēnas leuant̉ mirabilia dei. horū furiā aquis temperātis in dracone cognoſcētes deū laudamus (⁊ oēs aby.) noīe abyſſi ꝓfunditates aquarū maria aer nebuloſus ⁊ ſil̓ia intelligūt̉ſicut nubes venti tempeſtates pluuie choruſcatōes tonitrua grādo nix ⁊ general̓r quicqͥd de humido ⁊ caliginoſoaere vult deꝰ fieri ſuꝑ terrā: ⁊ totū terre noīe appellauit ⁊lꝫ hͨ oīa turbata ſint hn̄t tn̄ locū ⁊ ordinē ſuū ⁊ ad decorēvniuerſi ꝑtinēt. ⁊ ſic laudāt deū .i. nos eoꝝ ꝯſideratiōe.¶ Ignis grando nix glacies ſpiritus procellarum: que faciunt verbum eius.¶ Ignis grādo) ſicut expoſitū eſt. ſpūs aūt ꝓcellarū ſuntventi faciētes ꝓcellas in mari (q̄ ta. ver. eius) hͦ iō dicitqꝛ aliqui dixer̄t deū regere ſuꝑiora tm̄. inferiora ꝟo caſibꝰduci: iō dicit ꝙ faciūt verbū eius .i. ei obediūt ad nutū.¶ Montes et omnes colles: ligna fructifera et omnes cedri:¶ Montes ⁊ oēs colles) hoc clarū eſt ad lr̄am¶ Beſtie et vniuerſa pecora: ſerpentes el 1volucres pennate.¶ Beſtie) maiores (⁊ vniuerſa pecora) minores (ſerpentes ⁊ volucres pennate) patet.¶ Reges terre ⁊ omnes populi: principeset omnes iudices terre.¶ Reges terre) tanqͣꝫ maiores (⁊ oēs ppl̓i) regibus ſubiecti (pͥncipes) qui dn̄ant̉ ſub regibus (⁊ iudices) a regib⁊ principibus inſtituti ad cauſas determinādas.¶ Iuuenes ⁊ v̓gīes ſenes cū iunioribꝰ lau 13det nomē dn̄i: qꝛ exaltatū ē nomē eiꝰ ſolius¶ Iuuenes ⁊ vir.) .i. oīs etas ⁊ ſexus (qꝛ ex. eſt no. eiꝰ ſo.)qꝛ illi oē genu flectit̉ celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ oīa illūꝯfitent̉ oīm pulcritudo vox eoꝝ eſt. Iō dicit Aug. Attende celū pulchrū eſt. attēde terrā pulchra eſt. ipſe fecit ipſeregit: ipſius nutu gubernat̉. cū vides hͨ ⁊ gaudes attolleris in artificē ⁊ inuiſibilia eius ꝑ ea que facta ſunt intellecta conſpexeeris.¶ Confeſſio eius ſuper celum et terram: et 13exaltabit cornu populi ſui.¶ Confeſſio eius ſuꝑ celū ⁊ ter.) ac ſi dicat laus ei fiat abhabitātibus in celo ⁊ in terra. qꝛ ꝑ ip̄m facta ſunt oīa (etexal. cor) .i. exaltabit (cornu) dignitatē vicꝫ virtutē ⁊ ptātem (ppl̓i ſui) .ſ. fidelis qui hic humiliat̉ ⁊ affligit̉ ⁊ ꝑſecitiones patit̉. hmōi em̄ ppl̓i exaltabit̉ virtus ⁊ ptās in dieiudicij vbi oīs gloria eius manifeſtabit̉ dico exaltabit cornu ppl̓i ſui vn̄ modo fit.¶ Hymnus omnibus ſanctis eius: filijs iſ 2rael populo appropinquanti ſibi.¶ Hymnus oībus ſan. eius) .i. ſctī eius laudēt deū ꝓ oībꝰbn̄ficijs ſuis adiecit (filijs iſrl̓) vt on̄dat qͥbus ſctīs hymnus iſte p̄ſtet̉ .ſ. filijs iſrl̓ qui ꝑ fidē vidēt deū ⁊ mādatoriobediētia ſibi appropinquat: vn̄ ſubdet (ppl̓o appropin.ſibi) longe em̄ a deo ſunt qui iuſſa eius nō implent. ſupra.Longe a pctōribus ſalus. Eſt aūt hymnus laus dei cū cātico. hunc ergo mō dicant ſancti eternū poſtea hymnumcū dn̄o accepturi qui tam mirāda creauit.¶ Pſalmus CXLIXc ¶ Antate domino canticum nouum:laus eius in eccleſia ſanctorum.¶¶ Cantate do. can. no.) Titulus vtsͣ. Hic ꝓph̓apꝰ oēs creaturas ad laudādū deū creatorē ſuū excitatasnūc ſpāliꝰ īuitat ppl̓m iſrl̓ ad nouū cāticū ꝓ renouatōe ſibi facta q̄ ē mirabilior oꝑatio dei .ſ. ſctīficatio iſrl̓ q̄ d̓ veleri facta ē noua. Intētio monet ad laudē. Modꝰ biꝑtitꝰ ēps. Primo monet laudare regē. qꝛ eis beniuolꝰ ⁊ bn̄ficꝰ ēſcd̓o agit de gaudijs ⁊ ptāte ſctōꝝ: ibi (exul.) ait gͦ (cā. do.
Psͣ. cxlix