Pſalmus

tis in vitam eternam. flauit ergo ſpūs dei ⁊ fluxerūt aquegr̄e in aīam. Scd̓a eſt aqua culpe Apoca. xiiij. vbi agit̉ d̓aquis ſuꝑ quas ſedebat ml̓ier fornicaria. Et iſte aque ſūturbulente Hiere. ij. Quid tibi vis in via egypti vt bibasaquā turbidā. via egypti eſt via ſollicitudinis aqua turbda anxietas tꝑaliū. Item eſt immūda quantū ad laſciuiam carnalē Exo. iiij. Moyſes virga ſua aquam vertit inſanguinē. Moyſes xp̄s. virga eius vindicta Eſaie. x. Uvirga furoris mei q̄ cum tentat ꝑcutit ſꝫ aqua in ſanguinēvertit̉ cum aīa carni ꝯſentit Ezech̓. xvij. Uidi te cōculcari in ſanguine ſuo. Item eſt ſterilis ꝑ accidiā. iiij. Reg. ij.Aque hiericho ſteriles erant. Item frigida ꝑ inuidie maliciā charitatis extinctiuā Hiere. vj. Facta eſt mihi in medaciū aquarū infideliū. Aque infideles ſunt inuidi fallaces foueas ⁊ herbas occultātes. Item eſt cōgelata ꝑ obſtinationem Eccl̓i. xliij. Uentus aquilo ſufflauit ⁊ ꝯgelauit criſtallus ab aqua. Item eſt amara ꝑ iram Apoc. viStella ardens in aquas cecidit ⁊ facte ſunt amare quaſiabſintiū. Stella ardens eſt ira q̄ cum cadit in aqua amaritudinē generat .i. rōnem. Item eſt maledicta ꝑ deſperationem Num̄. v. Ingrediant̉ aque maledicte in ventretuum ⁊ vtero tuo intumeſcēte ꝯputreſcat femur tuū. Uiter ē ꝯſcīa aque maledicte pctōꝝ fluxibilitates animā deſperare faciētes. ex hoc ſequit̉ diruptio vteri q̄ ſignificavehementiam doloris vermis interioris ⁊ conſcīam corrodētis ⁊ putrēdo femoris in quo ſignat̉ priuatio ſpei eoꝙ in femore eſt vis generatiua. Item eſt mortua in infino ꝑ pene elationem Ioſue. iij. Aque inferiores deſcēdūin mare mortuū .i. peccatores in amaritudinē mortis etene. de iſtis aquis pōt intelligi qd̓ hic dr̄. qꝛ ſicut ꝑ verbumaque gr̄e fluunt in animā. ita aque culpe fluuunt ab aniantecedenter. Tercia eſt aqua miſeriaꝝ. Psͣ. Intrauer̄taque vſqꝫ ad aīam meam. ⁊ iſte fluunt. qꝛ ſunt tranſeū.Eſa. xliiij. Cum tranſieris ꝑ aquas tecū ero: ⁊ hoc fit mutipliciter. Primo calcando ꝑ fidem quēadmodum de petro legit̉ Math̓. xiiij. Item tranſuadando ꝑ fortitudinquemadmodū legit̉. iij. Reg. xxix. Ubi dr̄ ꝙ ſemei cū mile viris de beniamin irrumpentes Iordanem qd̓ fit ꝑ fotitudinem ante regem .ſ. xp̄m tranſierunt vada miſeriap̄ſentium. Item natando ꝙ ſit ꝑ prudentiam: qui em̄ netare vult neceſſe eſt ꝙ habeat natādi prudētiam. ⁊ hoc ſgnatū eſt Act̉. xxiij. vbi dr̄ Ꝙ centurio iuſſit eos qui poſunt natare mittere ſe in mare. Item nauigando qd̓ fitpnīam. nauis pnīa eſt Eccl̓i. xiiij. Tranſeuntes ꝑ mareratem liberati ſunt. Item aquas diuidendo ꝑ virgam duine iuſticie Exo. xiiij. Item ſaltādo in baculo diuini adiutorij ꝑ cōtemplationem que ſignat̉ Gen̄. xxxij. vbi dixiIacob in baculo meo tranſiui iordanem iſtū Iacob cotemplatiuus eſt qui iordanem miſeriarū p̄ſentium debetranſire: ⁊ hͦ apodiando in baculo diuini adiutorij.¶ Qui annūciat verbum ſuum iacob: iuſticias et iudicia ſua iſrael.¶ Annūciat verbū ſuū iacob) .i. nouo ppl̓o ſuo xp̄ianorūqui ſignificat̉ ꝑ iacob tanqͣꝫ luctās ꝯtra tentatōes vicio(⁊ annūciat iuſti. ⁊ iudicia ſua) .i. iuſta iudicia ſua iſraelidem ſignificat̉ ꝑ iſrahel ⁊ ꝑ iacob ſcꝫ ppl̓m fidelium cuienūciat iuſta iudicia ſua .ſ. ꝙ nō tm̄ iniuſti imo ⁊ iuſti patiunt̉ hic ꝓ iuſto iudicio dei: qd̓ iudicium ſicut ait petrusincipit a domo dei in pn̄ti .i. a fidelibus. Solus em̄ xp̄sīnō rapuit ſoluit in quo princeps mūdi nil inuenit ⁊ ſi initium eſt a nobis quis finis erit eorū qui nō credūt in eugelio. Et ſi iuſtus vix ſaluabit̉ impius ⁊ peccator vbi parebit: ⁊ hoc iudicium dei .ſ. ꝙ patiunt̉ iuſti ⁊ iniuſti ꝓ ſuomerito: ⁊ quō iuſti nō ſuis meritis ſꝫ gr̄a dei liberant̉. Nōem̄ genti nūciauit deus ſꝫ ſoli iſrl̓. i. nouo ppl̓o in qͦ ſunt etgentes. vn̄ addit.¶ Non fecit taliter omni nationi: et iudiciaſua non manifeſtauit eis.¶ Non fecit) iam em̄ gentes que abſciſe de oleaſtro inſerre ſunt bone oliue nō debent dici gentes ſed vnus ppl̓usin xp̄o. Non fecit ergo taliter omni nationi ſicut ppl̓o xp̄i

ano cui bn̄ficia excellentiora p̄ſtauit. Un̄ ad Rom̄. Quōetiā cum illo nō nobis oīa donauit. Uel ad lr̄am ꝑ iacob⁊ iſrl̓ iudeos accepit: quibus ꝑ ſeip̄m xp̄s verbum ſuū annunciauit ⁊ iudicia ſua manifeſtauit qd̓ nō fecit alijs. vn̄addit (Non fecit taliter oī naͣ. ⁊ iu. ſua nō ma. eis) qꝛ ꝑ ſenō p̄dicauit alij nationi vel genti. Iuxta illud nō ſum miſſus niſi ad oues que perierāt domus iſrl̓: ſꝫ reſpuerūt eiusverbū. ideo dr̄ eis Auferet̉ a vobis regnū ⁊ dabit̉ facienti fructus eius. Uide ordinē qui eſt in p̄dictis qͣtuor pſalmis laudū dei. Primus em̄ de p̄ceptis diuini p̄conij egit.Scd̓o de ꝑuerſitatē mūdi fugiēda. Tercio de ꝯgregatiōeeccleſie. Quarto iam collecte in pace laudes imꝑat. tresalios pſalmos laudis ſubiūgens vt in hoc oꝑe gra trinitatis eluceat.Pſalmus CXLVIIIAudate dominum de celis: laudate eum inexcelſis.Laudate dn̄m) Titulus all̓a Aggei ⁊ Zacharie. Aggeus ⁊ Zacharias qui in babylonica captiuitate p̄dixerūt liberationē terrene hirl̓m multū nos erigūt ad futuram liberationē ſiue libertatem quā ſub illa actuali intel. exerūt: ⁊ ꝓpterea dn̄m laudauerūt vt nos exemplo eorum hac babylone ꝯtempta hic laudem incipiamus quāineternū ſoluemus. Un̄ hic ꝓph̓a ꝑ paucorū cōmemorationē vniuerſam creaturā hortat̉ laudare deū: oīa em̄ laudant deum vel in ſe vel in alijs. Sunt em̄ quedam q̄ habent ſpm̄ laudādi deum ⁊ laudāt in illo affectu quo illisplacet deus: quedam ꝟo nō habēt intellectum ſꝫ qꝛ bonaſunt in ordine ſuo ab ipſis accipit̉ laus dei: qꝛ de illis naſcit̉ in nobis laus dei ad quā hic nos monet ꝓph̓a. ideo titulus ꝯtinet noīa eorū. ⁊ eſt ſenſus. Titulus ē all̓a .i. lausdei. Aggei ⁊ Zacharie .i. ꝓ futura liberatōe ꝓ qua p̄dictiꝓph̓e laudauerūt. Intentio monet ad laudem. Modusbiꝑtitus eſt psͣ. Primo celeſtia hortat̉ ad laudes. Scd̓oterreſtria ibi. Laudate dn̄m de terra. ⁊ ꝯgrue primum decelis laudat̉ deus poſtea de terra: ſicut ergo aliquibus bona oꝑantibus applaudētes dicimus agite. ita ꝓph̓a angelis deum laudātibus cōgratulans ait. O vos angeli quieſtis de celis (laudate dn̄m) nō p̄cipit vel admonet angelos hoc facere: ſꝫ adiūgit ꝯgratulationem ſuam eis hoc facientibus. Ibi enumerant̉ illi quos decet laudare deumſub noīe celorū angelorū virtutū ſolis ⁊ lune ſtellarum ⁊luminis. Primo em̄ laudantes deū ordinate ſunt celi cōuerſatōe Phil̓. iij. Conuerſetio nr̄a in celis eſt. Item affectiōe Col̓. iij. Que ſurſum ſunt ſapite. Itē charitatis amplitudine oēs amplectēdo ſicut ſpera ſuꝑior ꝯtinet inferiores que mouent̉ motu ꝯtrario Math̓. j. Diligite inimicos vros. Item maiora bona ⁊ meliora abſcōdēdo ſicutcelum Eſa. xxxij. Et erit quaſi qui abſcōdit ſe a vento ⁊ celat ſe a tempeſtate .i. a detractōe. Item iuſſa dn̄i nūciādoHiere. ij. Quecūqꝫ mandauero tibi loqueris ad eos. Itēdn̄o aſſiſtēdo Hiere. xv. Coram facie mea ſtabis. Ite debent eſſe angeli inferioribus miniſtrādo: ſicut xp̄s qui venit miniſtrare ⁊ non miniſtrari Ioh̓. xij. Qui mihi miniſtrat me ſequat̉. Itē faciles ad bonū ⁊ difficiles ad malūImo impoſſibiles ꝑ gratiam ꝯfirmati. Item ſollicite inferiores cuſtodiēdo. psͣ. Angelis ſuis mādauit de te. Itēdn̄m ardenter diligēdo. Psͣ. Qui facis angelos tuos flamam ignis. Item laudātes deum debēt eſſe virtutes pugnando ꝓ eo Iob. xxvj. Nunquid eſt numerus militumeius. Item dyaboli potētiam refrenando Iob. xl. Ligabis eum ancilis eius. Item malos puniendo ⁊ bonos remunerādo Hiere. iij. Item mirabilia faciēdo q̄ non ſuntꝯtra curſum nature ſꝫ ꝯtra ꝯſuetudinē. Item laudantesdeū debēt eſſe ſol charitatis ardore Eccl̓. xlij. Cuſtodiensfornacem. In oꝑibus ardoris ſol eque calidus eſt ſicut aprincipio. Item lumine doctrine Eccl̓. l Quaſi ſol ſic illerefulget in tēplo dn̄i. Item alijs cooꝑando ſicut ſol Gal̓.v. Alter alterius ⁊cͣ. Itē debent eſſe vt luna q̄ eſt fons humoris pietate Hiere. ix. Quis dabit capiti meo aquā Itēdocilitate. Luno em̄ recipit lumen a ſole Prouer. iij. Da

De aquaculpe

HDe aquamiſerie.

Laudātesdeū ordinate qͣl̓r aſſimilar debent celisangelis ſoli lune ſtellis ⁊ lumī.

Psͣ. cxlviij