Centeſimuſquadrageſimuſſeptimus CCCXXXV

¶ Hec eſt ſcd̓a pars vbi ſubdit que munera hic dant̉ electis ꝑ que veritas futuri poſſit agnoſci. q. d. hec predictaerunt in patria ſꝫ quid interim: ipſe eſt inquit (Qui emittit eloquiū ſuū terre) .i. verbum aſſumpta carne vt in terra cognoſcat̉. aliter em̄ nō haberemus in adipe frument.ſacietatem niſi mitteret verbum terre qͣ grauamur ad recditum. In terra em̄ vbi laboramus in heremo nō deſeriſꝫ manna pluit qꝛ emittit verbum (velociter currit ſermoeius) qꝛ cito impleuit mundū cognitōe veritatis. nā euāgelium breui tꝑe fuit publicatum vbiqꝫ in tota terra haltabili viuēte adhuc petro apl̓o: qꝛ vt ſupra dictū ē. In oēterrā exiuit ſonus eorum ⁊cͣ. Et nota ꝙ nō ait velox ſꝫ velociter. Uelox em̄ fit aliquid velocitate quā plus vel mnus participat: ſicut participatōe caloris aliquid dr̄ calidum. ⁊ participatōe frigoris frigidū. Eſt aūt aliquid alimagis vel minus velox vel calidum quanto .ſ. velocitatevel calore magis vl̓ minus participat. ſicut calore quo cabiel lent cetera: nihil eſt calidius ita velocitate qua cetera dicunt̉ velocia nihil velocius eſt. ſicut ergo de aliquo diceretur calet vſqꝫ in calorem .i. adeo calet ꝙ ipſe calor pōt dici ſic de verbo dr̄ cucurrit vſqꝫ in velocitatem .i. adeo vt ſiipſa velocitas ꝙ tn̄ ꝑ quandam ſil̓itudinem dr̄. Ꝙ em̄ velox eſt ſicut equus vel angelus vel ventus alicubi eſt norvbiqꝫ velocitas aūt ipſa vbiqꝫ nō eſt in parte nuſqͣꝫ artaque modo non eſt in equis vel inventis ſed in alijs infirtis. ⁊ eundem temporū punctis vbiqꝫ terrarū diffundit̉hoc aūt ꝑtinet ad verbum dei .ſ. non eſſe in parte ſꝫ vbieeſſe ꝑ ſeip̄m. hec eſt ſapīa dei q̄ in libro ſapīe legit̉ attinga fine vſqꝫ ad finem fortiter nō tn̄ motu locali ſꝫ immobtate tanqͣꝫ ſi moles aliqua ſaxea impleat locū aliquem d̓ꝙ attingit a fine eiuſdem loci vſqꝫ ad finem cum tn̄ altnō deſerat alterū occupādo nō habet ergo motū illudvbum ⁊ ſapīa illa ſolida eſt ⁊ vbiqꝫ eſt: ſed ⁊ de ſapiētie ſpidr̄ in libro Sapīe actus mobilis certus incoinquinatusSed hoc facit ipſa velocitas ꝙ ſapīa dr̄ actus mobilis nvt hoc deſerat illud tāgat ſꝫ vt vbiqꝫ ſemꝑ ſit ⁊ nuſꝙͣ incliſa teneat̉. Sed quis ſufficit iſta cogitare: vtiqꝫ nullus. eſtn̄ ſpes ad capiendum verbum: qꝛ p̄deſtinauit nos deus⁊ hoc eſt ꝙ ait.¶ Qui dat niuem ſicut lanam: nebulam ſicut cinerem ſpargit.¶ Qui dat niuem ſicut lanam) on̄dit hic quid faciet aditus xp̄i. ſicut em̄ nix ſurſum gelat ⁊ in ima decidit ſic refigeſcēte charitate decidit humana natura in terras ⁊ pigicorꝑe. Inuoluta vt nix facta eſt ſꝫ in hac niue ſunt p̄deſtinati qui ſunt velut lana. de quibus .ſ. aliquid facturus eꝰLana em̄ eſt materia veſtis: ⁊ de his ſpū adhuc frigidisp̄deſtinati ſunt fit tunica xp̄i ſine macula ⁊ ruga vn̄ merito veſtis xp̄i in monte reſplenduit ſicut nix. qꝛ de hac niufit veſtis xp̄i (Qui dat) .i. facit (niuem) .i. congelatos (cut lanam) que eſt materia veſtis. Eſt ergo ſenſus ꝙ defacit ꝑ verbū ſuum p̄deſtinatos peccatores ſibi veſteꝫ aornandam eccleſiam ⁊ ad calefaciēdos frigidos. de qͥbudicebat Iob. Dn̄s nūquid ingreſſus es theſauros niuisTheſauras dei erat vas electōis prius nix deinde lana totum mundū calefaciēs verborū ſuorū flama ſuccenſum.(N ebulā ſicut cinerem ſpargit) .i. nebuloſos ⁊ obſcuro.pctōres p̄deſtinatos tn̄ ſpergit .i. reſoluit. in cinerem pnīCinere em̄ capita aſꝑgebant penitentes. qui em̄ adhuc innebula iacet: ignorātie veritatem ſpeculari nō valens caput aſꝑgat cinere ⁊cͣ. cilicio pnīe induat̉: qꝛ tollerabiliusdeo eſt vt quis in infirmitate humiliter peniteat qͣꝫ elatione alta ꝯp̄hēdat ẜm. Greg. xviij. moral̓. Nebula em̄ quidiſſolubilis eſt obſcura humida ⁊ frigida pctm̄ ſignificatobſcurū ⁊ frigidū tn̄ diſſolubile ꝑ pnīam.¶ Mittit cryſtallum ſuum ſicut buccellas:ante faciem frigoris eius quis ſuſtinebit.¶ Mittit cryſtallū ſicut buc.) qd̓ dictum eſt de niue. In lanam ⁊ de nebula in cinerē dr̄ de criſtallo in buccellas ꝑ criſtallum frigidā ⁊ durā obſtinatos dicit. de qͥbus tn̄ aliospaſcit. ⁊ eſt ſenſus (Mittit) .i. facit (criſtallū) .i. obſtina.

tos quos p̄deſtinauit (ſicut buccellas) .i. ſicut fruſta panis que alios paſcūt verbo dei qd̓ prius impugnabāt. vr̄dicit apl̓s. Multi vnus panis ſumus in xp̄o: oēs gͦ vnuspanis ſunt. ſinguli ꝟo fruſta ſunt. chriſtallus erat Paulus obſtinatus ſpirās minarū ⁊ cedis. non ſicut nix facilereſolubilis. Soluto ⁊ ꝯuerſo mgr̄o ſuo gamaliele adhucin duricia ꝑſeuerans ꝑſecutus eccleſiam dei obnitēs veritati clamās aduerſus euāgelium: qui tn̄ poſtea factus eſtpanis paſcēs hoſpitaie eccleſie dei niue nebula ⁊ chriſtallo ſolutis a deo: ideo ſequit̉ (ante faciē frig. eius qͥs ſuſt.)q. d. ſi deus non ſoluerit niue nebulā ⁊ criſtallum quis ſuſtinebit vim frigoris (eius) .ſ. dei ꝙ nō faciat illud frigꝰ: ſꝫqꝛ fieri ſinit qꝛ deſerit peccatorem. nō vocat nō aperit ſenſum nō infūdit gratiam. quale eſt illud indurauit cor pharaonis niſi gͦ ſoluat nullꝰ ſuſtinebit. De hoc frigore dicitapl̓s. Quis me liberabit de corꝑe mortꝭ huiꝰ. ac ſi diceretfrigeſco in obſcuris iaceo. nullꝰ ſoluit niſi gr̄a dei: iō ſb̓dit̉¶ Emittet verbum ſuum et liquefaciet ea:flabit ſpūs eius ⁊ fluent aque.¶ Emittet verbū ſuū) q. d. ⁊ ſi nullus poſſit ꝑ ſe ſubſiſtereante faciem frigoris nō tn̄ eſt deſperandum: qꝛ (emittet)dn̄s (verbū ſuum) carne aſſumpta (⁊ liquefaciet ea) .ſ. niuem nebulā ⁊ chriſtallū. verbo nanqꝫ dei veniente nec frigus nec obſcuritas nec duricia deſperare p̄t. Salubriterem̄ liquefiūt ⁊ fluenta ſpūalis bn̄ficij ꝓfundūt alijs. vndeſubdit (⁊ flabit ſpūs eiꝰ) .ſ. calidus auſter (⁊ aque) .ſ. fluenta doctrine ⁊ gr̄e (fluent) vt inde bibāt. alij iuxta illud.Oēs ſitiētes venite ad aquas: vel (emittet ver. ſuū) .i. p̄dicationē ſuam que mediāte aꝑante ſpūſancto in voce p̄dicatōis p̄dicta efficiunt̉. Un̄ Hiero. Da mihi pctōrē frigidum in pctīs mortuū. qui dn̄m nō reſpicit ſi ad ſermonem dei compunctus fuerit ⁊ ceꝑit agere pnīam ⁊ duriſſimū cor illius emollitū fuerit eo tꝑe complet̉ emittet verbum ſuū ⁊ liquefaciet ea. Ita myſtice hec p̄dicta ſane accipiunt̉: ad lr̄am ꝟo manifeſta ſunt. qꝛ ſpergit deus niuēquaſi lanam: nebulam vt cinerem chriſtallum facit vt fruſta candidi panis. Eſt aūt chriſtallus ſpecies quedā ī modum vitri ſꝫ candidus eſt. dr̄ aūt eſſe nix glacie indurata ꝑmaltos annos ⁊ reſolui. Et ꝯgrue hee tres ſil̓itudines hicnotat̉ q̄ iuxta lr̄am magna oꝑa dei monſtrant. ⁊ maioramyſtice occultant (fluent aque) aqͣ cōiter deſignat curſūvite humane. ẜm illud. ij. Reg. xiiij. Oēs morimur ⁊ quaſi aqua dilabimur ſuꝑ terrā ſꝫ qꝛ decurſus vite humane ēẜm gratiā ẜm culpam ⁊ ẜm miſeriam. ideo diſtinguendaIo.eſt aqua gr̄e culpe ⁊ miſerie. ⁊ de his tribus aquis pōt exponi hic fluxus aque ad flationeꝫ ſpūs dei. Prima eſt aqͣcͣegr̄e ſignata ꝑ aquas ſiloe q̄ fluūt cum ſilentio. Et nota ꝙe ⁊ iniſta aqua gr̄e habet diuerſas differētias ⁊ quantū ad initium vite ſplendida eſt: in cogitatu Apoc. xx. Oſtēdit mihi dn̄s fluuiū aque viue ſplendidū tanqͣꝫ criſtallū ꝓcedētem de ſede dei ⁊ agni. Sedes dei ⁊ agni eſt euāgeliū. fluuius aque viue eſt doctrina euāgelica q̄ ſplendida eſt in cogitatu ⁊ tranquilla Math̓. vj. Nolite ſoliciti eſſe ⁊cͣ. Itēeſt munda in affectu Ezech̓ .xxxvj. Effundam ſuper vosaquā mundā. hec eſt aqua ꝯtradictōis q̄ ſanguinem pctīabluit Ezech̓ .xvj. Laui te aqua emūdaui ſanguinē tuumItē eſt fecūda in effectu Eſa. xliiij. Efundam aquā ſuꝑ ſicmentem ⁊ fluenta ſuꝑ aridū .ſ. vt fecūdet. Item quantuꝫad ꝓgreſſum aqua iſta eſt calida ꝑ amorē Gen̄. xxvj. Inuenit quas aquas calidas in ſolitudine eſt fidelis ꝑ timorem Eſa. xxiij. Panis ei datus eſt. aque eius fideles ſuntiſte panis eſt oro q̄ cor hoīs ꝯfirmat. aque fideles q̄ nonhabēt foueas vel herbas occultas ſūt terrores de deo. Eſtfluida ꝑ pietatē. vt hic. flauit ſpūs eius ⁊cͣ. Itē quātū adexitū eſt aqua iſta dulcis bn̄dicta ⁊ viua ⁊ dulcis eſt morientibus. Ipſi em̄ hn̄t lignū in aquis marath poſitū .i. li.gnū crucis. Item eſt bn̄dicta ad iudiciū: veniētibus Prouer. v. Deriuent̉ fontes tui foras. ⁊ poſt ſit vena tua bn̄dicta. Aīa em̄ ſctā eſt ſicut vena aque viue q̄ bn̄dicta erit iniudicio. ⁊ dicet̉ ei. Venite bn̄dicti pr̄is mei. Itē ē viua gl̓ificatis ī celo Ioh̓. iiij. Aqͣ quā ego da. fiet ei fons aq̄ ſaliē

De velocitate ꝟbi dei

Pota ditriplici aqͣvꝫ gr̄e culpe ⁊ miẜie