Centeſimuſquadrageſimuſquintus CCCXXXIII

Centeſimuſquadrageſimi2¶ Nolite confidere in principibus neqꝫ infilijs hominum in quibus non eſt ſalus.¶ Nolite cōfidere in pͥncipibus) hec eſt ſcd̓a ꝑs in qͣ monet nō ſperandū eſſe in hoībus. q. d. ego laudabo vos aūpuſilii qͥ nondū de deo ſperatis (nolite cōfidere in pͥncipibus) qꝛ tam pͥncipes qͣꝫ hoīes mendaces ſunt in ꝓmiſſispsͣ. Mendaces filij hoīm in ſtateris. Itē quia cito moriūtur Eccl̓i. x. Omīs poteſtatis vita breuis. Itē qꝛ in neceſſitate deficiūt Deū .xxxij. Surgāt ⁊ opitulent̉ vobis ⁊ in neceſſitate vos ꝓtegāt Hiere. xj. Ubi ſunt dij tui quos feceras tibi ſurgāt ⁊cͣ. Itē qꝛ nihil poſſunt contra dn̄m. Oſenis ix. Non em̄ timemus dn̄m ⁊ qͥd faciet rex nobis Ro. vi.ūdi Si dn̄s pro nobis qͥs cōtra nos. Item quia cito mutanIta ab amiciciā ad inimiciciā Nūe. xxiij. Non eſt deus qͣſi homo vt mentiat̉ neqꝫ filius hoīs vt mutet̉. Item quia falces ſunt Eſa. xxxvj. Ecce cōfidis ſuꝑ baculū harundineicōfractū cui ſi innixus fuerit hō ꝑforabit manū eius. Iteqꝛ cōfidentia hoīs cōfidentiam de deo tollit Eſa. xxx. Omeū nō interrogaſtis ſperātes in fortitudine pharaonistales dn̄s nō adiuuat. ſequit̉ erit vobis fortitudo pharacnis in cōfuſione iō pͥmi Mach̓. viij. Exquo iudas machabeus poſuit fiduciā in romanis deuictus eſt ip̄e ⁊ exerciteius: ꝓpter hoc dr̄ Hiere. xvij. Maledictꝰ hō ꝙ cōfidit inhoīe nō eſt ergo cōfidendū (in filiijs ho. in qͥ. non eſt ſa.)in filio hoīs .i. in xp̄o qͥ dr̄ filius hoīs nō inqͣꝫtum hoīs filius ſed dei confidendū eſt in eo qm̄ ip̄m cōſtat humani gͦneris exiſtere ſaluatorē.¶ Exibit ſpiritus eius ⁊ reuertetur in terrāſuam in illa die peribunt omnes cogitationes. eorum.¶ Exibit ſpūs eiꝰ) aīa em̄ tanqͣꝫ depoſitū reddēda eſt deos a quo eſt ſicut corpus terre vnde eſt: ſꝫ ſunt aliqͥ qͥ hoc dede poſitū reſtituere differūt nō dicūt cū ꝓph̓a: paratū cor meeo um deus nec parati reddere rōnē de qͥnqꝫ talētis ⁊ reddeier. re q̄ ſunt dei deo. Iuſtus aūt ſꝑ paratꝰ eſt ẜm placitū repod. tētis. cupiēs diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Sunt alij qͥ nullatenusreddere depoſitū volūt qͥ mori recuſant dicētes cū diuiteLu. xij. Ania mea habes multa bona ⁊cͣ. alij depoſitū hoin malos vſus ꝯſumunt ſicut filius ꝓdigus. Luc. xv. alreddere depoſitum vellent ſed qͥ depoſuit recipere renuiqꝛ deterioratū ⁊ corruptū depoſitum inuenit dicens illucMat. xxiij. Cuius eſt imago hec. ⁊ qꝛ talis anima eſt ceſris .i. dyaboli deꝰ eam accipere rennuit dicens. reddite ergo q̄ ſunt ceſaris ceſari. ⁊ illud zacha. proijce eos ad ſtatuarium. Alij obligant ſe repoſcenti ⁊ non reddunt quid olligatum eſt vt illi qui ꝓpter venialia detinent̉ in purgatorio. de quibus. j. ad Cor. iij. Ipſe autem faluꝰ erit ficut tiquaſi per ignem. Alij pro debito alieno obligati depoſitureddere non poſſunt: vt illi qui ſuſcipiunt curas animarum de quibus Prouerbio. xxij. Tolle veſtimentū eius.fideiuſſor extitit alieni ⁊ ꝓ extraneis aufer pignus ab eoalij ſtatim reddunt accepto cyrographo ſicut fecit gabellus de quo habet̉ Tobie. ij. qͥ debebat. x. talēta thobie ſulcyrographo Gabellus interpretatur deo feſtinās eſt humilis qͥ ad deum feſtinat ⁊ reddit depoſitū ſuū .ſ. animaꝫque eſt dragma p. x. talenta ſignificata hanc xp̄s ſub cyregrapbo commiſſam reppetit (exibit ergo ſpiritus) .i. anima de corpore quando non vult vel ſcit ⁊ exeunte ſpiritureuertetur caro in terrram ſuā (in illo die) .ſ. mortis (perbunt) .i. fruſtrabunt̉ (oēs cogitationes eoꝝ) que in diueſos ambitu tendebat.¶ Beatus cuius deus iacob adiutor eiusſpes eius in dn̄o deo ipſius qui fecit celumet̉ terram mare ⁊ omnia que in eis ſunt.¶ Beatus cu. d.) hec ē Tertia ꝑs vbi docet oēm ſpem indeo ponendā ⁊ notandū ꝙ ſupra remotis noxijs. Docethic quid ſalutis eſt .ſ. in quo ſperādū ſit ⁊ qͣſi quis quereret in quo ergo eſſet ſperādum rn̄dit in dn̄o qꝛ (beatuseſt cuius deus) eſt nō angelus vel homo ſed (deꝰ iacol.i. qui ſperat in illo qui fuit deus iacob ipſe dico (adiuto-

lijquincus CCCA441IIeius) iacob .i. adiutor huius veri iacob ſicut fuit adiutorillius actualis iacob: ipſius iacob ſic fuit adiutor: vt de iacob faceret iſrael qui iam videret ⁊ diutorium. ſcꝫ iſrael vtderet deum qui eſt eius adiutorium ſic ſi hic non vides ſꝫhabes adiutorem deum eris tandem de iacob iſrael ⁊ videbis deum ⁊ ceſſabit omnis gemitus ⁊ dolor dicit ergo(beatus) eſt ille (cuius deꝰ eſt deꝰ iacob adiutor eius) .i.huius veri iacob ſicut illius cur eſt beatus qꝛ (ſpes eius)eſt (in dn̄o deo ipſius) / ⁊ qꝛ etiā cultoribus demonū ſpeseſt in deo ſuo determinat in quo debet ſpes poni dicens(qui fecit) ⁊cͣ. q. in quo dn̄o deo in illo qui fecit (ce. terraꝫmare) id ē. in xp̄o ⁊ hoc vſqꝫ ad finem pſalmi oſtendit. deſcribendo eum per opera. nam ⁊ ſi ſint dij multi ⁊ domininobis tamen vnus eſt deus in quo omnia: ⁊ eſt hec lausab operibus qꝛ ⁊ ſi nō eius ſubſtantiam tn̄ actꝰ eius aliqͣtenus noſtra capit noticia: de qͥbus ſubdit̉ (⁊ omnia fecitque in eis ſunt) .ſ. in celo ⁊ in terra mari ita curat. ⁊ de teinter omnia alia dicit neque in alium putes creatorem vl̓id eſt etiam minorū ⁊ preter cetera hoc aliud ad nos pertinens ipſe eſt.¶ Qui cuſtodit veritateꝫ in ſeculuꝫ facit iudicium iniuriam patientibus dat eſcā eſurientibus¶ Qui cuſtodit veritatē) hoc ē xp̄s qui ē veritas qꝛ om̄ishō mendax his verbis ⁊ amādū p̄dicat. ⁊ timendū (cuſtodit veritatē) qꝛ (facit iudiciū) bis qui patiunt̉ iniuriā. qd̓em̄ iure qͥs patit̉ nō eſt iniuria. aliud eſt em̄ pati iniuriamaliud pati ſuppliciū. iniuriā em̄ patimur iniuſte ſuppliciūiuſte (dat eſcā) ſpūalē ⁊ corporalē eſurientibꝰ: de qͥbꝰ dictur Mat. v. Beati qͥ eſuriunt iuſticiā hec duo .ſ. facere iudiciū ⁊ dare eſcam ad iuſticiam ꝑtinet. xp̄us em̄ iuſtus iudex vindicat patientes ꝓpter nomen ſuum ⁊ dat eſcam diligentibus ſe.¶ Dominus ſoluit compeditos dominusilluminat cecos¶ Do. ſoluit com.) mortali corꝑe hos ſoluit ex mortalibꝰfaciens immortales vel compeditos culpis (dn̄s ſoluit) apeccatis (⁊ do. illumi.) ſapientia (cecos) ignorantia .i. eosqui ceci ſunt facit ſapientes hec ad abundantiā ſuauitatꝭꝑtinent. ſequit̉.¶ Dominus erigit eliſos: dominus diligitiuſtos.¶ Do. erigit eli.) eliſos per ſuꝑbiaꝫ erigit ꝑ humilitatē qͦsem̄ diabolus elidit dn̄s erigit (do. diligit iuſtos) ꝑ gr̄e infuſionē ⁊ qꝛ diligit iō facit iudiciū eis iniuriā patientibꝰ qͥſunt iuſti ⁊ quō diligit ecce iuſti ſunt pupilli et vidue diligit hos cuſtodiendo ⁊ hoc eſt quod ait.¶ Dominus cuſtodit aduenas pupillum ⁊et viduam ſuſcipiet: et vias peccatorū diſperdet.¶ Cuſto. adue. (.ſ. qͥ dicūt nō habemꝰ hic manentē ciuitatem (pupillum ⁊ viduā ſuſcipiet) .i. om̄i oꝑe ⁊ auxilio deſtitutos in hoc ſeculo vt ſperent in deū ⁊ etiā qͥ habēt terrena ⁊ nō in eis confidūt: pupilli ⁊ vidue dei ſunt. Nā ẜmquendā modū oēs orphani ſumꝰ abſente pr̄e nr̄o nō mortuo ad quē clamamus pater noſter qui es in celis vel peraduenas intelligit̉ eccleſia gentiū oīs em̄ eccleſia gentiuꝫaduenticia eſt ad patres quorum nō carne ſed immitādoeſt filia pupulli ſunt omnes fideles in hac peregrinationequibus abſens eſt pater ⁊ omnis fidelis aīa eſt vidua ſpōſo abſente quādiu ſponſus abeſt vn̄ magis pr̄em ⁊ ſponſum deſiderant ⁊ hos oēs deus ꝓtegit nō viſus ſed deſideratus ⁊ ipſe (diſperdet viam) vel vias latas (peccatorum) qui hic nr̄am arctā irrident quorū via exterminataeſt nobis qͥd reſtat vtiqꝫ regnū dei de qͦ ſupponit.¶ Regnabit dominus in ſecula deus tuusſyon in generatione ⁊ generatione.¶ Regnabit dominus) in ſanctis ſuis (in ſecula) hͦ de maT 5

T 5

Qualit̓ animā ⁊ corpuspoſitū a deobemus in de⁊ h̓ illi diuerſimode reddātur.

Ꝙ nō ſit cōfidendū ī pͥncipibꝰ ⁊ dn̄isbuius mūdiꝓpter multa