Pſalmus

¶ Oſtenditur ꝑ hoc apud eum eſſe ſuauitas ꝑ hoc aūt ꝙait (diſperdet) ſeueritas (laudationē dn̄i) expoſitis oībuslocis laudis ſeqͥt̉ breuis cōcluſio qꝛ cōcludit qd̓ nō poteſtexplicari. q. d. qm̄ oīa ita ſe habent os meū loquit̉ laudationē dn̄i ⁊ exemplo meo oīs caro .i. dīs hō ꝯuerſus ad deum benedicat nomē ſanctū eius (in ſeculū) .i. in preſenti.et in ſecu. ſe) .i. in futuro. Moralit̓ ne indiſcuſſe tranſeaali mus notandū ſuꝑ illud ſupra expoſitū de manu videlio(aperis tu ma. tuā) ꝙ xp̄s dicit̉ manus patris qꝛ ꝑ ipſup̄s pater operat̉ ⁊ om̄ia ꝑ ipſum facta ſunt de hac manu pōpa aperiente te manū tua om̄ia imple. bonitate. Idem emitſa⁊ te manū tuā de alto hanc manu aperuit pater in filij īcaſqꝫ natione quā quaſi clauſam habebat dū filiꝰ apud patremuis erat qd̓ notat̉ Exodi. iij. vbi dicit̉ ꝙ moyſes extraxit de ſiuit̉ nū manū leproſam hec lepra fuit infirmitas humane naͣture quā xp̄s vt nos curaret aſſumpſit. Eſa. liij. Reputauimus eum quaſi leproſum. Manus hec dum clauſa eratcōtinebat omnis ſuauitatis vnguentū ideo clamabāt patres antiqui vt quid auertis manū tuā de medio ſinu tueandē nō potuit cōtinere ſꝫ aperuit ⁊ effudit Can̄. j. Oleūeffuſum nomē tuū. ⁊ Can. v. Manus mee diſtillauerunmirram hāc manū retraxit pater in ſinum in aſcenſioneiterū educet ſanam quādo in ſecūdo aduentu qui apparuit vilis ⁊ abiectus apꝑebit in maieſtate glorioſus. Iteaperuit manū ſuā filius in paſſione quā habebat īcluſanvt nobis apertā in ſalutē daret ⁊ ꝑforatā. Zacha. xiij. queſunt iſte plage in medio manuū tuaꝝ ⁊ dicet his plagatꝰſum in domo eoꝝ q̄ me diligebāt clauſam manum habebat vt dyabolū pugno ꝑcuteret. Eſaie. lij. Nunqͥd ꝑcuſſiſti ſuꝑbū ⁊ vulneraſti draconē apertā manū habet quando aliquē ꝑcutit vt filiū ad corrigendū Iob. vj. Qui cepiip̄e me conterat ſoluat manū ſua ⁊ ſuccidat me ⁊. notandū. ꝙ dn̄s illis aperit ſiniſtrā quibus tꝑalia abundantedat dexterā vero claudit dū eterna ſubtrahit qd̓ notaturGen̄. xlix. In cancellatione manuū Iacob cū poſuit manū dextera ſuꝑ ep̄hraym minorē ſiniſtrā ꝟo ſuꝑ manaſſeꝫac ſi diceret huius ſunt eterna illius tꝑalia ⁊ cui ſubtrahotꝑalia reẜuo et̓na iō dr̄ Gen̄. xxv. ꝙ abraaꝫ filijs ꝯcubinrū largitus eſt munera deditqꝫ cuncta q̄ poſſidebat yſaafilio ſuo Grego. pueris numos ſubtrahimꝰ quibus totaꝫhereditatē reſeruamus. Hec manus .i. filiꝰ dei hꝫ quinqꝫdigitos qͥbus nos adiuuit multipliciter.¶ Primus ē pollex a pollicendo qꝛ xp̄s ꝓmiſit̓ vitā eterna Math̓. iiij. Ecce appropinquabit regnū celoꝝ. Iohānis. xiiij. Ad eum veniemus.¶ Secūdus index ab indicādo qꝛ oſtēdit nobis patrē Iohannis .j. Deū nemo vidit vnqͣꝫ niſi vnigenitus filiꝰ qͥ eſtin ſinu patris ip̄e nobis enarrauit illuꝫ Ioh̓. xvij. Patermanifeſtaui nomen tuū hominibꝰ.¶ Tercius medius .j. ad Timothe .j. mediator dei ⁊ hoīmhomo ih̓s xp̄s.¶ Quartus medicus qꝛ ſanauit vulnera nr̄a. Mathei. ix.Nō egent qͥ ſani ſunt medico.¶ Quintus auricularis qꝛ xp̄s aperuit nobis ſemitas deiEſaie. xxxv. Tunc aperient̉ aures ſurdoꝝ ⁊ aperuit ſcripturam. Luce vltimo. Aperuit eis ſenſum vt intelligerētſcripturas.¶ Aperuit igit̉ deus hāc manū ⁊ hos digitos manꝰ aperuit in ſpūſſancti miſſione de qͥbus gratiaꝝ vnguenta fluxerūt Can̄. v. Manus mee diſtillauerūt myrram qd̓ referripoteſt ad paſſionem ſequit̉ ⁊ digiti mei pleni myrra ꝓbatiſſima quod ꝑtinet ad ſpirituſſancti miſſionē ꝑ diſtinctionē eī digitoꝝ diuerſitas ſignat̉ donoꝝ vn̄ ſic̄ ſt̓ qͥnqꝫ d̓ti ita qͥnqꝫ effectꝰ ſpūſſancti. nā ſpūſſanctꝰ Primo mentēvngit in qͦ officiū pollicis exercet quo vngunt̉ reges et ſacerdotes ſic ſpūſſanctus animā inungit in regē dum eanbene regit psͣ. Oleo ſancto meo vnxi eum ⁊ inungit in ſacerdotē dū affectus carnales immolat. Apocal̓. j. Qui fecit nos regnū ⁊ ſacerdotiū deo ⁊ patri.¶ Secūdo mentē cognitione veritatis illuminat vt indepsͣ. vias tuas demonſtra mihi.¶ Tercio deo mentē cōiungit vnit reconciliat ẜm ꝓprieta

tes medij. ideo ſtetit ieſus in medio animaliū doctorū latronū ⁊ diſcipuloꝝ ꝓprietates medij operās .ſ. ꝑ charitatē q̄ ē vinculū ꝑfectionis Col̓. iij.¶ Quarto mentē leui tactu ſanat ⁊ ſic ē digitus qͥ diciturmedicus hoc digito tetigit loculū. Luce. vij. Leuis etiā tactus reputat̉ cū emendādo flagellat. Gen̄. xxvij. Accedevt tangam te ⁊ probem te.¶ Quinto intellectū aperit qͥ eſt auris interior ⁊ ſic ē auricularꝭ Apoca .j. Qui hꝫ aures audiendi audiat. Sꝫ multi ſunt qͥ demonſtrationē digiti hominū potius ad laudēeligūt quā d̓i ad eruditionē. Tales addut ſextū digitū dūlaudē appetunt ⁊ donū ſpirituſſanti deo nō aſcribunt ſignati ꝑ monſtꝝ habens ſex digitos qd̓ interfecit ionatasqui interp̄tatur donū columbe. j. Reg. ij. Qui em̄ a domocolūbe .ſ. ſpirituſancto omne bonū monſtratū eſſe intelligit. ſuꝑfluitatē digitoꝝ in ſe interficit. Sunt alij qͥ non ſolum volunt digito demonſtrari ad gloriā ſꝫ alios oſtenditad ignominiā. Eſa. lviij. Si deſieris digitū tuū oſtendere⁊ loqui qd̓ nō ꝓdeſt orietur in te lux tua. Sunt alij qui degratiā intumeſcunt vt roboam qui dixit minimus digit̉ꝰmeus groſſior ē dorſo patris hoc eſt maiores in gr̄a ſuperare ideo regnū eius ſciſſum ē. iij. Regum. xij. Docet ergonos tota trinitas manū extendere ⁊ aperire ad penitentiam. Eccl̓aſti. iiij. Nō ſit manus tua ad accipiendū porrecta ⁊ ad dandum collecta.Pſalmus.CXLIlAuda anima mea dominum laudabo dominum in vita mea pſallamdeo meo qͣꝫdiu fuero.¶ Lauda anima mea dominum) Titulus eſt. (Alleluia)id eſt laus dei. Intentio monet ad laudē. Modus tripartitus eſt. Primo ꝓpheta ſibi quaſi omnibus cōſulit laudare. Secundo alios monet nō ſperare in homine ibi (nolite cōfide.) Tercio docet ſpem in deo ponendā: ibi (beatꝰvir) vir itaqꝫ iuſtus animā ſuā ad laudem exhortans ait.(lauda) ⁊cͣ. non dat̉ hoc cōſilium anime a corpore ſed ꝑspurior anime .ſ. mens que cogitat ſapientiam diuinā videt quaſdam anime partes .ſ. ſenſualitatē ꝑturbari motibus ſeculi ⁊ cupiditate terrenorum ad exteriora rapi a qͥbus ad interiora reuocat eam ſeipam totā exhortans aclaudē dei di. (lauda anima iu. do.) deinde reſpondet anima menti quaſi his p̄grauata ⁊ nō valēs ita conſiſtere vtdiguū ē di. (laudabo do. ī vita mea) .i. in vita p̄ſenti ⁊ quafirmitate ꝓpoſiti teneat̉ ad laudandū deū indicat cū ſubiungit (pſallā deo m. qͣꝫdiu fue.) .i. dū vitā viuā ſuꝑ terrālaudabo dn̄m deū meū vel ſic (laudabo deū in vitā mea.i. in vitā eterna q̄ ē vere vita .ſ. cū ꝓfecte ei inheſero ſed hͦmō laudo tenuiter qꝛ corpus aggrauat animā ideo h̓ gemo ibi plene laudabo qꝛ tūc (pſallā deo meo qͣꝫdiu fue.)nō ideo hoc dicit ꝙ aliqn̄ nō ſit qꝛ ineteruū erit ⁊ ideo vere diu ſꝫ qͣꝫdiu fuero ꝑfecte .ſ. pſalle̓ aūt a pſallim dr̄ qd̓ eſttange̓ ⁊ ad bona oꝑa ꝑtinet vt ſic īdicet ſe laudatuꝝ corde⁊ ore ⁊ bonis oꝑibꝰ dn̄ꝫ ꝑ tactā bona oꝑatio ſignat̉ ſuprabonū ē ꝯfiteri dn̄o ⁊cͣ. Noͣ ꝙ officiū aīe ē iſtud .ſ. aīam ſuāeffunde̓ corā dn̄o ꝑ deuotionē psͣ. hͨ recordatus ſū ⁊ effudiī me aīam meā. Scd̓o dꝫ eā leuare ad dn̄m ꝑ ſpeꝫ ⁊ ꝯfidētiā psͣ. ad te dn̄e. le. a. m. deꝰ meꝰ ī te ꝯfi. nō erubeſ. Tertioſubijce̓ eā ꝑ hūilitatē psͣ. nōne deo ſubiecta erit aīa mea ſequit̉ veꝝ tn̄ deo ſubiecta eſto aīa mea. Quarto oēm tꝑalēꝯſolationē renuēs psͣ. renuit ꝯſolari aīa mea. Quinto ſolideo ꝑ fidē viuēs. Abac. ij. Iuſtꝰ eī ex fide viuit psͣ. aīa meailli viuet. Sexto bona dei ſcrutari. psͣ. iō ſcru. ē aīa me. Septimo ī bonis dn̄i demorari. ps. aīa eiꝰ ī bonis mora. Octauo delectari ⁊ exultare. ps. aīa mea exultabit in dn̄o ⁊ letabit̉ in ſalutari ſuo. Nono dꝫ in ip̄a aīa ad amplexꝰ ſponſianelare ⁊ ip̄m totis viſceribꝰ deſiderare psͣ. quēadmoduꝫdeſiderat ceruꝰ ⁊cͣ. Decimo debet qͣꝫdiu viuit laudare vth̓ landa a. m. dn̄m ⁊ ip̄m bn̄dicere cū oībꝰ interioribꝰ ſuispsͣ. bn̄dic aia mea dn̄m ⁊ om̄ia q̄ intra me ſunt nomini ſācto eiꝰ hoc ē pſalteriū decacordū de qͦ ſupradictū ē vt tandem ſupra ſe tracta dicat. qͣꝫ dilecta tabernacula tua ⁊cͣ.

Morl.Qualit̓ xp̄sdr̄ manꝰ patris clauſa ⁊aꝑta ⁊ qͥnqꝫdigitis ſuisnoſ adiuuit

Psͣ.cxlv.

Noͣ deceꝫq̄ dꝫ hō facere de aīaſua circa deū