Centeſimuſquadrageſimuſquartus CCCXXXI

¶ Qui das ſalutē regibus). q. d. cātabo tibi qͥ das ſalutēregibus .i. montibus iā fumigatibus (qͥ redemiſti dauidſcꝫ totū xp̄m caput ⁊ corpus: tu (eripe me de gladio maligno) eſt gladius benignꝰ de quo dicit dn̄s: non veni mittre pacē ſed gladiū qͥ eſt bis acutus veteri ⁊ nouo teſtamto quo omīs putrēdo a membris xp̄i abſcidit̉. benignꝰ etgo gladius eſt iſte: malignꝰ ꝟo gladius eſt quo illi loquūtur vanitatē: vnde alibi lingua eorū gladius acutus quosergo ſuperius aquas dixit ipſum dicit gladium: vnde addit hic quod ibi dixit.¶ Et erue me de manu filiorum alienorumquorum os locutum eſt vanitatem: et dextera eorum dextera iniquitatis.¶ Erue me de manu filiorū alienorū) hac repetitione reddit iniquos deteſtabiliores quorū os locutū eſt vanitateꝫſcꝫ ꝙ terrena ſit beatitudo ⁊ dextera eorū dextera iniquitatis qꝛ terrena habent pro dextera quod probat dicens:¶ Quorum filij ſicut nouelle plātationes:in iuuentute ſua.¶ Quorū filij) hoc eſt dextera eorū ⁊ vanitas quā loquūtur: qꝛ (filij eorū ſicut nouelle plantatiōes) .i. pulcri ⁊ fortes (in iuuentute ſua) in qͦ notat̉ proſperitas in prole tammaſculina qͣꝫ feminina: vnde adhuc ſubdit̉.¶ Filie eorum compoſite: circūmornate vtſimi litudo templi.¶ Filie eorū compoſite) id eſt curioſe ſunt ⁊ ornate ſicutimagines depicte in templis vt arte iuuent ſpeciem.¶ Prōptuaria eorum plena: eructantia exhoc in illud.¶ Promptuaria eorū ⁊cͣ.) ꝓmptuaria vulgus cellaria appellat ⁊ hec plena vino oleo ⁊ frumēto (eructantia) .i. ſuper effundētia (ex hoc in illud) in quo tangit̉ proſperitasin terrenaſcentibꝰ ⁊ poſtea in anīalibus cū ſubdit.¶ Ques eorum fetoſe abundantes in egreſſibus ſuis: boues eorum craſſe.¶ Ques eorū ⁊cͣ.) fetoſe .i. fetibꝰ plene hoc eſt agnis (abūdantes in egreſſibꝰ ſuis) quādo exeunt de ouili (boues eorū craſſe) que etiā pro vitijs ponunt̉.¶ Non eſt ruina macerie neqꝫ tranſitus: neqꝫ clamor in plateis eorum.¶ Non eſt ⁊cͣ.) .i. clauſure murorū factorū ſine cemēto q̄claudit vineas vel hortos: in quo notat̉ tanta eorū felicitas ꝙ ipſa maceria nō ruit qͣꝫuis ſit ſine cemēto: vn̄ addit(neqꝫ tranſitꝰ) aduerſariorū (neqꝫ clamor) alicuiꝰ aduerſitatis (in plateis eorū) ne ſomnꝰ eorū importuna loquacitate rumpat̉: ſed ſilentiū ſit cū volunt quieſcere.¶ Beatum dixerunt populum cui hec ſuntbeatus populus: cuius dominus deus et¶ Beatū dixerūt ⁊cͣ.) habētes p̄dicta dixerūt felices ⁊ batos: ſed ego dico (btūs ppl̓s cuiꝰ dn̄s deꝰ eius) .i. qͥ ſeruunt dn̄o fideliter ⁊ deuote. Uel myſtice hec poſſunt accide erroribꝰ malorū ⁊ hereticorū (quorū filij ſunt ſicut plāct ta. no.) qͥ non de apl̓is ſunt fundati: ſed de ꝑuerſione noutatis generati nō de antiquis ritibus patrū ſed nouis erroribus pululauerūt (filij eorū) .i. cogitationes vel predicationes q̄ non habēt veram eccleſiā ſed ſimilitudinē templi .i. eccleſie (promptuaria eorū) id eſt corda (plena) diuerſis erroribus (eructantia) qꝛ de illis peſſimas eructatones exalant que fetent ⁊ ſimplices corrumpūt (ex hoc inillud) qꝛ in vno victi fugiūt ad aliud inſtabiles qꝛ non habent radicem veritatis (oues fetoſe) vel ad litterā peculum eorū fetoſum eſt ⁊ abūdans cū ip̄i ſint ſteriles: vel mſtice (oues) .i. eorum diſcipuli fetoſi qꝛ ipſi plures in errores generant (abūdantes in egreſſibꝰ ſuis) nō in ingreſſibus: qꝛ totum bonū qd̓ habere vident̉ egredit̉ ab eis citoperituris (boues eorū craſſe) vel ad litteram non laboremacre ſed ocio pingues vel myſtice boues ſunt magiſtriqͥ ſunt craſſi qꝛ terrenis affluunt (non eſt ruina macerie)

maceria eſt q̄ de ſolis ſaxis in hortis vel vineis fit: ſed necilla ruit illis a deo proſperi ſunt (nec tranſitꝰ nec clamor)turbidus interrūpit quietē eorū. Uel myſtice maceria eſtars philoſophoꝝ q̄ nō pōt in eis deſtrui vt iuſtificati tranſeant ad xp̄m (nec clamor) dei qͥ eſt in anguſta via que ducit ad vitā eſt (in plateis eorū) .i. in lata via eorū q̄ ducitad mortē: hec dicūt beatitudinē: ſed dauid ⁊ iuſtus aliterdicit .ſ. (btūs ppl̓s cuiꝰ dn̄s deꝰ eius) ſciendū eſt ꝙ de hacvictoria quā psͣ. iſte triūphalis decantat qͣſi terminū omniū mūdanaꝝ rerū ſibi fecit ꝓpheta. nō em̄ poſt hac aliqͥddicturus eſt: vel de eccleſie ꝑſecutoribꝰ vel de erūnis ſeculi vel de penitētia vel de lamentatiōe pia: vel de antichriſti elationē: ſed ſeptē psͣ. reliqui diuinis p̄conijs ⁊ celeſti leticia ſunt pleni vt quaſi repulſis nubibus peccatorū ſerenis mētibus ad laudes dei veniat̉: ⁊ quaſi cōpletis omnibus qͥbus hūana ignorantia fuerat inſtruēda nūc ad ſolap̄coniā dei vacandū eſt vn̄ ⁊ ſequēs intitulat̉ laudatio.Pſamus CXLIIIIe¶ Taltabo te deus meus rex: et benedicam nomini tuo in ſeculum:et in ſeculum ſeculi. Beth.¶ Titulus huiꝰ psͣ. eſt (laudacio ipſi dauid) .i. xp̄o. intentio monet ad laudē. Modus tripartitus eſt. Primo propheta premittit laudē. Secūdo omēs perfecturos dei laudem nouem modis dicit ibi generatio. Tertio eadem latius explicat ibi miſerator. hic psͣ. cū ſequentibꝰ de laudibꝰdei agit: ſicut em̄ ſunt ſeptē pſalmos pnīe ita ſeptem ſuntlaudes qͥbus ſepties in die laudē deo dicere debemꝰ. ideoerant ſeptē lucerne in tabernaculo ⁊ ſeptē ſpūs in apocalypſi. Igit̉ ꝓpheta laudans deū dicit. o (rex) xp̄e qui de iuda naſci debes ⁊ deus meus) .ſ. creator ⁊ recreator (exaltabo te p̄dicando (⁊ benedicā nomini tuo ī ſeculū ſeculi)ſcꝫ hic ⁊ ineternū qui em̄ hic nō incipit laudare in futuromutus erit.¶ Per ſingulos dies benedicaꝫ tibi: et laudabo nomen tuum in ſeculum: et in ſeculūſeculi. Gymel.¶ Per ſingulos dies) declarat quod dixerat in ſeculumſeculi.¶ Magnus dominus et laudabilis nimis:et magnitudinis eiꝰ non eſt finis. Deleth.¶ Magnus dn̄s) hic ſubdit laudis cauſam dicens (magnus dn̄s) in eſſentia ideo valde eſt laudandus ⁊ (magnitudinis eius nō eſt finis) qꝛ incōprehenſibilis cognitionevel loco: ideo nō poteſt laus eius finiri.¶ Generatio et generatio laudabunt opera tua: ⁊ potētiam tuam ꝓnūciabunt. He.¶ Generatio) hec eſt ſcd̓a pars vbi ꝓmittit laudē dei nouē modis: nouē em̄ ſunt materia laudis .ſ. opera: potētia:magnificentia: mirabilia: ſanctitas: virtus terribiliū: magnitudo: memoria ⁊ iuſticia. ex quibus tanqͣꝫ ex locis ⁊ ſeminibus trahit̉ omnis laus ad quē modū omīa argumēta de paucitate locorū ſumunt̉ (generatio ⁊ generatio) .i.omīs generatio vel due generationes .ſ. generatio qua inpreſenti naſcunt̉ filij dei. ⁊ generatio futura que in euāgelio dicit̉ regeneratio .ſ. reſurrectio mortuoꝝ laudemus ergo omnipotentē de operibus operantē de conditis conditorem de creaturis creatorē (⁊ potentiā tuā) hic eſt ſecundus locus laudis. q. d. laudabunt opera tua ⁊ in illis laudandis (pronūciabūt potentiā tuam) non em̄ opera laudant niſi virtuteꝫ operantis annūcient: ſed quidā eloquētes laudāt creaturā obliti creatoris ſancti ꝟo laudatoresſi oꝑa amāt laudāt magis operantē: ſi em̄ in rebus factisſentit̉ aliqua ſpecies vel aliqua vtilitas vel virtus: laudatur magis in illo qͥ fecit. Quid em̄ pulchrius eſt eo qͥ omnia fecit. Quid vtilius. Quid potentius: lauda ergo facturā propter facienteꝫ ſed ſi opera laudas ⁊ te qui es opusdei laudas ⁊ occurrit illud: non te laudat os tuum ⁊ arrogans videris ſꝫ nō eſt arrogātia: qꝛ deū in te nō te laudas.

C 3

Aubic.de hereticꝭ

57

14

16

15

11

Nouē queſt̓ materialaudis diuine.

Psͣ .144

3

4

2