Pſalmus

nē vt homo hominē qui carius emit equū qͣꝫ hoīem.¶ Homo vanitati ſimilis factus eſt: dieseius ſicut vmbra pretereunt.¶ Homo vanitati ſimilis factus eſt) hō em̄ qͥ prius veritati ſimilis poſtea peccādo factus eſt ſimilis vanitati: ⁊ tn̄innotuiſti ei: vanū eſt ꝙ de ſua ſubſtantia cadēs vaneſcitvt ſumus ⁊ vmbra ita ⁊ ipſe homo tabeſcit: vn̄ ſubdit (dies eius) .i. vita (p̄tereunt) ſicut vmbra que videt̉: ſed nonhabet firmitatē manendi.¶ Domine inclina celos tuos et deſcendetange montes ⁊ fumigabunt.¶ Dn̄e incli. ce.) h̓ prius ex ꝑſona dauid p̄cantis ꝓ incanatiōe ꝟbi accipit̉ qͥ hic iā aperit qd̓ ſupra dixit: innotuiſtei tūc innotuit deꝰ hoī qn̄ incarnatꝰ apparuit. q. d. talisſe eſt hō: ſꝫ vt ꝑ te reformes o (dn̄e incli. cel. tu. ⁊ deſcēdead nos qꝛ hͨ niſi inclinata deitate fieri nō poterāt. Inclin.ti ſunt celi qn̄ ⁊ honor ſuꝑnoꝝ ad hoīem deſcēdit ⁊ formdei formā ſerui ſuſcepit Eſa. lxiij. Utinā diſrūperes celo⁊ deſcēderes vn̄ ſicut vas qn̄ inclinat̉ effundit̉ qd̓ intꝰ eſtſic celi qͦdammō inclinati ſunt qꝛ fuderūt qd̓ ī eis erat optimū .ſ. xp̄m vn̄ cantat eccl̓ia: hodie melliflui facti ſunt celi Rom̄. viij. ꝓ nob̓ oībus tradidit illū quō nō etiā cū illeoīa nob̓ donauit. vn̄ tp̄s gr̄e vocat̉ tp̄s plenitudinis Gaiiij. psͣ. A facie dn̄i mota eſt terra qͣſi nō potēs ſuſtinere pōdus bn̄ficiorū vel celos .i. celeſtē natura ſicut camelus inclinat ſe ad recipiendū onꝰ ſic celi inclinati ſunt ad recipendū nos vl̓ inclina celos. .i. angelos qͥ dicunt̉ celi. Iob celi quoqꝫ non ſunt mūdi in cōſpectu eius. Uel ex ꝑſona ēcleſie pōt hͦ dici hūilis em̄ dauid plenus gr̄a .i. corpus xjp̄ſumēs de deo pugnās hic inuocat adiutoriū dei. d. In licta ſumꝰ ſꝫ vt nō deficiamꝰ (incli. cel.) .i. cōtempera hoībꝰapl̓os vt hūiles dicāt alijs excellentiā tuā ⁊ ꝑ eos (deſcende) in noticiā aliorū ⁊ (tange) de tua gr̄a (mōtes) .i. ſuperbos (⁊ fumigabūt) .i. fatebunt̉ peccata ꝑ cōpunctionē elachrymarū effuſionē Greg. Magnus fumus magni hoſpitis eſt nūcius. contra eos aūt qͥ conſpirauerūt ꝯtra te.¶ Fulgura corruſcationē ⁊ diſſipabis eos:emitte ſagittas tuas ⁊ conturbabis eos.¶ Fulgura) vel fulgora vel coruſca .i. clarifica vel veni etcoruſca .i. crebreſce miraculis ⁊ ſoluet̉ conſpiratio eoꝝcrebris miracl̓is territi nil audebūt: ⁊ (diſſipabis eos) ainuicē hoc eſt bellū xp̄i ꝯͣ dyabolū (emitte ſagittas tuaid eſt verba tua: verbū em̄ dei ſagitte comparat̉. ſupra pēxliiij. (⁊ cōturbabis eos) ad penitentiā: deinde ꝓpheta aduentū xp̄i p̄cat̉ ⁊ ad pr̄em ꝟba cōuertit dicēs vt hec fiant¶ Emitte manum tuam de alto eripe me etlibera me de aquis multis: ⁊ de manu filiorum alienorum.¶ Emitte ma. tuā) .i. xp̄m (de alto) vbi cū pr̄e eſt vt induat carnē (⁊ libera me de aquis multis) aqͥs voluptatum.psͣ. intrauerunt aq̄ vſqꝫ ad aīam meā. Itē aquis ꝑſecutionū. psͣ. Trāſiuimus ꝑ ignē ⁊ aquā. Itē tribulationū Can̄.viij. aque multe nō po. ex. ca. vel de ſcd̓o aduētu agit ex ꝑſona eccl̓ie. q. d. fac ita modo in fine aūt (emitte maͣ. tuamde alto) .i. xp̄m de celo ad iudiciū qꝛ in voce archāgeli deſcendet de celo. dicat ergo eccl̓ia vel qͥlibet iuſtus (emittemanū tuā ⁊ eripe me) ꝓ cuius declaratione noͣndū ꝙ eſtmanus multiplex .ſ. manꝰ dyaboli: manus hoīs ⁊ manusdei. manus dyaboli tria facit. Primo affligit tꝑaliter Iobj. Uide ne mittas in eū manū tuā. Secūdo pulſat ſpūali.terps. Erue a framea ⁊cͣ. Tertio torquet eternaliter. pſalEripe me de manu inimicorū meorū. Scd̓a eſt manus hominis q̄ eſt triplex .ſ. ocioſa: oꝑoſa ⁊ affectuoſa. Prima inocio delectat̉. Scd̓a bonū oꝑat̉. Tertia eleuat̉ depͥma ꝓuer .xxvj. Abſcondit piger manū ſuā ſub aſcella ⁊ laboraſi ad hos ſuū cōuertit. de Scd̓a Eccl̓es. ix. qd̓cūqꝫ pōt facere manus tua ⁊cͣ. ⁊ Prouer. vl. Manū ſuā miſit ad fotia De tertia ps. Expandi ad te manus meas. Tertia eſtmanus dei potens ad tria .ſ. ad beneficiū: ad ſuppliciuꝫ e

ad p̄miū. Primo ad beneficiū impartiendū triplex .ſ. gratie miſericordie ⁊ iuſticie. Triplicē em̄ gratiā impartiturmanꝰ iſta. Primo dyabolū eijcit de corde Io. xxvj. obſtetricante manu eius eductus eſt coluber tortuoſus. Itemꝓtegit in aduerſitate Hiere .j. Sub vmbra manus ſue ꝓtexit me. psͣ. Sub vmbra manuū tuarū protege me. Itemad ſuauitatē adducit Iob. v. Percutit ⁊ manus eius ſanabūt Beneficiū miſcd̓ie eſt triplex ab iſta manu. Primohoīem tenet ne cadat in tēptationē deducit ambulantemne erret in via iuſticie. ſuſcipit ꝑ vnitatē vt teneat ſoliū glorie de primis duobus. psͣ. illuc ma. tu. dedu. me. ⁊ te. me dextera tua. De tertio psͣ. Suſcipe ſeruū tuū in bonū. Beneficiū iuſticie ab iſta manu eſt triplex. Primo animā penitentē ingrauidat Can̄. v. Dilectus meus miſit manu ſuāꝑ foramen ⁊ venter meus intumuit ad tactū eius. Secūdo ad cōtemplationē eleuat Ezech̓. iiij. Spūs dn̄i eleuauit me ⁊ manus dei erat mecū cōfortans me. Tertio viſitat per cōſolationē ⁊ exaltat viſitando .j. Pe. v. Humiliamini ⁊cͣ. ⁊ poſt vt vos exaltet in die viſitatōnis. Scd̓o manus dei eſt potens ad ſuppliciū de quo dicit̉: ⁊ ſuꝑ tribulantes eis miſiſſem manū meā: hec manus aliquādo tangit iuſtū vt probet Iob. xiiij. Manus dn̄i tetigit me: aliquādo increpat pigrū vt exerceat. psͣ. a fortitudine manꝰtue ego defeci in increpationibus: aliqn̄ grauat iniquū vtreuocet̉. psͣ. qm̄ die ac nocte grauata eſt ſuꝑ me manꝰ tuaAliquādo ꝑcutit dyabolū vt amplius cruciet̉ Iob. xxiiij.Prudentia eius ꝑcuſſit ſuperbū. Tertio manꝰ dei eſt potens ad premiū: ⁊ hoc ad tria. Primo amplectit̉ in ſtatufruitionis. Can̄. ij. Leua eius ſub capite meo ⁊cͣ. Secūdobenedicit in ſtatu remūerationis generalis. psͣ. Aperis tumanū tuā ⁊cͣ. Tertio exaltet in tēpore viſitationis .i. in tēpore iudicij qꝛ tunc viſitabit dn̄s hieruſalem in lucernis.Sopho. Dicit ergo deo (mitte manū tuam) ſic potentem(⁊ eripe me) de manu filiorū alienoꝝ .i. demonū ⁊ maloꝝhoīm qͥ filij alieni mentiti ſunt deo. (⁊ de aquis multisid eſt populis intus ⁊ foris pugnātibus hec ſunt aque cōtradictionis ⁊ qui ſunt illi ſubdit.¶ Quorum os locutum eſt vanitatem: ⁊ dextera eorum dextera iniquitatis.¶ Quorū os locutū eſt va.) ſcd̓a pars vbi ille quē p̄cabatur victor ⁊ liberator iam venit ei ſe cantare in nouo ⁊ veteri teſtamēto promittit: ⁊ ꝑ eum precat̉ liberari ab his qͥputant beatitudinē in terrenis. vn̄ dicit (ꝙ os eorū locutūeſt vanitatē) vicꝫ vanū amorē terrenorū mūdanis hominibus ſuggerēdo (⁊ dextera eorū dextera iniqͥtatis) qꝛ admundi vanitatē impellūt homīes multis modis: qͥd ergotu inter eos in vaſe paſtorali hn̄s qͥnqꝫ lapides agis quomodo inter eos te habes ecce quo modo o.¶ Deus canticum nouum cantabo tibi: inpſalterio decachordo pſallam tibi.¶ Deus cā. tibi canticū nouū) .i. noui hoīs .ſ. canticū nouiteſtamēti cāticū de noua gr̄a ſtrepitus em̄ aquaꝝ nō facitme obliuiſci (in pſalterio decachordo) hic alio noīe ſignificat legē quā ꝑ qͥnqꝫ lapides ſignari diximus ⁊ eſt ſenſus(in pſalterio decachor.) .i. in lege decē p̄ceptorū (pſallā tibi) qꝛ plenitudo legꝭ eſt caritas qͥ qui caret nō pſallere pōtcantare nō pōt: laus em̄ de deo decē cordas hr̄e debet .ſ. ꝙſit vera Iob. xij. Deus nō indiget veſtro mēdacio opportuna. ps. ſepties in die. idē: media nocte ⁊cͣ. Intēta Eccl̓i.vij. Ne iteres verbū in or̄one Sapida. psͣ. pſallite ſapienter. Deuota. Prouer xvj. Ponderator ſpirituū eſt dominus: deuotio em̄ dat pondus oratiōi. Humilis Eccl̓i. viij.Humilia ſpiritū tuū. Frequens Eſa. xxiiij. bene canta frequenta canticū. Specioſa hoc eſt ſine remorſu Eccl̓i. xv.Non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. psͣ. Non mortuilaudabūt te dn̄e ꝑſeuerās psͣ. Semꝑ laus eius in ore meoPura Exo. xxx. Precepit dn̄s offerri thus lucidiſſimū etvaſa templi facta ſunt de auro puriſſimo.¶ Qui das ſalutē regibus qui redemiſti dauid ſeruū tuū de gladio maligno eripe me.

triplex manus ⁊ d̓ earū ml̓tiplici effectu.

Laus dedeo decemcordas habere debꝫ.

g

10