Centeſimuſquadrageſimuſſecundus CCCXXIX

¶ Cōſi. ad dex.). q. d. ego illis vndiqꝫ fremētibꝰ ⁊ crebrisexultatiōibꝰ exprobrantibꝰ ego cōtemnēs pn̄tia (ꝯſiderabā) .i. reſpiciebā (ad dexterā) .i. ad eterna (⁊ videbā) ip̄adexterā quā mali nō videbāt. qͥ em̄ in dexterā attendit vdet. qͥ ꝟo ſiniſtrā attēdit excecat̉: ideoqꝫ mali ſiniſtrā att̄dētes dexterā nō vidēt: ⁊ hoc eſt qd̓ ſequit̉ (⁊ nō eſt qͥ come) .i. attēderet ad me reſpiciēs illa bona q̄ ſunt ī dexter¶ Perijt fuga a me: ⁊ non eſt qui requiratanimam meam.¶ Pe. fu. a me). q. d. ꝑſecutores intēderūt mihi laqueūſtn̄ nō fugi: īmo (perijt fu. a me) a duobꝰ perijt fuga .ſ. a ccluſo vel a forti ꝯcluſus em̄ fugere nō valet: fortꝭ nō vuet duplex eſt fuga. Una q̄ fit corꝑe quā dn̄s ꝑmittit dicēsSi vos ꝑſe. fue. in vnā ciui. fu. in aliā. Altera q̄ fit aīo quAt dn̄s ī euagelio vituꝑat dicēs. Mercēnariꝰ aūt ⁊ qͥ nō eſpa. vi. lu. ve. ⁊ fu. talis qͥdē fuga ab iſto perijt: iōqꝫ ait (p̄efu. a me) .i. nō fugi ab illo em̄ perijt fuga qͥ nō fugit. q. circūcluſum ſe dicit qꝛ ſicut circūcluſus nō fugit corꝑe qꝛ nōpōt ita iſte nō fugit mēte: qꝛ nō vult. perijt gͦ ab illo fugaqꝛ nūqͣꝫ fugit aīa lꝫ corꝑe aliqn̄ ſequit̉ (⁊ nō eſt) de illis ꝑſeq̄ntibus (qͥ reqͥ. a. m.) nō dico ad ꝑſeq̄ndū ſꝫ ad imitandū. q̄rit̉ em̄ aīa duobꝰ modis: aut a ꝑſecutoribꝰ: aut a dilectoribꝰ: ſicut fuga perijt duobꝰ moīs ⁊ a capto ⁊ a forti¶ Clamaui ad te domine: dixi tu es ſpesmea portio mea in terra viuentium.¶ Hec eſt ſcd̓a ꝑs vbi agit̉ de fine maloꝝ. q. d. ꝓpter hͦ clmaui ad te: iō oīa tolero qꝛ tu es portio mea nō h̓ ſꝫ in terra viuentiū vbi ſeip̄m videndū dabit: pōt etiaꝫ exponi d̓ꝑſona xp̄i in paſſione dicētis (cōſiderabā ad de.) ⁊ (videbā) ſi eſſent apl̓i mei ⁊ nō erat qͥ cognoſceret me. apl̓i en̄nō ſtabāt ad dexterā vt ſolebāt qꝛ carnali timore diſperiſunt: ſꝫ ego ꝑſtiti ⁊ perijt fuga a me. i. nō fugi nec mēte necorꝑe (⁊ nō eſt qͥ reqͥ. a. m.) qꝛ nulla ei cōſolatio data eſtpsͣ. ſuſtinui qͥ ſimul ꝯſolaret̉ ⁊ nō inueni ideo clamaui acte ⁊cͣ. qꝛ tu es portio mea in terra viuentiū: humiliter dicitcū non ſolum portio ſed tota terra viuentiū ſua eſt.¶ Intende ad deprecationem meam: quiahumiliatus ſum nimis.¶ Hoc dr̄ ex ꝑſona totius xp̄i qͥ hūiliatꝰ eſt nimis ⁊ intuinuiſibiliter ⁊ extra a perſecutoribus viſibiliter.¶ Libera me a perſequentibus me: quiaconfortati ſunt ſuper me.¶ Libę. m. a ꝑſe. me) tā demōibus qͣꝫ miniſtris ſuis: nō vcorpꝰ ruat ſꝫ anīa: ad hoc em̄ dyabolus ꝑ filios diffidētieagit ꝑſecutioneꝫ corꝑis vt intus fiat ruina cordis: ſi ergcadēte corpore ſtat aīa muſcipula eſt cōminuta ⁊ neceſſeeſt vt me liberes (qꝛ ꝯfor. ſunt ſu. me) creuit em̄ nūeruꝫſequentiū abūdat iniqͥtas frigeſcit charitas: deinde ex ꝑſtona eccleſie loquēs exponit vn̄ ſit liberandus dicens.¶ Educ de cuſtodia animam meam ad confitendum nomini tuo: me expectāt iuſti donec retribuas mihi.¶ Educ de cu.) vel de carcere: ꝑ aliā lr̄am hͦ cuſtodia velhoc carcere de qͦ dictū eſt in titulo: pōt etiā hic mūdus dici ſpelūca vel carcer vel etiā corpus: de qͦ carcere iſte vulteduci vt fiat incorruptibilis. nā corpꝰ eſt carcer anīe: in futuro ꝟo erit domꝰ: merita em̄ carcerē faciūt domū (ad cōfitendū) .i. vt cōfitear ⁊ laudē nomē tuū (me expec. iuſti.vicꝫ ſancti angeli ⁊ btī om̄s qͥ iā ſunt cū xp̄o (donec retri.mihi) in reſurrectiōe gnͣali p̄mia eterna: vel (me expectātiuſti) hoc ex voce xp̄i capitis dr̄ qͥ ſupra dixerat: ſingularter ſum donec tranſeā (donec retribuas mihi) ſuſcitandme tertia die: reſurrectio ipſa eſt retributio.I¶ Pſalmus CXLIId Omīe exaudi or̄onem meā: auribꝰpercipe obſecrationē meā: in veritate tua exaudi me in tua iuſticia.¶ Pſalmꝰ iſte ſeptimꝰ pnīaliū pſalmoꝝ q̄ iō ſunt ſeptē vt

eodē nūero qͦ peccamꝰ ſeptē pctīs ⁊ ſeptē diebꝰ remediūpnīe habeamꝰ: in qͥbus psͣ. eſt pͥncipiū a lachrymis ⁊ finisin gaudio. Titulus huiꝰ psͣ. eſt (ps. dauid qn̄ ꝑſeq̄bat̉ euꝫfiliꝰ ſuus abſalon) ẜm hyſtoriā q̄ hr̄. ij. Reg. xv. ſꝫ de ſignificato melius accipit̉. dauid em̄ xp̄m ſignificat ⁊ eccl̓iameiꝰ: abſalon ꝟo iudā vel ꝑſecutores eccl̓ie vel prauos motus. Intētio monet ad pnīam ⁊ or̄onē. Modꝰ qͣttuor ſūtꝑtes. Prīo orat captās beniuolentiā. Scd̓o narrat malaſua ibi: qꝛ ꝑſecutꝰ es. Tertio ponit̉ dep̄cutio ibi: velociterexaudi me. Quarto ponit̉ leta cōcluſio ibi: ſpūs tuꝰ. dicitgͦ in ꝑſona totiꝰ xp̄i (dn̄e exau.) ⁊cͣ. (in tua iuſt.) .i. ꝓpt̓ tuam iuſticiā q̄ in me eſt qua ꝑ fidē paſſionis filij tui a te habeo: vel iuſticiā ⁊ ꝟitatē dicit qͥ parcit penitētibꝰ ⁊ dānantes ſe abſoluit ⁊ accipit pro eodem veritatē ⁊ iuſticiam.¶ Et nō intres in iudiciū cum ſeruo tuo: qꝛnō iuſtificabit̉ in cōſpectu tuo oīs viuens.¶ Et nō in. in iu.) .i. nō diſtricte mecū agas in futuro ⁊ adte fugio ⁊ nō ſuꝫ dignꝰ vocari filiꝰ tuꝰ nec ego tecū intrare in iudiciū volo nec iuſticiā meā conſtituo: qꝛ (nō iuſtificabit̉) hic in carne vbi nemo h̓ viuēs plene mundus eſt.vn̄ ſalomon dicebat. An̄ mortē nō laudes hoīem. ⁊ apl̓usNo tn̄ in hoc iuſtificatꝰ ſum: vel (in cōſpec. t.) .i. in tui cōparatiōe (oīs viuēs) nō ſolū hō ſꝫ nec angeli: ſolus em̄ deꝰeſt in qͦ peccatū cadere nō pōt in cuiꝰ cōſpectu aſtra nonſunt mūda. Timendū eſt valde intrare in iudiciū cū deo.Primo qꝛ oēs naſcimur filij ire Eph̓. ij. Et ita ſi dn̄s nobireiſcū diſtricte ageret oēs dānaret. Itē qꝛ gr̄e dei multotienseſtdefuimꝰ. Heb̓. xij. Uidete ne qͥs deſijt gr̄e dei. Itē qꝛ gr̄amdei habitā multotiēs repudiauimꝰ Heb̓. x. Irritā qͥs faci1iens legē moyſi ſine vlla miſeratiōe duobꝰ vel tribꝰ teſtibꝰmorit̉ quāto magꝭ putatꝭ deteriora mereri ſupplicia qͥ filiūdei cōculcauerit ⁊ ſanguinē eiꝰ pollutū duxerit in qͦ ſanctificatꝰ eſt ⁊ ſpūi gr̄e cōtumeliaꝫ fecerit. Itē qꝛ multotiēs ⁊grauit̓ peccauimꝰ. ij. Paral̓. in fi. Peccaui ſuꝑ nūerū arene maris: ecce multitudo: ⁊ incuruatus ſum multo vinculo ferri ⁊ nō eſt reſpiratio mihi: ecce grauitas. Item quiaadhuc quotidie peccamus Eccl̓i. vij. Nō eſt hō iuſtus interra qͥ nō peccet. j. Ioh̓. j. Si dixe. qꝛ pec. nō ha. ⁊cͣ. Iteꝫqꝛ pauca bona facimꝰ in cōparatiōe cōmiſſiōis ⁊ omiſſio.nis. de pͥmo Eſa. v. Decem iug. vi. fa. lagunculā vnā vini.de ſcd̓o Luc. viij. Cui plus cōmittit̉ plus ab eo exigit̉. Itēqꝛ minima bona facimus in cōparatiōe bn̄ficioꝝ dei. Iobxl. Si voluerit hō cōtendere cū deo nō poterit rn̄dere vnipro mille. Eſa. xliij. Narra ſi qͥd ha. vt iuſti. Itē quia parua bona negligenter facimꝰ Prouer. xviij. Qui mollis ⁊diſſolutus eſt in oꝑe ſuo frater eſt oꝑa ſua diſſipātis. Iteqꝛ bona hō facit fraudulēter querens gloriaꝫ q̄ deo debet̉Hiere. xvij. Maledictus hō qͥ facit do. frau. oīa em̄ bonaſt̓ a deo. Eſa. xvj. Oīa oꝑa no. ope. es ī no. dn̄e: de oībꝰ hisreddituri ſumꝰ rationē Iob. xxxj. Quid faciā cū ſurrexerit ad iudiciū deꝰ ⁊ cū q̄ſi. quid reſpō. illi. conſiliū ergo eſtEccl̓i. xviij. Ante iudi. inter. teip. Debꝫ em̄ hō ſtricte cōputare oīa tꝑa ſua Primo qꝛ aliena ſunt q̄ ei credita ſunt tāſpūalia qͣꝫ tꝑalia .j. Chor̄. iiij. Quid ha. qd̓ non acce: Eccl̓i.xxv. Tres ſpēs odiuit aīa mea: paupere ſuꝑbū: diuitē mēdacē: ⁊ ſenē fatuū .i. luxurioſum. diues mēdax qͥ ſibi aſcribit qd̓ ſuū nō eſt. Iteꝫ qꝛ omīa ſub numero cepit homo ⁊ſub nūero reddet. Eccl̓i. xliij. Ubi mul .ſ. ma. eleua. ⁊ q̄cunqꝫ tra. enu. ⁊ appen. datū ꝟo ⁊ acceptū om̄e deſcribe. Itēqꝛ quāto plura cōmittunt̉ ab eo fenꝰ exigit̉ ẜm dictū xp̄i.Itē qꝛ de minimis redditurꝰ eſt rōem vſqꝫ ad qͣdrantem.¶ Quia perſecutus eſt inimicus animammeam: humiliauit in terra vitam meam.¶ Hec eſt ſcd̓a pars vbi enarrat mala que patit̉ qꝛ inimicus .i. quicunqꝫ ſiue dyabolus ſiue alius malus aperte etocculte ꝑſecutus eſt animā meā ⁊ (humiliauit) .i. qͣꝫtumin ſe eſt (in terra) .i. in terrenis. quicunqꝫ em̄ ꝑſequit̉ agitin relicta ſpe celeſti terrena ſapiamus: ſed hoc mihi nō cōtinget dicens.¶ Collocauit me in obſcuris ſicut mortuos ſeculi et anxiatus eſt ſuper me ſpiritus

Dupiet̓ ſuga ⁊ a duobus perijt

Psͣ .142.

Ꝙ valdetremendūeſt intrarein iudiciuꝫcū deo ml̓tis reſpectibus.

Qualit̓ dꝫbō ſtrictecōputareoīa tēpora ſua.