Aſalmus

meus: in me turbatum eſt cor meum.¶ Col. me in ob.) .i. in tenebris viciorū (ſicut mor.) .i. cetros deſperatos (⁊ ſpūs meus aux. ē ſuꝑ me) p̄ dolore cupe mee (⁊ cor meū ꝯturbatū eſt) .i. ſapīa mea ꝯfuſa eſt velcōturbatū ad pnīam: qꝛ¶ Memor fui dierum antiquorum: meditatus ſum in omnibus operibus tuis: in factis manuum tuarum meditabar.¶ Mēor fui die. an.) qͥbus punitus ē adā recolēs aūt iſtꝙ deus fecit celū ⁊ terrā ⁊ ꝙ bn̄ fecit antiquis pr̄ibus qͣſobliuiſcit̉ miſerias mundi ⁊ ex his q̄ deus fecit ꝯſolat̉ d̓cens (in factis maͣ. tua. me.) attendens em̄ q̄ ⁊ quāta antiquis ꝯtuliſti cōſolationē habeo ſpem venie aſſumēs. pōetiā de xp̄o intelligi illud (collocauit me in ob.) .i. in ſepicro (ſicut mortuos ſeculi) ẜm opinionē crucifigentiū qteum morte detineri putauerūt (⁊ anxiatus eſt) ſpūs meẜm illud cepit ieſus pauere ⁊ tedere ⁊ triſtis eſt anīa mevſqꝫ ad mortē (in me) qͣſi nō in alijs: qꝛ oēs deſeruerūt eī(memor fui) hoc dicūt mēbra. nō em̄ memor eſt dierumꝑ quē factus eſt oīs dies ⁊ qui nunqͣꝫ obliuiſcit̉.¶ Expandi manus meas ad te: anima meaſicut terra ſine aqua tibi.¶ Expandi ma. me. ad te) formā crucis ſignificans vel dlataui affectus vel oꝑa q̄ prius erāt cōtracta (aīa mea) q̄ex ſe eſt (ſi. t. ſin. a. t.) ſupple heret nō mihi: qꝛ eam rigarenō poſſum tu ergo cōplue vt fructū faciat.¶ Uel ocit̉ exaudi me dn̄e: d̓fecit ſpūs me¶ Uelo. ex. me dn̄e) qꝛ differebat deus hanc pluuiā: qꝛ aīſitit dicit (Uelo. ex. me: qꝛ de .ſ. me.) ideo impleat me ſpūttuus. ſuꝑbus em̄ eſt in qͦ viuit ſpūs ꝓprius. Psͣ. Aufereſpm̄ eorū ⁊ deficiēt. eſt em̄ triplex aīe defectus bonus. Primus eſt ex magnitudine deuotōis. Scd̓s p̄ magnitudinadmiratōis. Tercius p̄ magnitudine exultatōnis. In prmo liquefit aīa. Psͣ. In meditatōne exardeſcet ignis. EtCan̄. v. Anīa mea liquefacta eſt. In ſcd̓o defectu deficit inſe aīa Can̄. vj. Que eſt iſta q̄ aſcendit qͣſi aurora. Aurorem̄ habet ꝯmixtionē cū tenebris ſicut aīa Prouer. iiij. Iuſtorū ſemita quaſi lux ſplendens ꝓcedit ⁊c̄. Et. iij. Reg. jUidens regina ſabba ſapīam Salomonis admirabat̉nō habebat ſpm̄. De tercio defectu legit̉ Can̄. viij. Queiſta q̄ aſcēdit. ⁊ id̓o in fine dicit aſſimilare capree. vnde inprimo interrogat. In ſcd̓o meditat̉. In tercio ꝯtempla(⁊ qꝛ defecit ſpūs meus) .i. qꝛ nō ſum ſuꝑbus.¶ Non auertas faciem tuam a me: et ſimilero deſcendentibus in lacum.¶ Nō auertas fa. tuā) ſicut olim auertiſti a ſuꝑbo: ⁊ (ſil̓i.ero) .ſ. ſi auerteris faciē tuā a me (deſcēdentibus in laci.i. in pctī ꝓfundū. ille em̄ deſcēdit in ꝓfundū qui etiā ꝯfſione ꝑdit: vt qui ꝓponit ſibi licentiā peccandi ſine ſpe vnie habenis iniquitatis effuſis nec audit dicentē: cōuertimini ad me ⁊ ego ꝯuertar ad vos: nō auertas inquit: ſecpotius.¶ Auditam fac mihi mane miſericordiamtuam: quia in te ſperaui.¶ Audita fac mi. ma.) .i. pꝰ noctē pctōꝝ vel poſt finē ſecili qn̄ clare videbimus qd̓ mō querimus. in nocte enim ſumus ſꝫ in te ſperaui donec ꝑtraſeat iniquitas. ⁊ qꝛ nō ſufficit in hac nocte ſperare ſꝫ aliquid opus eſt agere qd̓ ꝑ menō poſſum. ideo¶ Notam fac mihi viam in qua ambulemquia ad te leuaui animam meam.¶ Notā fac̄ mi. viā in qua) hͦ facit deus cū ꝓpheticum ſermonē accēdit cui intēdere debemus tanqͣꝫ lucerne in caliginoſo loco donec illuceſcat dies ẜm apl̓m. iō etiā xp̄us ſlumen in texta carnis ſue ponit: ad qd̓ lumen ambulamꝰHec eſt em̄ illa mulier q̄ accēdit lucernā Lu. xv. ⁊ ad formā ſerui ambulando ꝑueniemus ad lumen qd̓ eſt verbūin principio apud deū. ⁊ qͣ fiducia hͦ petit ſubdit (qꝛ ad te

le. a. meā) nō ad mundū nec cōtra te ſꝫ ad te apud qͦſtfons vite vt vas ad fontē attuli. imple gͦ illud ad huc fontem qͥ eſt multiplex recurrendū eſt cū vaſe cordis. Eſt em̄fons gr̄e Num̄. xx. Dn̄e deus audi clamorē ppl̓i huius: etaꝑi theſaurū tuū fontē aque viue. Et mūdat Zach̓. xxiij.Erit fons patēs domui dd̓. Et Iudih. xj. Exibat in valleꝫbethulie ⁊ baptiſabat ſe ī fonte ⁊cͣ. Itē rigat Ioel. iij. fonsde domo dn̄i egrediet̉ ⁊cͣ. irrigabit torrentē ſpinarū. Iteꝫfructū generat Prouer. vj. ſi impiger fuerꝭ veniet vt fonsmeſſis tua. Itē eſt fons doctrine Prouer xviij. aqua profunda ꝟba ex ore viri ⁊ torrēs redūdās fons ſapīe. ⁊ Eccl̓.j. Fons ſapīe ꝟbū dei in excelſis. ⁊ hͦ erudit Prouer. xvj.Fons vite eruditio poſſidētis. Itē vitā adducit Prouer.xiij. Lex ſapiētꝭ fons vite vt declinet a ruina mortꝭ. Itē aqͣscōſolatiōis tribuit Eſa. xij. Haurietis aqͣs de fontibꝰ ſaluatoris. fontes ſunt ip̄i apl̓i qͥ nob̓ tribuūt aquā ꝑfectiōiseuāgęlice Exo. xv. Uenerūt aūt in helim filij iſrl̓ vbi erātduodecim fontes. Itē eſt fons tēperātie Can̄. iiij. Ortusꝯcluſus fons ſignatꝰ de qͦ haurit̉ aqͣ virginitatꝭ Gen̄. xxiiijEcce ego ſto ꝓpe fontē aqͣ ⁊ filie hītatoꝝ huiꝰ ciuitatꝭ egrediunt̉ ad aquā hauriendā. Itē aqͣ honeſtatis Prouer. v.Deriuent̉ fontes tui foras. Itē aqͣ puritatꝭ Can̄. iiij. fonsortorū puteus aq̄ viue. Itē fons miſcd̓ie Sap̄. xj. pro fonte qͥcquid eſt ſempiterni filiꝰ (hūanū) ſanguinē dediſti iniuſtis h̓ eſt fons qͥ exiuit de latere ieſu xp̄i: ⁊ h̓ fons dꝫ eſſedeſiderabilis Hiere. ix. Quis dabit capiti meo aquā. Itēindefectibilis ⁊ iō dr̄ ip̄i miſericordi Eſa. liiij. eris ſicut ortus manꝰ ⁊ ſicut fons aquaꝝ cui nō deficiūt aq̄ ⁊ ꝓpter hͦdr̄ heſter ꝙ fons ꝑuus creuit ī fluuiū magnū. Iteꝫ dꝫ eſſecōicabilis Prouer. v. deriuēt̉ fontes tui foras. Itē ē fonsgl̓ie. Apo. vij. Agnꝰ qͥ in medio throni eſt reget illos ⁊ adducet illos reducet illos ad vite fontē aquaꝝ ⁊ hͦ delectatpsͣ. torrente tue volup. po. ē. Item deſideriū ampliat. psͣ.Quēadmodū deſiderat ceruꝰ ⁊cͣ. Iteꝫ ſatiat. Eſa. xlix. nōeſurient neqꝫ ſitient qꝛ miſerator eorū teget eos ⁊ ad fontes aquaꝝ potabit eos. Iſti ſunt fontes a qͦs ꝓperare debemꝰ. reprobi aūt fontē culpe bibunt Oſee. xiij. adducetvētū vrentē dn̄s ⁊ deſolabit fontē eiꝰ. ⁊ h̓ fons eſt triplexpsͣ. auaricie h̓ ē fons qͥ aſcēdit de t̓ra Gen̄. xj. ⁊ irrigat vniuerſam t̓rā qꝛ oēs ſtudēt auaricie. Scd̓s eſt fons luxurieEccl̓i .xxvij. ſicut viator ſitiēs ad fontē os aꝑiet ⁊ loqͥt̉ deluxuria. Tertiꝰ eſt fons mali exēpli ꝓuer. xxv. Fons turbatꝰ ⁊ vena corrupta a talibus eripi petit vir iuſtꝰ dicēs.¶ Erip̄e me de inimicis meis: domine ad 11te confugi.¶ Eripe me de ini. me.) .ſ. a diabolo ⁊ a ſuis qͦs implet: etin qͦs intrat ſicut in iudā (ad te ꝯfugi) nō ad te ſicut fugitadā. de qͦ dicit Iob. Tanꝙͣ ſeruus fugiēs dn̄m ſuū ⁊ cōſecutus eſt vmbrā .ſ. inter ligna ꝑadiſi. ego aūt ad te cōfugi.¶ Doce me facere voluntatem tuam: quiaxadeus meus es tu¶ Doce me fa. v. t.) nō meā. ſi em̄ nō doces me faciā volūtatē meā (qꝛ deꝰ me. es tu) ad aliū currerē ſi ab alio factuſeſſem. tu em̄ es totū qd̓ habeo nō ſolū dator hereditatis ſꝫipſa hereditas tu me creaſti tu es deꝰ meus: ideo doce meꝙ vtiqꝫ facies. qꝛ¶ Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam: propter nomen tuum domineviuificabis me in equitate tua.¶ Spūs tu. bo. de.) nō ſpūs meus malus qͥ deduxit me interra ꝑuerſam. ⁊ hͦ ꝓpter nomen tuū nō ꝓpter merita mea.i. vt rem noīs tui impleas qd̓ eſt iheſus (viuificabis me)ego me occidi ſꝫ tu viuificabis: ⁊ hͦ in equitate tua .i. in tuaiuſticia nō mea. qꝛ nō ex meritis meis ſꝫ ꝓpter nomen tuūqd̓ eſt ieſus.¶ Educes de tribulatōne animā meā: et inmiſericordia tua diſꝑdes inimicos meos.¶ Educes de trib.) huius ſeculi (aīam meā) hͦ fit qn̄ datavenia de ſeculo iubet exire qͣſi de carcere (⁊ in mīa tua diſ

Triplexqīe defectꝰbonus

10

GFons ml̓tiplex malꝰ

Fons ml̓tiplex