Centeſimuſquadrageſimus CCCXXVIII

ſit inuitus ſꝫ tamē nō ſibi figurati ſumꝰ qd̓ em̄ illius pepēdit in ligno de nobis accepit veſpertinū ergo ſacrificiū eſtpaſſio rp̄i oblatio victime ſalutaris qd̓ fecit in reſurrectione munꝰ matutini oratio ergo pure directa de corde fide.li tanqͣꝫ de ara ſancta incenſum ſurgit ⁊ (ele. m. m.) ī cruce expanſaꝝ ē (ſacri. veſ.) qꝛ tunc animā depoſuit deindeſubdit̉ ex voce corporis.¶ Ponę domine cuſtodiam ori meo: et oſtium circūſtantie labijs meis.¶ Po. do. cu. o. meo) .i. cordi ne iniqua cogitet ⁊ (hoſtiumcir. la. meis) ne ſtulta ꝓmāt ⁊ dr̄ hoc a ſil̓i illiꝰ qͥ circūſtahoſtiū vt nō intrat vel exeat tp̄s. mors em̄ intrat per feneſtras noſtras ⁊ leo rugiēs circuit q. quē. d. Et nota ꝙ ⁊ cōdi ⁊ ori petit apponi cuſtodiā. duplici em̄ munimine opieſt: vt nec cogitatio iniqua ſapiat nec praua volūtas in fa. tua verba erumpat (pone do. cu. o. meo) ne dicā mendaciū. Sap̄. j. Os qd̓ mentit̉ occidit animā. ⁊ magis ī doctrna religionis qꝛ hoc ē mendaciū capitale. Iere. xxiiij. Quihabet ſermone meum loquat̉ ſermonē meū quid paleasad triticū dicit dn̄s. Eſaie. j. Uinū tuū mixtū ē aquā. Itene dicā turpia Ephe. v. Fornicatio aūt ⁊ immundicia nono. in vo. ⁊cͣ. Itē vt nō dicā cōuicia vel improperia vel ſiperbia ⁊ ne reuelem ſecreta et hmōi. de quibus Eccl̓i. xxij.Eſt ꝯcordatio ad amicū excepto conuitio ⁊ improperioſuꝑbia ⁊ miſterij reuelationē. Itē ne dicam iurgia. Eccl̓i.xxviij. Certamen feſtinatum incendit ignem ire .ſ. ⁊ furoItē ne dicam detractiones. Romano .j. Detractores deoodi ⁊cͣ. Itē caluniam vel crīminationē. Leuit. xx. Nō erisſuſurro nec criminator in populis. Itē adulationē Ieremie. ix. Ue qui ꝯſumit puluillos ſub cubito vt ibi exponitGreg. Lingua em̄ mala corrūpit omēs litteras. Adulatio2 blaſphemia conuiciū detractio excuſatio peccati falſa los cutio gloriatio. ironica locutio: irriſio: cauillatio: ludificatio: murmuratio: nugatio: oratio indebita: ꝑiuratio: q̄rultio: reuelatio ſecretoꝝ: ſuſurratio: turpiloquiū: verbū ocioſum: cōtumelia: zizanie ſeminatio. merito ergo cōtra torpeccata capitalia ori ſuo cuſtodiā poni orat vir ſanctꝰ (hoſtiū circūſtantie) vel cōtinentie ẜm aliā lr̄am nō dixit clauſtrū ſꝫ hoſtiū. hoſtiū em̄ claudit̉ ⁊ aperit̉ ita ⁊ hoſtiū labiorū aperiat̉ ad confeſſionē peccati ⁊ claudat̉ ad excuſationē ⁊ ita erit hoſtiū circūſtantie non ruine ⁊ ad quid ꝓdeſthoc hoſtium ſubdit.¶ Non declines cor meum in verba malicie ad excuſandas excuſationes ī peccatis.¶ Nō decli.) o deus hoc xp̄us dicit ex ꝑſona eccleſie (cormeū) .i. cor corꝑis mei vt ē eccleſia (in verba ma.) .ſ. ad excuſationes in peccatis.¶ Cum hominibus operantibus iniquita⁊ non communicabo cum electis eorum.¶ Cū ho. ope. ini.) .i. ad hoc pone hoſtium vt nō excuſempeccatū meū ſicut hoīes qͥ operant̉ iniquitatem excuſantonim ſe hoīes a peccato caſu. Abacuc. jͣ. Facies hominiquaſi piſces maris ⁊ quaſi reptile non habens principemit ⁊ eſt opinio taliū qui dicunt omnia aduenire a caſu ⁊ fora tuna. Itē pauꝑtate vt latro ⁊ meretrix de pompa ꝓpt̓ eolitatē alioꝝ. Prouerbioꝝ. xxx. Mendicitateꝫ ne dederismihi. Itē neceſſitate ꝯſtellatiōis vl̓ p̄ſciētie dei. Amos. v.Relinqͥtis facientē artuꝝ ⁊ orionas .i. deuꝫ qͥ nō imponineceſſitatē. nā in quacūqꝫ hora inge. pctōr vita ⁊cͣ. Ezechxviij. Itē fragilitate vt adā Gen̄. iij. Mulier quā dediſtmihi ⁊cͣ. Itē ignorātia ꝯͣ qd̓ dr̄ Deutro. xxx. iuxta te ē ſemo valde in ore tuo ⁊cͣ. Itē vehemētia tentatiōis Iob.Que ē fortitudo mea vt ſuſtineā ꝯͣ qd̓ ē illud Apoca. Cdeꝰ facit cū tentatiōe ꝓuentū. Itē ſil̓itudine alioꝝ dicēterillud qd̓ dixit helyas. iij. Reg. xix. Nō ſum melior qͣꝫ om̄patres mei. ex hijs ⁊ ſil̓ibꝰ excuſant pctōres ī peccatis qd̓ē ſummū viciū. j. Reg. xv. Quaſi peccatū ariolādi ē repugnare (⁊ nō cō. cū ele. eo.) .ſ. pctōꝝ electi eoꝝ ſunt q̄ ſe iuſtificāt ⁊ ceteros deſpiciūt ſicut phariſeus. Lu. xviij. Cumtalibus nō vult iſte cōicare ſiue cōbinari. dicunt̉ em̄ cōbi-

nati ꝓprie qui ſimul in vno vinculo ligant̉ vt alter alteruꝫimpediat ne ſit fuga libera.¶ Corripiet me iuſtus in miſericordia. ⁊ increꝑabit me. oleum autem peccatoris nonimpinguet caput meum¶ Hec eſt ſecunda pars in qua cuſtodiri petit. q. d. non cōmunicabo cum malis vt defendā peccatum meū ſꝫ potiꝰiuſtus corripiet me .i. xp̄s. vel quilibet frater (in miſericordia ⁊ increꝑabit me) emendari magis ſe vult miſericorditer qͣꝫ laudari fallaciter vn̄ ſcriptū eſt. Meliora ſunt vulnera amici qͣꝫ fraudulēta inimici oſcula (oleū autē peccatoris) .i. falſa laus adulatoris (nō inpinguet caput meū).i. mentē meā .i. nō creſcit de falſa adulatione mens mea.hinc dici ſolet vnxi illi caput.¶ Quoniā adhuc et oratio mea in beneplacitis eorum abſorpti ſunt iuncti petre iudices eoꝝ.¶ Qm̄ adhuc or̄o mea) .i. illi pctōres adorabūt ꝓ eternisvt ego. vel ſic (corrip. in. iuſt.) ⁊cͣ. (quoniam adhuc) expectatio (⁊ oratio mea) erit (in beneplacitis eoꝝ) primis eitemꝑibus vituperabant̉ xp̄iani ſed veniet tempus qͦ placebit eis oratio mea vt dicant: Dimitte nobis ⁊cͣ. hoc dicent xp̄o quem habemus aduocatum apud patrem: vel(oratio mea) .i. mei capitis .ſ. oratio quam ip̄e docuit velqua ip̄e interpellat ꝓ nobis placebit eis (⁊ iudices eorū)id eſt potentes qui de moribus iudicant vt Plato Ariſtoteles ⁊cͣ. (abſorpti ſunt iuncti petre) .ſ. comparati petre .i.xp̄o crucifixo qꝛ ꝑ ſe vident̉ aliquid dicere ſꝫ iunge .i. compara illos xp̄o nihil ſunt. mortui iacent ſtulta eſt eoruꝫ ſapientia ⁊ abſorpti ſunt quia fracti victiqꝫ ſicut fragile vasalliſum petre. In cuius figura ſerpens moyſi deuorauitdracones magorum. xp̄s em̄ reſurrexit ⁊ omnes eum colunt. ſtultam enim fecit ſapientiam huius mundi et quidde eis erit dicit.¶ Audient verba mea quoniam potuerūtſicut craſſitudo terre erupta eſt ſuꝑ terram¶ Audi. ver. m.) ip̄a .ſ. verba mea audient (qui potuer̄t)id ē potentiā habent ⁊ p̄ualent verbis eoꝝ. verha em̄ meaita efficacia ſunt ꝙ ꝓ eis mori non metuunt qui ea predicant. quid ergo mortes illoꝝ fecerunt ſubdit (ſicut craſſi.ter.) .i. verba meorum ⁊ mortes eoꝝ ꝓſunt eis ſicut quiacraſſitudo terre erupta vel dirupta eſt ſuper terrā vn̄ ꝓuētus fertilitatis euenit licꝫ vilis ſit res iſta.¶ Diſſipata ſunt oſſa noſtra ſecus infernū.quia ed te domine. domine oculi mei in teſperaui non auferas animam meam.¶ Diſſi. ſt̓ oſ. nr̄a) .i. corꝑa teſtiū xp̄i ſūt diſſipata .i. ex diſſipatiōe oſſiū nr̄oꝝ ſūma vtilitas venit ⁊ ē ꝯgrua cōꝑatio.craſſitudo eī terre ē ꝯtēptibilis tn̄ t̓ra inde accipit pinguednē ita ex eo qd̓ ꝯtēnit̉ mūdꝰ accipit ſeges eccl̓ie pinguedinē nr̄i ⁊ feraciꝰ pullulat. ꝯtēptibilia eī mūdi elegit deus(ſecꝰ īfernū) .i. ꝓ velle ꝓfundoꝝ .i. qͥ ſunt ꝓfundi ī vitijs:vel (ſecus infernū) nō ī inferno qꝛ ⁊ ſi cōi ſorte moriūt̉ nōtn̄ deſcendūt ī īfernū vt mali ſꝫ vita eterna dat̉ illis (qꝛ adte do. do. oc. mei.) dicta fragilitate hoīs ad diuīa remediaꝯfugit. q. d. hec p̄dicta ſūt in nobis. ſꝫ (o dn̄e nō auf.) .i. nōauferri ſinas a bonis tuis (animā m. ⁊ ſi corpus perimithoc iō petit qꝛ ſciebat multos aduerſis cede̓ iō nō auferaſ(qꝛ ocu. m.) ſunt (ad te do.) nō ad minas ꝑſecutoꝝ. nouiei qͥd ꝓ me paſſus ſis quid ꝓmiſeris ⁊ ꝑ hoc ſecure ſperaui ī te ⁊ iō nō (auſ. a. m.) a bonis tuis ſꝫ ſpes mea ſꝑ ſit ī te(⁊ oculi mei) ſꝑ ad te intendant nō em̄ petit iſte ꝯͣ hoc qd̓ſancti volūt .ſ. de ſeculo eripi ⁊ eſſe cum xp̄o.¶ Cuſtodi me a laqueo quem ſtatuerūt mi­ 10hi. ⁊ a ſcandalis operantium iniquitatem.¶ Cuſtodi me) .q. d. dico ne auferas animam. ſed potius(cuſtodi me a laqueo) id eſt a deceptione quem mali ſtatuerunt mihi. eſca enim ducit ad laqueum (et a ſcādalis

Qual̓r pctōres excuſantſe multipl̓r apeccato.

ELingua mala qualit̓ corrūpit omneslitteras

De cuſtodiaoris vl̓ līguecirca multa.

4

8

71