Pſalmus

cerunt mihi in laqueū ⁊ vbi ſequit̉ (iuxtā iter) p̄cepta ſūtiter ergo non in itinere ſed iuxta iter.¶ Dixi domino deꝰ meus es tu: exaudi domine vocem dep̄cationis mee.¶ Hec ē ſecunda pars vbi dicit ꝙ auxiliū ſit cōtra p̄dictamala .ſ. clamare ad dn̄m. ideo ſequitur (exaud dn̄e vocemde. mee) ſunt dep̄cationes maloꝝ ſine voce quia ex bonecordis affectu nō ꝓueniunt. dep̄catio ꝟo iuſtoꝝ voceꝫ habent qꝛ ex medulla dilectionis ꝓcedens digna eſt audituvox enim ꝓprie hominum eſt ⁊ animatorum ſonus ꝟo ceterarum rerum.¶ Domine domine virtus ſalutis mee. obumbraſti ſuper caput meum in die belli¶ Dn̄e do.) .i. veriſſime dn̄e. homines em̄ nō ſunt veri domini ⁊ repetitio iſta affectum pie p̄cationis oſtendit (virtus ſalutis mee) .i. qui das virtutē ⁊ ꝑſeuerantiā qua ſauus ſum (obumbraſti ſuꝑ caput meū in die belli) i. dumpugno contra malos extra ⁊ contra legem membroꝝ intra obumbraſti .i. de gratia tua mihi feciſti vmbraculū refrigerans ab eſtu tentationū.¶ Ne tradas me domine a deſiderio meopeccatori cogitauerunt contra me. ne derelinquas me ne forte exaltentur.¶ Nō tra. m.) .ſ. dyabolo pctōri (a deſi. me.) .i. ꝓpter deſideriū meū malū. quē eī deſideriū vincit ille cadit in laqueum̄: ſꝫ eſtū deſiderij temperat vmbraculū dei ⁊ nuſqͣꝫ ē locus diabolo niſi ex deſiderio ſuo. ideo ait (ne tradas miid ē nō ſinas me tradi ꝑ meū deſideriū dyabolo. Caſſiod̓A deſiderio ſuo tradit̉ pctōri quiſqͥs ꝑ ꝯcupiſcentias carnis dyabolo relinqͥtur poſſidendus de qͥbus dicit Apl̓uꝫꝓpterea tradidit illos deus in deſideria cordis eoꝝ (cogitauerūt contra me) .ſ. inimici (ne derelinquas m. ne forteexaltent̉) .i. ne de me triumphent ⁊ gaudeant: ſeducto ehomine gaudet ⁊ triūphat dyabolus ⁊ ſui. psͣ. Exultabiſi motus fuero. Deutro. xiij. ꝓpter iram inimicorū diſtuline forte ſuꝑbirent. Eccl̓aſti. xxiij. Ne derelinquas me necidam in cōſpectu aduerſarioꝝ meoꝝ: demones em̄ faciunt feſtum ſicut rex habito triumpho. vnde Iudicū. xvj.Principes philiſtinoꝝ cōuenerunt in vnū vt immolarenthoſtias magnificas dagon. deo ſuo ⁊ epularent̉ dicentesTradidit deus noſter inimicū noſtrū ſanſon in mauibusnoſtris ⁊. j. Reg. vlti. Phyliſtijm p̄ciderūt caput ſaul hofaciunt demones quādo p̄cidunt a capite xp̄o ⁊ expoliāarmis .i. virtutibus ⁊ de hoc iactant ſe demones. Eſale. xDixit aſſur in fortitudine manus mee ego feci ⁊cͣ.¶ Caput circuitus eoꝝ. labor labioꝝ ip̄oꝝoperiet eos.¶ Hec eſt tercia ꝑs vbi dicit q̄ ſint mala inimicoꝝ. q. d. meꝓtegit vmbra tua in die belli ſꝫ illos tegit caput circuituseoꝝ .i. ſuꝑbia. mali em̄ vadūt in gyrum erroris vbi eſt iterſine fine: huius circuitus ſuꝑbia eſt caput: ⁊ qꝛ omnis ſuibus eſt mendax ideo ſubdit (labor labioꝝ ip̄oꝝ) .i. mēdacium (operiet eos) .i. ꝓteget. mendaciū em̄ dr̄ labor quiqͥ mētit̉ difficultatē hꝫ. veritas aūt facile dr̄ vl̓ (labor op..i. ꝯfundet eos vel ſic: tu dn̄e es mihi vmbraculū ſꝫ capueoꝝ qͥ cogitāt ꝯͣ me mala ē circuitus .i. dyabolꝰ qͥ nunqͣꝫ recte incedit qui eſt caput eoꝝ.¶ Cadent ſuper eos carbones in ignem deijcies eos in miſeriis non ſubſiſtent¶ Ca. ſu. e. car.) .ſ. ignis ꝯcupiſcētie ire ⁊ luxurie an̄qͣꝫ veniat ignis eternus ⁊ (deijcies eos in ignē) .i. in illos carbones ⁊ nō ſubſiſtēt in miſerijs qꝛ ſuperabunt̉ a p̄ſſuris qͣsiuſti ſuꝑabunt vel ſic (cadēt ſu. e. car.) .i. ſancti qͥ ex mortuis reuixerūt ⁊ aliqn̄ tenebre fuerūt. nūc aūt lux in dn̄ocū alios accendūt alios deijciūt. vn̄ ſubdit (deijcies eosſcꝫ malos cū em̄ vidēt mali ſanctos lucere inuidēt ⁊ ſic ſēcti ſuꝑ eos cadūt qꝛ ex bona vita ⁊ p̄dicatiōe ip̄orum mali ruinam incurrūt vnde apoſtolus. Alijs ſumus odor vite in vitam: alijs odor mortis in mortē ⁊ hij tales in miſe-

rijs nō ſubſiſtūt ſꝫ impatiētes deficiunt. ideo ſequit̉.Uir linguoſus non dirigetur in terra. viꝝ 12iniuſtum mala capient in interitu.¶ Uir ling.) dr̄ qͥ lingua habet p̄cipitem. Prouerbio. xxv.Uides hominem velocem ad loquendum ſtulticia magisſperanda eſt qͣꝫ correctio. Iaco. .jͣ. Sit omnis hō velox ⁊c̄ͣ.Itē dicit̉ vir linguoſus qͥ poſtqͣꝫ loqui cepit cohiberi nonpoteſt. Prouerbi .xxv. Sicut vrbs patens eſt abſqꝫ murorū ambitu ſic homo qͥ nō poteſt in loquēdo cohibere ſpiritum ſuū. ⁊. xix. Totū ſpiritū ſuum ꝓfert ſtultus. Iteꝫ quiloquit̉ ⁊ reſpondet eque de notis ⁊ ignotis. Eccleſiaſti. v.Si eſt tibi intellectus reſponde ꝓximo tuo. ſin auteꝫ manus tua ſit ſuꝑ os tuū. Itē qui loquit̉ lingua ⁊ in lingua.Eccl̓i. v. Non ventiles te in omne ventū ⁊ nō eas in oēmviam: ſic em̄ peccator ꝓbatur in duplici lingua talis dicit̉bilinguis ſimilis ſerpenti. psͣ. Acuerunt linguas ſuas ſicutſerpentes. Itē qui aliū loquentē ſuſtinere non poteſt ſedverbū eius interrumpit. Eccl̓i. xxj. Audi tacens ⁊ ꝓ reuerentia addetur tibi gratia. Itē qui ſilentiū exigit a maiorecontra qd̓ dicit̉. Eccl̓i. xxiij. Loquere maior natu. decet .n.te primū verbū Iob. xxix. Principes ceſſabūt loqͥ. Calislinguoſus nō dirigetur imo (mala capient in interitum)bonos capiunt mala non in interituꝫ ſꝫ ad vitā quia deusflagellat quē diligit.¶ Cognoui quia faciet dominus iudiciū in 13oꝑis et vindictam pauperis.¶ Cogno.) .ſ. ego ꝙ illi nō p̄uident .ſ. quia dn̄s tandem etſi nō mō (faciet iudiciū inopis) qui eſurit iuſticiā ⁊ querit⁊ pulſat ⁊ faciet (vindictā pauperis) Romano. xij. Mihivindictā ⁊ ego retribuā.¶ Ueruntamen iuſti confitebuntur nomini 14tuo. ⁊ habitabunt recti cum vultū tuo.¶ Hec ē cōcluſio. ps. vbi dicit ꝙ ſi boni liberati ſunt ⁊ tu d̓inimicis vindicaſti nō ſibi attribuunt ſꝫ deo ⁊ hoc ē quoddicit (iuſti. confi. no. t.) laudem deo tribuendo (⁊ habita.bunt re. cū vul. tuo) quia deum trinum ꝓut eſt videbunt⁊ tunc deterſo ſudore finitiſqꝫ laboribus perhenni leticiaimplebunt̉ ⁊ ideo nihil timebunt ab eis in mūdo.Hſalmus.d Omine clamaui ad te exaudi me in pō. x.CXLtende voci mee cū clamauero ad te.¶ Titulus (in finem ps. dauid) ſepe expoſitus eſt iſte titulus. ꝓpheta in perſona xp̄i ſiue membroꝝ loquit̉ ꝑ totumhunc psͣ. Intentio monet ad deū clemari. Modus bipatcitus eſt psͣ. primo ſciens ꝓpheta hominē implicari peccatis orat vt audiat̉ ſubdens a qͥbus maxime vult liberariSecūdo dicit ꝙ a iuſto correptus ſpernet falſos laudatores ibi (corripiet) in ꝑſona igit̉ hominis circūuenti peccatis ait o (dn̄e cla.) iam diu ad te quid clamaui (exan. me⁊ adhuc clamo. ideo ſequitur (intende vo. me. cuꝫ clama.ad te) nondum eſt finitus clamor quia nondum eſt finitatribulatio.¶ Dirigatur oratio mea ſicut incenſum inconſpectu tuo. eleuatio manuum mearū ſacrificium veſpertinum.¶ Di. o. m.) .i. tibi placita ſit igne charitatꝭ īcenſa (i ꝯſpe.t .ſ. incē. hodotifera vicꝫ ſit ī cuiꝰ figura ī veteri lege incenſū dicebat̉ offerri ī odorē ſuauē deo (eleua. ma. m.) .i. oꝑtio mea bona q̄ fit ꝓ eternis ſit ti. (ſa. v.) .i. vt placeat tibivt ſacrificiū qd̓ ī veteri lege veſꝑe: offerebat̉ qd̓ erat acceptabiliꝰ qꝛ figura erat illiꝰ veri ſacrificij qd̓ ī fine mūdi incruce ē oblatū. ī lege nāqꝫ ſacerdos iugit̓ ⁊ mane et veſpeofferebat. digniꝰ erat vl̓ qꝛ veſꝑa nr̄a finis ē vite p̄t ſacrificiū veſꝑtinū dici penitētia: qua ī fine mūdamur ⁊ (eleuama. m.) ſit tibi (ſacri. veſꝑti.) .i. oꝑa mea bona ſic tibi ſintaccepta vt pnīa q̄ agit̉ in veſꝑa. i in fine vite in qͦ ſi ꝑfecteofferimꝰ recte purgamur hͦ dicit vt nemo deſperet qͥ in fine penitet: vel de xp̄o p̄t ꝯccipi h̓. hoc em̄ de capite omēsintelligūt xp̄o qͥ ad veſperā animā poſuit recepturꝰ ami-

20

Uir līguoſusqͥs dicatur.