Pſalmus
dat̉. Itē Greg. Deſpecta eſt vox cōfeſſionis quaꝫ formatgaudium ꝓſperitatꝭ. Amos. v. Aufer a me tumultū carminum tuoꝝ ⁊ cantica leticie tue non exaudam.¶ Et qui adduxerunt nos: hymnum cantate nobis de canticis ſyon.¶ Et qui adduxe.) .i. a deo ⁊ cōſortio bonoꝝ ſeꝑauerūt vlſeparare volunt: vel (adduxerūt) alia lr̄a: ad iſtas miſerias in qͥbus ſumꝰ qͣꝫdiu viuimꝰ i hoc mundo. Bar. iiij. ducti ſunt vt grex direptꝰ ab inimicis .j. Mach̓. ij. Uaſa glorie captiua abducti ſunt ipſi interrogauerūt nos dicentesHymnū cantate nobis de canticis ſyon) .i. q̄ cantant̉ ineccl̓ia. Eſa. xxxiij. Loquimini nobis placentia. Amos. v.ſicut dauid putauerūt ſe habere vaſa cantici. Iob. xxx. veſa eſt in luctuꝫ cythara mea ⁊ canticū meū in vocē flentiūProuer .xxv. Acetū in vitro qͥ cantant carmina corde pelſimo. iō ſequit̉ competens reſponſio iuſtoꝝ.¶ Quomodo cantabimus canticum domini: in terra aliena.¶ Quō) inquiunt (cantabi. cant. dn̄i in ter. aliena) q. d. nōeſt in mundo gaudendū vel cantandū ſꝫ magis lugenduꝫ⁊ gemendū. Eſa. lix. Rugiemꝰ quaſi vrſi oēs ⁊ quaſi colibe meditātes gememꝰ ⁊cͣ. ſupra. fuerūt mihi lachrime meepanes die ac nocte ⁊cͣ. ⁊ quare gemendū qꝛ in valle miſerit⁊ calamitatis inter tot pericula hoſtiū aduerſantiū: itēextranei ⁊ in terra aliena expulſi a patria noſtra: ⁊ iō quocan. canti. do. in ter. alie.¶ Si oblitus fuero tui ieruſalem: obliuionidetur dextera mea.¶ Si obli. fue. tui) Quia ꝟo ꝑiculū eſt ne dū qͥs timēs malis diſplicere affectet amicicias eoꝝ ⁊ incipiat delectari inbabylonia dū patit̉ vndiqꝫ interrogatores adulatores irrſores ⁊ reprehenſores qͣſi inter eos ꝑiclitans anīam erexiad recordatiōes ſyon ⁊ cōſtrinxit ſe iuramento dicens (ſoblitus fuero) q. d. illis nō cantaui ſed ſi inter verba illo(oblitus fuero tui) vt illis placere velim (obliui. det̉ demea.) .i. virtus ⁊ oꝑatio mea virtuoſa ꝑ dexterā ſignificata: dextera em̄ manu fieri dicit̉ qͥcqͥd virtuoſe ⁊ laudabi̓ter fit (obliuioni det̉) hoc eſt nō acceptet̉ vel remunerat:on careat. deꝰ em̄ obliuiſci dicit̉ cū nobis nō ſubuenit effectualiter. ſupra: vſqꝫquo obliuiſceris mei in finē. Itē obliuiſceris inopie nr̄e. vel tunc obliuiſci dicit̉ cum oꝑa nr̄.nō approbat: eodē mō quo dicit̉ neſcire. Math̓. xxv. de rprobis virginibꝰ cum ait neſcio vos. ⁊ Math̓. vij. Multdicent mihi in illa die dn̄e dn̄e num in noīe tuo ꝓphetauimus ⁊ demonia eiecimꝰ ⁊ virtutes multas fecimꝰ ⁊ tuncōfitebor illis: nunqͣꝫ noui vos. id eſt. nō approbo vos neoꝑa vr̄a: pſalmiſta ergo in ꝑſona viri iuſti innuens qua fitmitate inhereat amori celeſtis ierl̓m ⁊ qͣꝫ recta intentionꝓ illa operet̉ abſtringens ſe maledicto dicit (ſi oblitꝰ furo tui hierl̓m obli. de. dex. m.) vel ſic pōt exponi (obli. deidex. m.) .i. filiꝰ dei obliuiſcat̉ mei qͥ filiꝰ dicit̉ dextera ⁊ brichiū patris ꝑ quē facta ſunt ⁊ ſaluauit genus humanumſibi: ſupra. ſaluauit ſibi dextera eius ⁊ brachiū ſanctū eiusItem brachiū eoꝝ nō ſaluauit eos ſed dextera tua ⁊ brachiū tuū ⁊cͣ. hec etiā dextera dicit̉ nr̄a ꝑ carnis aſſumptionē. psͣ. Dextera tua ſuſcepit me. dicat ergo (ſi obli. fu. t. hicruſalē obli. de. dex. m.) .i. filiꝰ dei dextera patris ⁊ mea percarnis aſſumptionē mei nō recordet̉ ⁊ me ſui ꝑticipē nonfaciat: vel ſic ẜm glo. (obliuioni det̉ dex. m.) .i. vita eternq̄ dicit̉ dextera noſtra naͣm ſiniſtra eſt vita tꝑalis qͥcqͥd eīfacis ꝓ vita eterna dextera operat̉. ſi autem alia intentione facis ſiniſtra operat̉ ⁊ ſi in ea delectaris quaſi in dextera perdis eterna.¶ Adhereat lingua mea faucibꝰ meis ſi nōmeminero tui.¶ Adhereat lingua mea) .i. obmuteſcā ⁊ mutꝰ fiam ī laudibus dei ſi nō fuero tui memor. mutꝰ em̄ fit qͥ memor denō eſt naͣm vt qͥd ſonat vt qͥd loquit̉ qͥ canticū ſyon nō loquit̉. Canticū ierl̓m liugua nr̄a eſt .ſ. lingua fideliū. Canticū delectatiōis huiꝰ ſeculi lingua barbara eſt. mutus ergo
eſt deo qͥ oblitus eſt ierl̓m. ideo dicit ſi nō meminero tui .ſ.cum amore. iō ſequit̉.¶ Si non propoſuero hieruſalem: in principio leticie mee.¶ Si nō ꝓpoſuero ierl̓m in pͥn. le. m.). q. d. o hieruſalē ſi n̄eſt mihi de te p̄cipua leticia vbi deo ꝑfruemur: vbi ſecurierimꝰ ſupple obliuioni det̉ ⁊cͣ.¶ Memor eſto domine filiorum edon: ī diebus hieruſalem.¶ Memor eſto do. fi. edon) Hec eſt ſcd̓a ꝑs vbi cōtra hoſtes deprecat̉. q. d. ego ita me habeo vt dixi: ſꝫ o dn̄e (memor eſto filioꝝ edon) ẜm lr̄am edon qͥ ⁊ eſau dictꝰ eſt: filaūt eſau idumei impedimento fuerūt filijs iſrael reedificātibus ierl̓m in reditu de babylonia vel in ſtructione ierl̓mfuerunt cōiuncti babylonijs ⁊ eſt ſenſus dn̄e (memor eſtoilloꝝ) .i. puni eos ꝓpter id qd̓ fecerunt in reſtitutione irl̓mquā impediunt vel in die qua euertere volunt ierl̓m cōiūcti babylonijs. ecce qͥd faciunt nam hmōi idumei ſunt¶ Qui dicunt exinanite exinanite: vſqꝫ ad 10fundamentum in ea.¶ Qui dicunt exina. exina.) .i. pereāt om̄s qͥ ſunt in ea. ſcꝫhierl̓m vſqꝫ ad fundamentū .i. penitus deficiatis qͥ eſtis inierl̓m nec vnꝰ qͥdem remaneat ſicut de domo dicit̉ deſtruatur etiā vſqꝫ ad fundamentū. ⁊ de ciſterna exhauriat̉ vſqꝫ ad fundum: talia dicunt iſti: ſed o¶ Filia babylonis miſera: beatꝰ qͥ retribuet 11tibi retributionē tuā quā retribuiſti nobis:¶ Fi. ba. mi.) in tua exultatiōe ⁊ p̄ſumptiōe idumeā dicitfiliā babylonis qꝛ eā ſecuta eſt ⁊ ei cōiuncta (beatꝰ qͥ retri.ti. retribu.) .i. penā quā tu mereris ꝓ impietate tua. q̄ aūtſit iſta retributio exprimit dicens (beatꝰ qͥ tenebit ⁊ allidetꝑuulos ſuos) idumēoꝝ .ſ. (ad petram) ex iuſta vindicta:poteſt etiā exponi de babylonijs ac de paruulis eoꝝ quoscrudeliter interfecerunt Medi ⁊ Perſe in babylonijs deſtructione. vt Eſa. xiij. Suſcitabo ſuꝑ vos mēdos qͥ argētum nō querant nec aurū velint ſꝫ ſagittis ꝑuulos interficient: ⁊ tunc ſic (filia babylonis) .i. gens babylonica (miſera) ꝓpter deſtructionē ꝑ Eyrū ⁊ dariū factā (btūs qͥ re. ti.re.) vt ſupra expoſitū eſt (⁊ alli. ꝑuulos ſuos) vl̓ (tuos adpe.) ex crudelitate .n. accipiebāt pueros ꝑ pedes ⁊ allidebant capita eoꝝ ꝯͣ parietē hͦ ẜm lr̄am. Myſtice aūt Eſauom̄s carnales ſignat. Iacob aūt ſpūales. Eſau aūt appellatus eſt edon a cibo quodā lenticule rubro ꝓ quo pͥmogenita vendidit minori fratri .ſ. iacob qͥ dedit cibū voluptitis ⁊ accepit honorē dignitatis ⁊ factus eſt maior dignitate qͥ erat minor tꝑe. maior itaqꝫ eſt carnalis hō minor ſpūalis qꝛ prius eſt qd̓ eſt animale ⁊ poſtea qd̓ eſt ſpūale: oīsem̄ hō qͥ naſcit̉ prius carnalis eſt ⁊ anīalis: ſi aūt a captiuitate reuertit̉ in reditu in ierl̓m renouat̉ ꝑ interiorē hoīemſicut aūt Eſau ꝑſequebat̉ iacob: ita carnales cōtrarij ſuntſpūalibꝰ: iō dicit (memor eſto filioꝝ edon) .i. carnaliū quiſunt inimici noſtri ⁊ libera nos ab eis (in die) .ſ. ſequeſtratiōis ierl̓m .i. qn̄ ſeparabunt̉ mali vt puniant̉: a bonis vtp̄mient̉ (qͥ dicunt) de ipſa ierl̓m .ſ. eccl̓ia (exinanite ex.) i.anihilamini. ſed qͥd ꝓdeſt talibꝰ vitam tollere qͥbꝰ xp̄s eſtfundamentū qͥ eſt vita eterna: deinde cōuertens ſermonēad eoꝝ ciuitatē ait (filia baby. mi.) ciuitas maloꝝ ⁊ babylon dicit̉ ⁊ filia babylonis: ſic ⁊ ciuitas iuſtoꝝ eccl̓ia dicit̉ſyon ſed ꝑ ſucceſſionē facta eſt filia babylonis ⁊ ꝑ eiꝰ imitationē ſicut eccleſia ꝑ ſucceſſionē ⁊ imitationē erit filia ſyon ſequit̉ (btūs qͥ retribuet tibi) .ſ. alliſionē ſpūalē ꝓ alliſion carnali (quā tribuiſti nobis) .ſ. odiū ꝓ dilectione quaretributōnē (qͥ allidet ꝑuulos tuos ad petrā) .i. xp̄m. i. ducet ad viaꝫ veritatis ciues tuos qͥ dum ſunt ꝑuuli reducipn̄t nec dum ſunt obſtinati in maliciam. Moraliter autēꝑ edon qͥ ſanguineus dicit̉ carnalitas ſignat̉ q̄ ꝑ illicitosmotus tanqͣꝫ ꝑ filios ſuos nos ſeducit: ⁊ eſt ſenſus domine (memor eſto filioꝝ edon) .i. illicitoꝝ motuū vt eos allidas (in die irl̓m) .i. in bonis qͥ ſunt dies eccl̓ie. qꝛ dies diei
Rytiee
Moral̓r.