Centeſimuſtrigeſimuſquintus CCCXXII

fuit ſu ꝑ omnem creaturam. qꝛ homo eſt digniſſima creaturarū. Iō in erubeſcētiā ip̄iꝰ dr̄ Prouer. vj. Uade ad formicam o piger ⁊ cōſidera vias eiꝰ ⁊ diſce ſapīam q̄ cū nōhabeat ducem nec p̄ceptorem nec pͥncipem parat eſtate q̄bum ſibi ⁊ cōgregat in meſſe qd̓ comedat. magna cōfuſioformica facta eſt magiſtra hominis qͥ habet ducem rōnq̄ dirigit: ⁊ p̄ceptorem legem que p̄cipit ⁊ pͥncipem xp̄m qͥretribuit. Iob. xij. Interroga iumenta ⁊ docebūt te ⁊ volatilia celi ⁊ indicabunt tibi. loquere terre ⁊ rūdebit tibi enarrabunt piſces maris. Iob. ix. Qui p̄cipit ſoli ⁊ nō orit⁊ ſtellas claudit ſub ſignaculo. Iteꝫ eodem. xxxviij. Quicōcluſit hoſtijs mare ⁊ circundēdi illud terminis ⁊ poſuvectes ⁊ oſtia ⁊ dixi hucuſqꝫ venies ⁊ hic cōfringes tumtes fluctus. t. Item breuiter de om̄ibus d̓r Iob. x. Poſiſti terminos eius qͥ preteriri non poterūt: ſꝫ miſero homini poſuit deꝰ terminos p̄ceptoꝝ ⁊ cōſilioꝝ quos peſſimeteriuit ⁊ p̄terire non ceſſat: vn̄ Eſa. xxiiij. Tranſgreſſi ſunleges meas mutauerunt ius diſſipauerunt fedus. Itē debet erubeſcere peccator quia frequēter offendit: a quo tobona quotidie recipit qd̓ nulla alia creatura facit pret̉ dibolum. vnde cōquerit̉ ꝑ Mich̓. .vj. Populus meus quidfeci tibi aūt quid moleſtus fui tibi. reſpōde mihi quia edixi te de terra egypti ⁊ de ſeruitute liberaui te. q. d. ml̓ta b.na feci tibi ⁊ econtrario reddis mihi mala. Secundo quiillud fit in ipſo qd̓ nullus pater familias ꝑmitteret fieri īdomo ſua .ſ. ꝙ ancilla imperat domine ſue ⁊ ſeruus domno ſuo ⁊ melius ⁊ amplius honorat̉ ancilla qͣꝫ domina: ⁊ſeruus qͣꝫ dominus. vn̄ Prouer. xxx. Per tria mouet̉ terra ⁊ quartum eſt qd̓ ſuſtinere non poteſt: ꝑ ſeruum cū rgnauerit: ꝑ ſtultum cum ſaturatus fuerit pane ⁊ ꝑ odioſāmulierem cū fuerit aſſumpta in matrimoniū ⁊ ꝑ ancillatcum fuerit heres dn̄e ſue: ꝑ hec quatuor intelligit̉ ſenſualitas ſiue caro: ꝑ dn̄am ꝟo intelligit̉ rō que deberet in homine dominari. Eccl̓i. xxix. Mulier ſi primatū habuit cotraria eſt viro ſuo. Tercio qꝛ abiecta dignitate ſua tranſformauit ſe in beſtiam. in leonē ꝑ ſuꝑbiam: in mulū per inuidiam qͥ inuidet equo: in tigridē ꝑ iracundiam: in bubalum ꝑ accidiam: in taxū ꝑ auaricia: in vrſum ꝑ gulam: inaſinum vel in equū ꝑ luxuriā. ps. homo cum in honore eētnon intellexit cōparatꝰ eſt iumentis iuſi. ⁊ ſi. f. eſt illis. Dꝫniel̓. iiij. Regnū tuū trāſijt a te ⁊ ab ho. eijc. te: ⁊ cū be. ⁊ feerit habitatio tua fenū qͣſi bos cōedes ⁊cͣ. Quarto qꝛ ꝓvli ⁊ modico precio ſeipſum dat qui tam caro p̄cio eſt emptus .ſ. ſanguine xp̄i. Prouer. vj. Preciū ſcorti vix eſt vnius panis. mulier aūt viri p̄cioſam animā rapit. eodē. x. Agumentū electum lingua iuſti cor impioꝝ ꝓ nihilo. ps. vēdidiſti .i. uendi ꝑmiſiſti populū tuum ſine precio ⁊ nō fuitmultitudo in cōmutationibus eoꝝ. Quinto qꝛ turpitudinem quam facit turpe eſt etiā nominare. Eph̓. v. Que inocculto fiunt ab ipſis turpe eſt etiam dicere. Roꝝ .j. Tradidit illos deus in paſſiones ignominie. Sexto qꝛ intm̄ cōtempſit deū ꝙ fecit coram eo qd̓ coram viro ruſtico facere non auderet. Eſa. xxix. Ue qͥ ꝓfundi eſtis corde vt a domino abſcondatis cōſiliū quoꝝ ſunt in tenebris oꝑa ⁊ dicunt qͥs videt nos ⁊ quis nouit nos: ꝑuerſa eſt hec veſtrcogitatio. quaſi ſi lutum cōtra figulum cogitet ⁊ dicat opꝰfactori ſuo nō intelligis. Cauſe aut ꝓpter quas dolere debet peccator ſunt damna que facit peccatū. Primo pecca⁊ tor per peccatum amittit deum ⁊ theſaurum virtutū. vneo de Nee .j. Manum ſuam miſit hoſtis ad omnia deſiderabilia eius: quia vidit gentes ingreſſas in ſanctuarium eiusSecundo pene eterne ſe obligat. vnde. iiij. Reg. iiij. En vnit creditor. id eſt dyabolus vt tollat duos filios meos. ioeſt corpus ⁊ ſpiritum. Prouer. xxij. Diues ⁊ pauper obuaueruntꝭ ſibi. Item eodem. xxix. pauper ⁊ creditor obuiauerunt ſibi. Tercio amiſſa non poteſt ꝑ ſe recuperare cutamen ꝑ ſe perdiderit. ps. vadens ⁊ non rediens eſt homoTren̄. .j. Dedit me dominus in manu de qua non potereſurgere. Quarto ſeruus efficit̉ peccati ⁊ dyaboli tributarus. ij. Pet̓. ij. a quo ſuperatus eſt eius ſeruus eſt. Roꝝ. vAn neſcitis qm̄ cui exhibetis ad obediendū ſerui eſtis eicui obediſtis ſiue peccati ad mortem ſiue obeditionis ad

iuſticiam. Ioh̓. viij. Qui facit peccatum ſeruus eſt peccati. Quintum eſt damnum tēꝑis. dum enim eſt in peccatoomnia opera ſua perdit. quia omnia ſunt mortua ⁊ preterita que fecit mortificata. Tren̄. j. Uocauit aduerſum metempus vt contereret electos meos. Prouerb. v. Ne desalienis honorem tuum ⁊ annos tuos crudeli. Sextū damnum eſt quia ſe obligat pene eterne quā ꝓmeret̉. Io. vj.Stipendia peccati mors nec ſcit neqꝫ ſcire poteſt ſi antemortem penitebit. vt Eccl̓s. ix. dicit̉. Nec ſcit finem ſuumqualiſqꝫ erit vel quando. nec ſcit vtrum amore vel odio dignus ſit. Ioelis. ij. Quis ſcit ſi conuertat̉ ⁊ ignoſcat deus⁊ relinquat poſt ſe benedictionem. Iſte ſunt duodecim diuiſiones maris quas fecerunt duodecim tribus iſrael. ſcꝫſex affectiones ruboris ⁊ ſex doloris. iudas autē prior ingreſſus eſt. vnde ⁊ iudas genuit phares .i. confeſſio diuiſi.onem per quam itur in terrā ꝓmiſſionis. vnde ſequit̉ (eteduxit iſrael). id eſt populū xp̄ianum (ꝑ medium eius) ꝑpenitentiam in eccl̓iam de peccato. psͣ. Ego ſum dominusdeus tuus qui eduxi te de terra egypti modo dilata os tuum .i. deſiderium qd̓ circa terrena ⁊ carnalia fuit ⁊ anguſtum ⁊ implebo illud qͥ ſolus implere poſſum. Beda animam dei capacem nihil minus deo implere poteſt. ps. quireplet in bonis deſiderium tuum ⁊cͣ. Sap̄. x. Tranſtulit ilos deus per mare rubrum ⁊ tranſuexit per aquam nimiam. Exo. xiiij. Diuiſa eſt aquā ⁊ ingreſſi ſunt filij iſrael pemedium ſicci maris (⁊ percuſſit pharaonem ⁊ virtutē eiꝰin mari rubro) .i. deiecit dyabolum ⁊ potentiam eiꝰ vt diabolum ⁊ peccaea per que potens eſt dyabolus. Hierony.dyabolus non eſt timendus quem ſola peccata noſtra facere potentem: vel dyabolum ⁊ ſocios eius .i. peccatores(in mari rubro) .i. in penitentia vel in paſſione ſua vl̓ in baptiſmo aque. Exo. xlj. Currum pharaonis ⁊ exercitum eiꝰproiecit in mare. Sap̄. x. Inimicos illorum demerſit ī mare. Iudith. ix. Tenuit pedes eorum abyſſus ⁊ aque operuerunt eos (qui tranſduxit populum ſuum) .i. ppl̓m xp̄ia.num in eum credentem (per deſertuꝫ) huius ſeculi ne ibipereat vel amore adhereat. Sap̄. x. Deduxit eos in via mirabili ⁊ fuit eis in velamento diei ⁊ luce ſtellarum nocte.Eſa. xliij. Ponam in deſerto viā ⁊ in niuio flumina: mundus aūt dicit̉ deſertū qꝛ deſerens deum deſertꝰ eſt ab eo.Ioh̓ .j. In mundo erat ⁊ mun. ꝑ ip̄m fa. eſt ⁊ mun. eū nōcog. Item in deſerto non habitant niſi fere: ſic in mundonon habitant niſi feri. vn̄ clamat ꝓpheta. ſaluuꝫ me fac deus qm̄ defecit ſanctus Tren̄. j. Quō ſedet ſola ciuitas plena ppl̓o (qͥ ꝑcuſſit reges magnos) ad lr̄am. ſeptē fueruntgentes in terra illa ⁊ quelibet habebat regem ſuum quosꝑcuſſit dominus ꝑ iudeos ⁊ occidit etiā: vn̄ ſequit̉ (⁊ occidit reges fortes) .ſ. chananeū etheum eubeū pherezeum:gergeſſeū ammorreū gebuſſeū: ꝑ quos ſeptē reges ſignificant̉ ſeptē peccata capitalia que dn̄s in euangelio ⁊ ver­ Sbo ⁊ exemplo ꝑcuſſit ⁊ in multis occidit. chananeꝰ interp̄ citat̉ poſſidens vel poſſeſſio: ⁊ ſignificat auariciā q̄ vult oīa gepoſſidere ſed hunc regem percuſſit dominꝰ qꝛ nihil in mū ſedo habere voluit. Mat. ix. Uulpes fo. habent ⁊cͣ. Io. xiiij piUenit pͥnceps mundi huiꝰ ⁊ in me non habet quicqͣꝫ. ethous interpretat̉ ſtupidus vel formidans: ⁊ ſignificat accidiā q̄ ſtupet ⁊ formidat aggredi oē bonū: hunc ꝑcuſſit dominus ꝑnoctans in oratione. Luc. xviij. Et circuiens totāgalyleam docens ⁊ p̄dicans in ſynagogis iudeorū. Mat.iiij. Eubeus interpretat̉ lapides colligens ⁊ ſignificat gulam q̄ tot lapides colligit vnde lapidet quot ſuꝑfluas potationes vel cōmeſſationes facit. qꝛ lꝫ bibendo vel comedendo delectationem ſentiat: poſtea ſuſtinet torſiones etinfirmitates multas: vn̄ Prouer. xxiij. Ne intuearis vnūqn̄ flaueſcit cum ſplenduerit in vitro color eius ingrędit̉blande: ſed in nouiſſimo mordebit vt coluber. eodem. xx.Suauis eſt homini panis mendacij ⁊ poſtea implebit̉ oseius calculo: hunc percuſſit dominꝰ in deſerto ieiunandoMat. iiij. Et docendo videte ne grauent̉ corda veſtra crapula ⁊ ebrietate. Luce. xxj. Ferezeus interpretat̉ diuidēsſeu diuiſio ⁊ ſignificat inuidiam q̄ diuidit inter fratres etpͥmo diuiſit inter pͥmos fratres caym .ſ. ⁊ abel etiam inui-

S 2

Noͣ cās ſexqͣre pctm̄ ſitabhorrēdū ⁊dolēdū d̓ eo

cauſe erubeſcēdi de pctō⁊ ſex cōdolēdi de eo.

Quō xp̄s ꝑ.cuſſit. vij. reges fortes .i.ſeptē vicia capitalia.