Centeſimuſtrigeſimuſprimus CCCXIIII
vel planius (ſicut ablactatus) .i. de nouo a lacte ſcꝑatusſuꝑ matrē ſua ſtat querēs lac: ⁊ nō dat̉ (ita retributio) fiat (in aīa mea) .i. cū queſierit nō det̉ ei ſi eam exaltaui: vl̓(ſicut ablactatꝰ ſuꝑ matrē ſuā) .i. aurē ſuā cū gaudio dicit̉ ad mēſam pr̄is vt yſaac Gen̄. xij. ita retri. in. a. m.) fiatvt poſtqͣꝫ fuerit a lacte tꝑalis iocūditatis ſeꝑata cum gadio ducat̉ ad mēſam eterne iocūditatis. Et nota ꝙ eſt mia cuiꝰ lacte bonū eſt ſeꝑari ⁊ nunqͣꝫ lacte ipſius potari. ſadulator. Un̄ Prouer. j. Fili ſi te lactauerit pctōres ne a9 quieſcas eis: qꝛ lac iſtud venenoſum ⁊ qͥ potat̉ ex illo mola. rit̉. vn̄ Tren̄. iiij. Lamie nudauerūt māmas lactauerurxpe catulos ſuos lamīe dicunt̉ qͣſi lanie. hec ſunt adulatoreeriꝰ qui adulando laniāt vanitatē ꝟtutis Iob. iij. Quare nonqͣꝫ. in vulua mortuꝰ ſuꝫ egreſſus ex vtero nō ſtatim perij cuexcep. ge. cur. lac. vbe. iſto lacte fere oēs magnates potacopioſiſſime: qꝛ volunt ſibi dici placētia licet falſa. ⁊ ideooēs miniſtri eoꝝ adulatores ſunt Prouer. xxix. Prīcepqui libēter audit ꝟba mēdacij oēs miniſtros habet impos: iſtis nutricibꝰ maledictioneꝫ imp̄cat̉ Oſee. ix. Da ēdn̄e qͥd dabis eis vuluā ſine liberis ⁊ vbera arētia vuluſine liberis vt nō poſſint parere. vbera arētia: vt etiam ꝙpariūt nō poſſint nutrire. ꝓpter hͦ dr̄Gen̄. xxj. Ꝙ abraanfecit grāde ꝯuiuiū cū yſaac fuit ablactatꝰ. Yſaac em̄ ablictat̉ cū hō a mūdi gaudio ſeꝑat̉. dicens cū ꝓph̓a. Renuꝯſolari aīa mea. ⁊ cū Salo. Eccl̓i. ij. Riſū reputaui erro⁊ gaudio dixi qͥd fruſtra deciꝑis. Sūt aūt q̄ nunꝙͣ voluntablactari etiā ſenes. De qͥbus Eſa. lxv. Nō erit ibi infansdirꝝ ⁊ ſenex qͥ nō impleat dies ſuos qm̄ puer centū annrū moriet̉. Itē eſt alia mr̄ ſiue nutrix a cuiꝰ vberibꝰ nrablactari dꝫ hō donecveniat ad mēſam pr̄is .ſ. xp̄s vl̓ p̄dcator cuius vbera ſunt duo teſtamēta lac eruditio. Un̄.Pet̓ j. Quaſi mō ge. infan. rōna. ſine do. lac ꝯcupi. de hanutrice dr̄ Exo. ij. Uis vt vocē tibi mulierē hebreā nō e,ptiacā qͥ nutrire poſſit īfātulū: ſi qͥs ab hac nutrice ſeꝑꝯfuſione replebit̉. Un̄. ij. Reg. iiij. dr̄ ꝙ filius ſaul cecidia nutrice ⁊ claudus eſt effectus vtroqꝫ pede et miphiboſeth appellatus eſt qd̓ interp̄tat̉ os ꝯfuſum. ſequit̉.¶ Speret iſrael in domino: ex hoc nunc etvſqꝫ in ſeculum.¶ Speret) Scd̓a ꝑs vbi ponit̉ ꝯcluſio psͣ. vbi exēplo ſuealios inuitat vir aſcēdens ſperare in dn̄o: vn̄ dicit (ſpereiſrl̓) .i. ppl̓s xp̄ianꝰ (in dn̄o) ⁊ nō in alio. j. Mach̓. xv. C.gitate ꝑ generationē ⁊ generationē qm̄ oēs qͥ ſperāt in einō infirmant̉ Eccl̓i. ij. Qui timetis deū ſperate in illū ⁊ inoblectatōe veniet vobis miſcd̓ia. ⁊ infra Reſpicite filij nationes hoīm qm̄ nullus ſperauit in dn̄o ⁊ ꝯfu. eſt (ex honunc ⁊ vſqꝫ in ſe.) .i. in oī tꝑe quouſqꝫ .ſ. veniat ad eternitatem vbi nō erit ſpes ſꝫ res.xi. ¶ InEmento domine dauid: et omnis¶ Pſalmus CXXXImanſuetudinis eius.A2 ¶ Memēto dn̄e) hͦ eſt terciuſdecimus gradusſcꝫ ſollicitudo edificādi domū dei ⁊ recte ponit̉ iſte gradpoſt duos p̄cedētes: nā in illis edificauit ſeip̄m vir aſcendens ꝑ pnīam ⁊ humilitatē. de qͥbus agit̉ ibi. hic aūt intēdit alios edificare: ⁊ pͥmo dꝫ hō ſeip̄m edificare .i. in edifiliocio dei ponere: ⁊ poſtea alios. Un̄. j. Thim̄. iiij. Attendebi ⁊ doctrine inſta in illis hͦ em̄ faciēs ⁊ teip. ſal. fa. ⁊ eoste audi. Eccl̓s. ij. Magnificaui oꝑa mea edificaui mihi domos. De hͦ dicit be. Bern̄. ad Eugeniū Oēs de fonte pectoris tui publice bibūt. ⁊ tu ſolus ſeorſum ſitiēs ſtabis:maledictus qͥ partē ſuaꝫ facit deteriorē: qͥd ille qͥ penitusſe reddit exꝑtem ſane deriuant̉ aque tue in plateis hoīes⁊ iumēta ⁊ pecora bibūt ex eis quin ⁊ camelis pueri abrhe potū tribuis. gͦ inter ceteros bibe ⁊ tu de fonte putei tualienꝰ inquit nō bibat ex eo nō qͥd tu alienꝰ ſit tibi es. deniqꝫ qͥ ſibi nequā cui bonꝰ: pꝫ igit̉ ordo psͣ. titulus qui ſupra. Intētio monet ad edificationē domus dei. Moditripartitꝰ eſt psͣ. Primo p̄cat̉ vir iuſtus vt voluntatē ſuāde edificādo domū deo impleat dn̄s. Scd̓o on̄dit domun
edificatā ⁊ vbi ſit edificata ibi (ecce audiuimus) Terciodicit ꝓmiſſiōes dei factas edificate ſyon: ibi (iurauit dn̄sDicit ergo (memēto ⁊cͣ.) ⁊ loquit̉ ꝓph̓a in ꝑſona totiusxp̄i .i. in ꝑſona capitis ⁊ corꝑis. ſicut dicit glo. q̄ ſatis ꝯfuſa ⁊ obſcura eſt: ſꝫ vt planior ſit expō. Primo exponemusde xp̄o. Scd̓o de viro iuſto: vtrūqꝫ em̄ ꝑ dauid deſignat̉. ſicut dicemꝰ infra. ꝓph̓a igit̉ in ꝑſona xp̄i ad patrē loquēscui oīa attribuit dicit (memēto) .i. memorē te eſſe oſtēde.(dn̄e) pr̄ qui oīa potes (dauid) ſpūalis .i. xp̄i qͥ ꝑ eū ſignatur triplici rōne. Primo rōe dignitatis. dauid em̄ fuit rexirl̓m. ⁊ xp̄s rex eccleſie: vn̄ ſupra in psͣ. Tu es ipſe rex meꝰ⁊ deus meus qͥ mādas ſa. iacob. Scd̓o rōne humilitatisdauid em̄ in dignitate regia ſeruauit humilitatē: ſic ⁊ xp̄svn̄ pedes lauit diſcipulis Ioh̓. xiij. ⁊ multa ſil̓ia fecit ꝓptque dicit Math̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſum ⁊ hu. corde.Tercio rōne interptatōis noīs. Dauid em̄ interp̄tat̉ madu ſortis aſpectu deſiderabilis. ⁊ xp̄s fuit manu fortis inpaſſione vbi fortiter fortē diabolū debellauit manu armata: vt dicit be. Bern̄. ſꝫ cruci affixa. nō equo reſidēs ſed incruce pendēs. Itē manu fortis eſt mō ſuos fortiter cuſtodiēdo ſeu tenēdo Iob. x. Cū ſit nemo qͥ de manu tua poſeruere. Itē manu fortis in iudicio qn̄ fortiter ꝑcutiet inmicos ſuos in poſteriora. vn̄ ſupra. Tanqͣꝫ vas fi. cōfrin.eos ꝓpter hͦ dicit̉ ad Heb̓. xj. Horrendū ē incidere in madei vi. Iob. xiij. Manū tuā longe fac a me: ⁊ formido tuanō me intereat. Itē aſpectu deſiderabilis fuit xp̄s: ad lr̄aꝫſpecioſus ⁊ gratioſus in ꝯuerſatōe ⁊ allocutōe: ſꝫ magis īreſurrectōe adhuc in pulchritudinē aīe ſꝫ ꝑmaxime in diuinitate. Un̄ dixit Iacob Gen̄. xxxij. Uidi dn̄m facie adfaciē: ⁊ ſal. fa. eſt aīa mea: ⁊ iō etiā moyſes orabat Exodixxxiij. Si inueni inquit gratiā in cōſpectu tuo on̄de mihifaciē tuā vt ſciā te. ⁊ psͣ. Oſtēde no. fa. tuā ⁊ ſal. erimꝰ (etoīs man. eius) memēto .ſ. i. ipſiꝰ memorē te eſſe on̄de. ꝓpt̓meritū māſuetudinis eius. ad lr̄am em̄ xp̄s māſuetus fuit qꝛ nec irritauit: nec irritatꝰ fuit Eſa. xlij. Non clamabitnec accipiet ꝑſonā neqꝫ audiet̉ foris vox eiꝰ calamū quaſſat nō ꝯteret ⁊ ligͣnū fumigās nō extinguet ī veritate educet iudiciū nō erit triſtis neqꝫ tur. Hiere. xj. Ego qͣſi agnꝰmāſuetus qͥ portat̉ ad victimā: ⁊ dicit (oīs) qꝛ neqꝫ cotumelijs verboꝝ neqꝫ moleſtijs verberū neqꝫ iniurijs reruꝫirritatꝰ fuit. De pͥmo dr̄ in psͣ. Qui inqͥrebāt p̄ala mihi locuti ſūt va. ⁊ do. tota die ⁊cͣ. ⁊ nō ha. in ore ſuo re. De ſcd̓odicit Eſa. lxiij. Sicut ouis corā ton. ſe obmu. De tercio dr̄Eſa. l. Corpus meū dedi ꝑcut. ⁊ genas me. vellen .j. Pet̓.ij. Cum malediceret̉ nō maledicebat cū pateret̉ nō ꝯmi.tradebat aūt ſe iudicāti iniuſte. ſequit̉.¶ Sicut iurauit dn̄o: votū vouit deo iacob¶ Sicut iurauit). q. di. adhuc memento dauid ſpūalis .i.xp̄i vt impleat ſicut (iurauit dn̄o) ⁊ ſicut (votū vouit deoiacob) .i. quē coluit iacob. hͦ eſt dā vt xp̄s qd̓ firmiter ꝓpcſuit ⁊ voluit impleat: ſꝫ nunqͥd nō poterat xp̄s implere qꝛꝓpoſuerat ⁊ ſoluere qd̓ ꝓmiſerat: ꝯſtat ſic qꝛ deus eſt ⁊ hͦcredebat ꝓph̓a qͣre ergo p̄cat̉ hͦ duplici rōne. Primo vton̄dat ꝙ quicqͥd habet xp̄s habet a pr̄e. Un̄ Ioh̓. v. Nōpoſſuꝫ ego a meipſo fa. quicqͣꝫ. Scd̓o vt on̄dat ꝙ ſicut voluntas ꝓmittēdi eſt a deo ⁊ ita facultas implēdi. vn̄ Aug.Nemo p̄ſumat viribꝰ ſuis reddere q̄ vouit: qͥ em̄ te hortat̉ vt voueas ipſe te adiuuat vt reddas hͦ eſt qd̓ dr̄ Philip̄. ij. Ipſe dat ⁊ velle ⁊ ꝑficere pro ſua bona voluntate.Eſa .xxvj. Omnia oꝑa nr̄a oꝑatus es in nobis dn̄e. Cetera q̄ ſequunt̉ eodē mō exponunt̉ de capite ⁊ de corpore ⁊modica eſt differētia in expōne: ideo totū psͣ. a capite exponemus. Moral̓r de viro iuſto. dicit ergo ꝓph̓a in ꝑſonaviri iuſti (memēto dn̄e dauid) .i. viri iuſti manu fortis etaſpectu deſiderabilis manu fortis. bn̄ oꝑando aſpectu deſiderabilis honeſte ꝯuerſando: vel manu fortis in actiuaaſpectu deſiderabilis in ꝯtēplatiua tn̄ fortitudo manꝰ iuſtoꝝ in qͣtuor ꝯſiſtit. Primo in magnoꝝ ⁊ difficiliū opeꝝexecutōe. De quo ſupra. Vt arcū ereū poſuiſti bra. meumScd̓o in forti tentione vt nullatenus dimittat bonuꝫ qd̓ētiaincepit Iob. xxvij. Donec deficiā nō recedā ab innoc
R 2
Mat̉ duplex: ⁊ qͣl̓rabpberibꝰvniꝰ ablactari debemꝰ alteriꝰꝟo nunqͣꝫ.
Qui aliosinſtruit ſeprius edi-ficet.
Psͣ. cxxxj.
Allegoricein perſonaxp̄i.
EMoralit̓de viro iuſto pͥmo qͣliter eiꝰ fortitudo in qͣtuor ꝯſiſtit
Uuplici rōne poſtulat a deo īpleri qd̓ ꝓmiſit.
De māſuetudine xp̄-
BDauid figurat xp̄mtriplici rōe