Pſalmus

uid ⁊ oībus habitātibus irl̓m: in ablutionē pctōris ⁊ mēre ſtruate (⁊ copioſa apud eū re.) .i. copioſum p̄ciū nr̄e redēptōis ipſemet xp̄s. .ſ. j. Coꝝ. j. Factus eſt nobis ſapīa ⁊ iuſticia ⁊ ſanctificatio ⁊ redēptio. jͣ. Coꝝ. vj. Empti eſtis p̄cio magno. j. Pet̓. ij. Non corruptibilibus auro vel argēto redēpti eſtis de vana vr̄a ꝯuerſatōe paterne traditiōisſꝫ p̄cio. ſan. qͣſi agni incōta. ⁊ imma. xp̄i ieſu copioſa dr̄ redemptio: qꝛ p̄ciū ſufficiēs fuit ad redemptionē millemum mūdoꝝ. cū em̄ ſit xp̄s p̄ciū nr̄m qͥ eſt verus deus ⁊ verus hō in infinitū excedit redemptū ſꝫ magnitudo amorismenſurā aut numerū noſcit Ioh̓. iij. Sic deus dilexit m.dum vt fi. ſuū vni. daret: ideo dicebat Iob. vj. Utinā appenderent̉ pctā mea qͥbus iram merui ⁊ calamitas quāpa. in ſta. quaſi harena maris h̓ grauior appareret ex illſuꝑabūdātia p̄cij accipit papa ⁊ ep̄i ⁊ qui ſunt theſaurardn̄i indulgētias qͣs faciūt: Et poſſet aliquis dicere parū.deſt nobis miſcd̓ia eius: qꝛ apud euꝫ manebit ſicut aquſtagni nec deriuabit̉ vſqꝫ ad nos ſicut aqua fōtis: ⁊ reſpōdet imo fluet miſcd̓ia eius ſicut fluuius. Un̄ Eccl̓s. xxxixBn̄dictio illius quaſi fluuius inūdabit: ⁊ quō cathacliſmus terrā inebriauit: ⁊ hͦ eſt qd̓ ſequit̉.¶ Et ipſe redimet iſrahel: ex omnibus iniquitatibus eius.¶ Et ipſe). q. d. ab eo ⁊ apud eū copioſa miſcd̓ia ⁊ redemptio: qꝛ ipſe ⁊ nō alius (redimet) ꝓprio ſanguine (iſrl̓). ippl̓m fidelē qͥ credit in eū (ex oībus iniqͥtatibus eius) .i.ex debito pene cuius debitor erat ꝓ oībus iniqͥtatibus ſuis hō maculatus erat ⁊ obligatus ꝓpter pctm̄ maculā lauat ⁊ delet xp̄s ꝑ gratiā quā infundit pene debitū ſoluitpenā quā ſuſtinuit ⁊ ſic ꝑ xp̄m plene redimit̉ hō Eſa. xlii.Ego ſum ego ſum qui deleo ini. tuas ꝓpter me .i. ſola gr̄amea. Eodē. xliiij. Deleui vt nu. ini. tuas: ⁊ nebulā pec. tuareuertere ad me qm̄ rede. te. Greg. Nullū pctōrē reuertētem deſpicit qui pctōres redimere venit.¶ Pſalmus CXXXOmine non eſt exaltatum cor meūneqꝫ elati ſunt oculi mei.¶ Dn̄e nō eſt ⁊cͣ) hic. xij. gradus .ſ. humilitaspoſt p̄cedutē psͣ. recte ponit̉: qꝛ in illo actū eſt de pnīa q̄ ſine humilitate inutilis eſt. Titulus qͥ ſupra. Intentio menet ad vtilitatē interiorē ⁊ exteriorē. Modus biꝑtitus eſtpsͣ. Primo remouet a ſe vir iuſtus oēm ſuꝑbiaꝫ vel ſignaſuꝑbie. Scd̓o exē plo ſuo inuitat ad ſpem ibi (ſperet iſvir igit̉ iuſtus in cuius ꝑſona. ꝓph̓a hic loquit̉ volēs oſtdere ſe humilē intus ⁊ extra remouet a ſe ꝯtrariū dicens(dn̄e) cui ſoli patēt corda ⁊ renes hoīm (non eſt exaltatcor meū) qd̓ eſt verū ſacrificiū deo: vn̄ ſupra. Sacrificiumdeo ſpūs ꝯtrib̓. cor cōtri. ⁊ hu. tale cor aſcēdit ad gloriam.Nā qͥ ſe hūiliat exal. Luc. xiiij. ⁊ Prouer. xxix. Hūilē ſpūſuſcipiet gloria. Et Eccl̓s. xj. Sapia hūiliati exaltabit caeius. ecōtrario cor ſuꝑbū deſcēdit in runiaꝫ Prouer. xvijQui altā facit domū ſuā querit ruinā. Eodē. xvj. Contritionē p̄cedit ſuꝑbia ⁊ ante ruinā exal. ſpūs (neqꝫ ela. ſuntoculi mei) qd̓ eſt ſignū interioris ſuꝑbie. q. d. interioremꝰexteriorē ſuꝑbiā expuli a me cui dn̄s ꝯminat̉ Eſa. x. Uiſtabo ſuꝑ fructū magnifici cordis aſſur ⁊ ſuꝑ gloriā mulitudinis oculorū eius. Eodē. ij. Oculi ſublimis hoīs hūiati ſunt .i. humiliabunt̉ ⁊ incuruabit̉ altitudo viroꝝ: ideodr̄ Eccl̓i. xxiij. Extollentiā oculoꝝ mēorū ne de. mihi. ⁊ odeſideriū auerte a me Iob. xj. Quid te eleuat cor tuū ⁊ q̄ſi magna cogitās attonitos ha. o. de hijs dr̄ Prouer. xxx.Generatio cuius excel. ſunt o. ⁊ palpebre eius in altū porrecte (neqꝫ ambu. in mag.) .i. cū magnatibus vel in pompoſa ſocietate qd̓ vtrūqꝫ eſt ſignuꝫ ſuꝑbie Amos. vj. Uevobis q̄ opulenti eſtis in ſyon ⁊ ꝯfidi. in mon. ſa. opti. c.pi. po. ingrediētes pompa do. dn̄i .i. eccleſiā. de talibus dicit be. Ber. ad Eugeniū. Tu paſtor ꝓcedis deauratus cūmulta ſocietate circūdatus varietate oues qͥd faciūt ſi auderē dicere de monū magiſqͣꝫ ouiū paſcua hͦ ſic factitabapetrus ſic paulꝰ ludebat. q. d. nō. iō p̄cipit Deut̉. xvij. Nerex multiplicet ſibi equos ne reducat ppl̓m in egyptū exē

plo malo equorū numero ſubleuatus: vel (neqꝫ ambul̓. ſmag.) .i. nō ſuꝑbiui de magnis factis vel dictis vel virtutibus ſicut Iob. xxxj. Si ambulaui in vanitate ⁊ feſtinauitin dolo pes meus: ⁊ infra. Si letatus fui ſuꝑ diuitijs meis multis: ⁊ qꝛ plurima reperit manus mea ſi videbā ſolocū fulgeret ⁊ lunā incedentē clare ⁊ letatū eſt in abſconditor cor meū: ⁊ oſculatus ſum manū meā ore meo q̄ eſt iniquitas maxima ⁊ negatio ꝯtra deū altiſſimū: vel.¶ Neqꝫ anbulaui in magnis: neqꝫ in mirabilibus ſuper me.¶ Neqꝫ am. in mag.) .i. nō ingeſſi me in magnos ꝯuētusſiue ad ꝯcilia magna nō iui nō vocatꝰ qd̓ eſt ſuꝑbie ⁊ elationis ſignum Eccl̓i. xiij. Ne improbus ſis ne impugnarisexēplo tuo in domo regis (neqꝫ in mira. ſuꝑ me) .i. nō affectaui aliqua facere ſuꝑ virtutē meā. vn̄ hoīes admirent̉ſicut multi qͥ ex factis ⁊ dictis magis querunt gignere inppl̓o admirationē qͣꝫ edificationē ſicut ſymon magus voluit facere qualia apl̓i faciebāt cū tn̄ non eſſet talis: ⁊ ideo(in mirabilibus) ſupra ſe .i. ſupra virtutē ſuā voluit ambulare Acuum. viij. Item (in mirabilibus) ſuꝑ ſe ambilat. qͥ pluſqͣꝫ poſſit attentat vt mirādus appareat. contraqd̓ dr̄ Eccl̓. iij. Altiora te ne queſie. ⁊ fortiora te ne ſcrutatus fueris Hiere. xlviij. Audiuimus ſuꝑbiā moab ſuperbus eſt valde ſublimitatē eius ⁊ arrogantiā ⁊ ſuꝑbiā ⁊ altitudinē cordis eius ego ſcio ait dn̄s Iactantiā eius ⁊ arro. eius ⁊ ꝙ nō ſit iuxta eam virtus eius: nec iuxta qd̓ poterat conata ſit facere. Monſtrat̉ exterius elatio cordis.Primo in colli erectōe Ioh̓. xv. Cucurrit aduer. deum exten. col. Scd̓o in oculorū excellentia Prouer. xxx. Generatio cuius excelſi ſūt oculi. Tercio in greſſus ꝯpōne ⁊ digiti extēſione Prouer. ix. Hō apoſtata vir inutilis gradit̉ore ꝑuerſo ⁊ annuit oculis terit pede. digito loquit̉: de histribus ſil̓ dr̄ Eſa. iij. Pro eo ꝙ eleuate ſunt filie ſyon ⁊ ambu. col. exten. ⁊ nutibus. o. ibat ⁊ plaudebāt ⁊ ambulabāt⁊ pedibꝰ ſuis ꝯpoſito gradu ⁊cͣ. Quarto in locutōe Dan̄.xj. Aduerſus deū deoꝝ loquit̉ magnifica. Quinto in auditu Zach̓. vij. Aures ſuas aggrauauerūt ne audirēt legemSexto in habitu ⁊ geſtu corꝑis Eccl̓. xix. Ex viſu cognoſcitur vir: ⁊ ab occurſu faciei cognoſcit̉ ſenſatus amictꝰ corporis ⁊ riſus dentiū ⁊ inceſſus hoīs ennūciāt. de illo ſeqͥt̉.¶ Si non humiliter ſentiebam: ſed exaltaui animam meam.¶ Si nō hūil̓r) q. d. nō ambulaui in magnis ne. in mi. ſupra me (ſi nō) .i. ſꝫ (hūiliter ſentiebā) de me qd̓ eſt vere humilitatis. Aug. Uera hūilitas eſt ſenſus ꝓprie vacuitatisſic ſentiebat de ſe abrahā cū dixit. Loqͣr ad dn̄m meū cumſim puluis ⁊ cinis. Et Paulus. j. Coꝝ. xv. Ego ſum minimus apl̓oꝝ qͥ nō ſum dignꝰ vo. apl̓s ⁊ xp̄s ego ſum vermis ⁊ nō hō. ꝯͣ ſunt aliqui qͥ de ſe magna ſentiunt de alijsꝑua: ꝯͣ qͦs dicit Eſa. v. Ue qͥ ſapiētes eſtis in. o. v. ⁊ co. vobiſmetipſis pru. Rom̄. xiij. Nō alta ſapiētes ſꝫ hūilibꝰ cōſentiētes: vel ſic vt totꝰ verſus ſub vna clauſula legat̉ (ſinō hu. ſentiebā ſꝫ ex.) iactādo vl̓ gloriādo (aīaꝫ. m.) maleaccidat mihi ſupple. aīam ſuā exaltat qͥ ſibi bonū qd̓ nonhabet arrogat. vt ph̓i qͥ dicūt Labia nr̄a a nobis ſunt: velq̄ meritis ſuis imputat vt phariſeus Luce. xvij. Aut qͥ debono ſuo extollit̉ corde: aut qui ſiugulariter vult videriꝯͣ qͦs dr̄. j. Coꝝ. iiij. Quid habeſ qd̓ nō accep. ſi aūt accepiſti ⁊cͣ. ſequit̉.¶ Sicut ablactatus eſt ſuper matrem ſuamita retributio in animam meam.¶ Sicut). q̄ d. ſicut hūil̓r ſenſi ⁊ aīam meā nō exaltaui (ſicut ablactatꝰ) puer a lacte mr̄is de nouo ſeꝑatus incūbitadhuc ſuꝑ matrē ſuā querēs adhuc lacte eiꝰ refici ⁊ tn̄ nōcibat̉ lacte ſꝫ cibo meliore ⁊ honorabiliore (ita) ẜm huncmodū ſit (retributio in aīa. m.) qꝛ cū ſe hūiliat circa minima eleuat̉ ad maiora ⁊ plus dat̉ ei qͣꝫ ſperet: vel ſic vt adp̄cedēs referat̉ ꝯſtructio hͦ mō (ſi nō huil̓r ſentiebā) ſꝫ eꝯͣ(exal. a. m ſicut ablac.) .i. a lacte ſeꝑatus erit (ſuꝑ matrēſuā) .i. indigēs adhuc lactari a mr̄e ꝓpter infantiā lāguel⁊ perit ſupple (ita retributio in. a. m.). i. ab aīa. m. pereat

Psͣ. cxxx.

Qual̓r redēptio facta a dn̄odr̄ copioſa

Exaltat ſaqͥs qͦtuormodis

ASigna electiōis ſuꝑbie

I