Pſalmus

Qui teſtem in celo habet ſi rep̄hendat̉ ab hoībus non curet. Sexto qn̄ reuocat ad memoriā ꝙ de xp̄o mala dixer̄tIoh̓. xv. Non eſt ſeruus maior dn̄o ſuo ⁊c̄. Septimo qn̄facit cogitare ꝙ ꝑ hoc reuertit̉ ad deū. Grego. Qui ꝑ laudes a ſe exire potuit ꝯtumelijs cōpulſus ad ſe redit. PsͣImple facies eoꝝ ignomiuia ⁊ querēt nomen tuum dn̄eOctauo qn̄ facit hoīem cogitare ꝙ ipſe meruit qꝛ frequeter de alijs maledixit Eccl̓s. vij. Cunctis ſermonibus quidicunt̉ ne accomodes cor tuū ne forte audias ſeruū tuuꝫmaledicentē tibi: ſcit em̄ ꝯſcīa tua qꝛ ⁊ tu crebro maledixſti alijs ſequit̉.¶ Sagitte potētis acute: cum carbonibusdeſolatorijs.¶ Sagitte ⁊cͣ.) Poſſunt eſſe verba viri iuſti vel dn̄i ſue interrogationi rn̄dentis quaſi dicat: tu queris qd̓ remediūpoteris inuenire ne impediaris ab aſcēſu tuo poteris hr̄eſcꝫ verba ſacre ſcripture exbortatoria ad ꝑſenerantiā ⁊ exempla ſanctoꝝ qui aliqn̄ mali fuerūt ⁊ poſtea multū ꝓfcerunt in virtutibus vt Paulus: matheus: maria: dauid⁊ multi alij prius delicati: ⁊ hoc eſt (ſagitte potētis acute.i. verba ſacre ſcripture dabunt̉ tibi in munimentū cōtralinguā doloſam (cum carbonibꝰ deſolatorijs) vel (vaſtatorijs) .i. cum exemplis ſctōꝝ de morte pctī ad vitam gr̄eꝯuerſoꝝ: ⁊ rn̄dent hec duo duobus verbis q̄ poſuerat inin interrogatōe .ſ. dari ⁊ apponi. Nam ſagitte dant̉ in ama: ⁊ carbones apponunt̉ in ꝯſolationē vt alios accēdātDicunt̉ aūt verba dn̄i ſagitte acute: Primo qꝛ penetranvſqꝫ ad cor Heb̓. iiij. Uiuus ſermo dn̄i ⁊ efficax ⁊ penetrabilior omni gladio ancipiti: ⁊ ꝑtingēs vſqꝫ ad diuiſionemaīe ac ſpūs Eccl̓i. xij. Uerba ſapiētis quaſi ſtimuli ⁊ quaſi claui in altum defixi. Scd̓o qꝛ vulnerant ad ſalutē .i. acmortē peccati Eſa. xiij. Suſcitabo ſuꝑ eos medos qui argentū nō querāt: nec aurū velint: ſꝫ ſagittis paruulos inficiēt. Tercio qꝛ cito volant. Psͣ. Emittet eloquiū ſuū terre: ve. cur. ſer. eius. ⁊ de p̄dicatoribus dr̄ Eſa. lx. Qui ſuniſti qui vt nubes volant: arcus vn̄ emittunt̉ iſte ſagitte ēſacra ſcriptura Iob. xxix. Arcus meus in manu mea inſtaurabit̉ Gen̄. ix. Ponā arcum meū in nubibus celi Eſie. viij. Cum ſagittis ⁊ arcu ingredient̉ illuc. huius arculignū durū eſt vetus teſt. corda mollis nouuꝫ te. Dicunt̉autē aliqn̄ ſagitte ipſi p̄dicatores. Un̄ psͣ. Sicut ſagitte inmnanu potētis: ita filij excuſſoꝝ: p̄dicatores filij apl̓oꝝ ⁊ ꝓphetarum qui grana a paleis ſeꝑauerunt Eſaie. xlix. Poſuit me vt ſagittam electam. Item penalitates ſeu infirmitates dicunt̉ ſagitte Iob. vj. Sagittedn̄i in me ſunt: qͣrum indignctio ebibit ſpm̄ meū .i. ſuꝑbiam meā euacuatItem tentatōes aꝑte ⁊ occulte: de aꝑta dr̄ in psͣ. A ſagitta volante in die: de occulta in psͣ. Intenderūt arcū meūrem amarā vt ſagittēt in occultis immaculatū. Item psͣAbſcōderūt ſagittas ſuas. Item mala exēpla. psͣ. Sagit.te ꝑuuloꝝ facte ſunt plage eoꝝ. Item detractores Hiere.ix. Sagitta vulnerās linguā eorū. Exempla ꝟo ſctōꝝ dicunt̉ carbones deſolatorij vel vaſtatorij: qꝛ ꝑ applicatio.nem inflamat ⁊ incendūt ad amorē dei ⁊ vaſtant ſibi ⁊ ꝓlximis carnalem affectionem ⁊ ſecularē amorē Eſa. xlv.Non ſunt prune quibus calefiāt: nec focus vt ſedeāt adeum: ibi alia tranſlatio habēs carbones ſedebis ſuꝑ eosL. hij erunt tibi in adiutoriū ⁊ poſſet eſſe thema de btō Laurentio Prouer .xxv. Si eſurierit inimicus tuus ciba illuꝫſi ſitierit da ei aquā bibere: prunas em̄ ꝑgregabis ſuꝑ caput eius .i. exemplo tuo ad amorē ꝓuocabis illum.¶ Heu mihi quia incolatus meus prolongatus eſt: habitaui cum habitantibus cedar: multum incola fuit anima mea:¶ Heu mihi) Scd̓a ꝑs vbi ꝯquerit̉ vir iuſtus de ꝑmixtione malorū: licet em̄ acceptis ſagittis ⁊ carbonibus repulrit linguā doloſam ⁊ iam gradū primū aſcēderit: tn̄ qꝛ adhuc triticū in area multitudine paleaꝝ p̄mit̉: ⁊ quāto magis vir iuſtus ꝓficit: tanto amplius malos ⁊ eoꝝ aſtuciascognoſcit: ⁊ etiā euāgelica ſil̓itudo docet qua dr̄ cum creuiſſet herba ⁊ fructū feciſſet tūc apparuerat zizania Ma-

thei. xiij. Iuſtus ergo dium ꝓficit vidēs mala multavilus nō nouerat clamat dicēs (heu mihi) inter malos poſito (qꝛ incolatus meus ꝓlongatus eſt) .i. huius ſeculi pegrinatio: dum em̄ ſumus in hoc corꝑe ꝑegrinamur a dn̄o gnvt dr̄ Coꝝ. v. ⁊ cōquerit̉ vir iuſtus de ꝓlongatōne incolatus. Primo ꝓpter deſideriū patrie ad quā hanelat in taneriū jtum ꝙ breue tp̄s ex nimio deſiderio videt̉ ſibi longuꝫ: vn̄ſupra Sicut ceruus deſiderat ad fontes aquarū ⁊cͣ. Scd̓oꝓpter defectū bonorū. Tercio ꝓpter abundantiā malorū⁊ de his duobus dr̄ Oſee. iiij. Non eſt veritas ⁊ nō eſt miſericordia ⁊ nō eſt ſcīa dei in terra: maledictū ⁊ mēdaciū:⁊ homicidiū ⁊ furtū ⁊ adulteriū inundauerunt ⁊ ſanguisſanguinē tetigit. Quarto ꝓpter defectū iuſticie. qꝛ .ſ. maioropprimit minorē. Nec eſt qui ſuꝑ hoc faciat iuſticiā Abacūc. j. Quare nō reſpicis ſuꝑ inique agētes. ⁊ taces deciorante impio iuſtiore ſe: ⁊ facies hoīes quaſi piſces marisEccl̓s. viij. Quia nō ꝓfert̉ cito cōtra malos ſnīa: abſqꝫ timore vllo filij hoīm ꝑpetrant mala. Quinto ꝓpter inordinationē: qꝛ frequēter mali ꝓmouent̉ ⁊ boni deprimunt̉.Eccl̓s. x. Eſt malum qd̓ vidi ſub ſole qͣſi ꝑ errorem egrediens a facie principis poſitū ſtultū in dignitate ſublimi: etdiuites ſedere deorſum. Sexto ꝓpter ꝑiculorum multiplicitatem q̄ vix enumerari pn̄t: qꝛ euitato vno cadit̉ in aliud. Un̄ Eſa. xxiiij. Formido ⁊ ſouea ⁊ laqueus ſuꝑ te quihabitator es terre. ⁊ erit qui fugerit a voce formidinis cadet in foueā: ⁊ qui ſe explicuerit de fouea tenebit̉ laqueoSeptimo ꝓpter corꝑis grauitatem Sap̄. ix. Corpus qd̓corrumpit̉ aggranat aīam: ⁊ terrena inhabitatio deprimitſenſum multa cogitātem. Octauo ꝓpter mutabilitatem:qꝛ hodie eſt homo ſanus cras infirmus: modo letus ſtatim triſtis: hodie diues cras pauper: hodie eſt pax in terra: cras guerra: hodie eſt calidum: cras frigus: hodie ſiccum cras pluuioſum: ⁊ ſic de alijs. Nono propter miſeriemultiplicitatē Iob. x. de his duobus: homo natus de muliere breui vi. tꝑe re. mul. mi. qui quaſi flos egre. ⁊ conter.⁊ fu. ve. vmbra: ⁊ nunꝙͣ in eo. ſta. ꝑma. Decimo ꝓpter tentationū aſſiduitatē Iob. xxx. Qui me comedūt nō dormiunt Iob. vij. Tentatio eſt vita hoīs ſuꝑ terram. Undecimo ꝓpter bone ſocietatis defectum: qꝛ pauci ſunt boni inmundo Eccl̓s. ix. Eſt ciuitas ⁊ pauci in ea viri Tren̄. j. c.Quō ſedet ſola ciuitas ⁊cͣ. Duodecimo ꝓpter malorum ⁊infideliū multitudinē Eccl̓s .j. Stultorū eſt infinitus numerus Iob. xxx. Frater fui draconū ⁊ ſocius ſtrutionuꝫ.Ezech̓. ij. Increduli ⁊ ſubuerſores ſunt tecū: ⁊ cum ſcorpionibus habitas: ⁊ de hoc ſubiungit hic qͣſi aſſignās cauſam (habitaui cū habitātibus cedar) vel (in tabernaculiſcedar) .i. cum malis ⁊ inquietis hoībus ſignificatis ꝑ cedar qui interp̄tat̉ tenebre: ⁊ fuit filiꝰ iſmaelis ꝑſecutorisyſaac: ꝑ eum ſicut ꝑ iſmael ſignificant̉ mali ⁊ carnales qͥꝑtinēt ad vetus teſt. ꝑſequētes bonos ⁊ ſpūales ꝑtinētesad nouū: vt dr̄ Gal̓. iiij. Deinde ne videret̉ cōqueri de corporali ꝑegrinatōe ſubdit (multum). q. d. nō eſt mirū ſi doleo ⁊ gemo: qꝛ (multū incola fuit aīa mea) in hoc mundovbi eſt ꝑegrina. qͣꝫdiu ibi eſt. ij. Coꝝ. v. Dum ſumus in hͦcorꝑe ꝑegrinamur a dn̄o: veruntn̄ anima q̄ de deo cogitat⁊ deum amat ⁊ in eo ſperat ⁊ mundū ſpernit: iam qd̓āmodo eſt cum deo ſicut apl̓s dicit Phil̓. iij. Conuerſatio nr̄ain celis eſt: ſꝫ illa q̄ de mūdo cogitat ⁊ mundum amat illareuera ꝑegrina eſt a deo. Unde Aug. Sicut corpus peregrinat̉ locis: ita aīa affectibus ſi deū amat aſcēdit ad deuꝫſi terram amat ꝑegrinat̉ a deo.¶ Cum his qui oderunt pacem eram pacificus: cum loquebar illis impugnabāt megratis.¶ Cum his) q. d. nō ſolum cum carnalibus habitaui imoetiam cum diſcolis ⁊ ſciſmaticis qui ſcindunt catholicaꝫvnitatem: ⁊ ideo graue eſt mihi volenti ſeruare pacem: ethoc eſt (cum his qui oderunt pacem) ⁊ ideo turbabāt alios (eram pacificus) ferens malos ita ſeruat̉ pax: qn̄ ſcꝫmali patienter ſuſtinent̉ a bonis Roma. xiiij. Quę pacisſunt ſectamini (cum loquebar illis) admonendo ⁊ corri-

Uerba dn̄iqͣre aſſimilant̉ ſagittis.

Sꝫgittemultipl̓dicunt̉ inſacra ſcri-ptura.

Carboneˢdeſolatorijvl̓ vaſtatorij ſūt exēpla ſct̄oꝝ.

Ꝙ vir iuſtus grauefert incolatū pn̄tis vte ſeu morioptat ꝓpteduodeo