Centeſimuſdecimū ſoctauus CCXCIX

CCXCIX

⁊ illumīabit te xp̄s. Secūdo poſtqͣꝫ ſurrexerit dꝫ ire ſupraAccedite ad eū ⁊ illuminamini ⁊ fa. vr̄e nō cōfun. q. d. delebit̉ earū turpitudo. Tertio rogādus eſt illumīator vt dicat̉. Deus miſereat̉ nr̄i ⁊ bn̄dicat nobis illumīet vultū ſuum ſuꝑ nos. ⁊ tandē poterimus dicere Signatū eſt ſupenos lumē vultꝰ tui dn̄e ⁊cͣ. Prouer. xxix. Pauper ⁊ credtor obuiauerūt ſibi vtriuſqꝫ illumīator eſt dn̄s. pauper eſpctōr. creditor ſacerdos. hij ſibi obuiāt in cōfeſſiōe ⁊ vtrūqꝫ illumīat dn̄s pctōrem. dādo veniā ⁊ infundēdo gratiacōfeſſorē ampliando gratiā. Item Maria interpretat̉ illuminatrix ꝙ bn̄ cōpetit ad p̄dictam illuminationē impetrandā multū iuuat peccatorē. poſtea autē ſequi debet ſatiſfactio: vnde bn̄ ſubdit (⁊ doce me iuſtificationes tuasſcd̓m aūt quālibet iſtarū expoſitionū: bene ſubiūgit.¶ Exitus aquarum deduxerunt oculi mei.quia non cuſtodierunt legem tuam.¶ Exitus aquarū deduxe. ocu. mei) q. d. nō repellas orationē meā qua oro (faciē meā illu. ⁊cͣ.) ꝓpter p̄cedentia peccata mea: qꝛ de his doleo intm̄ ꝙ (exitus aquarū) .i. copioſam effuſionē lachrymarū (deduxerunt) .i. de corde interius contrito eduxerūt (oculi mei) ꝑ qͦs ad cor intrauit peccatuꝫ: ſicut dicit Hiere. ix. Docete filias vr̄as ⁊ vnaqueꝓximā ſuā planctuꝫ qꝛ aſcēdit mors ꝑ feneſtras nr̄as (ic̄deduxerūt qꝛ nō cuſto. leg. tuā) ipſi oculi quā non cuſtodire dicunt̉ qn̄ ſunt occaſio vt lex nō cuſtodiat̉: ſunt em̄ porte exteriores ciuitatis dei q̄ deberent claudi vt intus in corde: lex dei eius in corde ipſius ⁊ nō ſupplātabunt̉ greſſuseius: qn̄ aūt incaute aperiunt̉ iſte porte ⁊ ſubintrat hoſtiſcꝫ dyabolus ⁊ peccatū: tūc oculi nō cuſtodiūt: ſed potiusdeſtruūt legē: ſicut in ꝑſona pctōꝝ deplorat. Hiere. Tren̄iij. Oculus meus dep̄datus eſt aīam meā in cūctis filiabꝰvrbis mee: vel vt fletus iſte nō tam cōtritionis qͣꝫ cōpaſſionis dicat̉ ſic pōt legi (qꝛ nō cuſto. leg.t.) ip̄i p̄uaricante:de qͥbus ſupra habitū eſt: ⁊ eſt ſenſus facere debes qd̓ depͥcor quia peccatis proximoꝝ ⁊ inimicorū intm̄ cōꝑatior(exitus aquarū deduxerūt oculi mei qꝛ nō cuſto. leg. tuāGrego. apud deū ꝑfecte diluit ꝓpria qui pie plāgit alienaj. Thim̄. iiij. Pietas ad omīa vtilis eſt promiſſionē habētvite q̄ nunc eſt ⁊ fuit hos (exitus aquaꝝ) petebat ⁊ ſic cōpatiebat̉. Hiere. ix. dicens Quis dabit capiti meo aquāoculis meis fontē lachrymaꝝ. ⁊ plo. die ac nocte ſuꝑ interfectos filie po. m. Hiere. xiij. Deducat oculus meꝰ lachrymā quia captus eſt grex domini.Uſtus es domine: ⁊ rectum iudicium tuum.I¶ Iuſtus es dn̄e) Sade Supra oſtēdit ꝓpheta ſe fleuiſſe ibi: exitus aquarū ⁊cͣ. ⁊ qꝛ poſt fletū ſequit̉ cōſolatio: ſicut dicit̉ Math̓. v. Beati qͥ lugent qm̄ ip̄i conſolabunt̉. ⁊ Thob̓. iij. poſt lachrymationē ⁊ fle. exul. infundis: ⁊ huic octonario p̄ponit̉ littera (ſade) q̄ interpretat̉cōſolatio: vnde ſumat̉ hec cōſolatio on̄dit dicens (iuſtuses dn̄e ⁊cͣ.) qui em̄ pro cōmiſſis ſuis ſe flere dixit ⁊ ſe proeis punire cogitans deū iuſtum eſſe qͥ nō puniet bis in idipſum qͥ penitētibus veniā promittit: ſpem venie cōcipit⁊ conſolationē recipit in hac dei iuſticia. qn̄qꝫ em̄ de miſe.ricordia qn̄qꝫ de iuſticia dei conſolatio accipit̉ ſicut in gloſa ſatis prolixe tractat̉ qui em̄ pro ſuis peccatꝭ dolore cordis atterit̉ cū cogitat ꝙ non obliuiſcet̉ miſereri deus. hūcmiſericordia conſolat̉. qui ꝟo vt diximus ſeip̄m iā punit⁊ iuſticiā in terra ſua facit: vel qͥ etiā non eſt conſcius pecatorū: ⁊ tamē a deo affligitur ⁊ cogitat ꝙ hoc pro occultpeccatis q̄ ignorat ſibi a iuſto iudice infert̉ ne ineternunpro eis puniat̉: iſti ambo de dei iuſticia conſolationē cōſequunt̉ quā ſe conſecutuꝫ oſtendēs dicit (iuſtus es dn̄e)peccatores punis ⁊ punientes ſe remuneras (⁊ rectū iudiciū tuū) quo iubes peccatorē ſe affligere pro peccatꝭ ſerecolit ⁊ pro eis que ignorat ip̄m corripis ⁊ affligis. Dan̄ix. Iuſtus dn̄s deus in omnibus oꝑbus ſuis q̄ fecit. Baruch. ij. Uigilauit dn̄s in malis. ⁊ adduxit ea ſuꝑ nos quoniā iuſtus eſt dn̄s in omībus oꝑibus ſuis. Dan̄. iiij. Uniuerſa que feciſti nobis dn̄e in vero iudicio feciſti. dicit er-

go (iuſtus es) ergo timeant iniuſti (dn̄e) ergo timeant ſuperbi qui dicūt non ſeruiemus (⁊ rectū) ergo timeant di.ſtorti (iudiciū tuū) quia iudex es ergo timeant iudicandiſequitur.¶ Mandaſti iuſticiam teſtimonia tua: ⁊ veritatem tuam nimis.¶ Mādaſti iuſticiā teſti. t.). q. d. qꝛ iuſtus eſt dn̄s: ideo nihil mādat niſi iuſticiā (iuſticiā) dico (teſtimonia tua ⁊ veritatē tuā) .i. ipſa iuſticia quā mandaſti eſt teſtimonia etveritas tua qꝛ mandando iuſticiā probas te iuſtū: ⁊ ſic veritas de te innoteſcit: vel (mādaſti) .i. p̄cepiſti (teſtimoniatua) .i. precepta q̄ ſub atteſtatione probata ſunt (teſtimonia) dico (iuſticiā ⁊ veritatē tuam) qꝛ in eis iudicia ⁊ veritas continent̉ (iuſticia) qꝛ oīa eque decernūt (veritas) qꝛpromiſſa reddūt: qd̓ aūt ſubdit̉ (nimis) dubiū eſt an velitdicere (mandaſti nimis) an iuſticiaꝫ ⁊ veritatē (nimis) ⁊ad vtrūqꝫ poteſt cōpetēter coniūgi. Nam inculcare veritatē ⁊ iuſticiā nimis: diſtrictio eſt nimis ꝟo mādare cautela. ſi ergo dicat̉ (nimis mandaſti) hoc eſt per angelos ⁊ ꝑꝓphetas ⁊ per ceteros multis temporibꝰ mandaſti ⁊ tandem per filiū tuū Heb̓. j. Nouiſſime diebꝰ iſtis locutꝰ eſtnobis in filio. in hoc verſu notant̉ tria nobis eſſe mandata .ſ. iuſticia teſtimonia ⁊ veritas (iuſticia) vt fiat in operibus (teſtimonia) vt cuſtodiant̉ a iudicibus (veritas) vtpredicet̉ a p̄dicatoribus: ⁊ hoc (nimis) .i. nullo obſtante:qꝛ etiā ꝓpter ſcandalū nō debēt intermitti ẜm illū verſumScandala nō metuūt doctor iudex bona vita: vel ſic iuſticie vite doctrine ſcandala cedūt: vel aliter (mandaſti iudiciū) oībus iudicantibus teſtimonia credentibꝰ veritatemdocētibus. dyabolus ꝟo mādat cōtraria .ſ. iniuſticiā Sap̄.ij. Sit fortitudo veſtra lex iuſticie (⁊ voluptatē) in eodemnullū pratū ſit qd̓ non ꝑtranſeat luxuria noſtra ⁊ falſitatē Ioh̓. viij. cū loquit̉ mendaciū ex proprijs loquit̉ quiamēdax eſt ⁊ pater eius: ⁊ hoc (nimis) .ſ. vt oībus innoteſcat. Eſa. iij. Peccatū ſuū quaſi ſodoma p̄dicauerūt: ⁊ qͥatu mandaſti ⁊ tamē mandata tua nō ſeruant̉. ego qui zelo ⁊ diligo mandata tua doleo ⁊ tranſgreſſoribus compatior: hoc eſt qd̓ ſubiungit.¶ Tabeſcere me fecit zelus meus: quia obliti ſunt verba tua inimici mei.¶ Tabeſce. me fe. ze. m.) zelus iſte non liuoris ſꝫ amorꝭ dide quo bn̄ dicit̉ (⁊ meus ⁊ tuus) qꝛ hoīs eſt zelus eo ꝙ inipſo eſt ⁊ dei eſt qꝛ ab ip̄o ⁊ ad deū eſt. iſte facit iuſtū (tabe Deſcere) .i. liq̄fieri ex cōpaſſione qn̄ iniuſtos videt oblitos eē ſtorverborū ⁊ mandatoꝝ dei: ⁊ qꝛ (obliti ſunt) ideo (inimici)jecab ipſo vocant̉ iuxta illud ſupra. Iniquos odio habui. deiſta tabefactione idē dicit̉ ſupra. Defectio tenuit me propec. dere. leg. t. ⁊ infra. Vidi p̄uaricantes ⁊ ta. qꝛ elo. t. noncuſto. Alia littera hꝫ (cōſumpſit meus zelus tuus vel meus) eſt cōtra eos qͥ nō cōpatiunt̉ peccatoribus. Eſa. lvij.Iuſtus perit ⁊ nō eſt qui recogitet Bern̄. cadit aſina ⁊ eſtqͥ ſub releuet. perit anīa ⁊ non eſt qui cogitet (obliti ſunt)cōtra illud Deut̓. viij. Obſerua ⁊ caue ne qn̄ obliuiſcarisdn̄i dei tui ⁊ negligas mandata eius atqꝫ iudicia: nec mirū ſi tabeſcere me fecit zelus quia.¶ Ignitum eloquium tuum vehementer: ⁊ſeruus tuus dilexit illud.¶ Ignitū eloquiū tuū vehemēter) ⁊ iō calefacit ⁊ liquefacit. Can̄. v. Anīa mea liq̄facta eſt vt di. lo. eſt. Eccl̓i. xxviij.Tabetudo ⁊ mors imminēt in mādatis. q. d. accedūt hominē ⁊ zelū ꝓuocant: ita ꝙ pro eis mori paratus ſit: ſicutdixit qͥdam. ij. Mach̓. vij. Parati ſumus mori magis qͣꝫpatrias dei leges p̄uaricari: hoc etiā qd̓ ſubijcit̉ (⁊ ſeruustuus) qͥcunqꝫ (dilexit illud) vel ſic pōt continuari (oblitiſunt ꝟba tua) qd̓ tn̄ mirū eſt qꝛ (ignitū eloquiuꝫ tuū) nonparū: ſed (vehemēter) ⁊ iō nō debuiſſet calor eius receſſiſſe de cordibꝰ eorum. Hiere. v. Ecce dedi ꝟba mea in ore. t.in ignē ⁊ populū in ligna qͥ applicat ignē lignis nō poſſūtnō ardere: vn̄ cū mō multi p̄dicatores ⁊ nō accēdāt audicores videt̉ vel ꝙ nō habeāt ignē: vel ꝙ populus non eſt

P 3

De zelo iuſtorū qͥ tabeſcūt ſuꝑpeccatores

Uerſus.

I

4