Pſalmus

ligna ſꝫ lapides: īmo pluſqͣꝫ lapides cū dicat̉ Hiere. xxiij.Nunqͥd nō verba mea ſunt qͣſi ignis: ⁊ ſicut malleus conterēs petras Zach̓. viij. Cor ſuū poſuerunt vt adamantēne audirēt legē ⁊ verba q̄ miſit dn̄s in ſpū ſuo ſancto. ecceignis ſed nō ligna Eccl̓i. xlviij. Surrexit helyas ꝓpheta qͣſi ignis ⁊ verbū illius qͣſi facula ardens (⁊ ſeruꝰ tuus dilexit illud) vn̄ qꝛ illi nō diligūt ſe nō eſſe ſeruos dei on̄dūt: etiō vocauit eos inimicos dicēs. obliti ſunt ꝟba tua inimicimei dilexit nō timuit: ſicut iudei de qͥbus habet̉ Heb̓. xij.Qui audierūt excuſauerūt ſe ne eis fieret verbū. ꝙ aūt honō diligit verbū ex hoc accidit ꝙ nō eſt exꝑtus virtutē verbi: aut ꝙ infirmitatē ſuā nō ſentit: ⁊ iō non q̄rit ignē medicinalē: ẜm ꝙ dicit Orige. Ieſus egris ſuis nō herbarū ſuccis ſed ꝟborū ſacramētis medicamēta cōquerit: ⁊ poſt acdit ex agris ⁊ mōtibus herbas non colligit niſi qͥ viā earūnouit: ſic cū ex libris colligere negligit aut paruipēdit quiineſſe virtutē medicaminis neſcit: ⁊ poſſet qͥs dicere iſti ſiignitū eſt eloquiū dei ⁊ tu qͥ es ſeruꝰ dei diliges illud quare ergo inimicos tuos nō accendis eloquia dei: vn̄ reſpondens dicit.¶ Adoleſcentulus ſum ego et contemptꝰiuſtificationes tuas non ſum oblitus.¶ Adole. ſum ego) ⁊ iō con. ⁊ tn̄ ſicut illi maiores. hic poſſunt intelligi duo populi maior ſub lege minor ſub gratiaiſte etate ſequit̉: ſed fide p̄cedit cōtemptus eſt ſicut ioſephinter fratres Ben̄. xxxviij. ⁊ dauid inter ſuos. j. Reg. xvij.⁊ ideo maior factus eſt qꝛ contēptibilia elegit deus .j. Cor.j. reprobans eos qͥ ſuā iuſticiā nolūt ſtatuere. Rom̄. ix. minor ꝟo iſte nō ſuā ſed dei iuſticiā ſtatuit: de qua ſubiungit¶ Iuſticia tua iuſticia ineternum: et lex tuaveritas.¶ Iuſticia tua iuſti.) qꝛ ꝑ eā eſt cognitio veritatis: ⁊ ipſaeſt teſtimoniū iuſticie dei pro ipſa minor patit̉ a maiore ſicut iacob ab eſau: vn̄ ſubdit (tribulatio ⁊ anguſtia inuenrūt me) vel ſicut pͥus tetigimꝰ hoc dicit iuuenis qͥ ſe a p̄dicatione excuſat: adoleſcētulus ſum ego ⁊ cōtemptꝰ. q. d. ⁊ſi habeā eloquiū dei ignitū tn̄ qꝛ nō ſuꝫ mature etatꝭ: iō ſuꝫcōtemptꝰ: licꝫ dicat apl̓s. j. Thim̄. iiij. p̄cipe hoc ⁊ doce nemo adoleſcentiā ſuā cōtemnat. Eſt aut triplex adoleſcentia ſiue iuuētus q̄ cōtemni facit p̄dicatorē .ſ. etatis: ſciētie⁊ vite. De duabus pͥmis ſatis ptꝫ: de tertia q̄ eſt vite. Eſa.Aſt penul. Puer centū annorū moriet̉. qͥ igit̉ p̄dicator eſt de8 bet eſſe ſciens ⁊ bone fame ⁊ virilis etatis Eccl̓i. xxvj. Lint cernas ſplendēs ſuꝑ candelabrū ſanctū ⁊ ſpecies faciei ſualꝰ per etatē ſtabilē. lucerna ſplendens: ecce ſciā ſuꝑ candela. brū .i. ſuꝑ eccl̓iam: ecce vita ſiue fama. Luc. xj. Nemo accēdit lucernā ⁊ in abſcondito ponit ſed ſuꝑ cande. vt qui ingre. lu. vi. ſpecies faciei: ecce maturitas ſuꝑ etatē ſtabilemecce etas ⁊ virilitas Iob. xij. in antiqͥs eſt ſapiētia. Eccl̓i.xxv. qͣꝫ ſpecioſa veteranis ſapiētia ⁊ glorioſus intellectus⁊ conſiliū Eccl̓i. .xxxij. loquere tu maior natu. decet em̄ te pͥmū verbū: ſed nunqͥd adoleſcēs nunqͣꝫ loquet̉: immo ſi p̄cipiat̉ vt obediat. Eccl̓i. xxxij. Adoleſcēs loq̄re in tua cauſa. vix cum neceſſe fuerit. Hiere. j. A. a. a. domīe deus neſcio loq̄ qꝛ puer ego ſum: ⁊ ſequit̉ noli dicere qꝛ puer egoſum ⁊cͣ. Dan̄. xiij. Suſcitauit dn̄s ſpm̄ pueri iunioris: ecceꝙ cū p̄cipit̉ eis debēt obedire. ſi aūt aliter loqͥ p̄ſumūt male faciūt ⁊ cōtemptibiles ſunt ⁊ fructū impediunt quē tꝑedebito facturi erāt ſicut qͥ colligit fructꝰ anteqͣꝫ ſint maturiSap̄. iiij. Fructꝰ eoꝝ inutiles ⁊ acerbi ad māducādū Eſa.xviij. ante meſſem totus effloruit. Eſa. xvij. Mane ſemertuū efflorebit ablata eſt meſſis in die hereditatꝭ Eſa. xxvi.Erit flos decidēs gl̓ie quaſi tēporaneū ante maturitatē attumni (iuſtificatiōes tuas non ſum obli.) q. d. licet ꝓpteretatē excuſer a p̄dicatiōe nō tn̄ negligens in ſtudio ⁊ ſancta meditatione ſed xp̄m ſemꝑ habeo in corde qͥ iuſtificatqͥ etiā eſt iuſticia .j. Cor̄. j. Factꝰ eſt nobis a deo ſapientia⁊ iuſticia ⁊cͣ. vn̄ b̓n̄ ſubdit (iuſticia tua) .i. xp̄us iuſticia ineternū. Heb̓. xiij. Ieſus xp̄s ⁊ ip̄e heri ⁊ hodie ⁊ ip̄e in ſecula Sap̄. j. Iuſticia ꝑpetua eſt ⁊ immortalis (⁊ lex tua) dehac iuſticia ꝓcedens .ſ. euangeliū (eſt veritas) Ioh̓. xvij.

Sermo tuꝰ veritas eſt Ioh̓. xviij. Oīs qui eſt ex veritateaudit vocē meā ecōtra. Prouer xxvj. Lingua mendax nōamat veritatē: lingua mēdax eſt lingua aduocati qͥ omneꝫveritatē odit: qui aūt diligit veritatem pro ea patit̉ tribulationē: vnde ſubdit.¶ Tribulatio et anguſtia inuenerunt me:mandata tua meditatio mea eſt.¶ Tribu. ⁊ angu. inue. me) ij. Thim̄. iij. oēs qͥ pie voluntviuere in xp̄o ꝑſecutionē patient̉. hoc eſt qd̓ dr̄ a quibuſdā. j. Mach̓. j. Diſponamꝰ teſtamentū cū gētibus q̄ circanos ſunt qꝛ exquo receſſimus ab eis inuenerūt nos malamulta dicit ergo (tribulatio) exterior (⁊ anguſtia) interior(inuenerūt me) paratū ⁊ expectantē ſupra. ego in flagellaparatus ſum. Et nota ꝙ qͥdam inueniunt̉ a tribulatiōe .ſ.qͥ eam expectāt ⁊ patiēter ſuſcipiūt. Alij inueniunt eā .ſ. qͦeā q̄runt ⁊ cōtra ſe ꝓuocant ſupra de vtroqꝫ. ꝑicula inferni inuenerūt me tribu. ⁊ dolo. inue. ſed ſunt qͥdam qͦs tribulatio qͣſi paratos ad ſuſtinendū inuenit: ſꝫ nimis ſeuiēseos cito deijcit: vn̄ iſte ſe nō deiectū on̄dēs ſubiūgit (mādata tua meditatio mea eſt). q. d. non ꝓpter tribulationē dimittā bonā voluntatē implēdi mādata: ſꝫ cogito quō melius ea valeā adimplere. ſimile habet̉ ſupra. Ego aūt cummihi moleſti eēt induebar cilicio ⁊ humiliabā in ieiunioaīam meā. ipſa etiā meditatio mādatoꝝ ꝯͣ tribulatōes eſtremediū: ſicut dicit̉ in gloſa: ⁊ hoc innuit cū ſubiungit.¶ Equitas teſtimonia tua ineternum: intellectum da mihi ⁊ viuam.¶ Equitas teſti. t.). q. d. cogitādo ⁊ meditādo mādata ſolatiū ꝯtra tribulatiōes inueni aduertēs ꝙ (teſtimonia. t.)id eſt martiria q̄ fiūt ꝑ tribulatiōes ſunt (eqͥtas ineter.) .i.ſemꝑ iuſta ſunt ⁊ vt magis expͥmeret nō dixit eqͣ ſed (equitas) ecce cōcludit ꝙ in pͥncipio ꝓpoſuerat. Iuſtus es dn̄e⁊ rectū iudiciū. t. vel ſic (teſtimonia. t.) .i. martiria ⁊ tribulatiōes ſunt (equitas ineter.) .i. cā eterne iuſticie qꝛ iuſtificāt hoīem vt ineternū iuſtꝰ ſit: hoc eſt qd̓ dr̄ Act̉. xiiij. permultas tribulationes oꝑtet nos intrare reg. ce. ⁊ qͥ hoc aduertit ⁊ intelligit de tribulatiōibus nō triſtat̉: vn̄ petit (intellectū da mihi) vt intelligā ꝙ id qd̓ in pn̄ti eſt momentaneū ⁊ leue tribulatiōis nr̄e ſupra modū ī ſublimitate eternū glorie pondus oꝑabitur in nobis: ſicut dr̄. ij. Cor̄. iiij. etvt etiā intelligā qm̄ nō ſunt cōdig. paſſi. huius tꝑis ad fu.glo. que re. in nobis (2) ꝑ hunc intellectū (viuā) .i. ipſa tribulatio erit mihi ad vita nō ad mortē. ad morte quidē eſttribulatio qn̄ hō murmurat ⁊ triſtat̉. ij. Cor̄. vij. Triſticiaſeculi mortē oꝑat̉. Iob. v. qꝛ nullus intelligit ineternumperibit.Lamaui ī toto corde meo exaudi mecdn̄e iuſtificationes tuas requiram.¶ In p̄cedēti verſu poſtulauit ꝓpheta ſibi dariintellectuꝫ vt viueret qͦ habito vult oꝑari: nā ad opus ordinat̉ intelligētia. Iuxta illud Memores ſunt mādatoꝝip̄ius ad faciendū ea: ⁊ iterū. iterū Intellectꝰ bonꝰ oībusfa. eū. Sꝫ qm̄ quāto magꝭ vult hō bona oꝑari tanto plusdyabolus conat̉ ſeducere ⁊ a bono auertere qd̓ ſignificat̉1oExo. xiiij. vbi Pharao cū toto exercitu ſuo ꝑſequit̉ filios191iſrael de egypto fugientes ⁊ ad terrā ꝓmiſſionis ꝓperaniuſites: vbi dicit glo. pharao contēptus ſurgit in ſcādala proclijpter qd̓ dicit Eccl̓i. ij. Fili accedēs ad ſeruitutē dei ſta ī iuolſticia ⁊ ti. ⁊ p̄para aīam. t. ad tem. p̄ponit̉ aūt huic octonario hͨ lr̄a (caph) q̄ interp̄tat̉ cōcluſio qm̄ diabolus iuſtosaex oī parte conat concludere ne poſſint ad bona exire: vn̄Tren. iij. Cōcluſit vias meas lapidibꝰ quadris. concluditem̄ a ſuꝑiori ꝑ ambitionē dignitatū ab inferiori ꝑ cōcupiſcentiā voluptatū ab anteriori ꝑ concupīam oculoꝝ. a poſteriori ꝑ reminiſcentiā pctōꝝ. a ſiniſtris. ꝑ aduerſa a dextris ꝑ proſpera: vn̄ Eccl̓es. ix. Ciuitas parua ⁊ pauci in eaviri. venit cōtra eā rex magnꝰ ⁊ vallauit eā: extruxit munitiōes ꝑ gyrū ⁊ ꝑfecta eſt obſidio. qd̓ attendēs ſalo .ſ. hoīeꝫſic concluſū dicit Prouer. iiij. Oī cuſtodia ſerua cor. t. ſedqm̄ vir fidelis nō p̄ſumit de ſuis viribus ſciēs a ſolo dn̄o.

triplex adoleſcentia ſiue iuuētusq̄ facit contemni p̄dicatorem.

Qual̓r disbolus conatur viasiuſtoꝝ concludere nepoſſint adbona opera exire.

7