Pſalmus

quiū iuſticie tue) eiꝰ ſicut qͦ vult reſpicere vltra mare deficiūt oculi eius. ita hoī deſiderāti ⁊ cōtemplanti ꝙ oculusnō vidit nec auris audiuit. j. Cor̄. xij. (in ſalutare tuū) hocqͣꝫtum ad oculū affectus (⁊ in eloquiū iuſticie tue) hoctum ad oculū intellectus. ⁊ qͥ dignior eſt p̄ponit̉. ẜm autēprimā ⁊ ſecundā expoſitione cōgrue ſubiugit.¶ Fac cum ſeruo tuo ſcd̓m miſericordiā tuam: ⁊ iuſtificationes tuas doce me.¶ Fac ſeruo tuo) nō dicit quid ſibi fieri petit. ſed ex precedenti oſtendit̉. cū em̄ dixerit defecerūt oculi mei ⁊cͣ. ſtatimait (fac) idem eſt ac ſi dicat fac vt clare videā illud ſalutare in qd̓ defecerūt oculi mei. Luc. xix. Quid vis vt faciā tibi: ⁊ dn̄e vt videā. quid aliud peteret cecus qͣꝫ vt videretideo ergo qꝛ hoc ſolū volebat vt dn̄s a quo petebat quidvellet ſciebat. nō oportuit vt exprimeret quid ſibi fieri petebat. psͣ. Unā petij a dn̄o hanc requirā. ⁊ ſequit̉ vt videꝫvoluntatē dn̄i ⁊cͣ. Ioh̓. xiiij. Dn̄e oſtende nobis patrem ⁊ſufficit nobis. Si ergo oculos intelligamꝰ quos ſcd̓m primā expoſitione diximus dextrū ⁊ ſiniſtrū ſiue gratie ⁊ pene. cū dicit (ſac ſcd̓m miſericordiā) primū qui eſt dexter ſiue gratie petit illumīari. cū aūt dicit (⁊ iuſtificatiōes tuasdoce me) ſiniſtrū qͥ eſt pene ⁊ reſpicit iudicium futurū illuminari petit ẜm illud Eccl̓i. xviij. Ante iudiciū para iuſticiā. ſi aut ẜm aliā expoſitionē ſumamꝰ oculos. eodem medo cū dicit (ſac cū ſeruo tuo ſcd̓m miſcd̓iam tuā) primū qͥeſt affectus petit illuminari. cū ꝟo dicit (⁊ iuſtificatiōes tuas doce me) ſecundū qͥ eſt intellectus illuminari petit primus illuminat̉ ꝑ amorē: ſecundꝰ ꝑ app̄henſionē: de pͥmoEccl̓i. ij. Qui timetis dn̄m diligite illū ⁊ illuminabunt̉ cordā veſtra. de ſcd̓o Eſa. lx. Surge illumīare hierl̓m. de vtroqꝫ ſimul. psͣ. Dn̄s illumīatio mea. cū aūt dicit (fac) dei potentiā ⁊ ſuā ꝓpriā impotentiā cōfitetur. q. d. ego facerenō poſſum. Io. xv. Sine me nihil poteſtis facere: ⁊ Phiſij. Deus eſt qͥ operat̉ in nobis velle ⁊ ꝑficere. cuꝫ ꝟo dicit(cū) ſe cooperatorē dei recognoſcit. hō em̄ per applicatinem liberi arbitrij debet deo cooꝑari ⁊ nō totū deo dimittare ſicut illi qui dicūt ſi deus daret mihi voluntatē ego facerem hoc vel illud. j. Coꝝ. iij. Dei adiutores ſumꝰ. exēplude ruſtico qui flens rogabat dn̄m vt ſaccū ſuū qui ceciderat releuaret: cui dixit quidā trāſiens ſtulte conare leuareſaccū: ⁊ applica humerū tuum ad ſaccum: ⁊ tūc iuuabit tedominus ad leuandū propter hoc bene dicit (ſac cum ſeruo tuo) qͥ .ſ. quantū in eo eſt ꝑatus eſt ſeruire ſꝫ quia nehoc dei auxiliū ſe mereri reputat iuſtus addit (ẜm miſericordiam tuā) nō dicit ẜm merita mea: ⁊ ſic dicēdo infinitūpetit. Eccl̓i. ij. in fi. ẜm magnitudinē illiꝰ ſic ⁊ miſericordiipſius cū ip̄o eſt: hoc etiā dicēs (ẜm miſcd̓iam tuā) ſuā cōfitet̉ miſeriā ⁊ mercedē ſperat indebitā. tria aūt q̄ ſequurtur ſunt ex ꝑte dei (iuſtificatiōes) ecce largitas dei qͥ iuſticat īꝑios ⁊ ſolē ſuū facit oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos Math̓v. (tuas) ecce potentia Ro. viij. Deus qͥ iuſtificat (doceecce ſapientia Math̓. xxiij. Unus eſt magiſter veſter ⁊ ſitangit̉ hic trinitas. dixit (ſac cū ſeruo tuo) ⁊ poſſet querere dn̄s. quis eſt ſeruus meus. vn̄ rn̄det cum ſubiūgit.¶ Seruus tuus ſuꝫ ego: da mihi intellectūvt ſciam teſtimonia tua.¶ Quod opus eſt cōtra ſuperbos calūniantes. dicit itaqꝫ(ſeruus tuus ego ſum) .ſ. cōditione neceſſitate humilitatis charitate: vn̄ Ric. de ſancto victore. quoſdā ſeruos effcit ipſa natiuitas. quoſdā belli neceſſitas. quoſdā humilitatis charitas: ſeruiā igit̉ creatori meo iure cōditionis olſequar regi meo ex reuerētia maieſtatis ſubijciar ſaluato.ri. ex feruore charitatis fortiter ſe vendicat a ſeruitute pecati. qͥ ſe non dubitat nomīare ſeruū dei (tuus) nō bāal. ſcut illi: de qͥbus. iiij. Re. x. Proferte veſtimēta ſeruis baaſcd̓m illud Math̓. xj. Ecce qͥ mollibus veſtiunt̉ in dombus regū ſunt. Item nō ſeruus ventris. ſicut illi Ro. vltihuiuſmodi xp̄o dn̄o non ſeruiūt. ſed ſuo vētri. nec ſeruuspharaonis .i. dyaboli. ij. Pet̓. ij. A quo quis ſuꝑatus eſt etſeruus eſt Nec ſeruus peccati. Ioh̓. viij. Qui fecit peccatū ſeruus eſt peccati: ⁊ ideo qꝛ ſeruus tuus ſum (da mihi

intellectū) ecce petit qd̓ ſupra dixerat ſe hr̄e ibi: ſuꝑ ſenesintellexi. in quo dat intelligere ꝙ eius qd̓ habꝫ petit incrementū: ẜm illud Deu. xiij. Dn̄ deus tu cepiſti on̄dere ſeruo tuo magnitudinē tuā: ⁊ ſequit̉: tranſibo igit̉ ⁊ videbo.terrā hanc optimā (vt ſciam) nō tm̄ vt videar ſcire Sap̄xv. Noſſe te cōſummata iuſticia ⁊ ſcire iuſticiā tuā ⁊ veritatē tuā radix eſt immortalitatꝭ (teſtīonia tua) .ſ. vt ſciaꝫde te teſtimonia reddere. ſicut Act̉. xxiij. Dixiſti Paulo ſicut teſtificatus es de me in hieruſalē ſic te oportet ⁊ romēteſtificari Math̓. x. Qd̓ in aure auditis predicate ſuꝑ tecta. Poſſet iterū dn̄s reſpondere vere ſeruus meus es. etideo faciā tecum. ſed nō modo expecta adhuc proptereacompetenter ſubiungit¶ Tempus faciendi domine: diſſipauerūtlegem tuam.¶ Tēpus fa.) ſupple eſt modo. olim em̄ tꝑe veteris legisfuit tēpus iubendi: qn̄ dabat dn̄s p̄cepta grauia ⁊ onusimponebat qd̓ nec petrus nec patres ſui portare poterātſicut dicit Act̉. xv. ſed modo tꝑe gratie: qn̄ gratia xp̄i temperat grauedinē legis tēpus eſt faciendi ⁊ iō etiaꝫ Hiero.etiā ſine dilatione faciendi qꝛ (diſſipauerūt legeꝫ tuā (hediſſipatio maxime erit tꝑe antichriſti. vn̄ neceſſe erit vt dominus faciat cum ſeruis ſuis ⁊ iuſtificatiōes ſuas doceateos ne in errorē inducant̉ electi ſicut dr̄ Mat. xxiij. Poſſumus ⁊ hoc exponere in ꝑſona antiquorū expectantiū pͥmū aduentū qͥ tempore incarnationis erant vt ſymeon ⁊alij (tēpus faciendi dn̄e) .ſ. faciendi incarnationē ps. Magnificauit dn̄s facere cū eis Lu. j. dicit beata virgo: Quiafecit mihi magna qͥ potēs eſt: vel (faciendi) paſſionē Eſa.xxviij. Peregrinū eſt opus eius ab eo. vel in ꝑſona martyrū ⁊ ſanctorū expectantiū ſtolā corporis (tēpus faciendiiudiciū. ps. Cognoſcet̉ dn̄s iudicia faciens (diſſipaueruntlegē tuā) ꝑuerſe exponēdo vt iudei ⁊ heretici nō recipiendo vt pagani. tranſgrediēdo vt mali xp̄iani. ẜm qͦs ſpūal̓rpoteſt exponi (tēpus faciendi) quia tēpus iſtud datuꝫ eſtnobis ad penitentiā faciendā ⁊ p̄cipue in. xl. Locum habꝰhic quādo legit̉ ⁊ cantat̉. Ecce nūc tēpus acceptabile ⁊cͣ.ij. Chorinh̓. vj. In celo erat tempus ouandi ⁊ ſpaciandiſed hic eſt tēpus laboris Iob. v. Homo natus ad laboreꝫ⁊ auis ad volandū. vn̄ filius dei factus homo dicit Io. ix.Me oportet oꝑari oꝑa eius qͥ me miſit donec dies eſt venit nox quādo nemo poteſt oꝑari ſi igit̉ oportuit chriſtuꝫoꝑari. quō licet homini eſſe ocioſum: ⁊ licꝫ ſit (tempus faciendi) tamē multi non faciūt: ſed diſſipauerūt legem tuam) .ſ. tranſgrediēdo Eſa. xxiiij. Trāſgreſſi ſunt leges mutauerūt ius. diſſipauerūt fedus ſempiternū: ⁊ qꝛ (diſſipauerunt) ideo ſunt de familia pharaonis qui interpretaturdiſſipator.¶ Ideo dilexi mandata tua: ſuper aurum ⁊ 3topazion.¶ Ideo) quia ſcꝫ tempus faciendi (dilexi mādata) vt eaex amore facerē: vel ideo quia diſſipauerūt legē tua (dilexi mādata tua) ⁊ notat ideo nō cauſam ſed occaſionē. qͥapeccata malorū plerūqꝫ ſunt iuſtis occaſio bene agendi:ẜm illud Rom̄. xj. Sed illorū delictū ſalus eſt gentibꝰ. psͣ.Dū ſuperbit impius incendit̉ pauper .ſ. ad diligendū mādata: quorū dilectio eſt vtilis Hiero. ama ſcientiā ſcripturarū ⁊ carnis vicia nō amabis (dilexi) dico (ſuꝑ aurum ⁊to pazion) quia vt ſupra dictū eſt: deſiderabilis ſuper aurū ⁊ lapidem precioſum multū. per aurum ergo ⁊ lapidēprecioſum ſiue topazion ſignificantur diuitie temporalesſuper quas ſancti diligunt mandata: ⁊ ſuper omnia mandatū de diligendo ꝓximo. Prouer. xij. Qui negligit damnū propter amicū iuſtus eſt: ⁊ Prouer. xxix. Perde pecuniam propter fratrem ⁊ amicū in veteri lege ſub velo latebat gratia ⁊ non poterat ita dici (dilexi mandata tua ſuꝑaurum) ſed magis poterat dici propter aurum. tūc enimpropter terrenam mercedē conabantur facere mandata:nec tamē faciebāt: quia nō amabāt. nūc ꝟo recte dicit̉ (ſuper aurū ⁊cͣ.) quoniā cū amant̉ omīs terrena merces vilis eſt ⁊ incomparabilis reputatur.

Duo oculiin anima.