Pſalmus
¶ Declinate a me maligni: ⁊ ſcrutabor mādata dei mei.¶ Decli. a me maͣ.) quia ip̄o me adiuuāte aduerſuꝫ me p̄ualere nō poteſtis psͣ. On̄s mihi adiutor nō timebo qͥd faciat mihi hō. ideo etiā (declinate a me.) qꝛ (iniqͦs odio hꝫbui) ⁊ conſortiū veſtrū renuo. psͣ. Nō habitabit in mediodomꝰ mee qͥ facit ſuꝑbiā. Eccleſiaſti. xiij. Que cōicatio ſācti ad canē. psͣ. Odiui eccleſiā malignātiū: ⁊ cū impijs n̄ſedebo. malignos aūt vocat oēs malos hoīes ⁊ p̄cipue hereticos ⁊ ꝯtentioſos qͥ ꝯtentione ſcpͥturas lacerāt ⁊ ne tāqͣꝫ phariſeus ſuā mundiciā ſuꝑb̓e iactaſſe videat̉. cur hodixerit ſubiūgit (⁊ ſcrutabor mādaea dei mei) nō dixit etfaciā ſꝫ ⁊ ſcrutabor maligni eī ſuis ꝑſecutionibꝰ bonos exercent ad faciēda mādata ſꝫ tn̄ a ſcrutandis eis eos auertūt. qꝛ eos alijs intendere cogūt vel (maligni) ſunt demones qͥ cū quis vult ſcrutari legem dei in ſtudio vel in or̄ooccurrūt ei ꝓijcientes in cor eius puluerē vanaꝝ. aut etinoxiarū cogitationū q̄ ſtudij ⁊ orationis effectū impediāſicut dr̄ Ecdl̓es. x. Muſce moriētes ꝑdunt ſuauitatem viguēti. ⁊ ꝙ ita faciāt hoīes. exemplū habet̉ Iob. j. Ubi dicit̉ quadā die cū veniſſent filij dei vt aſſiſterēt corā dn̄ofuit inter eos etiā ſathan. vn̄ talibꝰ dicendū ē diſcēdite:me maligni. ſicut dixit dn̄s. Math. iiij. Uade retro ſathanas ⁊ Luc. xiij. Diſcedite a me oēs oꝑarij iniqͥtatis. Can̄iiij. Surge aquilo ⁊ veni auſter (⁊ ſcrutabor mādata demei) ꝑ hoc qd̓ dicit (ſcrutabor) arguūt̉ qͥ ꝑfunctorie trāſcurrūt ſcripturā ⁊ cū poſſint habere totū fructū vl̓ magnpartē fructus qͥ ⁊ in agro dn̄i paucas ſpicas colligūt. Eſaxvij. Quaſi ſpicas legens in raphaym.¶ Suſcipe me ẜm eloquiū tuum ⁊ viuam etnon confundas me ab expectatione mea.¶ Suſcipe me.) dixit adiutor ⁊ ſuſceptor meꝰ es tu ⁊ quaſi ex obliquo aduerſarijs impedientibꝰ colloquiū ſuū cudeo quaſi indignās increpādo interpoſuerat diſcedite ⁊cͣNūc aūt ad ſuū colloquiū cū deo rediēs orationē cōtinuat ⁊ a ſuſceptore ſe ſuſcepi ab adiutore ſe adiuuari poſtulat in hoc ⁊ in ſequēti verſu. in hoc dicit (ſuſcipe ⁊cͣ.) in ſequēti (adiuua me) ⁊cͣ. Dicit ergo (ſuſcipe me) tu qui vl̓ qꝛes ſuſceptor .i. magis ac magis (ſuſcipe) ⁊ hoc modis omnibꝰ exponi pōt qͥbus expoſitū ē illud (ſuſceptor meus)hoc (ẜm eloquiū tuū) q. d. de oībus illis ſuſceptionibꝰ facta ē ꝓmiſſio ī ſcpͥtura (⁊ viuā) ī p̄ſenti vita gr̄e ⁊ ī futurvita glorie. quā deſidero quā expecto ⁊ iō cū tu ꝓmiſeris ⁊ego ſpem habēs in tua ꝓmiſſione ſecurus expectem (nonꝯfundas me ab expectatiōe mea) de qͣ Prouerbio. x. Expectatio iuſtorū leticia ⁊ quaſi ſi reſponderet dn̄s fruſtraexpectat vitā ⁊ leticiā eternā qͥ h̓ ꝑ bona oꝑa eā nō mereẜm ꝙ in psͣ. dr̄. Expecta dn̄m ⁊ cuſtodi viā eius. ⁊ ẜm ꝙſpes ē certa expectatio future beatitudinis ex meritis p̄cdentibꝰ ⁊ gr̄a ꝓueniēs. iſte videns ſe ex ſe nō ſufficere aciutorē inuocat vt cum adiuuet ad opera meritoria facieda dicens.¶ Adiuua me ⁊ ſaluus ero et meditabor iniuſtificationibus tuis ſemper.¶ Adiuua me) ⁊ ſic ꝑ auxiliū gratie tue (ſaluus ero) nōſufficientiā opeꝝ meoꝝ qꝛ nō ex oꝑibus iuſticie q̄ fecimꝰnos ſꝫ ẜm ſuā miſcd̓iam ſaluos nos fecit ſicut dicit apl̓uTytū. iij. Uel ſic ꝯtinua dixerat (nō ꝯfundas me) ⁊c̄. nūcaūt ac ſi tacite rn̄derit dn̄s ſi nō vis ꝯfundi ab expectatine tua non intermittas meditari iuſtificationes meas iſtſciens meditationes frequēter anime languoribꝰ impecri ait (adiuua me) ꝯtra languores anime. ſicut medicꝰ aiuuat egrū (⁊ ſaluus ero) ⁊ ſic meditabor in iuſtificatiorbus tuis memoriter tenes qualit̓ me iuſtificaueris ⁊ hͦ nōad horā ſꝫ (ſꝑ) .i. qͣꝫdiu viua in hac vita. ⁊ poſtmodum ineterna de hoc em̄ angelis laudes cantabo. Itē ſic pōt exponi (adiuua me) cōtra inimicos qͥ me volūt ꝑdere. hoſit ꝑ fidem .j. Ioh̓. v. hec ē victoria q̄ vincit mundū fidenoſtra (ciſaluus ero) ꝑ ſpem. Roman̄. viij. ſpe falui factiſumus ⁊ (meditabor in iuſtificationibus tuis) ꝑ charitati
ẜm ꝙ dr̄ in p. in meditatiōe mea exardeſcet ignis. jͣ. Coꝝv. hec eſt charitas dei vt mādata eiꝰ cuſtodiamꝰ. ⁊ bn̄ dic̄.(ſemꝑ) ꝙͣtū ad charitatē qꝛ charitas nūqͣꝫ excidit. j. Coꝝ.xiij. Itē h̓ notant̉ plures ꝟtutes (adiuua me) ecce humilitas ⁊ confeſſio infirmitatis q̄ ꝓuocat miſericordiam ſupra miſerere mei dn̄e qm̄ infirmꝰ ſum (⁊ ſaluus ero) ecceſpes ſalutis ⁊ confidētia de poteſtate ſaluatoris. ps. q̄ ſaluos facis ſperātes in te (⁊ meditahor) ecce deuotio (in inſtificationibꝰ t.) ſupra ineternū nō obliuiſcar iuſtificationes tuas qꝛ in ip̄is viuificaſti me (ſꝑ) ecce ꝑſeuerātia queſola coronat. Apoca. ij. Eſto fidelis vſqꝫ ad mortē ⁊ dabotibi coronā vite dixit (adiuua me) vt .ſ. poſſim facere qd̓ tibi placet: ⁊ neceſſe habeo adiuuari. qꝛ ſpreuiſti oēs diſcedentes ⁊cͣ. vel ſic dico ꝙ (meditabor in iuſtificationibꝰ tuis ſemꝑ) ne .ſ. quādo diuertam a iuſtis oꝑbus ⁊ ſic veniāin contemptū coram oculis tuis. Quia.¶ Spreuiſti omnes diſcedentes a iuſtitijstuis: quia iniuſta cogitatio eorum.¶ Spreui. oēs diſcedētes a iudicijs tuis) ⁊ ē graue malūhoī ſꝑni a deo. Eccl̓es. vij. Cōſidera oꝑa dn̄i ꝙ nemo poſſit corrigere quē ille deſpexerit iō autē ſpreuiſti qꝛ (iniuſtaē cogitatio eoꝝ) qꝛ iuſtus dn̄s ⁊ iuſticias dilexit ⁊ ecōuerſo odit iniuſticiā. ps. odiſti oēs qͥ operant̉ iniqͥtatē. vl̓ id̓o(diſcedētes) qꝛ īiuſta ē cogitatio eoꝝ: cogitāt em̄ forſitanexcuſare peccata ſua ꝑ nature īfirmitatē ⁊ ē ſufficiēs cauſa diſcedendi cogitatio iniuſta. qꝛ eſt fons ⁊ radix oīs peccati. vnde Mathei. xv. Ponit̉ quaſi principium ⁊ cauſaalioꝝ cū dicit. de corde exeunt cogitationes male homicidia: adulteria: fornicatiōes: furta ⁊cͣ. Sap̄. j. Peruerſe cōgitationes ſeparant a deo. Sunt autem quatuor dei iudicia a quibus diſcedentes ſpernunt̉ a deo vidclicet. iudicium confeſſionis. iudiciū conſcientie. iudiciū eccleſie. iudiciū correctionis. A iudicio cōfeſſionis diſcēdunt recidiuātes. de quo Iob. xxxiiij. Nūquid qui nō amat iudiciū ſanari poteſt. A iudicio conſcientie recedunt negligentes .j.Coꝝ. xj. ſi noſmetip̄os dijudicaremus nō vtiqꝫ iudicaremur. A iudicio eccleſie recedūt cōtumaces ⁊ inobediētesdicentes illud Act̉. xx. Ceſarem appello. A iudicio correctionis diſcedunt impatientes ⁊ accidioſi. Iob. v. Increpationē dn̄i ne reprobes .j. Pet̓. iiij. Tempus ē vt incipiat iudicium a domo dei ab hijs iudicijs dei magis diſcedunt maiores qͣꝫ minores. ſicut dicit̉ Iere. Oēs iſti principes declinantiū .i. ſunt de numero declinantiū. ideo dn̄sſpernit multos eoꝝ ſicut dicit̉ Iob. xij. Effundit deſpectionē ſuꝑ principes: quare ſolutio in ps. quia effuſa ē contētio ſuꝑ pͥncipes ⁊ errare fecit eos in inuio ⁊ nō in via. Nōſic autē deſpicit ꝑuulos quia nō ſic declinant. vnde in psͣ.ſubiungit ⁊ adiuuit pauperem de inopia ⁊ alibi ⁊ vinctosſuos nō deſpexit ⁊ iterū qͥ hominibus placēt confuſi ſuntquoniā deus ſpreuit eos.¶ Preuarciantes reputaui omnes peccatores terre: ideo dilexi teſtimonia tua.¶ Preuari.) .q. bn̄ dico diſcedētes (qꝛ p̄uaricantes ſunt)quales (reputaui oēs peccatores terre) cōtinuatio huiusverſus ad p̄cedentem. bene habet̉ Gall̓. ij. Si quid deſtru47xi hoc iterum edifico. p̄uaricatorem me conſtituo. Eſt aūtquadruplex p̄uaricatio contra quadruplicem legem. omnis em̄ p̄uaricatio contra aliquā legem eſt ſicut dicit̉ Roma. iiij. vbi non eſt lex euangelij lex voti. cōtra iſtam quadruplicem legem eſt quadruplex p̄uaricatio. que expͥmit̉ſiue tangitur. Eſaie. xxxiiij. Preuaricantes p̄uaricati ſunt⁊ p̄uaricatione trāſgreſſorum p̄uaricati ſunt. om̄es ergopeccatores terre ſunt p̄uaricantes aliqua iſtaꝝ p̄uaricationum. Nam qui lege voti ſe nunqͣꝫ aſtrinxerunt ⁊ legemſcriptam ſiue nouam ꝑ xp̄m ſeu veterem ꝑ moyſen minime receperunt. ſaltem legem nature que dixit eis in cordibus ſuis illud Thobi. iiij. ꝙ ab alio oderꝭ tibi fieri vide netu aliquando alteri facias. paruuli etiam ſicut in pr̄e ſuntpeccatores. ita et p̄uaricatores (peccatores terre) dicit addifferentiam peccatorum celi que magna eſt. quia adampeccauit in terra ⁊ veniam conſecutus eſt. Lucifer in celo
3
Quadrupletnp̄uaritatio ꝯͣqͣdruplicemlegem.
Quatuor d̓iiudicia a quibus diſcedeꝫtes ſpernūt̉.