ecce ꝙ ſicut corꝑe ita ⁊ anima ſenes erāt ⁊ curui. curuitasem̄ ſignū eſt ſenectutis. Eſie. lj. Dicunt anime incuruarevt tranſęamus. ſequitur.¶ Ab omni via mala prohibui pedes meos vt cuſto diam verba tua.¶ Supra de ītellectu tractauit h̓ de affectu ⁊ oꝑatiōe agitnō em̄ ſufficit intelligere bonū niſi affectu amplectatur etoꝑe impleat̉. vn̄ dicit (ab om̄i via mala ꝓhibui pedes meos) .i. affectus qͥ ꝓhibēdi ſunt quaſi cū violētia eo ꝙ ꝓnſunt ad malū. vn̄. Eccleſiaſti. xiiij. Poſt ꝯcupiſcētias t. nōeas ⁊ a volūtate tua auertere. Gen̄. viij. Senſus ⁊ cogitatio hūani cordis in malū ꝓna ſunt ab adoleſcētia ſua. nōꝓhibent pedes a via mala illi qͥ dicturi ſunt. Sap̄. v. Laſati ſumꝰ in via ꝑditionis ambulauimꝰ vias difficiles. ⁊ ⁊cit ab om̄i. qꝛ ē triplex via mala lutoſa ꝑ luxuriā petroſa ⁊ſpinoſa. ꝑ auariciā ⁊ cupiditatē. mōtuoſa ꝑ ſuꝑbiā ⁊ nonſufficit ꝓhibere pedē ab vna vel duabꝰ niſi ab om̄i ꝓhibeatur. Multi tamē vitātes viā luxurie intrantviā auaricievel ſi vitāt vtrāqͣꝫ inde ſuꝑbientes peſſimā viā ſuꝑbie ingrediūtur. hoc ē qd̓ dicit̉ Eſaie. xxiiij. Qui fugerit a faciefortitudinis cadet in foueā. ⁊ qͥ ſe explicuerit de fouea tenebit̉ laqueo (vt cuſtodiā verba tua) q̄ docēt declinareyam peccati. Deutro vij. Si poſtqͣꝫ audieris hec iudiciacuſtodieris ea ⁊ feceris cuſtodiet tibi dn̄s deꝰ tuus pactū⁊ miſericordicā. Luce. xj. Beati qͥ audiūt verbū dei et cuſtodiūt illud (ꝓhibui) dico (pedes meos) ita ꝙ.¶ A iudiciis tuis non declinaui quia tu legem poſuiſti mihi.¶ A iudicijs tuis non declinaui) .i. a regula viuēdi quamcōſtituiſti nō deflexi iter meū licet iuxta iter ſcandaluꝫ pofuiſſent mihi ⁊ bn̄ dico me habere regulā viuēdi (quia tiip̄e nō moyſes nec alius legē euangelicā (poſuiſti mihihec ē regula oīs xp̄iani ẜm quam viuere debet. Gall̓. vltͣQuicūqꝫ hanc regulā ſecuti fuerint pax ſuꝑ illos ⁊ miſericordia. vel ſic (ab om̄i via ma. ꝓhi. pe. meos) ⁊ hoc qꝛ (aiudicijs tuis nō declinaui) .i. ea ſemper timui ⁊ dilexi duoſunt iudicia faciēda a dn̄o. vnū ꝑticulare qd̓ fit cuilibet inmorte. ⁊ aliud generale qd̓ fiet oībus ſimul in reſurrectōe⁊ hec iudicia nō declinant iuſti ⁊ nō volūt declinare qꝛ teſtem habent conſcientiā ꝙ iudicabit̉ ꝓ eis vnde ſubdit ꝙ(tu legē poſuiſti mihi) ſcribens eam in corde meo: vt nonſicut ſeruus timeam. ſed vt filius diligam ⁊ confidā. Rman̄. viij. Non accepiſtis ſpiritum ſeruitutis iterum intmore: ſed ac. ſpiritum adop. filiorum dei in quo clama. aba pater. ip̄e em̄ ſpiritus teſtimonium reddit ſpiritui nr̄oquoniā ſumus filij dei. ſi autem filij ⁊ heredes ergo nō eſtalibus iudiciū declinandū in quo hereditas eis adiudicda eſt. ꝓpter hoc de iudicio dicitur. Eccl̓aſtici. xlj. O morbonū eſt iudiciū tuū homini indigenti. ⁊ poſt addit. Nolmetuere iudicium mortis ⁊ de vtroqꝫ pōt dici illud ſupraexultauerūt filie iude ꝓpter iudicia tua dn̄e mali ꝟo liberter declinarēt ab hijs iudicijs qn̄ dicit montibus ⁊ petricadite ſuꝑ nos. ſicut hr̄ Apocal̓. vj. Oſee. x. Luce. xxij. hoetiā dꝫ dicere quilibet p̄latus ⁊ iudex (a iudicijs tuis nodeclinaui) .i. iudicaui ſicut tu p̄cepiſti. qꝛ (tu legē poſuiſtmihi) ẜm quā iudicare debeo. Deutro .j. ita paruū auditis vt magnū nec accipietis cuiuſqͣꝫ ꝑſonā dei em̄ iudicitē. j. Paral̓. ix. Uidete qͥd faciatis. nō em̄ hoīs iudiciū exercetis ſꝫ dei ſꝫ ecōtrario mō in multis locis verificata ē prephetia illa. Abac. j. lacerata ē lex ⁊ nō ꝑuenit vſqꝫ ad fineiudiciū qꝛ impius p̄ualet aduerſus iuſtū. ꝓpterea egreditur iudiciū ꝑuerſum ⁊ hoc faciūt aduocati vt ibidē p̄mittit̉. factū ē iudiciū ⁊ cōtradictio petētior. cū em̄ ſit iuſtū iudiciū ſtatim aduocati contradicunt ⁊ appellant ⁊ contradictio potentior eſt.¶ Quam dulcia faucibꝰ meis eloquia tuaſuper melori meo.¶ Ꝙdul.) dixerat ſe non declinare a iudicijs dei. ſꝫ ea diligere vt filius hic aūt oſtendit ꝙ tm̄ diligebat ꝙ ea audiremeditari ⁊ p̄dicare dulce ē ei. vn̄ dicit (qͣꝫ dulcia) .i. valdedulcia ſunt (faucibꝰ meis) ſpūalibus ad deglutiendū qd̓

fit in audiēdo ⁊ meditādo (eloquia tua) que ſunt ⁊ de miſericordia ⁊ de iuſticia tua ſunt dulcia (ſuꝑ mel ori meoad loquēdū nō dicit ſicut mel ſꝫ (ſuper mel) ſicut ſupra ſuper milia auri ⁊ argēti. hoc em̄ licet p̄cipuū aliqͥd hr̄e videant̉ ſpūalibus tamē equari nō poſſunt. Dicit ergo (qͣꝫdulcia) Eccl̓i. xxiij. nihil dulcius qͣꝫ reſpicere in mādatis dn̄i.(faucibꝰ) anime. que ſaporant ſpiritualē dulcedinē. Iob.xij. Nonne auris verba dijudicat. ⁊ fauces comedētis ſaporē (ſuꝑ mel ori meo) Apoca .x. Accipe libꝝ ⁊ deuora illū ⁊ facies amaricari ventrem tuū ⁊ in ore tuo erit ſic̄ melqd̓ ē cōtra eos qui ieiunant ⁊ habent in ore amara verba.Ezecbh. iij. Comedi illud volumen ⁊ factum eſt in ore qͣſimel ⁊ ſequit̉ abij amarꝰ in indignatiōe ſpūs mei. ⁊ ne qͣscredat ſolū ꝑ ſtudiū eloqͥa dei intelligere ⁊ eoꝝ dulcedinedeguſtare bene ſubiungit.¶ A mandatis tuis intellexi propterea odiui omnem viam iniquitatis.¶ Amā. intel.) nō dicit mandata intellexi. ſꝫ (a mādatis)qꝛ qͥ mādata implet illuminat̉ ad intelligendū ſecreta. vn̄de Eccl̓i. j. fili concupiſcēs ſapiētiā ſerua iuſticiā ⁊ dn̄s p̄bebit illā tibi. Glo. aug. faciēdo venit iſte ad altitudinē ſapientie. quia niſi per obedientiam mandatorum non venitur ad ſapientiam occultorum. Quanto autem maiorēꝑcipit dulcedinē ſapientie tanto magis creſcit amor iuſticie ⁊ ꝑ conſequens deteſtatio om̄is malicie. vnde ſubiungit (ꝓpterea odiui omnē viam iniquitatis) ꝓpterea qꝛ eaꝫoderat ſupra petebat viam iniquitatis amoue a me ⁊ infra ꝓba me deus ⁊ ſcito cor meū interroga me ⁊ cognoſceſemitas meas ⁊ vide ſi via iniqͥtatis in me ē ⁊ deduc me īvia eterna.Ucerna pedibus meis verbū tuū⁊ lumē ſemitis meisA¶ Nun.) Superius dixit ſe queſiuiſſe intellexiſſe ⁊ de dilectione ſeruaſſe mandata hic docet de humilate inicium ⁊ perfectionem bonorū attribuens xp̄o quoilluminante mandata queſiuit intellexit dilexit. ⁊ fecit vn̄huic octonario p̄ponit̉. xiiij. littera (nun) que interpretat̉vnicus vel paſcua quia ip̄e xp̄s cui hic attribuit bona ſuaeſt vnicus filius patris verus dauid. humilis in carne vthumilitatem doceret qui oues patris ſui ducens ad paſcua ſcripturarum. ẜm eas aduentū ſuum ꝓbabat et cēteris fidei ſacramentis oues paſcebat. ſicut de dauid dicit̉j. Regum .xvj. Adhuc reliquus eſt paruulꝰ ⁊ paſcit oues⁊ de xp̄o Ioh̓. x. Ego ſum paſtor bonus ⁊ cognoſco ouesmeas ⁊cͣ. recte ergo (nun) littera preponitur quia iſte vnꝰa quo omne bonum habet inicium et perfectionem ſemper debet habere pre oculis. ⁊ ſic reficit ⁊ paſcit animam.Luce. x. vnū eſt neceſſariū. Ioh̓. x. Ego ſum oſtiū ꝑ me ſiquis introierit. ſaluabitur ⁊ ingredietur per cognitionem⁊ egredietur per orationem ⁊ paſcua inueniet ꝑ cordis dlectationem ei ergo attribuens ſupradicta bona dicit (lucerna pedibus meis) ſpiritualibus erat (verbum tuumid eſt filius (et lumen ſemitis meis) idē eī ē verbū ⁊ lumēſꝫ lucerna dum noſtro ore recenſet̉. in nobis tanꝙͣ in vaſefictili lucet̉. in ſe vero eſt lumen inextinguibile. vel lucer.na ẜm veterem legem vbi erat operta doctrina lumē ẜmeuangelium vbi eſt aperta bene etiam ordinat pͥus dicēs(lucerna pedibus) ⁊ poſtea (lumen ſemitis) quia ſi lucetna fuerit pedibus mentis. id eſt affectibus quocunqꝫ pergis operum ſemite lucent. Nec ſolum de verbo increatoſed verbo creato poteſt legi ſcilicet de verbo euangelice p̄dicationis (lucerna pedibus meis) id eſt affectibus ne intenebris huius mūdi offendant ad ſcandala que ponuntinimici in via ideo bene dicitur Eccl̓i. xxvij. Ante oīa verbum verax precedat te .ſ. ſicut lucerna in tenebris ambulantem. ij. Pet̓ .j. Habemꝰ firmiorem ꝓpheticū ſermonemcui benefacitis attendentes quaſi lucerne lucenti in caliginoſo loco donec dies eluceſcat. et bn̄ poſtqͣꝫ dixit a mādatis tuis intellexi. ſubiungit de lucerna. quia vt habeturProuerbioꝝ. vj. Mandatum lucerna eſt ⁊ lex lux. vnde⁊ ad hoc ſubdit (lumen ſemitis meis) .i. operibus quaſi

udicia duonciēda a dn̄o