Pſalmus

dicere ꝓprie ꝯuenit capiti xp̄o. ad quem cōuertunt̉ timentes ⁊ ſic exponit gloſa. Notandū aūt ꝙ h̓ monet duo genera hoīm ad cōuerſionem .ſ. timentes ⁊ ſcientes videlicꝫlaicos ⁊ clericos timentes quaſi ſemꝑ cōuertunt̉ ſcientesraro qd̓ bn̄ on̄dit̉ Io. vij. Ubi dicit̉. Nunqͥd ex pͥncipibꝰaliqͥs credidit in eū aut ex phariſeis: ſed turba hͦ q̄ nō nouit legē maledicti ſunt qꝛ .ſ. credunt in eū. Lu. vij. Omnisppl̓s audiens ⁊ publicani iuſtificauerūt deū baptiſati baptiſmo ioh̓is p̄ſb̓ri aūt ⁊ legiſperiti ꝯſiliū dei ſpreuerūt inſemetp̄os n̄ baptiſati ab eo vt aūt īpetret ſupradicta orat.¶ Fiat cor meum immaculatum in iuſtificationibus tuis: vt non confundar.¶ Immacu.) q. d. nō audeo dicere ꝙ ſit cor meū immaculatu. ẜm illud Prouer. xx. Quis pōt dicere mundū eſt cormeū ⁊cͣ. ſꝫ oro vt (fiat immaculatū) nō meis meritis ſꝫ (iuſtificatiōibꝰ tuis) .i. vt tu iuſtifices me. ⁊ ſic mundꝰ ero. pēoēs iniqͥtates. m. dele. cor mundū crea in me deꝰ. ⁊ hͦ fiat(vt) Suꝑbis ad correctionē vl̓ etiā ad damnationē cōfuſis (ego nō cōfundar) ſed glorier in mundicia cordis meipsͣ. letamini in dn̄o ⁊ exul. iu. ⁊ glo. o. re. cor. ij. Corī. j. Gl̓ianoſtra hͨ eſt teſ. cōſci .n. Et nota ꝙ hic petit mundiciā cordis qd̓ eſt ꝯͣ ypocritas qͥ exteriora tm̄ mundant vn̄ Matxxij. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei ypocrite qͥ ſimiles eſtis ſe.deal. q̄ fo. appa. hominibꝰ ſpecioſa. intus aūt plena ſt̄ omor. ⁊ oī ſpur. ſic ⁊ vos qͥdem a fo. ap. ho. iuſti. intus autēpleni eſtis ypocriſi ⁊ iniquitate ⁊ qꝛ cordis mundiciā nonquerunt ſꝫ tm̄ exteriorem vt habeant gl̓iam corā hoībꝰ .i.cū veniet iudex qͦ reuelabit abſcondita cordiū cōfundenvehementer qꝛ nō intellexerunt obprobriū ſempiternū ⁊econtrario iuſtꝰ nō cōfundet̉ qn̄ apparebit cor eiꝰ immaculatū. qꝛ mundo corde qm̄ ip̄i deū videbunt. Math̓. v. ⁊in in psͣ. Nouit dn̄s dies immaculatoꝝ ⁊ hereditas eoruꝫineternū erit. non confundent̉ in tꝑe malo ⁊cͣ.Efecit in ſalutare tuum anima mea⁊ in verbum tuum ſuperſperaui.¶ Defecit (caph) ſupra petierat ꝓph̓a ſe reduci ad ſui pͥncipiū ꝑ reparationē intellectus ⁊ affectꝰ. ſed qꝛ videt hͦ nōpoſſe fieri ſine xp̄i aduentū. ideo deſiderat ⁊ h̓ deſiderareſe oſtēdit xp̄i aduentū pͥmū ẜm antiquos: ſꝫ ſcd̓m ẜm modernos. ⁊ qꝛ interim multis tribulationibꝰ preſſus ex dilatione aduentus deſiderati iam laſſatꝰ eſt. ideo huic octonario p̄ponit̉ lr̄a (caph) q̄ interp̄tat̉ īcuruatꝰ qꝛ longamlitia feſſi incuruari ſolent qd̓ bn̄ qͣꝫtū ad antiquos expecttes primū aduentū cōuenit qͥ incuruati poterant dici aonere legis. Eccl̓i. xxxiij. iugū ⁊ lorum curuant collū durvn̄ dixit Petrus. Act̉. xv. Nunc ergo qͥd tentatis deū inponere iugū ſuꝑ ceruicē diſcipuloꝝ qd̓ neqꝫ nos neqꝫ p̄tres noſtri portare potuimꝰ. Item modernis oībus mutis miſerijs preſſis. hoc cōuenit qͥ adhuc pondere corꝑiqd̓ corrumpit̉ ⁊ aggrauat animā quodāmō incuruant̉ vlint nolint ad hec infima. vn̄ ſupra. miſer factꝰ ſum ⁊ curuatꝰ ſuꝫ vſqꝫ in finē .i. vſqꝫ ad mortē. ſic incuruari dicebatſe apl̓s. Ro. vij. Ego aūt carnalis ſum venundatꝰ ſb̓ peccato. ⁊ iterū: video aliā legē in mē. m. repu. le. mentis me⁊ captiuantē me in lege peccati q̄ eſt in membris meis. vn̄⁊ ſtatim qͣſi coactus clamat: infelix ego hō quis me lib. decor. mor. huiꝰ. ⁊ reſpondet gratia dei ꝑ ih̓m xp̄m do. nr̄mquā liberationē expectans dicit Phil̓. iij. Saluatorē expctamus dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m ⁊cͣ. hanc igit̉ liberationē ⁊ hāgr̄am ⁊ ſaluationem vir iuſtus expectans ⁊ ardenter deſiderans dicit (defecit anima. m.) pre deſiderio. psͣ. Concupiſcit (⁊ deficit anima mea) tendens (in ſalutare tuuꝫ) .i.in xp̄m filiū tuū ſaluatorē nr̄m. Gen̄. xlix. Salutare tuū expectabo domine. ⁊ quaſi exponendo ſubdit (⁊ in ꝟbuꝫ tium ſuꝑſperaui) .i. in filiū vel (in verbū. t.) .i. in ꝓmiſſionituā (ſuꝑſperaui) .i. plꝰ ſperaui me habiturū qͣꝫ dici poſſitvel cogitari j. Coꝝ. ij. Qd̓ oculus nō vidit nec auris auduit nec in cor hominis aſcendit q̄ p̄parauit deus his qͥ diigunt illum: dicens ergo (defecit) notat magnitudinē ſueharitatis: dicens ꝟo (ſuꝑſperaui) notat magnitudinē ſuepei. Et nota ꝙ anima tendens in deum multiplici defctūil

nideficit. primus eſt defectus cōſumptionis quē facit llitas. vn̄ in psͣ. ſubſtantia mea qͣſi nihilū ante te. Gen̄. xviijLoquar ad dn̄m meū cum ſim puluis ⁊ cinis. Eſa. xl. oēsgentes quaſi nō ſint ſic ſunt corā eo. Scd̓s eſt defectꝰ mutatiōis .ſ. qn̄ ex vehementia amoris deficit amās ab eo qd̓naturalit̓ appetit ⁊ finit in voluntate amati ſic exponit gloſa h̓ (deficit aīa) a ſe .i. ab animalitatis appetitu .j. Coꝝ. vjQui adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. Terciꝰ eſt defectꝰ imbecillitatis ſicut d̓r Ezech̓. ij. vidi ⁊ cecidi in faciē meā: ibi dicitGrego. in quantā miſeriā cecidimꝰ qͥ bonū ferre nō poſſumus ad qd̓ creati ſumꝰ. Quartꝰ eſt defectus cognitiōis vl̓ſtudefactiōis. Act̉. ix. Circūfulſit eū .ſ. paulum lux de celoapertiſqꝫ oculis nihil videbat. Mat. xvij. Nubes lucidaobumbrauit eos. Quintus eſt ex tedio longe expectatiōisIob. x. Tedet animā meā vite mee. Sextus eſt defectꝰ abamore mundi quoniā alterius vires ſubtrahit alter amorGreg. quanto creſcit amor ſpūaliuꝫ tanto decreſcit amortemporalium. Et nota ꝙ in loquendo de anima q̄ corpusſenſificat practicū ſe demonſtrat: deinde oſtendit ſe theoricum de oculis ita dicens.¶ Defecerunt oculi mei in eloquium tuumdicentes quando conſolaberis me.¶ Defe. o. m.) q. d. nō tm̄ anima deſiderio laſſata defecit ſꝫetiam (oculi mei) eadem deſiderij fortitudine (defe. in eloquium tuum) .i. in ꝓmīſum tuum (dicentes) hoc (quādocōſolaberis me) .ſ. mittendo ſalutare: dominꝰ reſpondethuic queſtioni. Eſa. vlt̓. Quomodo ſi cui mater blandiat̉ita ego conſolabor vos ⁊ in ieruſalem conſolabimini. videbitis ⁊ gaudebit cor veſtrum. q. d. quando videbitis facie ad faciem deum in eterna ieruſalem tunc conſolabimini. Oculi loqui non ſolent ſed lingua. vnde hic vox oculorum gemitus ⁊ oratio intelligitur: dicens quando moramſignificat que fit vt res dilata dulcior ſit. Et nota ꝙ pluraliter dicit (oculi) ſed ſingulariter (conſolaberis me:) quiaoculus carnis et oculus mentis vno fungentes deſiderijofficio. ſicut ſupra dicit̉. ſitiuit in te anima mea qͣꝫmultipliciter ca. m. vnꝰ oculus fuerit .ſ. ꝑ vnanimē voluntatē ſicut⁊ alibi d̓r ſupra: cor meū ⁊ caro m. exultauerūt in deū viuū⁊ hec cōcordia deo multū placet. vn̄ Can̄ v. dicit̉ vulnera 15ſti me in vno oculoꝝ tuoꝝ .i. in ꝯcordia carnalis ⁊ ſpirituajitis oculi vel in ꝑſona eccleſie pōt exponi verſus iſte (defecerūt ⁊cͣ.) oculi eccleſie ſunt clerici qͥ deficiunt hodie (ī eloquiū tuū do.) qꝛ tam pauci ſunt qui ſciant p̄dicare: ⁊ qͥ ſciunt predicare multotiens deficiunt in oꝑatione. De prīodefectu. Eſa. lvj. Speculatores cęci omnes neſcierūt vniuerſi canes muti non valentes latrare. cauſam autem ſubiungit dicens videntes vana dormientes ⁊ amantes ſomnia. vident em̄ vana cum ſtudent in ſecularibus ſcientijs.dormiunt cum delicijs torpent. amant ſomnia cum diuitias terrenas dilignt. De ſecundo defectu. Eccl̓i. xliij. Multa dicimus ⁊ deficimus in verbis qn̄ .ſ. id qd̓ dicimꝰ nō facimus ſicut magi pharaonis defecerūt in tercio ſigno: triaem̄ ſigna debent eſſe in prelato videlꝫ. ſcientia: eloquentia⁊ vita. magi pharaonis .i. ſapientes ſeculi bn̄ oſtēdūt duoprima ſed in tercio deficiunt (dicentes qn̄ cōſolaberꝭ me)q. d. non eſt mirū ſi deficiunt in eloquium dīuinū. quia deterra loquunt̉ (dicentes quando conſolaberis me) dando mihi prebendam vel beneficiū ⁊ tamen dicit̉ Lu. vj. vevobis diuitibꝰ qͥ hic habetis ꝯſolationē vr̄am. ſꝫ ip̄i ecōtrario dicūt illd̓. Gen̄. xxviij. In me ſit iſta male. Sꝫ ī p̄miſſoſenſu ꝓcedamꝰ in qͦ cōſolationē diuinā reqͥrit ẜm hͦ addit¶ Quia factus ſum ſicut vter in pruina iuſtificationes tuas non ſum oblitus.¶ Quia factus). q. d. (qn̄ cōſolaberis me) ⁊ conſolari debes quia carnales conſolationes rennuo hoc eſt (qꝛ factꝰſum ſicut vter in pruina) vter qui fit de corio mortui anīalis ad pruinam poſitus reſtringit̉ ⁊ ſignat illos qui corpꝰquod eſt mortale caſtigant ⁊ a noxijs deſiderijs reſtringunt exponendo illud pruine. id eſt tribula tionibus ⁊ diqͣſciplinis. ⁊ hoc oꝑtet facere hoīem qͥ ꝯſolatiōem dei vult dehabere. vn̄ dicit beatꝰ Bern̄. delicata eſt diuina cōſolatio po

Aia tēdēs indeū d̓ficit ml̓

Uter in pruina ſūt ſeip̄osmortificātes⁊ qͣl̓r triplicide cā vter etponit̉ acri

21Cōtra cl̓icos⁊ p̄dicatoresqͥ defieiūt inofficio p̄dicationis.

tiplici defectij.