CCXCII

addit (⁊ in veritate tua hūiliaſti me) rememorās ergo pͥncipiū ſuū ⁊ dignitatē hoīs dicit (manꝰ tue fece. me ⁊ plaſ.me) Primū quo ad corpꝰ. ſecundū quo ad animā. IdemIob. x. manus tue dn̄e fecerūt me ⁊ plaſmuuerūt me totu in circuitu. vbi dicit Greg. vt dignior p̄ ceteris conditihoīs on̄dat̉ manibꝰ dicit̉ factꝰ. Efa. lxiiij. Et nūc dn̄e panoſter es tu .ſ. quo ad aīam. nos ꝟo lutū ⁊ fictor noſter tiqͦ ad corpꝰ ⁊ opera manuū tuaꝝ ⁊ om̄es nos quo ad vtriqꝫ manus dei ſunt ſapientia ⁊ benignitas. De prima. psom̄ia in ſapientia feciſti. De ſecunda pͣsͣ. Aperiente te manū tuam omnia implebunt̉ bonitate cū ergo manꝰ tue mfecerint ⁊cͣ. ergo oꝑa manuū tuaꝝ ne deſpicias (ſꝫ da mihintellectū) reſtituendo mihi intellectꝰ ꝑſpicacitate quāpctm̄ pͥmi parentis amiſi: tu ergo (oa) que ꝓmiſiſti in peintellectū tibi dabo: ⁊ hoc (vt diſcā mandata tua) nō inanes ſcientias. ꝙ ergo dicit pͥmo (manꝰ tue fecerūt me) eſcōtra ingratos qͥ nō recognoſcunt in ſe bn̄ficiū dei. psͣ. venite adoremꝰ ⁊ ꝓcedamꝰ an̄ deū plo. co. d. qͥ fe. nos. ꝙ aiaddit (⁊ plaſmauer̄t me) arguit ſuꝑbos qͥ nō recognoſciin ſe vilitatē materie. vn̄ monet eccl̓ia. memento hō qꝛ cinis es ⁊ in cinerē reuerteris. Eccl̓i. x. Quid ſuꝑbis terracinis ꝙ dicit (d̓a mihi intellectū) eſt cōtra cōfidentes deprio ingenio. Eccl̓i. v. Eſto manſuetus ad audiendū ꝟbudei vt intelligas (vt diſcā man. tua) cōtra curioſos ⁊ ꝑſcrutatores. ij. Thim. iiij. ducunt̉. varijs deſiderijs ſemꝑ diſctes ⁊ nunꝙͣ ad ſcientiā veritatis ꝑuenientes. Eccl̓es. vtQuid neceſſe eſt homini maiora ſe querere dico ꝙ des intellectum ⁊ inde ſequit̉ ꝙ¶ Qui timent videbunt me ⁊ letabunt̉ qꝛ inverbo tuo ſuperſperaui.¶ Uide. me ⁊cͣ.) q. d. iō libentiꝰ debes mihi dare qd̓ poſtilo vt eos qͥ te timent letifices ſupra. videbunt iuſti ⁊ letabunt̉ ⁊ omnis iniquitas opilabit os ſuū .i. om̄s iniqͥ qͥbuodioſus eſt iuſtus ⁊ grauis ad videndū ſicut dr̄ Sap̄. viEt nota ꝙ dicit in pn̄ti (qͥ timent) ⁊ in futuro (videbuntqꝛ timor eſt tm̄ in pn̄ti viſio aūt eſt ⁊ in pn̄ti ⁊ in futuro. ſꝫfectior erit ī futuro qn̄ ꝑfecta cha. fo. mit. timo. qͥ timor ꝑnā hꝫ ſicut dr̄. j. Ioh̓. iij. Un̄ notandū eſt ꝙ eſt triplex viſiexterior. de qua Mat. v. Uideant oꝑa. v. bona ⁊ gl̓ificenpatrē veſtrū. Interior. de qͣ Ioh̓. xiiij. Qui videt me vide⁊ patrē meū. Suꝑior. de quā. j. Cor. xiij. Tūc aūt fa. ad faſupple videbimꝰ. ẜm hanc triplicē viſionē (qͥ timent deividebūt) iuſtū (⁊ letabunt̉) qꝛ inde eſt eis leticia: qꝛ vidētbona oꝑa. ⁊ qꝛ vident ⁊ cognoſcūt bonā mentē ⁊ tandenmultomagis gaudebūt qꝛ videbūt eoꝝ gl̓iam Eſa. ix. Tūvidebis ⁊ afflues ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū (qꝛ in ꝟbatua) .i. in ea bona q̄ ꝓmiſiſti nō tm̄ ſperaui ſꝫ ⁊ (ſuꝑſperaui) .i. ſupra merita mea ſꝑaui ſciens ꝙ n̄ ſūt cōdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad fu. gl̓i. q̄ re. in nobis: vel (ſuꝑſperaui)pluſqͣꝫ ꝓmiſiſti ſperaui. plus em̄ dat deꝰ qͣꝫ ꝓmittit ⁊ etisqͣꝫ roget̉ ⁊ etiā qͣꝫ tollat. vnde verſus¶ Plus dare qͣꝫ tollat. rogitet̉ polliceat̉¶ Iob ſalomone deus virga florente ꝓbat̉. Iob em̄ in duplo reddit̉ pluſqͣꝫ amiſerat. Iob vlt. Salomoni aūt qͥ tm̄petijt ſapientiā dedit ſapientiā: diuitias ⁊ gl̓iam. ſicut haet̉. iij. Reg. iij. De virga aūt aaron ꝓmiſit tm̄ ꝙ germinaet ⁊ ipſa germinauit ⁊ floruit ⁊ folia ⁊ fructū attulit. ſicuirhabet̉ Nume. xvij. Sunt aūt plurimi ſtulti qͥ ab hac ſcadunt ꝓpter flagella dei q̄ eis infligunt̉ deſperantes. vtcōſequent̉ on̄dit ſe talē nō eſſe ſed cognoſcere ꝙ dn̄s iuſteflagellat ſuos. hoc eſt qd̓ ſubiungit.¶ Cognoui dn̄e qꝛ equitas iudicia tua ⁊ inveritate tua humiliaſti me.¶ Equi. iu. t.) Quibꝰ in p̄ſenti flagellas oēm filiū quē recpis. ſicut d̓r Heb. xij. Prouer. xvj. Pondꝰ ⁊ ſtatera iudicia domini ſunt (⁊ in veri. humi. me) .i. iuſte me ⁊ alios qͣntūcunqꝫ iuſtos afflixiſti. vel ſic (in veritate. t. humil. me) i.ꝑ talia iuſta iudicia me feciſti humilē. vn̄ ea mihi eſſe vtiliarecognoſco. Iob. vj. Sagitte domini in me ſunt .i. tribulationes affligunt quarū indignatio ebibit ſpiritū meū .i. ſpirituoſitatē ⁊ ſuꝑbiam. ꝓpter hoc dicit Petrus. j. v. Humi

liamini ſub potenti manu dei qͣſi .ſ. flagellat ⁊ qꝛ inter tribulationes ⁊ flagella etiā iuſtos tentat accidia ⁊ triſticia:iō ꝯn̄r petit ꝯſolationē q̄ fit ꝑ dei mīam. ſicut tribulatio ꝑeius iuſticiam. vnde dicit.¶ Fiat miſcd̓ia tua vt conſolet̉ me: ẜm eloquium tuum ſeruo tuo.¶ Fiat). q. d. in veritate tua humiliaſti me. ſꝫ ne in humiliatione deficiam. qꝛ vniuerſę vie tue miſericordia ⁊ veritas(fiat miſe. tua mihi ſer. tuo) nō vt tribulationē auferat q̄ ēad purgationē ⁊ ꝓfectum meū (ẜvt cōſolet̉ me) hͨ aūt miſericordia fit cū deus anime tribulati fidē ſpem ⁊ charitatē infundit vel iam infuſas adauget ⁊ cuſtodit ⁊ ꝑ effectꝰon̄dit qͣs qn̄qꝫ accidia vel deſtruit vel refrigeſce̓ ⁊ languere facit. qd̓ ſignificatū eſt Nee. iij. vbi dicit̉ ꝙ neemias quinterp̄tat̉ cōſolator reparauit muros ierl̓m .i. virtutes anime quos nabuc. deſtruxerat. qͥ interp̄tat̉ ſedens in anguſtia: ⁊ ſignificat accidiā: de hmōi cōfolatiōe ſupra: ẜm multitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo ꝯſolatiōes tue letificauerūt animā meā (fiat) dico (ẜm eloquiū tuū) .i. ſicut promiſiſti. Eſa. lj. Cōſolabit̉ dn̄s ſyon ⁊ cōſolabit̉ oēs ruinaseiꝰ: dn̄s aūt cōſolat̉ nō tm̄ vt dictū eſt ꝑ ſe .ſ. virtutes ⁊ cōſolationē infundendo ſꝫ etiā ꝑ angelos ⁊ ꝑ hoīes: ꝑ angelos. vnde Lu. xxij. habet̉ ꝙ apparuit angelus domini d̓ celo cōfortans eū. ⁊ Act̉. xij. Ecce angelus dn̄i aſtitit ⁊ lumērefulſit in habitaculo. Item ꝑ hoīes: vn̄ Heb. vl. rogo vosfratres vt ſufferatis verbū ſolacij. ſic ergo habemꝰ ꝙ miſericordia dei cōſolat̉ in tribulatiōe pn̄ti ꝙ aūt multomaius ineſt ſaluabit in futuro vnde illum effectum miſericordie poſtulans ſubdit.¶ Ueniant mihi miſerationes tue ⁊ viuamquia lex tua meditatio mea eſt.¶ Ueniant mihi ⁊cͣ.) q. d. fiat miſcd̓ia tua in pn̄ti: ſꝫ in futuro (veniant mihi miſeratiōes tue ⁊ viuā) nō addit qua vita ⁊ ideo intelligit̉ eterna que ſola vera ⁊ ſine additamento dicit̉ vita in cuiꝰ cōparatiōe hͨ q̄ dicit̉ vita mors eſt. vn̄cantat eccl̓ia: media vita in morte ſumus. ij. Reg. xiiij. omnes morimur: ⁊ quaſi aque dilabimur in terram ꝓpter hͦdies mortis ſanctoꝝ vocat̉ natalis eoꝝ. qꝛ tunc pͥmo naſcunt̉ ad verā vitā: ⁊ merito debēt mihi miſeratōes tue venire (qꝛ lex tua meditatio mea eſt) .i. ita eam deſidero ꝙ n̄cogito niſi legē tuā: vt ẜm eam faciā voluntatē tuā. ſupra:⁊ meditabar in mandatis tuis que dilexi.¶ Confundantur ſuperbi quia iniuſte iniqͥtatem fecerunt in me: ego auteꝫ exerceborin mandatis tuis.¶ Cōfundant̉). q. d. dixi ſupra qͥ timent te videbūt me ⁊ letabunt̉. ⁊ mō dixi ꝙ ꝑ miſeratiōes dei viuam: ſꝫ ecōtrario(ſuꝑbi cōfundant̉) bona cōfuſione optat vt cōfundant̉ vvt ſit non optatio ſed ꝓphetica p̄nunciatō (confundant̉)eterna cōfuſione. Et notandū ꝙ ſignant̉ dicit ⁊ cōiungit:(cōfundant̉ ſuꝑbi) qꝛ ꝓ gloria habebunt cōfuſionē. Philip. iij. Gloria eoꝝ in confuſiōe. Oſee. iiij. Gloriā eoꝝ in ignominiā cōmuta. Iob. xl. Reſpice cunctos ſuꝑbos ⁊ confunde eos. ⁊ hoc (qꝛ iniuſte in quitatē fecerūt in me) i. cōtra me ſicut ſupra dictū eſt: ſuꝑbi inique agebant vſqueqͣqꝫ ⁊ ſicut ibi legit̉ (a lege aūt tua nō declinaui) ita ⁊ h̓ ſubiungit̉ (ego aūt exercebor in mādatis tuis) nō reddēs iniquis mala ꝓ malis. ſꝫ bn̄faciens inimicis: ſicut mandaſtiMat. v. Ego aūt dico vobis: diligite inimicos veſtros bn̄facite his qͥ oderunt vos. ſed qꝛ habenti verā charitatē nōſufficit ſui ſoliꝰ ꝑfectio. ideo hanc ꝑfectionē in alijs eē deſiderans ⁊ eos ad hoc exhortans ſubiungit.¶ Conuertantur mihi timentes te ⁊ qui nouerunt teſtimonia tua.¶ Con. mihi) vt exemplo meo ſil̓r exerceant̉ in mandatistuis (timentes te) .i. incipientes qͥ adhuc ſeruiliter timentvt .ſ. cum inimicos ꝑfecte dilexerūt: ꝑſecta charitas forasmittit timorē (⁊ qͥ nouerunt) lꝫ adhuc nō oꝑent̉ (teſtimo.nia tua) de xp̄o ꝑ ꝓphetas p̄dicta ⁊ in eo monſtrata: hoc4

O 4

Criplex viſio

UerſusIDeꝰ plꝰ datqͣꝫ promittitaut rogetur:aut tollat.

Cōſolat̉ deꝑ āgelos ⁊ ꝑhomines.