Pſalmus

di ⁊ carnis. Deu. xxxiij. Qui dicit patri ſuo ⁊ matri ſue neſcio vos ⁊ fratribꝰ ſuis ignoro illos ⁊ neſcierūt filios ſuoshi cuſtodierūt eloquiū tuū. in hoc verſu captat beniuolentiā iudicis a ſua ꝑſona cōfitendo peccatū ſuū dicendo humiliationē ⁊ correctionē q̄ ſecuta eſt. vn̄ dicit ſe cuſtodiſſeeloquia dei. cōſequenter captat beniuolentiā a ꝑſona ip̄iꝰiudicis cū ſubiūgit (bonꝰ es tu) ⁊cͣ. Tercio a ꝑſona aduerſarioꝝ cum addit (multiplicata eſt ⁊c̓.) Dicit ergo.¶ Bonꝰ es tu ⁊ in bonitate tua doce me iuſtificationes tuas.¶ Bo. es tu) q. d. ego deliqui ſꝫ tu o dn̄e bonus es naturaliter ⁊ ꝓprie. ⁊ iō (in bonitate tua) nō in legꝭ acerbitate (doce me iuſtificatiōes tuas) ꝙ aūt hic dicit (bonus es tu) eſtcontra manicheū qͥ dicit malū pͥncipium. dicit̉ aūt bonuꝫtriplicit̓ .ſ. vtile: iocundum: honeſtum. ⁊ deꝰ his tribꝰ motri/ dis bonꝰ eſt. eſt em̄ bonus .i. vtilis dn̄s. Tren̄. iij. Bonꝰ deminꝰ ſperantibꝰ in eū anime querenti illū. Item eſt bonꝰi id eſt vtilis iudex eo ꝙ abſoluit reum cōfitentē crimen ſuꝰ d̓r um. vn̄ in psͣ. cōfitemini dn̄o quoniā bonꝰ. Item bonꝰ miles eſt .i. vtilis. Eſa. lxiij. propugnator ſum ad ſaluandumItem bonꝰ medicus psͣ. qͥ ſanat contritos corde ⁊cͣ. Itebonus magiſter. Lu. xviij. Magiſter bone ego dominꝰ docens te vtilia. Item eſt bonꝰ conſolator. Naū j. bonꝰ dn̄s⁊ cōfortans in die tribulatiōis. Item eſt bonꝰ .i. iocundus⁊ delectabilis omni ſenſui. Primo viſui. Hiere. xxxj. Benedicat tibi dn̄s pulcritudo iuſticie. psͣ. ſpecioſus forma ꝑfilijs hoīm .j. Pe. j. In quē deſiderant angeli ꝓſpicere. itēiocundꝰ eſt auditui. vn̄ Can̄. v. Anima mea liquefacta eſtvt dilectꝰ locutꝰ eſt. Et guſtui. Io. vj. Ego ſū pa. viuꝰ qͥ dcelo deſcēdi. Bern̄. xp̄s mihi mel in ore melos ī aure iubilus in corde. psͣ. guſtate ⁊ videte quoniā ſua. eſt dominus.Item tactui: ſupra ſuauis dominꝰ ⁊ mitis. ij. Regū. xxiij.Ipſe eſt quaſi tenerrimus ligni vermiculus. Item odoratui. Eccl̓i. xxiiij Sicut cynamomū ⁊ balſamū aromatizāsodorē dedi. Tercio modo d̓r deus bonus .i. honeſtꝰ Hebj. Qui cū ſit ſplendor glorie. Prouer. x. Gloria patris filius ſapiens. In hac ergo multiplici bonitate (doce me iuſtificatiōes tuas) .i. opera iuſticie non in terrore ⁊ auſteritate ſicut docuiſti legem veterē. ẜm illud Heb. xij. Moyſes dixit exterritus ſum ⁊ tremebundꝰ psͣ. beatus hō queꝫtu erudieris dn̄e ⁊cͣ. ⁊ neceſſe habeo ꝙ doceas me iuſtificationes qꝛ callidi hoſtes volunt me ſeducere ⁊ trahere adiniuſticias hoc eſt qd̓ ſequit̉.¶ Multiplicata eſt ſuper me iniquitas ſuperborum ego autem in toto corde ſcrutabor mandata tua.¶ Multiplica) .i. iniqui ſuꝑbi tam demones quā homīesvi ⁊ nūero multiplicati ſunt cōtra me. ps. domine qͥd multiplicati ſunt qͥ tribu. me. ⁊ ipſa iniqͥtas eoꝝ (multipli. ē ſiper me) qꝛ videntes bonū ꝓpoſitum meū: eo ipſo ꝓuocantur ⁊ iniquiꝰ mouentur ꝯͣ me: ẜm ꝙ de dyabolo dicit Gre.illos pulſare negligit quos quieto iure poſſidere ſe ſentitEze. ij. Aſſumpſit me ſpiritus ⁊ eleuauit me ⁊ audiui poſtme vocē commotionis magne. ⁊ lꝫ abundauerit ꝯͣ me (ſuperborū iniquitas) non tn̄ refrigeſcet in me charitas (attem) pro ſed (ego in to. corde. m. ſcrutabor) vel bar. (mādata tua) vt ea ſciam ⁊ faciā ⁊ bn̄ dicit (in toto corde) vnō aliud in corde qͣꝫ dei mandata habeamus .j. Eſdre. vij.Eſdras parauit cor ſuū ad intelligendū. q. d. nihil in corde ſuo alienū reliquit ſicut cum parat̉ domꝰ oēs ſordes⁊indecentia eijciunt̉. Item bene dicit (ſcrutabor) qꝛ ſcrutda ſunt ꝓpter vtilitatem que inde ſequit̉. vt dicit̉. Io. xiiQui hꝫ mandata mea ⁊ ẜuat ea h̓ eſt qͥ diligit me ⁊ ego d̓ligam eum ⁊ manifeſtabo ei meipſum. deinde cām ⁊ modum multiplicatiōis iniqͥtatis ſuꝑboꝝ ſubiūgit dicens.¶ Coagulatū eſt ſicut lac cor eorum: ego vero legem tuam meditatus ſum.¶ Coagulatū) lac ex adiunctiōe fermenti coagulat̉ ſic cormaloꝝ ex adiunctiōe vicioꝝ vel ex ſocietate vicioſoꝝ indurat̉ ⁊ areſcit ꝑ inuidiā vt de bono alteriꝰ doleat. ſupra

mons coagulatꝰ mons pinguis. q. d. illi qͦ ſūt diuītes ⁊ potentes habent cor coagulatū. ꝯͣrium dicit ſponſa. Can̄t. v.Anima mea liq̄facta eſt. ⁊ Iob. xxiij. Deꝰ molliuit cor meum. Item dicit h̓ (ego. v. legē tuā meditatꝰ ſum) vt .ſ. cormeū ad ignē verbi tui molliret̉ ⁊ liq̄fieret. Supra: beatusvir qͥ nō abijt ⁊cͣ. ſed in lege dn̄i voluntas eiꝰ ⁊ in le. eiꝰ medi. die ac noc. ⁊ qꝛ hic mihi ex humiliatione quā mihi intuliſti ꝓuenit ergo.¶ Bonū mihi quia humiliaſti me: vt diſcāiuſtificationes tuas.¶ Humilia. me: vt diſcā iuſtificatiōes. t.) qꝛ qͥ nō humiliātur legē dei nō meditant̉. ſicut d̓r in psͣ. in labore hoīm nōſunt ⁊ cum hoībus nō flagellabunt̉. ideo tenuit eos ſuperbia ⁊cͣ. ⁊ poſt pauca addit cogitauerūt ⁊ locuti ſunt nequiciam: ⁊ alibi. noluit intelligere vt bene ageret iniqͥtatē meditatꝰ eſt in cubili ſuo aſtitit omni vie nō bone. Iob. xxviijNon inuenit̉ in terra ſuauiter viuentiū: ecōtra de hūiliatis dicit̉ Eſa. xxviij. tm̄mō ſola vexatio dabit intellectumauditui. Hiere. vj. ẜm aliā lr̄am ꝑ om̄e flagelluꝫ erudierisierl̓m ꝑ vbi lr̄a veſtra hꝫ: audiet̉ in ea coram me ſꝑ infirmitas ⁊ plaga erudire irl̓m. ne forte recedat ani. m. a te. Hiere. xxxj. caſtigaſti me ⁊ eruditus ſum. dico ergo (bonū eſſemihi qꝛ humiliaſti me vt diſcam iuſtificatiōes. t.) ⁊ iō (bonum) qꝛ inde bonum acquirit̉. vn̄ ſubdit.¶ Bonum mihi lex oris tui. ſuper milia au 3ri ⁊ argenti.¶ Bonū) ⁊ dicit (bonū) cōcretiue. vt magis exprimat bonitatē (mihi) dicit cōtra eos qͥ alijs imponunt legē dei nōſibi. Math̓. xxiij. alligant onera grauia ⁊ importabilia etimpo. in hu. hoīm dig. aūt ſuo no. ca mo. Cex) dicit ꝯͣ exleges. de qͥbus Oſee. x. Non timemꝰ eū ⁊ qͥd faciet rex nobis. lex aūt nō quelibet. ſꝫ Cex oris tui) .ſ. euangeliū qd̓ oretuo ꝓtuliſti (bonū) dico (ſuꝑ milia auri ⁊ argenti) .i. ſuperoībus diuitijs: qꝛ vt dicit glo. plus diligit charitas legē deiqͣꝫ cupiditas milia auri ⁊ argenti. Prouer. viij. Melior eſtſapientia cunctis opibus. Sap̄. vij. Diuitias nihil eſſe dixi in cōparatiōe illiꝰ nec cōparaui illi lapidē p̄cioſum. qm̄omne aurū in cōparatiōe illiꝰ harena eſt exiguā ⁊ tanqͣꝫ lutum eſtimabit̉ argentum in cōſpectu illius.Anus tue fecerunt me ⁊ plaſmaue­ 2runt me da mihi intellectuꝫ vt diſcāmandata tua.¶ Ma. t. fe. me) Ioth) ſupra petierat vir iuſtꝰ iocundita.tem mentis: ſꝫ qꝛ videt ſe grauari duobꝰ modis .ſ. ignorantia quantū ad intellectū ⁊ pigricia ſeu accidia qͣꝫtum ad affectū iō in iſto octonario petit illuminationē intellectus ꝑintelligentiā mandatoꝝ ⁊ cōfortationē affectꝰ ꝑ diuine miſericordie effectū pͥmū petit cū dicit (da mihi intel. vt diſ.mand. t.) Secundū petit cū dicit (fiat miſcd̓ia tua vt conſolet̉ me) ſꝫ qꝛ h̓ nemo impetrat niſi pctā ꝯfiteat̉ qd̓ maxime fit ī aduerſis. iō bn̄ huic octonario p̄ponit̉ litera (ioth)q̄ interp̄tat̉ cōfeſſio: vel defolatio qd̓ bn̄ cōuenit qꝛ in deſolatiōe poſiti cōfiteri ſolent dei potentiam ⁊ ſuā culpā ⁊ clamare ad dn̄m: vn̄ infra ad dn̄m cum tribularer clamaui:ſic etiam deſolatus citius ſtatuꝫ a quo cecidit recognoſcitꝙ ⁊ bn̄ competit alijs interp̄tationibus litere (ioth) q̄ aliinterp̄tat̉ ſcientia vel pͥncipium. poſt humiliationē ergo d̓qua p̄miſerat anteqͣꝫ intellectus illuminationem petat qͣſicauſam motiuā petat que iudicē monere debeat recte prioris intelligentie que fuit in homine principium repetit etcreatōnis ſue dignitatē rememorat dicens (manus tue fecerūt me) ẜm animā ad imaginē tuā (⁊ plaſmaue. me) ẜꝫcorpus. poſita aūt cauſa motiua incipit formare petitiōeꝫprimo petens illuminationē intellectus. vn̄ dicit (da mihiintellectū) ⁊ determinat quo fine hoc petat dicens (vt diſman. t.) poſtea oſtendit q̄ vtilitas inde ſequit̉ vn̄ dicit (otiment te vi. me letabunt̉) ſpūali leticia in dn̄o letabunt̉ dico de hoc (qꝛ in verba tua ſuꝑſperaui) ⁊ poſtea on̄dit quomerito hoc petat .ſ. merito fidei ⁊ cognitionis. vn̄ dicit (cognoui dn̄e qꝛ eqͥtas iudicia tua) Item merito humili. vn̄

Bonū triplex ẜm ꝙdeꝰ ml̓tipli icit̉ bonꝰ d̓r i