nec ſolus cōfitebar ſed cū angelis ⁊ hominibus quia¶ Particeps ego ſum omniū timentiū te: ⁊cuſtodientiū mandata tua:¶ Particeps ego ſum. o. ti. te) ꝑticeps in eccl̓ia triūphante vbi oīa coīa ſunt. vn̄ in psͣ. Hierl̓m q̄ edificat̉ vt ci. cuiꝰꝑti. eiꝰ in idip̄m (ꝑticeps) etiā in eccl̓ia militante cuiꝰ bonaſpūalia cōia ſunt ⁊ oīm eoꝝ ꝑticeps eſt hō q̄ ſibi placentapl̓s oīa noſtra ſunt (timentiū te) corde (⁊ cuſtodientiūoꝑe (mandata tua) recte poſt timorē ſequit̉ cuſtodia madatoꝝ. qꝛ vt hr̄ Eccl̓s. vij. Qui timet deum nihil negligitItem hic ponit vnum donū ſpūſſancti timorem: ⁊ vnā virtutē .ſ. obedientiā. ꝑ timorē poſſumꝰ intelligere oīa donaꝑ obedientiā oēs virtutes q̄ habent om̄s iuſti. quoꝝ oīmꝑticeps eſt quilibet iuſtus. ecōtra mali maloꝝ ſunt ꝑticipes qͥbus cōſentiūt ⁊ de qͥbus gaudent. Prouer .j. Sort.mitte nobiſcum: marſupium ſit vnū oīm noſtrū. Prouerxxviij. Qui ſubtrahit aliqͥd a patre ſuo vl̓ matre. ⁊ dicit hͦnō eſſe pctm̄ ꝑticeps homicide eſt. Ne aūt in ſua iuſticiavel in ꝑticipatiōe bonoꝝ alioꝝ nimis confidere ⁊ de eis p̄ſumere videat̉. bene ſubiungit.¶ Miſericordia tua domine plena eſt terraiuſtificationes tuas doce me.¶ Mi. d. p. eſt ter.) ad lr̄am .i. habitantes in terra. qꝛ om̄idat nobis deus de ſua mīa: vel (terra) id eſt eccl̓ia. Eſa.Plena ē oīs terra gl̓ia eiꝰ (terra) etiā .i. peccator plenamīa dei. ẜm ꝙ dicit Hiere. Tren. iij. Miſcd̓ia dei eſt qſu. cōſump. Iterū ne temerarie de mīa dei in p̄ſumptiodegenerare videat̉: addit (doce me iuſti. t.) vt ſciā ⁊ faciāeas. ⁊ tunc de mīa merito ſperare debebo. ẜm ꝙ ſupra hbet̉. ſacrificate ſacrificiū iuſticie ⁊ ſpe. in do. q. d. aliter n.ſperandū. nō em̄ ſanant̉ vulnera ſauciati niſi infundat̉ vinum cū oleo: vt habet̉ Lu. x. ꝑ oleum miſcd̓ia ſeu ſpes d̓miſcd̓ia. ꝑ vinū pungēs pnīa ⁊ timor de iuſticia dei. Eccīv. Ne dicas miſeratio dei magna eſt multitudinis peccatorum meoꝝ miſerebit̉. miſericordia em̄ ⁊ ira ab illo citoꝓximat ⁊ in peccatores reſpicit ira illius.DOnitatem feciſti cū ſeruo tuo domiIb mine ẜm verbum tuum.¶ Bonitatē feciſti teth) ſupra dixit de ſpe ⁊ deſiderio qd̓ habebat de eterna beatitudine ſꝫ qꝛ videt ꝙ adhūc nō habet eam in re: ſꝫ multis tribulatiōibꝰ in hac valle miſerie circūdat̉ petit hic iocunditatē mentis q̄ facit tribulationes leto animo tolerari: ⁊ ꝓpter hoc huic octonario bn̄ p̄ponit̉ (theth) lr̄a q̄ interp̄tat̉ bonuꝫ vel excluſioqꝛ ꝑ charitatē excluſo timore bonū ⁊ iocundū eſt pati. ſedanteqͣꝫ petat iocunditatē mentis ſiue patientiā reddit grtias de iam ſibi collatis vt ampliora accipiat ⁊ on̄dit qͥd ſibi fecerit dn̄s cum dicit (Bonitatē ſeciſti) ⁊ cui cū addit(ſer. t. do.) ⁊ quō cū ſubiungit (ẜm ꝟ̓bū tuū) dico ergo bonitatē vel iocunditatē vel ſuauitatē feciſti o (dn̄e cū ſeruetuo) q. d. faciendo me de ſeruo filiū ꝑ charitatē foras mittentē timorē: infudiſti menti mee: ⁊ hoc (ẜm v̓bū tuū) qͦ dixiſti. Ioh̓. xiiij. Iam nō dicā vos ſeruos ſꝫ amicos. Et notandū ꝙ eſt ſeruitꝰ criminis: ſeruitꝰ timoris ⁊ ſeruitꝰ filiais amoris. De pͥmo Ioh̓. viij. Qui facit pecca. ſer. ē pec.De ſcd̓a ibidē. ſeruus nō manet in domo ineternū: filiustemanet ineternū. De tercia. Math̓. xxv. Euge ſer. bo. ⁊ fiCū ſeruo criminis facit deꝰ bonitatē vocando: recipiēdoeū ad pnīam. Ro. ij. An diuitias bonitatis ⁊ patientie ⁊ lōganimitatis cōtemnis. Ro. xj. Uide bonitate ⁊ ſeueritatdei. Cū ſeruo timoris facit dn̄s bonitatē faciendo eum deſeruo filiū. de ſeruo timoris ſeruū amoris vt dictū ē Sap̄j. Sentite de dn̄o in bonitate. q. d. in amore non in timoreCū ſeruo amoris facit bonitateꝫ. qn̄ de valle huiꝰ miſerietranſfert eum ad ſtolā gl̓ie: ⁊ dat eī illud qd̓ deſiderabat.ẜm ꝙ d̓r Prouer. xj. Deſideriū iuſtoꝝ omne bonū: ⁊ qd̓libet hoꝝ (ẜm ꝟbum) triplex eſt em̄ ꝟbū inſpiratiōis .ſ. charitas. vn̄ frequent̓ dicit̉ in ꝓphetis factū eſt ꝟbū dn̄i ad medicens. eſt ⁊ ꝟbum ꝓmiſſiōis: vn̄ ſupra: memor eſto verbitui ſeruo tuo in quo mihi ſpem dediſti: eſt etiam verbum

generatiōis qd̓ erat in pͥncipio apud deū. ſicut habet̉ Io.i. Cōmendat aūt hic deū in bonitate cū dicit (bonitatē) aiuſticia cū dicit (cū ẜuo. t.) a ꝟitate cū dicit (ẜm ꝟbū tuū)Itē hic tāgit̉ trinitas: ꝑ (bonitatē) ſpūſſanctꝰ: ꝑ (feciſti)pater qͥ eſt actor oīm: per (verbū) filiꝰ cōmemorans q̄ iamaccepit: iterū ea ſibi dari ⁊ augeri petit dicens.¶ Bonitatē ⁊ diſciplinā ⁊ ſcientiā doce mequia in mandaris tuis credidi.¶ Bonitatē ⁊ diſci. ⁊ ſci.) bonitatē docet eū cui charitateꝫinſpirat ⁊ ſicut iam dictū eſt nō timore operet̉: ſꝫ ex amorevt patienter ſuſtineat tribulatōis flagellū: vn̄ ſtatim addit(⁊ diſciplinā) ꝑ patientiā: bonitas em̄ nō docet̉ niſi amādo nec diſciplina niſi ſuſcipiendo. Ne aūt hō de his ſuꝑbat q̄ ꝓ amore ſuſtinet: neceſſe eſt vt ⁊ defectꝰ ſuos ⁊ dei circa ſe beneficia cognoſcat: vn̄ ſubdit (⁊ ſcientiā) illā videlꝫquā querebat Aug. dicens: dn̄e nouerim te nouerim me.Scīa em̄ diſcretiōis neceſſaria amanti eſt ⁊ patienti vt neqͥd nimis ne qͥd minus qͣꝫ oporteat faciat: vn̄ Eph̓. v. cumdixiſſet. Ambulate in dilectione ſicut ⁊ xp̄us dilexit nos ettra. ſemet. ꝓ no. ⁊cͣ. Poſtea ſubiūgit videte quō caute ambuletis nō quaſi inſipientes ſꝫ vt ſa. Bern̄. nō habet callidus hoſtis machimētū efficacius ad tollendū de corde noſtro charitatē qͣꝫ ſi efficere poſſit vt in ea incaute ⁊ nō cumdiſcretiōe ambulemus. ꝓpterea ⁊ ad Ro. xij. Cū de amoreſeu d̓ bonitate ⁊ diſciplia p̄miſiſſꝫ obſecro vos ꝑ miſerico:diā xp̄i vt exhibeatis corpora veſtra hoſtiam viuenteꝫ ⁊cͣ.etiam de diſcretione ſubiunxit: vt rationabile ſit obſequiūveſtrum. glo. i. cum diſcretione. ne qͥd nimis ſit: ſꝫ cum tēperantia. plures aūt hanc diſcretionē amittunt tam minꝰfaciendo qͣꝫ nimis. Iam em̄ nemo carnē ſuā odio habet ⁊plurimi nimis ei parcunt. Et notandū ꝙ ſicut in p̄cedentiverſu dictum eſt ꝙ tangebat̉ ibi trinitas in deo. ita in iſtotangit̉ trinitas in anima (bonitatē in cōcupiſcibili) ⁊ diſciplinā in iraſcibili (⁊ ſcientiā) in rationali ſimile. eph̓. v. fructus lucis eſt in bonitate ⁊ iuſticia in veritate. hec aūt premiſſa haberi non poſſunt ſine fide. vn̄ fidem ſuā allegansaddit (qꝛ in mādatis tuis credidi) q. d. ꝓpter hoc doce meſupradicta. qꝛ credidi mandata eē tua: lꝫ ꝑ hoīem ea mandaueris. Eſa. vij. ẜm. lxx. niſi credideritis non intelligetis.Eccl̓i. xxxiij. Homo ſenſatus credit legi dei.¶ Priuſqͣꝫ humiliarer ego deliqui: ꝓptereaeloquium tuum cuſtodiui.¶ Priuſqͣꝫ). q. d. credidi ⁊ in hac fide ꝑ diſciplinā dn̄i ſumhumiliatus quā tn̄ diſciplinā ꝓpter peccatū pͥmi hoīs mihi iuſte inflictā eſſe cognoſco. hoc eſt (priuſꝙͣ humilia. egodeliqui) .i. adam in quo viciatus eſt omnis hō: ⁊ ideo vanitati ſubiectus ⁊ ꝓpterea ne iterū humiliarer (eloquiū tuum cuſtodiui) ecce in hoc verſu cōfitet̉ ꝙ vbi non eſt humiliatio ſeu correctio eſt delictū: ſicut in vulgari .ſ. dicitur.vbi nō eſt cattus mures ſe oſtendūt. vn̄ Iob. xxj. de qͥbuſ­ ⁊cdam d̓r. domus eoꝝ ſecure ſunt ⁊ pacate. nō eſt virga deiſuꝑ eos. ⁊ poſtea ſubiungit̉: tenent tympanū ⁊ cytharā duccunt in bonis dies ſuos ⁊ in punc. ad infer. deſcē. cōfiteturetiā ꝙ ꝓpter humiliationē cuſtodiuit eloquiū. qꝛ vt dicit̉ īvulgari: aduſtus timet aquā calidā. Prouer. xx. Liuor vulneris abſterget mala Eſa. xxvj. Cū feceris iudicia in terraiuſticiā diſcent habitatores orbis. exemplū de manaſſe. ij.Paral̓. xxxiij. In ꝓſperitate ſua deliquit ⁊ in afflictiōe domino obediuit. Un̄ ibi dicit̉ ꝙ factus rex fecit malū coraꝫdn̄o iuxta abominationes gentium. ⁊ multa alia mala ibienarrant̉ de ipſo. ⁊ in fine dicit̉ iccirco ſuꝑinduxit dn̄s eipͥncipes ⁊ exercitus regis aſſyrioꝝ qͥ poſtqͣꝫ coanguſtatꝰeſt orauit ad dn̄m deum ſuum ⁊ egit pnīam valde corā d̓ohoc aūt intelligendū eſt de electis nō de reprobis qͥ obſtinati ſunt ⁊ quanto plus flagellant̉ tanto peiores voluntatis fiunt. Prouer xxvj. Si cōtuderis ſtultū in pila qͣi tipſanas feriente deſuper pilo: nō auferet̉ ab eo ſtulticia eius.Hiere. v. Percuſſiſti eos ⁊ nō doluerūt. attriuiſti eos ⁊ rēnuerunt accipere diſciplinam indurauerūt facies ſuas ſuper petram ⁊ noluerunt reuerti de electis: ergo tm̄ dicit̉.(ꝓpterea eloquiū tuū cuſtodiui) quō ꝑ contemptū mun-

O 3

ASeruitus triplex cū qͣ d̓sfac̄ bonitatē

Ꝙ correctio⁊ diſciplīa d̓icuſtodita peccatis electosſꝫ n̄ reprobos

De neceſſitate diſcretōis

i