Pſalmus
iſrl̓: EEze. xliiij. Poſſeſſionē eoꝝ nō dabitis eis in iſrl̓. ego eīpoſſeſſio eoꝝ: iō clerici hoc ꝓfitent̉ cū recipiūt pͥmā conſuram dicentes verſiculū qͥ hr̄ ſupra dn̄s ꝑs hereditatis mee⁊ ca. m. t. e. q. r. here. m. mi. ſꝫ multi vident̉ tranſgreſſores ꝓfeſſionis ſue: vn̄ ne ꝑ tranſgreſſionē ab hac portōe defraudet̉ ſubdit (dixi) .i. firmiter ſtatui (cuſtodire) .i. vt cuſtodre (legē. t.) nō pecuniā aut res alias tꝑales. Eccl̓es. vlt. deum time ⁊ mandata eiꝰ obſerua: hoc eſt oīs hō: ex hoc infert beatꝰ Bern̄. ergo ſine hoc nihil hō qͥ ꝑfecte cuſtoditgē: cuſtodit ⁊ ſuā portionē: ꝑfectio ⁊ plenitudo legis eſt ⁊lectio ſeu charitas. vt d̓r Ro. xiij. Deꝰ aūt charitas eſt vtd̓r. j. Io. iiij. ergo qͥ cuſtodit legē cuſtodit deū ſibi in portinē. ꝓuer .xxvij. Qui ẜuat ficū .i. charitatē comedetꝭ frucieiꝰ .ſ. eterna iocunditate fruet̉: ⁊ qͥ cuſtos eſt dn̄i ſui gl̓ificbit̉: nō aūt multū deſideranti ſufficit cuſtodire legē vt potionē conſequi mereat̉: ſꝫ ⁊ poſtulationē addit: vn̄ ſubdit¶ Deprecatus ſum faciē tuā in corde meo:miſerere mei ẜm eloquium tuū.¶ Depre. ſum) .i. deuote p̄catꝰ (faciē. t.) .ſ. vt te poſſim videre facie ad faciē. j. Coꝝ. xiij. Uidemꝰ nūc ꝑ ſpeculū ī engmate. tūc aūt fa. ad fa. psͣ. Faciē. t. dn̄e reqͥ. vel (faciē) dexp̄m appellat quē in carne videre deſiderat. q. d. dixi cuſtdire lege. t. ſꝫ qꝛ lr̄a occidit. ij. Coꝝ. iij. iō (dep̄catꝰ ſum facituā) .ſ. filiū videre in carne qͥ legē ſpūaliter intelligi faciat⁊ fides impetret qd̓ lex imperat (dep̄catꝰ ſum) dico (in toto cor. meo) qd̓ neceſſariū ē vt dicit Aug. Mens diuiſi nōimpetrat. Oſee. x. Diuiſum eſt cor eoꝝ nūc interibūt: or̄eaūt dꝫ eē inſtans: vn̄ inculcat dicens (miſerere mei) Roxiij. Or̄oni inſtantes dꝫ nihilominꝰ eē humilis: qd̓ etiāntat cū dicit (miſerere mei) hoc em̄ dicendo miſeriā ſuā cognoſcit. Eccl̓s. v. Miſerabilis prorſus īfirmitas. Iob. xjHō natꝰ de mulie. bre. vi. t. re. mulmi. Debet iterū or̄o firi cum fiducia impetrandi qd̓ ⁊ notat h̓ cū ſubiungit (ẜmelo. t.) q. d. fiducialit̓ peto mīam qꝛ tu eā ꝓmiſiſti. Deuriiij. Cū queſieris dn̄m deū tuū inuenies eum ſi tn̄ toto code queſieris eū. Eze. xviij. Si impiꝰ egerit pnīam ⁊cͣ. ⁊ ſequit̉ vita viuet ⁊ nō mo. ⁊ in fine capl̓i. nolo mortem morentis dicit dn̄s: reuertimini ⁊ viuite: ꝓpt̓ hoc modū reuerſionis ſubiungit dicens.¶ Cogitaui vias meas: ⁊ cōuerti pedes meos in teſtimonia tua.¶ Cogi. vi. m.) Eſa. xxxviij. Recogita. ti. o. ānos. m. ī amaani. m. Anſelmꝰ tenet me vita mea: nec mirū qꝛ vita pctōris mōſtris plena eſt: ꝓpter hoc d̓r Hiere. ij. vide vias. t. iicōualle .i. hūilitate duplici .ſ. cordis quātū ad cōtritionē etoris quantū ad cōfeſſionē vt .ſ. in cōtritiōe humilieris in cōſpectu dn̄i ⁊ in cōfeſſiōe in cōſpectu ſacerdotis. ſꝫ h ꝓuotſequi ſatiſfactio oꝑis ſeu opꝰ ſatiſfactiōis: vn̄ ſubdit (⁊ cōuerti pe. m.) q. d. diligenter cōſiderans vias meas horrui⁊ iō (cōuer. pe. m.) ad lr̄am (in teſti. t.) .i. in viā teſtimoniorū tuoꝝ: vt ẜm ꝙ docēt ambularē: vl̓ (pedes) affectꝰ. Eſaxxiiij. Ducent ea longe pedes ſui. qꝛ .ſ. in regionē diſſimilitudinis ⁊ tandē in terra tenebro. ⁊ op. mor. cali .ſ. in infernū: ꝙ igit̉ dicit (cogitaui ⁊cͣ.) eſt ꝯͣ eos qͥ impremeditati vadūt ad cōfeſſionē ac ſi villicꝰ vel qͥlibet. diſpenſator nō premeditet̉ cōpotū ſuū. ſacerdotes em̄ ſuſcipiūt compotū domini: ⁊ qͥcunqꝫ cōfitet̉ corā eis ſe multis debitis obligatūeo ipſo ſtatim ab obligatiōe abſoluit̉. psͣ. Dixi cōfitebor acuerſum me iniuſti. m. do. ⁊cͣ. Debet ergo cogitare qͥlibꝫ vias ſuas vt de his ſciat cōputū reddere. Debet etiaꝫ pctōꝫcogitare vias ſuas vt cogitet q̄ ducūt qꝛ ad penā gebennaIem. Eccl̓i. xxj. Uia peccantiū cōplā. lapi. ⁊ in fine illoꝝ inferi tenebre ⁊ pene. Prouer. iiij. Pedes eiꝰ deſcēdūt ⁊ adinferos greſ. eiꝰ penetrant: ⁊ ſi hoc faceret pctōr faceret etid qd̓ ſequit̉ (⁊ cōuerti pe. m. ⁊c̓.) Naū. vl. Oīs qͥ videritte reſiliet a te. Greg. ſi ad quas currūt impij penas aſpicerent puto greſſus reflecterēt: qͥ aūt cōuertūt pedes ſuos vambulent in viat eſtimonioꝝ multos obices ⁊ aduerſariorū ⁊ tentationū ſibi occurrentes inueniūt vn̄ ⁊ plures qr̄qꝫ impediunt̉ ⁊ quandoqꝫ retro gradiunt̉ ſicut dicit apl̓sGal̓. v. Currebatis bene quis vos impediuit non obedire
veritati. ꝓpter hoc bene ſubiungūt4¶ Paratus ſum ⁊ non ſum turbatꝰ vt cuſtodiam mandata tua.¶ Para. ſum) .ſ. multa pati aduerſa. ſupra. qm̄ ego inſta.para. ſum ⁊ qd̓ plus eſt (nō ſum tur.) Hiere. .xvij. nō ſumturbatꝰ te paſtorē ſequēs .i. imitans: q .ſ. ex ſimplicitate factꝰ agnꝰ corā tondente te obmutuiſti. Eſa. liij. Sicut ouisad oc. duc. ⁊. q. ag. co. ton. ſe ob. ⁊ nō ape. os ſuū. j. Pet. ij.Xp̄s paſſus eſt ꝓ nobis vo. re. exemplū ⁊cͣ. ⁊ addit qͥ cummalediceret̉ nō maledi. cū pateret̉ nō cōmi. (paratꝰ ſuꝫ)dico h̓ pati (vt cuſto. man. t.) .i. ꝓpt̓ mandata paratꝰ ſū pati. j. Pe. iij. ſꝫ ⁊ ſi qͥd patimini ꝓpt̓ iuſticiā bti. Mat. v. Btīqͥ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpt̓ iuſticiā. In hoc ergo ꝟſu notan 4tur qͥnqꝫ q̄ cōpetunt obedientie (para. ſum) ecce ꝓmptitu Hic nodo (⁊ nō ſum tur.) ecce bylaritas (vt cuſtodiā) ecce ꝑſeue̓ qnqͥꝫ q̄rantia (mandata) ecce diligentia. q. nō tm̄ p̄cepta ſꝫ etiam perut cminima mandata (tua) ecce diſcretō. Primū eſt ꝯͣ pigros dientieScd̓m ꝯͣ accidioſos ⁊ murmuratores. Terciū ꝯͣ incoſtātes. Quartū ꝯͣ negligentes. Quintū ꝯͣ fatuos. De pͥmo. ijCoꝝ. ix. Parati ſitis ne cū veniant macedones inueniantvos imparatos. macedones interp̄tat̉ cōburentes ⁊ ſignificāt āgelos: qꝛ dn̄s fec̄ āge. ſu. ſpi. ⁊ mi. ſu. ig. v. De ſcd̓o. jParal̓. vlt. In ſimplicitate cor. mei letꝰ obtuli vniuer. hͦ deꝑſeuerantia. Iob. xxvj. Nō recedā ab innocentia mea iuſtificationē. m. quā cepi tenere nō deſeram. De mandatisMat. v. Qui ſoluerit vnū de mandatis meis minimis ⁊cͣ.de diſcretiōe dicit (tua) nō em̄ oī mandato debet̉ obedientia. Eccl̓i. iiij. Nō ſubijcias te omni homini ꝓ peccato.¶ Funes peccatorū circūplexi ſunt me: et legem tuam non ſum oblitus.¶ Funes pec.) ſupra dixit ſe paratū eē pati aduerſa: h̓ aūtdeterminat q̄ patit̉ dicens (tunes pec. circū. ſunt me) peccatoꝝ pōt eſſe maſculini generis vel neutri. ſi eſt maſculini is eſt ſenſus (tunes pec.) .i. eoꝝ qͥ pctōres ſunt. hi ſt̓ demones ⁊ mali hoīes quoꝝ funes duplicit̓ accipi pn̄t .ſ. qͥbus ligant ſctōs in pena: vel qͥbus ligare querūt in culpa.Primis funibꝰ circūplectunt̉ iuſti ſicut ligant̉ ⁊ ligatꝰ fuit petrus a nerone ẜm ꝙ p̄dixerat ei dn̄s. Ioh̓. vlti. Aliuste cinget ⁊cͣ. ⁊ ip̄e Ieſus ligatꝰ fuit his funibꝰ. Io. viij. Cōprehenderūt ih̓m ⁊ liga. e. Scd̓is funibus ſcꝫ culpe circūplectūt̉ iuſti .i. obſident̉ ⁊ circūdant̉: ſꝫ nō ligant̉ qꝛ ꝓuer.j. Fruſtra iacit̉ rethe an̄. o. pen. mali aūt in illis ligant̉. ꝓuer. v. Iniquitates ſue capiūt impiū ⁊ funi. p. ſ. qͥſqꝫ conſtringit̉. Si aūt ſit neutri generis is eſt ſenſus (funes peccatoꝝ) .i. q̄ ſunt peccata (circūplexi ſunt me) ẜm hoc ideꝫeſt ſenſus vt ſupra expoſitū eſt. ⁊ hi vt dictū eſt circūplectūtur etiā iuſtū. qꝛ motꝰ ⁊ tentatiōes peccati nō poſſunt vitare: ẜm ꝙ cōquerit̉ paulꝰ Roꝝ. vij. Infelix ego hō qͥs me liberabit de corpore mortis huiꝰ. ⁊ poſt addit. Ego ip̄e mēte ſcruio legi dei. carne aūt legi pctī. q. d. ⁊ ſi lex pctī in ſenſualitate impugnet: tn̄ nō vincit in qͣ lex dei manet. vn̄ ⁊ h̓eodem ſenſu ſubiungit (⁊ le. t. nō ſum oblitus) qd̓ patet ꝑhoc qd̓ ſequit̉. quia:¶ Media nocte ſurgebam ad cōfitendū ti 6bi; ſuper iudicia iuſtificationis tue.¶ Me. no.) ad lr̄am (ſurgebā ad ꝯfi. tibi) tūc em̄ maximeſurgendū eſt qꝛ illud tp̄s maxime habile eſt tentamentis:qn̄ nullꝰ eſt teſtis erroris. psͣ. Poſuiſti tenebras ⁊ facta eſtnox in ipſa ꝑtrāſi. o. b. ſil. Luc. xxj Hec eſt hora vr̄a ⁊ poteſtas tenebrarū ⁊ tunc ſurgendo debilitamꝰ hoſtem noſtrūſcꝫ hoīem exteriorē. vn̄ etiā hoc tꝑe pͥmogenita ecypti legimus eſſe ꝑcuſſa. Exo. xij. ꝑ que intelligunt̉ pͥmi motuspeccati: vel mediā noctē vocat grauiorē tribulationē in qͣinqͥt (ſurgebā ad cōfitendū tibi) qꝛ nō ſic flegellabar vt deijcerer ſꝫ exercebas vt ſurgerem ⁊ fortiꝰ cōfiterer de oībusgr̄as agens etiā de aduerſis: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (ſuꝑ iudic.iuſti. tue) .i. de eo ꝙ me iudicabas flagellando vt me iuſtificares. Tren̄. ij. Cōſurge lauda innoc. in pͥncipio vigiliaꝝpsͣ. Exultauerūt filie iude .i. anime cōfitentes laudē tuamꝓpt̓ iudicia tua dn̄e. Iob. xxxv. Qui dedit carmina in no.
5Hic notātqͥnqꝫ q̄ cōpetut obedientie.