Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCXCv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

iſrl̓: EEze. xliiij. Poſſeſſionē eoꝝ dabitis eis in iſrl̓. egopoſſeſſio eoꝝ: clerici hoc ꝓfitent̉ recipiūt pͥmā conſuram dicentes verſiculū hr̄ ſupra dn̄s ꝑs hereditatis mee ca. m. t. e. q. r. here. m. mi. ſꝫ multi vident̉ tranſgreſſoresfeſſionis ſue: vn̄ ne tranſgreſſionē ab hac portōe defraudet̉ ſubdit (dixi) .i. firmiter ſtatui (cuſtodire) .i. vt cuſtodre (legē. t.) pecuniā aut res alias tꝑales. Eccl̓es. vlt. deum time mandata eiꝰ obſerua: hoc eſt oīs: ex hoc infert beatꝰ Bern̄. ergo ſine hoc nihil ꝑfecte cuſtodit: cuſtodit ſuā portionē: ꝑfectio plenitudo legis eſtlectio ſeu charitas. vt d̓r Ro. xiij. Deꝰ aūt charitas eſt vtd̓r. j. Io. iiij. ergo cuſtodit legē cuſtodit deū ſibi in porti. ꝓuer .xxvij. Qui ẜuat ficū .i. charitatē comedetꝭ frucieiꝰ .ſ. eterna iocunditate fruet̉: cuſtos eſt dn̄i ſui gl̓ificbit̉: aūt multū deſideranti ſufficit cuſtodire legē vt potionē conſequi mereat̉: ſꝫ poſtulationē addit: vn̄ ſubdit Deprecatus ſum faciē tuā in corde meo:miſerere mei ẜm eloquium tuū. Depre. ſum) .i. deuote p̄catꝰ (faciē. t.) .ſ. vt te poſſim videre facie ad faciē. j. Coꝝ. xiij. Uidemꝰ nūc ſpeculū ī engmate. tūc aūt fa. ad fa. psͣ. Faciē. t. dn̄e reqͥ. vel (faciē) dexp̄m appellat quē in carne videre deſiderat. q. d. dixi cuſtdire lege. t. ſꝫ qꝛ lr̄a occidit. ij. Coꝝ. iij. (dep̄catꝰ ſum facituā) .ſ. filiū videre in carne legē ſpūaliter intelligi faciat fides impetret qd̓ lex imperat (dep̄catꝰ ſum) dico (in toto cor. meo) qd̓ neceſſariū ē vt dicit Aug. Mens diuiſiimpetrat. Oſee. x. Diuiſum eſt cor eoꝝ nūc interibūt: or̄eaūt dꝫ inſtans: vn̄ inculcat dicens (miſerere mei) Roxiij. Or̄oni inſtantes dꝫ nihilominꝰ humilis: qd̓ etiāntat dicit (miſerere mei) hoc em̄ dicendo miſeriā ſuā cognoſcit. Eccl̓s. v. Miſerabilis prorſus īfirmitas. Iob. xj natꝰ de mulie. bre. vi. t. re. mulmi. Debet iterū or̄o firi cum fiducia impetrandi qd̓ notat ſubiungit (ẜmelo. t.) q. d. fiducialit̓ peto mīam qꝛ tu ꝓmiſiſti. Deuriiij. queſieris dn̄m deū tuū inuenies eum ſi tn̄ toto code queſieris. Eze. xviij. Si impiꝰ egerit pnīam ⁊cͣ. ſequit̉ vita viuet mo. in fine capl̓i. nolo mortem morentis dicit dn̄s: reuertimini viuite: ꝓpt̓ hoc modū reuerſionis ſubiungit dicens. Cogitaui vias meas: cōuerti pedes meos in teſtimonia tua. Cogi. vi. m.) Eſa. xxxviij. Recogita. ti. o. ānos. m. ī amaani. m. Anſelmꝰ tenet me vita mea: nec mirū qꝛ vita pctōris mōſtris plena eſt: ꝓpter hoc d̓r Hiere. ij. vide vias. t. iicōualle .i. hūilitate duplici .ſ. cordis quātū ad cōtritionē etoris quantū ad cōfeſſionē vt .ſ. in cōtritiōe humilieris inſpectu dn̄i in cōfeſſiōe in cōſpectu ſacerdotis. ſꝫ h ꝓuotſequi ſatiſfactio oꝑis ſeu opꝰ ſatiſfactiōis: vn̄ ſubdit (uerti pe. m.) q. d. diligenter cōſiderans vias meas horrui (cōuer. pe. m.) ad lr̄am (in teſti. t.) .i. in viā teſtimonio tuoꝝ: vt ẜm docēt ambularē: vl̓ (pedes) affectꝰ. Eſaxxiiij. Ducent ea longe pedes ſui. qꝛ .ſ. in regionē diſſimilitudinis tandē in terra tenebro. op. mor. cali .ſ. in infer: igit̉ dicit (cogitaui ⁊cͣ.) eſt ꝯͣ eos impremeditati vadūt ad cōfeſſionē ac ſi villicꝰ vel qͥlibet. diſpenſator premeditet̉ cōpotū ſuū. ſacerdotes em̄ ſuſcipiūt compotū domini: qͥcunqꝫ cōfitet̉ corā eis ſe multis debitis obligatūeo ipſo ſtatim ab obligatiōe abſoluit̉. psͣ. Dixi cōfitebor acuerſum me iniuſti. m. do. ⁊cͣ. Debet ergo cogitare qͥlibꝫ vias ſuas vt de his ſciat cōputū reddere. Debet etiaꝫ pctōꝫcogitare vias ſuas vt cogitet ducūt qꝛ ad penā gebennaIem. Eccl̓i. xxj. Uia peccantiū cōplā. lapi. in fine illoꝝ inferi tenebre pene. Prouer. iiij. Pedes eiꝰ deſcēdūt adinferos greſ. eiꝰ penetrant: ſi hoc faceret pctōr faceret etid qd̓ ſequit̉ ( cōuerti pe. m. ⁊c̓.) Naū. vl. Oīs videritte reſiliet a te. Greg. ſi ad quas currūt impij penas aſpicerent puto greſſus reflecterēt: aūt cōuertūt pedes ſuos vambulent in viat eſtimonioꝝ multos obices aduerſariorū tentationū ſibi occurrentes inueniūt vn̄ plures qr̄qꝫ impediunt̉ quandoqꝫ retro gradiunt̉ ſicut dicit apl̓sGal̓. v. Currebatis bene quis vos impediuit non obedire

veritati. ꝓpter hoc bene ſubiungūt4 Paratus ſum non ſum turbatꝰ vt cuſtodiam mandata tua. Para. ſum) .ſ. multa pati aduerſa. ſupra. qm̄ ego inſta.para. ſum qd̓ plus eſt ( ſum tur.) Hiere. .xvij. ſumturbatꝰ te paſtorē ſequēs .i. imitans: q .ſ. ex ſimplicitate factꝰ agnꝰ corā tondente te obmutuiſti. Eſa. liij. Sicut ouisad oc. duc.. q. ag. co. ton. ſe ob. ape. os ſuū. j. Pet. ij.Xp̄s paſſus eſt nobis vo. re. exemplū ⁊cͣ. addit cummalediceret̉ maledi. pateret̉ cōmi. (paratꝰ ſuꝫ)dico pati (vt cuſto. man. t.) .i. ꝓpt̓ mandata paratꝰ ſū pati. j. Pe. iij. ſꝫ ſi qͥd patimini ꝓpt̓ iuſticiā bti. Mat. v. Btī ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpt̓ iuſticiā. In hoc ergo ꝟſu notan 4tur qͥnqꝫ cōpetunt obedientie (para. ſum) ecce ꝓmptitu Hic nodo ( ſum tur.) ecce bylaritas (vt cuſtodiā) ecce ꝑſeue̓ qnqͥꝫrantia (mandata) ecce diligentia. q. tm̄ p̄cepta ſꝫ etiam perut cminima mandata (tua) ecce diſcretō. Primū eſt ꝯͣ pigros dientieScd̓m ꝯͣ accidioſos murmuratores. Terciū ꝯͣ incoſtātes. Quartū ꝯͣ negligentes. Quintū ꝯͣ fatuos. De pͥmo. ijCoꝝ. ix. Parati ſitis ne veniant macedones inueniantvos imparatos. macedones interp̄tat̉ cōburentes ſignificāt āgelos: qꝛ dn̄s fec̄ āge. ſu. ſpi. mi. ſu. ig. v. De ſcd̓o. jParal̓. vlt. In ſimplicitate cor. mei letꝰ obtuli vniuer. deꝑſeuerantia. Iob. xxvj. recedā ab innocentia mea iuſtificationē. m. quā cepi tenere deſeram. De mandatisMat. v. Qui ſoluerit vnū de mandatis meis minimis ⁊cͣ.de diſcretiōe dicit (tua) em̄ mandato debet̉ obedientia. Eccl̓i. iiij. ſubijcias te omni homini peccato. Funes peccatorū circūplexi ſunt me: et legem tuam non ſum oblitus. Funes pec.) ſupra dixit ſe paratū pati aduerſa: aūtdeterminat patit̉ dicens (tunes pec. circū. ſunt me) peccatoꝝ pōt eſſe maſculini generis vel neutri. ſi eſt maſculini is eſt ſenſus (tunes pec.) .i. eoꝝ pctōres ſunt. hi ſt̓ demones mali hoīes quoꝝ funes duplicit̓ accipi pn̄t .ſ.bus ligant ſctōs in pena: vel qͥbus ligare querūt in culpa.Primis funibꝰ circūplectunt̉ iuſti ſicut ligant̉ ligatꝰ fuit petrus a nerone ẜm p̄dixerat ei dn̄s. Ioh̓. vlti. Aliuste cinget ⁊cͣ. ip̄e Ieſus ligatꝰ fuit his funibꝰ. Io. viij.prehenderūt ih̓m liga. e. Scd̓is funibus ſcꝫ culpe circūplectūt̉ iuſti .i. obſident̉ circūdant̉: ſꝫ ligant̉ qꝛ ꝓuer.j. Fruſtra iacit̉ rethe an̄. o. pen. mali aūt in illis ligant̉.uer. v. Iniquitates ſue capiūt impiū funi. p. ſ. qͥſqꝫ conſtringit̉. Si aūt ſit neutri generis is eſt ſenſus (funes peccatoꝝ) .i. ſunt peccata (circūplexi ſunt me) ẜm hoc ideꝫeſt ſenſus vt ſupra expoſitū eſt. hi vt dictū eſt circūplectūtur etiā iuſtū. qꝛ motꝰ tentatiōes peccati poſſunt vitare: ẜm cōquerit̉ paulꝰ Roꝝ. vij. Infelix ego qͥs me liberabit de corpore mortis huiꝰ. poſt addit. Ego ip̄ete ſcruio legi dei. carne aūt legi pctī. q. d. ſi lex pctī in ſenſualitate impugnet: tn̄ vincit in lex dei manet. vn̄eodem ſenſu ſubiungit ( le. t. ſum oblitus) qd̓ patethoc qd̓ ſequit̉. quia: Media nocte ſurgebam ad cōfitendū ti­ 6bi; ſuper iudicia iuſtificationis tue. Me. no.) ad lr̄am (ſurgebā ad ꝯfi. tibi) tūc em̄ maximeſurgendū eſt qꝛ illud tp̄s maxime habile eſt tentamentis:qn̄ nullꝰ eſt teſtis erroris. psͣ. Poſuiſti tenebras facta eſtnox in ipſa ꝑtrāſi. o. b. ſil. Luc. xxj Hec eſt hora vr̄a poteſtas tenebrarū tunc ſurgendo debilitamꝰ hoſtem noſtrūſcꝫ hoīem exteriorē. vn̄ etiā hoc tꝑe pͥmogenita ecypti legimus eſſe ꝑcuſſa. Exo. xij. que intelligunt̉ pͥmi motuspeccati: vel mediā noctē vocat grauiorē tribulationē ininqͥt (ſurgebā ad cōfitendū tibi) qꝛ ſic flegellabar vt deijcerer ſꝫ exercebas vt ſurgerem fortiꝰ cōfiterer de oībusgr̄as agens etiā de aduerſis: hoc eſt qd̓ ſequit̉ (ſuꝑ iudic.iuſti. tue) .i. de eo me iudicabas flagellando vt me iuſtificares. Tren̄. ij. Cōſurge lauda innoc. in pͥncipio vigiliaꝝpsͣ. Exultauerūt filie iude .i. anime cōfitentes laudē tuamꝓpt̓ iudicia tua dn̄e. Iob. xxxv. Qui dedit carmina in no.

5Hic notātqͥnqꝫpetut obedientie.