CCXCCenteſimuſdecimū ſoctauus
CCXC
¶ Suꝑbi ini. age.) ſuꝑbos aūt dicit vel demones vl̓ hoīesꝓſecutores hūiliū qͥ iniq̄ agūt: nō parū ſꝫ (vſqꝫ quaqꝫ) cumnō eis ſufficit eē impios niſi et pios ad īpietate trahe̓ ꝓcirent: quantū aūt in hac hūilitate ꝯſolatꝰ fuerit ⁊ cōfirmatus ꝑ ſpem futurorū ſubiungit dicens (a lege ⁊cͣ.) q. d. fruHſtra (iniq̄ agebāt) qꝛ (a lege. t. nō decii.) Hic notandūglo. d̓r ꝙ pctm̄ maximū eſt ſuꝑbia: ⁊ poſſumꝰ dicere ꝙ hͨ cqdruplicit̓ .ſ. origine: genere: numeroſitate: tꝑis antiqͥtatedrOrigine dico qꝛ vt d̓r Eccl̓i. x. Initiū oīs pctī eſt ſuꝑbiaGenere qꝛ ve d̓r in glo. ſuꝑbia natiōe celeſtis ſublimiū mētes inhabitat. Numeroſitate qꝛ fere oēs ſuꝑbi ſūt. vn̄ ⁊ inglo. addit ſub cinere latitans ⁊ cilicio. Tꝑis antiqͥtate qͥhoc fuit pͥmū pctm̄ in dyabolo cū dixit Eſa. xiiij. Aſcendin celū ſil̓is ero altiſſimo: ⁊ ī hoīe. Gen̄. iij. cū ſuggeſſit dyabolꝰ eritis ſicut dij ſcien. bo. ⁊ ma. ꝓpter hͦ monet Thob.iiij. Suꝑbiā nunqͣꝫ in tuo ſenſu aut in tuo verbo dn̄ari ꝑmittas. in ipſa em̄ initiū ſumpſit omnis ꝑditio. ⁊ huiꝰ peccati magnitudo ſatis on̄dit̉ Nume. xv. Anima q̄ ꝑ ſuꝑbam aliqͥd cōmiſerit ſiue ciuis ſitille ſiue ꝑegrinꝰ qm̄ adueſus deū rebellis fuit ꝑibit de ppl̓o ſuo: ecce ꝙ cū alia pctāin lege ſacrificia habeant ad expiationē ſola ſuꝑbia qͣi marima nō habet. vn̄ ꝓprie talibꝰ dn̄s d̓r reſiſtere. Iaco. iiij.Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit (a lege aūt tua nō dedinaui) qͥn .ſ. eamcuſtodirē ſciens illud qd̓ ſupra dictū eſt. maledicti qͥ decli.a man. t. vt aūt nō declinet homo a lege vtile eſt iudiciumlegiferi reminiſci.¶ Memor fui iudiciorū tuoꝝ a ſeculo dn̄e:⁊ conſolatus ſum.¶ Me. f. iu. t.) ꝯ dn̄e. ꝙ aūt dicit (a ſeculo) pōt determinare hoc qd̓ dico (memor fui) .ſ. (a ſeculo) exqͦ cepit mundꝰadminiſtrari: hoc dicere pōt generaſis iuſtꝰ: vel pōt detominare li (iudicioꝝ) vt ſit ſenſus (memor fui iudicioꝝ. t.q̄ ſunt (a ſeculo) ⁊ hoc pōt dicere qͥlibet iuſtꝰ qͥ recolit ⁊ cogitat iudicia: maxime q̄ ſꝑ fiūt in vaſa ire apta ineternumad Ro. ix. i. in pctōres deditos ꝑditōi. Iob. xix. Scitote eēiudiciū (⁊ cōſolatus ſum) cōtra. immo debuit dicere ⁊ teritus ſum. Sol̓o mali terreri debent ſed iuſti no. ẜm illuLuc. xxj. His aūt fieri incipientibꝰ reſpicite ⁊ leuate capita vr̄a. vel ſic (memor fui iudicioꝝ. t.) q̄ fiunt in bonis ⁊ iuſtis (a ſeculo) .i. a pͥncipio mundi: qm̄ om̄s ſancti ꝑ ml̓taꝫtribulatiōes intrauerūt in celū ⁊ oēs qͥ pie volunt viuerexp̄o ꝑfe. pa. ij. Thi. iij. ⁊ Ro. viij. Proprio filio nō peꝑcitLu. vl. Oportuit xp̄m pati (et) ex hoc (cōſolatꝰ ſum) ẜm ilud ſupra virga. t. ⁊ ba. t. ip. me cōſo. ſunt. Iob. vj. hec mihi ſit cōſolatio vt affligens me dolore nō parcat. lꝫ aūt hōiuſtꝰ cōſolet̉ de iudicio futuro ſeu p̄ſenti: tn̄ cōdolere debet peccatoribꝰ. vnde ſubiungit.¶ Defectio tenuit me: ꝓ peccatoribꝰ derelinquentibꝰ legem tuam.¶ Defe. te. me ⁊cͣ.) qd̓ ita cōclolui ꝙ qͣſi deficiebā p̄ dolore(ꝓ pec. derelin. le. t.) infra exitus aquaꝝ deduxerūt oculimei: qꝛ nō cuſtodierūt. l. t. Tren̄. ij. Defecerūt p̄ lacr. o. meicōturbata ſūt viſcera mea effuſus eſt in terra iecur. m. ſuꝑꝯtritōe filie ppl̓i mei ⁊cͣ. Aug. Plāgis mortuū magꝭ plāgviuū: an nō ſunt in te viſcera xp̄iane miſeratiōis vt pplangas corpus a quo receſſit anima ⁊ nō plangas aīam a quareceſſit deus: nō aūt ita de pctīs alioꝝ dolendū eſt vt ipſede his dolens in deo nō exultēt ⁊ nō gaudeat magis de penitentia ipſoꝝ peccatoꝝ: vnde ſubdit.¶ Cantabiles mihi erant iuſtificatiōes tucin loco peregrinationis mee.¶ Cantabiles) .i. gaudebā in tribulatōne ⁊ in pnīa mea etalioꝝ q̄ iuſtificat .i. iuſticiā facit de exceſſu pctōꝝ: de hͦ gaudio Act. v. in fi. Ibant apl̓i gaudentes a cō. cō. qm̄ di. habiti ſunt ꝓ noīe ieſu ꝯtu. pa. ⁊ hͦ (in lo. ꝑe. mee.) .i. in pn̄tiſeculo vbi ꝑegrinamur a dn̄o vbi pnīa agenda ⁊ tribulationes ſufferende ſunt. Iob. xxviij. Auro locꝰ eſt in quo cōſtet̉ .i. iuſto locꝰ eſt vbi ꝓbet̉ ⁊ purget̉. Sap̄. iij. Tanqͣꝫ aurū in fornace ꝓ il. (cantabiles) dicit ergo ꝯͣ accidioſos ettriſtes. ij. Cor. vij. triſticia ſeculi mortē oꝑat̉ (idſtifica.) cō
tra iniurioſos. j. Coꝝ. vij. Vos iniuriā facitis ⁊ fraudati(in loco pe. mee) cōtra mundi ciues. Heb. vlt. Nō habemus hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥ. nō aūt p̄t hō in talibus gaudere niſi ꝓpt̓ ſpem remunerationis: vn̄ ſubdit¶ Memor fui nocte noīs tui dn̄e: ⁊ cuſtodiui legem tuam.¶ Me. f. no.). i. in pn̄ti miſeria ⁊ erumna (noīs. t. do.) qd̓eſt ieſus ſiue ſaluator. Act̉. iiij. nec em̄ eſt aliud nomē ſubcelo datū hoībꝰ in quo oporteat nos ſaluos fieri. psͣ. Deꝰ ſnoīe. t. ſal. me fac. Itē psͣ. Memores erūt no. t. do. in oī gene. ⁊ ge. ⁊ qꝛ memor fui huiꝰ noīs .i. rei ipſiꝰ noīs (cuſto. legem. t.) qͥ em̄ bn̄ memor ē ſalutis eterne nullo mō ꝯſentitin p̄uaricationē legis diuine: vn̄ de moyſe d̓r. Heb. xj. Fide moy. grandis factus negauit ſe eſſe filiū filie pharaōismagis eligens affligi cum ppl̓o dei qͣꝫ tꝑalis pctī habere iocundiatē maiores diuitias eſtimans theſau. egyp. improperiū xp̄i aſpiciebat em̄ in remunerationē: ſꝫ poſſet q̄ri qͥaſupra dixit (memor fui nocte) .i. in pn̄ti miſeria ⁊ erumnaquō deꝰ ꝑmittit iuſtos affligi ⁊ in tali nocte eſſe: vn̄ qͣſi ſoluendo dicit: hoc totum cedere ſibi ad vtilitatem dicens¶ Hec facta eſt mihi. qꝛ iuſtificationes tuas exquiſiui.¶ Hec) .ſ. nox (facta eſt mihi) .i. ad vtilitatē. m. qd̓ nō fieret ſi reprobꝰ eſſem: ſꝫ iō (facta eſt mihi) qꝛ (iuſti. t. exqͦ.) .i.ex toto corde queſiui: ẜm qd̓ d̓r Ro. viij. Scimꝰ qm̄ diligdeū oīa coo. in bo. his qͥ ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti. velſic pōt legi (hec) .ſ. nox tribulatiōis (facta eſt mihi) .i. id̓oꝑſecutio mihi infligit̉ (qꝛ iuſti. t. exqui.) .i. qꝛ ſtudeo vt bonus ⁊ iuſtus ſim ẜm ꝙ d̓r Eſa. lix. Facta eſt veritas in obliuionē ⁊ qͥ receſſit a malo prede patuit.MOrtio mea dn̄e dixi cuſtodire legē tuā 1¶ Portio mea do. Heth.) poſt ſpem deſideriū illius q̄ ſperat on̄dit: ſꝫ qͥ deſiderat ſollicitꝰ eſt ne deſideratuꝫamittat vel ſaltē ne nimis differat̉: vn̄ huic octonario preponit̉ Gheth) octaua lr̄a q̄ interp̄tat̉ pauor qͥ differt a timore qͥ in quarta lr̄a p̄dictꝰ eſt. illo em̄ p̄uidet ne grauatꝰ corpore cadat: iſte ſollicitꝰ eſt acqͥrere bonū qd̓ amat: vn̄ hictimor cautele qͥ d̓r pauor vel dē hic pauor admiratōis ſuꝑportione q̄ deus eſt. ẜm ꝙ d̓r Oſee. iij. pauebūt ad dn̄m ⁊ad bonū eius. tangam ergo leui cui nō eſt ſors inter frēs:dicit vir iuſtꝰ nihil amans mūdi vel vitij (portio) es o (domine) Tren̄. iij. Pars mea dn̄s dixit: ania mea ꝓpterea expectabo eū: ſꝫ qꝛ hanc portionē nō habebit qͥ nō merueritiō ꝯn̄r multiplex meritū ſuū on̄dit. Primū eſt ꝓpoſitū cōſeruandi lege dei: vn̄ dicit (dixi) .i. ſtatui (cuſtod. le. t.) Sꝫcundū eſt meritū or̄onis: de quo ſubdit (deprecatus ſunfaciē tuā ⁊cͣ.) on̄dit aūt or̄onē ſuā rectā eſſe cū dicit (faciētuā) ⁊ deuotā cū ſubiungit (in toto corde. m.) ⁊ inſtanteꝫcum infert (miſerere mei ẜm elo. t.) Terciū eſt meritū diſcretiōis qd̓ notat̉ cū ſubdit (cogitaui vi. m.) Quartū eſtmeritū cōuerſiōis. vn̄ dicit (⁊ ꝯuerti pedes meos in te. t.Quintū eſt meritū cōſtantie ad patiendū: de quo ſequit̉(paratꝰ ſum ⁊ nō ſum tur.) Sextū eſt meritū ꝑfecte cuſtodie mandatoꝝ: vn̄ ſubdit (vt cuſtodiā man. t.) Septimūeſt meritū pugne ꝯͣ primos motꝰ: vn̄ dicit (funes pctōruꝫcircūplexi ſ. me) i motꝰ pctī vndiqꝫ infeſtauerūt me (ettn̄ (legē. t. nō ſum oblitꝰ) Octauū ē meritū ſedule laudisdei: de quo ſubdit (media no. ſur. ad cōfi. tibi) i. ad laudēdū te (ſuꝑ iudicia) .i. de iudicijs iuſticie tue. Nonū eſt meritū vnitatis eccl̓ie qd̓ notat̉ cū ſubiungit (ꝑticeps ego ſūomniū timentiū te) corde (⁊ cuſtodientiū) oꝑe (mandatatua) ſꝫ ne ſibi iſta merita temere arrogare videat̉ oīa miſericordie dei attribuit: cū ſubdit (mīa dn̄i ple. eſt ter.) cōfiſus aūt de mīa petit ampliorē cognitōnē dicens (doce meiuſti. t.) A pͥncipio ergo ꝑfectiꝰ ꝓſequemur: ⁊ dicit vir iuſtus (Portio. m. dn̄e) .ſ. es tu. vir em̄ iuſtꝰ nō reputat aliqͥd qd̓ ſit in terra nec appetit: ſed ſolum deū amplectit̉ etp̄cipue clericis hoc cōuenire deberet: dixit em̄ dn̄s ad aaron Num. xviij. In terra eoꝝ nihil poſſidebitis nec habebitis ꝑtem inter eos: ego pars ⁊ hereditas in medio filioꝝ
O 2
MSupbia eſtmaximū peccatuꝫ qͣdrupliciter.