Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCXCr
Einzelbild herunterladen
 

CCXCCenteſimuſdecimū ſoctauus

CCXC

Suꝑbi ini. age.) ſuꝑbos aūt dicit vel demones vl̓ hoīesꝓſecutores hūiliū iniq̄ agūt: parū ſꝫ (vſqꝫ quaqꝫ) cum eis ſufficit impios niſi et pios ad īpietate trahe̓ ꝓcirent: quantū aūt in hac hūilitate ꝯſolatꝰ fuerit cōfirmatus ſpem futurorū ſubiungit dicens (a lege ⁊cͣ.) q. d. fruHſtra (iniq̄ agebāt) qꝛ (a lege. t. decii.) Hic notandūglo. d̓r pctm̄ maximū eſt ſuꝑbia: poſſumꝰ dicere cqdruplicit̓ .ſ. origine: genere: numeroſitate: tꝑis antiqͥtatedrOrigine dico qꝛ vt d̓r Eccl̓i. x. Initiū oīs pctī eſt ſuꝑbiaGenere qꝛ ve d̓r in glo. ſuꝑbia natiōe celeſtis ſublimiūtes inhabitat. Numeroſitate qꝛ fere oēs ſuꝑbi ſūt. vn̄ inglo. addit ſub cinere latitans cilicio. Tꝑis antiqͥtatehoc fuit pͥmū pctm̄ in dyabolo dixit Eſa. xiiij. Aſcendin celū ſil̓is ero altiſſimo: ī hoīe. Gen̄. iij. ſuggeſſit dyabolꝰ eritis ſicut dij ſcien. bo. ma. ꝓpter monet Thob.iiij. Suꝑbiā nunqͣꝫ in tuo ſenſu aut in tuo verbo dn̄arimittas. in ipſa em̄ initiū ſumpſit omnis ꝑditio. huiꝰ peccati magnitudo ſatis on̄dit̉ Nume. xv. Anima ſuꝑbam aliqͥd cōmiſerit ſiue ciuis ſitille ſiue ꝑegrinꝰ qm̄ adueſus deū rebellis fuit ꝑibit de ppl̓o ſuo: ecce alia pctāin lege ſacrificia habeant ad expiationē ſola ſuꝑbia qͣi marima habet. vn̄ ꝓprie talibꝰ dn̄s d̓r reſiſtere. Iaco. iiij.Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit (a lege aūt tua dedinaui) qͥn .ſ. eamcuſtodirē ſciens illud qd̓ ſupra dictū eſt. maledicti decli.a man. t. vt aūt declinet homo a lege vtile eſt iudiciumlegiferi reminiſci. Memor fui iudiciorū tuoꝝ a ſeculo dn̄e: conſolatus ſum. Me. f. iu. t.) dn̄e. aūt dicit (a ſeculo) pōt determinare hoc qd̓ dico (memor fui) .ſ. (a ſeculo) exqͦ cepit mundꝰadminiſtrari: hoc dicere pōt generaſis iuſtꝰ: vel pōt detominare li (iudicioꝝ) vt ſit ſenſus (memor fui iudicioꝝ. t. ſunt (a ſeculo) hoc pōt dicere qͥlibet iuſtꝰ recolit cogitat iudicia: maxime ſꝑ fiūt in vaſa ire apta ineternumad Ro. ix. i. in pctōres deditos ꝑditōi. Iob. xix. Scitoteiudiciū ( cōſolatus ſum) cōtra. immo debuit dicere teritus ſum. Sol̓o mali terreri debent ſed iuſti no. ẜm illuLuc. xxj. His aūt fieri incipientibꝰ reſpicite leuate capita vr̄a. vel ſic (memor fui iudicioꝝ. t.) fiunt in bonis iuſtis (a ſeculo) .i. a pͥncipio mundi: qm̄ om̄s ſancti ml̓taꝫtribulatiōes intrauerūt in celū oēs pie volunt viuerexp̄o ꝑfe. pa. ij. Thi. iij. Ro. viij. Proprio filio peꝑcitLu. vl. Oportuit xp̄m pati (et) ex hoc (cōſolatꝰ ſum) ẜm ilud ſupra virga. t. ba. t. ip. me cōſo. ſunt. Iob. vj. hec mihi ſit cōſolatio vt affligens me dolore parcat. lꝫ aūtiuſtꝰ cōſolet̉ de iudicio futuro ſeu p̄ſenti: tn̄ cōdolere debet peccatoribꝰ. vnde ſubiungit. Defectio tenuit me: peccatoribꝰ derelinquentibꝰ legem tuam. Defe. te. me ⁊cͣ.) qd̓ ita cōclolui qͣſi deficiebā dolore( pec. derelin. le. t.) infra exitus aquaꝝ deduxerūt oculimei: qꝛ cuſtodierūt. l. t. Tren̄. ij. Defecerūt lacr. o. meicōturbata ſūt viſcera mea effuſus eſt in terra iecur. m. ſuꝑꝯtritōe filie ppl̓i mei ⁊cͣ. Aug. Plāgis mortuū magꝭ plāgviuū: an ſunt in te viſcera xp̄iane miſeratiōis vt pplangas corpus a quo receſſit anima plangas aīam a quareceſſit deus: aūt ita de pctīs alioꝝ dolendū eſt vt ipſede his dolens in deo exultēt gaudeat magis de penitentia ipſoꝝ peccatoꝝ: vnde ſubdit. Cantabiles mihi erant iuſtificatiōes tucin loco peregrinationis mee. Cantabiles) .i. gaudebā in tribulatōne in pnīa mea etalioꝝ iuſtificat .i. iuſticiā facit de exceſſu pctōꝝ: de gaudio Act. v. in fi. Ibant apl̓i gaudentes a.. qm̄ di. habiti ſunt noīe ieſu ꝯtu. pa. (in lo. ꝑe. mee.) .i. in pn̄tiſeculo vbi ꝑegrinamur a dn̄o vbi pnīa agenda tribulationes ſufferende ſunt. Iob. xxviij. Auro locꝰ eſt in quoſtet̉ .i. iuſto locꝰ eſt vbi ꝓbet̉ purget̉. Sap̄. iij. Tanqͣꝫ au in fornace il. (cantabiles) dicit ergo ꝯͣ accidioſos ettriſtes. ij. Cor. vij. triſticia ſeculi mortē oꝑat̉ (idſtifica.)

tra iniurioſos. j. Coꝝ. vij. Vos iniuriā facitis fraudati(in loco pe. mee) cōtra mundi ciues. Heb. vlt. habemus hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥ. aūt p̄t in talibus gaudere niſi ꝓpt̓ ſpem remunerationis: vn̄ ſubdit Memor fui nocte noīs tui dn̄e: cuſtodiui legem tuam. Me. f. no.). i. in pn̄ti miſeria erumna (noīs. t. do.) qd̓eſt ieſus ſiue ſaluator. Act̉. iiij. nec em̄ eſt aliud nomē ſubcelo datū hoībꝰ in quo oporteat nos ſaluos fieri. psͣ. Deꝰ ſnoīe. t. ſal. me fac. Itē psͣ. Memores erūt no. t. do. in gene. ge. qꝛ memor fui huiꝰ noīs .i. rei ipſiꝰ noīs (cuſto. legem. t.) em̄ bn̄ memor ē ſalutis eterne nullo ꝯſentitin p̄uaricationē legis diuine: vn̄ de moyſe d̓r. Heb. xj. Fide moy. grandis factus negauit ſe eſſe filiū filie pharaōismagis eligens affligi cum ppl̓o dei qͣꝫ tꝑalis pctī habere iocundiatē maiores diuitias eſtimans theſau. egyp. improperiū xp̄i aſpiciebat em̄ in remunerationē: ſꝫ poſſet q̄ri qͥaſupra dixit (memor fui nocte) .i. in pn̄ti miſeria erumnaquō deꝰ ꝑmittit iuſtos affligi in tali nocte eſſe: vn̄ qͣſi ſoluendo dicit: hoc totum cedere ſibi ad vtilitatem dicens Hec facta eſt mihi. qꝛ iuſtificationes tuas exquiſiui. Hec) .ſ. nox (facta eſt mihi) .i. ad vtilitatē. m. qd̓ fieret ſi reprobꝰ eſſem: ſꝫ (facta eſt mihi) qꝛ (iuſti. t. exqͦ.) .i.ex toto corde queſiui: ẜm qd̓ d̓r Ro. viij. Scimꝰ qm̄ diligdeū oīa coo. in bo. his ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti. velſic pōt legi (hec) .ſ. nox tribulatiōis (facta eſt mihi) .i. id̓oꝑſecutio mihi infligit̉ (qꝛ iuſti. t. exqui.) .i. qꝛ ſtudeo vt bonus iuſtus ſim ẜm d̓r Eſa. lix. Facta eſt veritas in obliuionē receſſit a malo prede patuit.MOrtio mea dn̄e dixi cuſtodire legē tuā 1 Portio mea do. Heth.) poſt ſpem deſideriū illius ſperat on̄dit: ſꝫ deſiderat ſollicitꝰ eſt ne deſideratuꝫamittat vel ſaltē ne nimis differat̉: vn̄ huic octonario preponit̉ Gheth) octaua lr̄a interp̄tat̉ pauor differt a timore in quarta lr̄a p̄dictꝰ eſt. illo em̄ p̄uidet ne grauatꝰ corpore cadat: iſte ſollicitꝰ eſt acqͥrere bonū qd̓ amat: vn̄ hictimor cautele d̓r pauor vel dē hic pauor admiratōis ſuꝑportione deus eſt. ẜm d̓r Oſee. iij. pauebūt ad dn̄mad bonū eius. tangam ergo leui cui eſt ſors inter frēs:dicit vir iuſtꝰ nihil amans mūdi vel vitij (portio) es o (domine) Tren̄. iij. Pars mea dn̄s dixit: ania mea ꝓpterea expectabo: ſꝫ qꝛ hanc portionē habebit meruerit ꝯn̄r multiplex meritū ſuū on̄dit. Primū eſt ꝓpoſitūſeruandi lege dei: vn̄ dicit (dixi) .i. ſtatui (cuſtod. le. t.) Sꝫcundū eſt meritū or̄onis: de quo ſubdit (deprecatus ſunfaciē tuā ⁊cͣ.) on̄dit aūt or̄onē ſuā rectā eſſe dicit (faciētuā) deuotā ſubiungit (in toto corde. m.) inſtanteꝫcum infert (miſerere mei ẜm elo. t.) Terciū eſt meritū diſcretiōis qd̓ notat̉ ſubdit (cogitaui vi. m.) Quartū eſtmeritū cōuerſiōis. vn̄ dicit ( ꝯuerti pedes meos in te. t.Quintū eſt meritū cōſtantie ad patiendū: de quo ſequit̉(paratꝰ ſum ſum tur.) Sextū eſt meritū ꝑfecte cuſtodie mandatoꝝ: vn̄ ſubdit (vt cuſtodiā man. t.) Septimūeſt meritū pugne ꝯͣ primos motꝰ: vn̄ dicit (funes pctōruꝫcircūplexi ſ. me) i motꝰ pctī vndiqꝫ infeſtauerūt me (ettn̄ (legē. t. ſum oblitꝰ) Octauū ē meritū ſedule laudisdei: de quo ſubdit (media no. ſur. ad cōfi. tibi) i. ad laudē te (ſuꝑ iudicia) .i. de iudicijs iuſticie tue. Nonū eſt meritū vnitatis eccl̓ie qd̓ notat̉ ſubiungit (ꝑticeps ego ſūomniū timentiū te) corde ( cuſtodientiū) oꝑe (mandatatua) ſꝫ ne ſibi iſta merita temere arrogare videat̉ oīa miſericordie dei attribuit: ſubdit (mīa dn̄i ple. eſt ter.) cōfiſus aūt de mīa petit ampliorē cognitōnē dicens (doce meiuſti. t.) A pͥncipio ergo ꝑfectiꝰ ꝓſequemur: dicit vir iuſtus (Portio. m. dn̄e) .ſ. es tu. vir em̄ iuſtꝰ reputat aliqͥd qd̓ ſit in terra nec appetit: ſed ſolum deū amplectit̉ etp̄cipue clericis hoc cōuenire deberet: dixit em̄ dn̄s ad aaron Num. xviij. In terra eoꝝ nihil poſſidebitis nec habebitis ꝑtem inter eos: ego pars hereditas in medio filioꝝ

O 2

MSupbia eſtmaximū peccatuꝫ qͣdrupliciter.