Pſalmus

eccl̓ie tenent qd̓ ꝓmiſerunt in ſacramentis. ẜm illud. redde altiſſimo vota tua.¶ Scripture. zach̓. v. Latitudo eiꝰ decē cubitoꝝ in ip̄a ambulat qͥ hanc dilatat. Gen̄. xxvj. Fodit puteū ⁊ vocauit nomen eiꝰ latitudo. Itē in ea ambulat qͥ in lege dei meditat̉die ac nocte. ¶ Mala aūt latitudo eſt latitudo:¶ Libertatis .i. licētie peccādi. Amos vj. Si latior eſt terſia­ minꝰ eoꝝ t̓mino nr̄o: hic ambulāt laſciui. Oſee. iiij. in fi. qͣx p ſi vacca laſciuiens declinauit iſrl̓ .i. clerus. tūc paſcet eosibū dn̄s quaſi agnū in latitudine .i. paſci ꝑmittet.¶ Luxus .i. ſuꝑfluitatis ciboꝝ ⁊ veſtiū q̄ notat̉ in raab meretrice que interpretat̉ latitudo cum qua periclitati ſuntnuncij ioſue .i. xp̄i.¶ Maris .i. mundane curioſitatis. ps. hoc mare magnū etſpacio. ma. iō d̓r filijs dan Iud. xviij. intrabitꝭ ad ſecurosin regionē latiſſimā: in ea ambulāt curioſi qͥ nauigant mare enarrant pericula eiꝰ. pē. in mari via tua ⁊cͣ.¶ Inferni. Eſa. v. Dilatauit infernꝰ aīam ſuā ⁊ aperuit orſuū abſqꝫ vllo termino: in hac latitudine ambulāt damnati. Iob. xxiiij. Maledicta ſit ꝑs eiꝰ in terra nec ambulenꝑ viā vineaꝝ ad nimiū calore tranſeat ab aquis niuiū ⁊ vqꝫ ad inferos peccata illius.¶ Et loquebar in teſtimoniis tuis in cōſpectu regum: ⁊ non confundebar.¶ Et loquebar) q. d̓. bn̄ on̄do me exauditū eſſe: qꝛ in hͦ qd̓petij ꝟbum mihi dari vt rn̄derē exprobrātibꝰ exaudiſti mvn̄ dico (⁊ loq̄bar ⁊cͣ.) vel ſic ꝯtinuandū eſt (dixi māda. texqͥſiui) .i. ex toto q̄ſiui .ſ. ꝟbo corde ⁊ oꝑe ⁊ etiā cōſuetudine ꝙ ꝑ ꝑtes on̄do ore qꝛ (loq̄bar ⁊cͣ.) corde qꝛ (⁊ mediin man. t. ⁊cͣ.) oꝑe qꝛ (⁊ leuaui manꝰ. m. ⁊cͣ.) cōſuetudineqꝛ (⁊ exerce. in iuſt. t.) dicit ergo (⁊ loq̄bar) cōfitendo fidvt fecerūt martyres: vn̄ ſequit̉ (de) vel (in teſti. t.) .i. mar.tyrijs: vl̓ de teſtimonijs q̄ teſtari debēt fideles. Ro. x. Oreaūt cōfeſſio fit ad ſalu. nō tm̄ corā plebe: ſꝫ (⁊ in ꝯſpecturgis) ẜm ꝙ d̓r Mat. x. An̄ reges ⁊ p̄ſides ducemini (2) ti(nō cōfundar) .ſ. loqͥ teſtimonia crucifixi. ij. Thi. iij. Nolerubeſcere teſtimonia dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: iſte verſus poſſet eēthema de beata katherina: vn̄ ⁊ de ipſa katherina in ītrotu miſſe. ip̄a eī corā rege diſputauit d̓ teſtīonijs xp̄i ⁊ fide⁊ nō fuit ꝯfuſa: ſꝫ ph̓os ꝯfudit ⁊ ad fidē cōuertit vn̄ de ip̄apōt dici illud Iud. xiiij. Una mulier hebrea fecit cōfuſiōin domo nabuchodonoſor. Itē h̓ arguit negligentiā p̄latoꝝ cū dicit (lo q̄bar) ip̄i ꝟo tacent. Eſa. lvj. Canes muti n̄valentes latrare. Eſa. vj. Ue mihi qꝛ ſilui. Scd̓o arguit lequacitatē cū dicit (de teſt. t.) loquaces ꝟo de nugꝭ loquūtHiero. os tuū cōſecraſti euangelio noli illd̓ nugis aut fabulis aꝑire. Tercio arguit puſillanimitatē cū dicit (in cōſpectu re.) Eccl̓i. vij. Noli qͣrere fieri iudex niſi valeas vittute irrūꝑe iniqͥtates ne forte extimeſcas faciē potētis. Eccl̓i. xxj. Qui timet hoīem cito corruet. Quarto arguit malā verecūdiā cū addit (⁊ nō ꝯfun.) Eſa. Dn̄s deꝰ auxilitor meꝰ: ⁊ iō non ſum cōfuſus. Luce. ix. Qui me erubuerit⁊ ſermones meos hūc filius hoīs erubeſcet cuꝫ venerit inmaieſtate ſua: ſed ⁊ vt meliꝰ loqueret̉.¶ Et meditabar in mādatis tuis que dilex¶ Medi. in mā. t.) ſupra in lege eiꝰ med. die ac no. (in mādatis) dicit nō in ſecretis. ſicut qͥdam faciūt ac ſi indigeredn̄s cōſilio. Ro. xj. Quis ꝯſiliariꝰ eiꝰ fuit (q̄ dilexi) infra dlexi manda. t. ſuꝑ auꝝ ⁊ topazion ⁊ qͣre hͦ qꝛ ⁊ ſi grauia ſitn̄ vtilia ſt̓. Oſee. x. Effraim vitula docta diligere trituraꝫ⁊ triturare labor eſt ſꝫ diligit̉ a vacca qꝛ ibi eſt cibꝰ .j. Coꝝ.ix. Nō alligabis os bouis triturantis. ſil̓r (in man.) psͣ. incuſtodiēdis ill̓ re. multa. parū aūt valet loqͥ ⁊ meditari madata niſi oꝑe impleant̉ ⁊ etiā bono fine: vn̄ ſubdit.¶ Et leuaui manꝰ meas ad mandata tua q̄dilexi: ⁊ exercebor in iuſtificatiōibꝰ tuis.¶ Et leua.) ecce pura intētio (ma m.) ecce oꝑatio (ad mā.da. t.) ecce qͥd oꝑandū Exo. xvij. Cūqꝫ leuaret moy. manꝰvincebat iſrl̓. Tren̄. iij. leuemꝰ corda nr̄a cū manibꝰ ad deum. Nō ſolū aūt actꝰ ſꝫ etiā cōſuetudo boni oꝑis neceſſarius ē. vn̄ addit (⁊ exer. in iuſtifi. t.) idem vocat iuſtificatio-

nes ⁊ mandata. vel iuſtificatiōes poſſumꝰ dicere oꝑa. pietatis. Luc. xj. Date el̓ynam ⁊ ecce oīa munda ſunt vobis:ecce quō iuſtificāt oꝑa pietatis: in his exercere ſe dꝫ hō. j.Thi. iiij. Exerce teip̄m ad pietatem ⁊cͣ.n Emor eſt o v̓bi tui ſeruo tuo: in quomihi ſpem dediſti.¶ Memor eſto) zay. poſtqͣꝫ ꝯceſſo ſibi auxilio mīe ſe reſiſtere aduerſarijs virtuteſqꝫ actiōis ⁊ cōtēplatiōis hr̄e confeſſus eſt. cōuenient̓ agit de ſpe q̄ nō de pn̄tibꝰ ſꝫ de futurꝭeſt ad q̄ vocamur. vn̄ huic. vij. octonario p̄ſcribit̉ Gay) ſeptima lr̄a q̄ interp̄tat̉ huc vel duc te. q. d. nō eſt hic quieſcēdū: ſꝫ ad eternā tendēdo q̄ demōſtrat vir ſctūs cū dicit huccōuerſatio em̄ eiꝰ in celis eſt. Phil̓. iij. vn̄ ⁊ illud aſpiransdicit (memor eſto ver. t.) ꝓmiſſiōis facte (ẜuo. t.) cuiꝰ oculi in manibꝰ dn̄i ſui. dicit aut (me. eſto) nō qꝛ obliuio cadatin deū: ſꝫ cōſueta ⁊ morali locutiōe qͣ moueri ſolet hūanusaffectꝰ id qd̓ tardat̉ ac ſi obliuiōi traditū eē petit: vn̄ is eſtſenſus (memor eſto ver. t.) .i. cito da qd̓ ꝓmiſiſti ⁊ qͣſi tribus medijs ꝓbat ꝙ dꝫ eē memor. pͥmo a cā efficienti cū dicit (vbi) .i. ꝓmiſſiōis tue. ſcd̓o a cā meritoria extrinſeca cūdicit (ẜuo. t.) tercio a cā meritoria intrinſeca cū addit (inqͦ mihi ſpem dediſti) ⁊ lꝫ glo. nō tangat: poſſet hoc exponide aduētu xp̄i: vt ī ꝑſona antiquoꝝ patrū dicat ꝓph̓a (memor eſto ꝟ. t.) .i. filij incarnādi: de qͦ Io. j. In pͥncipio eratꝟbū (in quo mihi ſpem dediſti) cū vt incarnaret̉ ꝓmiſiſti¶ Hec me conſolata eſt in humilitate mea:qꝛ eloquiū tuum viuificauit me.¶ Hec) videlꝫ ſpes (me ꝯſo. eſt in hūi. mea) .i. cū vilis eēmdeſpectꝰ ab angelis ꝯculcatꝰ a demonibꝰ: vn̄ ī ꝑſona hūane nature d̓r Rren̄. j. Uide dn̄e ⁊ ꝯſidera quō facta ſū vilis: ecōtrario qͣſi ꝓ tꝑe incarnatiōis: dicit in psͣ. Et cū gl̓iaſuſcepiſti me .i. naturā meā: vn̄ dixit qͥdā. Nubere nō potuit caro gl̓ioſius ſꝫ ẜm glo. q̄ de ꝓmiſſiōe eterna exponit ꝓcedamꝰ: dicit ergo vir iuſtꝰ (memor eſto ꝟ. t.) .i. ꝓmiſſiōiseterue patrie facte nō cuicunqꝫ: ſꝫ (ẜuo. t.) qͥ tibi ẜuit vt dꝫIo. xij. Ubi ego ſum illic ⁊ miniſter meꝰ erit. ecce ꝓmiſſiofacta ẜuo dei nō ẜuo pecunie ꝑ auariciā aut ẜuo venerꝭ ꝑluxuriā. Eph̓. oīs fornicator aut immundꝰ aut auarꝰ qd̓ ēidoloꝝ ſeruitꝰ. nō hꝫ hereditatē in re. dei. Itē nō ſeruo ventris ꝑ gulā. Heb. vlt. Habemꝰ altare de qͦ edere nō hn̄t qͥtaber. corꝑis deſer. Phil̓. iij. Quoꝝ deꝰ vent̓ eſt ⁊ gl̓ia ī cōfuſiōe. Itē nō ẜuo creaturarū ꝑ idolatriā. Ro. j. Seruier̄tcreature potiꝰ qͣꝫ creatori. Itē nō ẜuo mundi ꝑ ambitionēTren̄. vl. Egypto dedimꝰ manꝰ ⁊ aſſyrijs vt ſaturaremurpane. Itē nō ẜuo dyaboli ꝑ ſuꝑbiā. Iob. xl. Ip̄e ē rex ſuꝑoēs filios ſuꝑbie. Itē nō ẜuo pctī ꝑ prauā delectationemIoh̓. viij. Qui facit pctm̄ ẜuꝰ ē pctī (in qͦ) ꝟbo (mihi) ẜuo(ſpē) adipiſcēdi vitā eternā (dediſti) gratis infundendo.Ro. xv. Quecūqꝫ ſcpͥta ſt̓ ad nr̄am do. ſcri. ſt̓: vt ꝑ patientiā ⁊ cōſolationē ſcripturaꝝ ſpem habeamꝰ (hͨ) .ſ. antonomatica ſpes quā deꝰ dat nō mundꝰ (cōſo. eſt in hūi. mea)q̄ duplex eſt .ſ. hūilitas deiectiōis ⁊ hūilitas gr̄e: in vtraqꝫhr̄ cōſolatio ꝑ ſpē. de pͥma in psͣ. Si exurgat aduer. me p̄lium in hoc ego ſꝑabo. Iob. vj. Hec mihi ſit cōſolatō vt affligēs me dolore nō parcat. de ſcd̓a Eſa. vl. Ad quē reſpicia niſi ad humilē ⁊ quietū ⁊ tre. ſe. m. ſpes aūt quā mundꝰdat nō cōſolat̉ ſed fallit. de qua Eccl̓i. Supplantabit te etſubridens ſpem dabit tibi. Eccl̓i. xxxiiij. Uana ſpes ⁊ mendaciū inſenſato viro (in hūilitate) nō in diuitiaꝝ iactantiain qͣ nō eſt cōſolatio ſꝫ deſolatio eterna. Luc. vj. Ue vob̓ diuitibꝰ qͥ habetis hic cōſolationē ve. psͣ. renuit cōſolari ani.mea. ſuꝑ. in tꝑalibꝰ. Nā in ſpūalibꝰ ſpes cōſolat̉ me. vnd̓ſubdit ibi: memor fui dei ⁊ delectatꝰ ſum: ⁊ vere ꝯſolata eſt(qꝛ eloquiū. t.) qd̓ ꝯtinet ꝓmiſſa tua (viuifi. me) Ioh̓. vjMortui audient vocē filij dei ⁊ qui audie. vi. ⁊ qͥd mirum.cū eloquiū dei vita ſit: vn̄ in eodē: ꝟba q̄ ego loquor vobisſpūs ⁊ vita ſunt: dicit ſpem cōſolatam eē eū (in hūil.) nūcaūt poſtmodū ꝓbat humilitatem ſuam dicens.¶ Superbi inique agebant vſqꝫquaqꝫ: a lege autem tua non declinaui.

latitudo mala ml̓tiplex ꝑquam ambulant mali

Allegorice d̓aduētu xp̄i.