nus nr̄as: ecce ꝟbū hūilis corde: ſicut em̄ ſuꝑbꝰ inſipiensdicit in corde ſuo nō eſt deꝰ. Ita ſenſatꝰ hūilis dicit in cordo ſuo eſt deꝰ ⁊ ibidē dixit dauid ſuꝑbo golie ꝑ quē intelligit̉ dyabolꝰ: tu venis ad me cū gladio ⁊ clipeo: ego aūt venio ad te ī noīe dn̄i exercituū dei agminū iſrael qͥbꝰ exprobraſti hodie ⁊ dabit te dn̄s in māu mea. De ſcd̓o d̓r ꝓuer.xxvj. Rn̄de ſtulto iuxta ſtulticiā ſuā ne ſibi ſapiens videatur .i. ſapient̓ diſputādo cōuince hereticū. De tercio .ſ. deꝟbo oꝑis. Aggei .j. Factū eſt v̓bū dn̄i in manu aggei ꝓph̓⁊ Mal̓. j. Onꝰ verbi dn̄i ad iſrl̓ in manu malach. ꝓphe.Pet̓. ij. Cōuerſationē vr̄am inter gentes hn̄tes bonā vt īeo ꝙ detractāt de vobis tanqͣꝫ de malefactoribꝰ ex bonisoꝑibꝰ vos ꝯſiderantes gl̓ificent deū. qd̓libet aūt hoꝝ ꝟbrū nō eſt ab hoīe ſed a deo: vn̄ bn̄ addit (qꝛ ſper. in ſer. t.q. d. hos diuerſos aduerſarios cōfutabo qꝛ ſpēro ꝙ ꝑ mloquaris ⁊ hūilitatē in corde meo ⁊ ſapīam in ore ⁊ ſanctitatē in operē que magis ſermones tui ſunt qͣꝫ mei. ⁊ iō ſpro in eis ꝙ me poſſint defendere ab exprobrantibꝰ. ꝓuerxxx. Oīs ẜmo dei ignitꝰ clipeꝰ eſt oībꝰ ſperantibꝰ in ſe: ſicergo ẜm diuerſitatē exprobrantiū aſſignatū eſt triplex verbu. primū eſt interiꝰ terciū exteriꝰ. ſcd̓m ꝟo eſt inter vtrūqꝫ qͣſi mediū a pͥmo trahēs originē .ſ. a verbo cordis. qꝛ eabundantia cordis os loquit̉: a tercio ꝟo ſumens ꝑfectienē ⁊ decoreꝫ qꝛ rectos decet collaudatio: vnde dimiſſis etremis ⁊ ſumpto medio ꝓcedit dicens.¶ Et ne auferas de ore meo verbū veritatisvſqꝫquaqꝫ qꝛ in iudicijs tuis ſuperſperaui¶ Et ne aufe.) ⁊cͣ. q. d. qꝛ ſperaui in ſermonibꝰ tuis. vt .ſ. dares ẜmonē rectū ⁊ bn̄ ſouantē mihi. ⁊ iō (ne au. de ore. mꝟ. veri.) in hoc petit etiā triplex p̄dictū ꝟbū: nā ſine ip̄o nōhr̄ veritas in ore. Qui em̄ hꝫ ſuꝑbiā in corde nō hꝫ verittē ſꝫ vanitatē ī ore. j. Thi j. Cōuerſi ſunt in vaniloquiū volentes ee legis doctores. Itē qͥ nō hꝫ bonā cōuerſationehꝫ mutū in ore nō veritatem: qꝛ peccatori dixit deꝰ qͣre tuenar. iuſti. m. ⁊cͣ. ad hoc ergo ꝙ nō auferat̉ v̓bū ꝟitatis deore oꝑtet vt nō auferat̉ ꝟbū hūilitatis de corde: nec ꝟbuꝫſctī de oꝑatione. ꝟn̄ bn̄ addit (vſqꝫquaqꝫ) .i. vllo mō. q. d̓nec verbo nec vllo mō auferas .i. auferri ꝑmitas Prouer.xij. v̓bū ꝟitatis firmū erit ⁊ ꝑpetuū: vel (vſqꝫ qua.) ẜm gl.id ē ſꝑ quaſi ⁊ ſi ad tp̄s forſitan auferas qꝛ p̄occupatꝰ ⁊ ꝑſillanimitate ſpūs verbum veritatis Petrus amiſit. xp̄mqꝛ negauit. Mat xxvj. ſꝫ nō (vſqꝫquaqꝫ) qꝛ poſtmodū fleuit ⁊ ad veritatē redijt: ita ꝙ ꝟbo dn̄i firmatꝰ volentibꝰ aīferre v̓bū veritatis de ore eiꝰ dixit Act̉. iiij. Nō poſſumusq̄ vidimꝰ ⁊ audimꝰ nō loqui. Et noͣ ꝙ dn̄s multis rōnibꝰo aufert ꝟbum ꝟitatis de ore hoīs. prima eſt ꝓpt̓ vilitatenli ipſiꝰ qͥ dꝫ docere vt ſupra pctōri dixit deꝰ ⁊cͣ. Greg. Iuſtūe eſt vt nō habeat linguā qͥ nō hꝫ vitā. Eccl̓i. xxxij. No īpeoīs cens nō habens ſenſum loq̄le. Tercia ꝓpter auariciā ſpūdias muſicā. Scd̓a eſt ꝓpt̓ eiꝰ ignorantiā. Eccl̓i. xx. Eſt talē. Prouer. xj. Qui abſcōdit frumētū maledicet̉ in ppl̓i:ꝑ frumentū ſacra doctrina intelligit̉ q̄ cū abſcōdit̉ maledicit̉ qͥ abſcondit ⁊ ab eo aufert̉. Mat. xxv. Tollite ab ettalentū. Quarta ꝓpt̓ ingratioſitatē. Eccl̓i. xx. Lingua achꝫris qͣſi fabula vana. Quinta ꝓpt̓ dicentis importunitateEccl̓i. xx. Ex ore fatui reprobabit̉ parabola. qꝛ nō dicit eain tꝑe ſuo. Sexta ꝓpter etatis inſufficientiā. Hiere j. a. a.dn̄e neſcio loqui qꝛ puer ego ſum. Septima ꝓpt̓ incredutatē. Luc .j. Ecce eris tacens ⁊ nō poteris loqui ꝓ eo ꝙ nicredidiſti ver. meis. Octaua ꝓpt̓ audientiū maliciā. Eze.Adherere faciā linguā. t. palato. t. nec eris quaſi vir obiuꝫgans qꝛ domꝰ exaſperans eſt. Eſa. v. Mandabo nubibmeis ne pluant ſuꝑ eā ymbrē. Nona ꝓpt̓ formidinē. Ezeiij. ne timeas eos neqꝫ metuas a facie eoꝝ: ꝓpt̓ hoc Matx. cū dixiſſet dn̄s. Qd̓ dico vobis in tenebris dicite in lumine: ⁊ qd̓ in aure auditis p̄dicate ſuꝑ tec. ſtatim ſubiunxit:⁊ nolite timere eos qͥ oc. corpꝰ. ⁊ hāc vltimā rōnē allegah̓ cū ſubiungit (qꝛ in iudicijs. t.) .i. in flagellis: qͥbus memittis affligi (ſuꝑ ſperaui) q. d. ſupra dixi ꝙ ſperaui in ſermonibus. t. ſꝫ flagella addita nō minuunt ſpem meā: ſꝫ augent ⁊ hoc eſt (ſuper ſperaui) Ro. v. Gl̓iamur in tribulatio
nibus ſcientes qꝛ tribulatio patientiā oꝑat̉. patientia aūtꝓbationē. ꝓbatio ꝟo ſpem. psͣ. ſi exurgat aduer. me p̄li. inhoc ego ſpe. Iob. xiij. Etiā ſi occiderit me in ipſo ſperaboGreg. Tanto ſpes in deo ſolidior ſurgit quanto qͣs ꝓ eograuiora ſuſtulerit. vn̄ (ſuꝑſperaui) .i. plꝰ merito ſperauiſciens illud Roꝝ. viij. Non ſunt condigne paſſiōes huiꝰtemporis ⁊cͣ.¶ Et cuſtodiā legē tuam ſemꝑ: ī ſeculū ⁊ inſeculum ſeculi.¶ Et) qꝛ ſperaui (cuſtodiā le. t. ſꝑ) quā qͥ deſperant abijciunt qꝛ impiꝰ cū in ꝓfundū vene. pec. cōtem. Prouer. xviijſed qͥ ſperant in dn̄o mutabūt for. ⁊cͣ. Eſa. xl. vl̓ ſic ordina.nec auferas ⁊cͣ. et cuſtodiā ⁊cͣ. Nā eo ipſo ꝙ p̄dicabo verbū veritatis aſtringar ad cuſtodiā legis. Prouer. vj. Illaqueatꝰ es ꝟbis oris tui ⁊ captꝰ ꝓprijs ſermonibꝰ. Greg. lexeſt ipſis p̄dicatoribꝰ poſita vt qd̓ ore p̄dicāt oꝑe impleantdicit ergo (cuſtodiā le. t. ſꝑ) quo ſꝑ (in ſcl̓m ⁊ in ſe. ſe.) h̓ etin futuro: hoc dicit quantū ad cetera mandata ſꝫ qͣꝫtuꝫ adcharitatē que eſt plenitudo legis. Roꝝ. xiij. Sap̄. vj. Dilectio iuſtodia eſt legū illiꝰ q̄ ⁊ in hoc ſeculo ⁊ in futuro cuſtodit̉ a ſanctis. j. Coꝝ. xiij. charitas nunqͣꝫ excidit. Debetem̄ legē dei cuſtodire diligens p̄dicator in ore ⁊ oꝑe: in corde: vt tꝑe oportuno eā doceat. Aggei. ij. Labia ſacer. cuſt.ſcīam ⁊ le. reqͥ. ex o. e. in oꝑe aūt dꝫ eā cuſtodire vt auditoribꝰ exemplū p̄beat ⁊ ipſe p̄miū habet. j. Thi. iiij. Hec em̄faciēs ⁊ tei p̄m ſaluū facies: ⁊ eos qͥ te audiūt: hucuſqꝫ plura petijt: vn̄ vt ſe exauditū eē aperiat narrare poſtmoduꝫincipit qͥd ſibi a deo datū fuerit dicens.¶ Et ambulabaꝫ in latitudine: qꝛ mandatatua exquiſiui.¶ Et am. in la.) .i. in charitate ꝓficiebā ⁊ quō hͦ optinueritſubiungit (qꝛ man. t. exqͦ.) ex toto corde q̄ſiui ⁊ petiui. ſicem̄ monueras ⁊ ꝓmiſeras. Math̓. vij. Petite ⁊ da. vo. etq̄ri. ⁊ inue. Dicit gͦ (ambulabā) ꝯͣ pigros: qͥ nō ambulāt ſꝫdormiunt. ꝓuer. vj. vſqꝫ qͦ piger dormis (in latitudine) cōtra auaros ⁊ inuidos. ſupra eduxit me in latitudinē (quiaman. t.) hͦ ꝯͣ inobedientes (exqͥſi.) ꝯͣ imprudētes. Baruc.iij. Audi iſrl̓ mandata vite auribꝰ ꝑcipe vt ſcias prudentiāEt ſciendū ꝙ ē duplex latitudo bona ⁊ mala ⁊ qͣlibet multiplex: in prima ambulauerūt iuſti. in ſecunda reprobi. Eirenim latitudo bona.¶ Arche .i. eccl̓ie. Gen̄. vj. Qinquaginta cubitoꝝ latitudoeiꝰ ⁊ ſignificat remiſſionē in latitudine ergo eccl̓ie ambulat qͥ dimittit alij. Lu. vj. Dimittite ⁊ di. vobis.¶ Dei. Iob. xxj. longior t̓ra mēſura eꝰ ⁊ latior mari in haclatitudine ambulat qͥ dicit cū apl̓o ad Ro. xj. O altitudodi. ſapien. ⁊ ſcīe dei qͣꝫ incōprehenſibilia ⁊c̄.¶ Crucis. Eph̓. iij. vt poſſitis cōprehen. cū oībꝰ ſanctis q̄ſit longitudo lati. ſubli. ⁊ ꝓfun. in hac latitudine ambulatpenitens. Gal̓. vj. bonū aut faci. nō defi.¶ Terre .ſ. viuentiū de quo ſupra. credo videre bona dn̄i īterra vi. in hac latitudine ambulant btī. in quoꝝ ꝑſona dictū eſt Abraam Gen̄. xiij. ꝑambula terrā in longitudine etlatitudine: qꝛ daturꝰ ſum. e. tibi.¶ Cordis. Hiere. xvij. ſuꝑ latitudine cordis. e. Eſa. lx. mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor. tuū: in hac latitudine ambulant. quidicunt illud Tren̄. j. ſcrutemur vias nr̄as. ⁊ in psͣ. ꝑambulabam in innocentia cordis mei¶ Urbis. Apo. xxj. Ciuitas in quadro poſita .i. in virtutibꝰquatuor cardinalibꝰ. In hac ambulant illi de qͥbꝰ ſupraibunt de virtute in virtutem.¶ Uie mandatoꝝ q̄ lata eſt ꝯtra Mat. vij. arta eſt via ⁊cͣ.Sol̓o arta eſt ī pͥncipio: lata aūt in progreſſu. Prouer. iiij.Ducā te ꝑ ſemitas eqͥtatis qͣs cū ingreſſus fueris nō artabū. greſ. tui. hic ambulant qͥ dicunt illud viam mandatoꝝtuoꝝ cucurri cum dila. c. m.¶ Ianue ſacramētoꝝ. Eze. xl. menſus eſt portā a fecto talami vſqꝫ ad tectū eiꝰ. xxv. cubitoꝝ: ibi dicit glo. Grego. ꝙqͥnquies qͥnqꝫ ſignificant. qͥnqꝫ ſacramenta q̄ oībꝰ ſunt neceſſaria. ordo em̄ nō eſt neceſſariꝰ laicis nec matrimoniuꝫdericis. in latitudine ſacramentoꝝ ambulant qͥ in cōitate
Aerbū vitatis aufert dominꝰ ml̓tiplici reſpctū deore p̄dicatoris ſiue hoīs
HPredicatordꝫ cuſtodirelegē dei tripliciter.
Latitudo bonaͣ ml̓tiplexꝑ quā ambulant boni.