Pſalmus
ad vanitates inferiores reſpicit amittit ſenſum: vn̄ bn̄ dr̄in psͣ. ⁊ nō reſpexit ī vanitates ⁊ inſanias fal. Sexta eſt qͥex hͦ naſcit̉ adortiuū .i. ꝓpoſitū extinguit̉ ſicut ad lr̄am cotingit ꝙ cū ml̓ieres p̄gnates aliqͥd vidēt ⁊ ꝯcupiſcūt ſi nōpoſſint hr̄e faciunt abortiuū: ſic qͥ videt vanitates aliqn̄ ꝑdit bonū ꝓpoſitū. M. t. xxiiij. Ue p̄gnātibꝰ ⁊cͣ. Septīa qꝛex hoc ꝓpoſitū malū ꝯcipit̉ Gen̄. xxviij. ad aſpectū ꝟgariex ꝑte decorticataꝝ: oues varios fetus ꝯcipiebāt: vl̓ (oculos) interiores .ſ. intētiōes (auerte ne videāt vanitatē) .ſne ꝓpter vanitatē intēdā bona mea face̓ Mat. .vj. Si ocilus tuꝰ neqͣꝫ fuerit totū corpꝰ. t. tenebro. e. Bern̄. angelusab angelo nō q̄rit gl̓iam: ⁊ hō ab hoīe laudari cupit: ſꝫ boamoto qͥd q̄rendū ſit oſtēdit cū ſb̓iungit (in via. t. viuificame) .i. in charitate ſine qͣ mortua ſūt oꝑa meā. j. Coꝝ. xiiAdhuc excellētiorē viā vob̓ de .ſ. charitatē: vn̄ ſubdit. ſi linguis ho. lo. ⁊ an. ca. au. nō h. f. ſ. ve. es ſo. ⁊cͣ. vbi manifeſteꝓbat ꝙ ſine charitate nihil eſt hō. qͥ aūt ꝑ charitatē viuiſcat̉: vanitatē nō ſequit̉: vn̄ Bern̄. Nō eſt qͥ ſe miſceat vanitas vbi totū occupat charitas: deinde ꝑ qͥd auertāt̉ oculi a vanitate ⁊ ad charitatē vertant̉ ſubiungit.¶ Statue ẜuo tuo eloquiū tuū: in tiore tuo¶ Sta. ſer. t.) ignitū em̄ eloquiū dei vehemēter ⁊ ad amre accēdit: ⁊ paleā vanitatꝭ coburit Can̄. v. Aīa. m. liq̄factaeſt vt dilectꝰ locutꝰ eſt: multi aūt eloqͥa dei ſine timore ſuſcipiūt: ⁊ tāqͣꝫ inanes fabulas negligūt ꝯͣ qd̓ dicit (ſtatue)qͣſi īmobiliter nō neglectori ſꝫ diligēti (ẜuo. t. elo. t.). q. deloquiū tuū fac̄ me ſeruū tuū: vt qd̓ audio faciā ⁊ hͦ eſt ſtatuere (eloquiū. t.) Eccl̓i. vl. Colluctata eſt cū ſapīa. a. m. ⁊in faciēdo illā ꝯfirmatꝰ ſum: ⁊ hoc (intīore. t.). q. in baſi ⁊fundamēto. Eccl̓i. j. Radix ſapīe timor dn̄i: ſi ī hac radicefirmatū fuerit eloquiū ſtatuit̉: ſin aūt veniūt volucres ceitio Ii ⁊ comedūt: ſicut dr̄ Mat. xiij. Eccl̓i. xvij. Si nō in timo.Emre dn̄i tenueris te inſtāter: cito ſubuer. do. t. ſepe aūt cōtinudgit vt qd̓ videt hō: vel qd̓ ne fiat āmouet̉ ꝑ eloquiū diuiacnū ſuſpicat̉ in alijs eē: ⁊ hͨ ei ſuſpicio eſt pctm̄ cū ī temer121riū iudiciū declinat qd̓ a ſe amoueri petit hic cū ſb̓iungit.ad¶ Amputa obprobriū meum quod ſuſpicatus ſum: quia iudicia tua iocunda.¶ Amputa obpro. m. qd̓ ſuſ. ſum) .i. fac ne malū ſuſpicetde alio vel ſi forte ſurrepat ſuſpitio fac̄ ne creſcat in iudicium qd̓ ſi faciā eſt obprobriū meū qꝛ ⁊ falſum iudico: ⁊ metalē qualē eū ſuſpicor eē fuiſſe on̄do Eccl̓i. xx. Obprobriūneqͣꝫ ī hoīe eſt mēdaciū Eccl̓i. iij. Multos ſupplātauit ſuſpitio eoꝝ ⁊ detinuit ī vanitate ſenſus eoꝝ: huiꝰ ſuſpitiōoriginē nob̓ ⁊ on̄dit ⁊ amputauit dn̄s Mat. vij. vbi cū d̓xiſſet in qͥnto ⁊ ſexto capl̓o. Multa documēta vt eſt illudattēdite ne iuſticiā vr̄am fa. co. ho. vt vi. ab eis Mat. v. etillud. Ne ſolliciti ſitis anīe vr̄e qͥd māducetꝭ. Math̓. vj.multa alia adiūxit: nolite iudicare. q. d. nō iudicetꝭ alterterū ꝙ h̓ in eo ſint: ⁊ ſequit̉ ibi de falce qͣ amputauit. inem̄ iudicio iudicaueritꝭ iudicabimini .ſ. in futuro iudiciovn̄ ⁊ hoc de iudicijs ſubdit (qꝛ iudicia. t. iocūda) q. iō meeſuſpitiōis iudicia amputa: qꝛ iudicia mea de occultꝭ temeraria ſunt: de qͥbus occultꝭ ad te ſolū ꝑtinet iudicare qꝛ indicia vera ſunt: ⁊ hoc ꝑ effectū on̄dit dicēs (iocūda) veraem̄ ſuauia ſunt ⁊ iocūda amatori veritatꝭ: vn̄ psͣ. Letabituꝫ iuſtus cū viderit vindictā: vel de ſuo ꝓprio pctō dicit (amqͣre puta obprobriū meū) .i. qd̓cunqꝫ pctm̄ meū. pctm̄ aūt caē dr̄ nis magis ꝓprie dr̄ obprobriū qꝛ vt dicit Greg. Inter aliabriū vicia eſt maioris infamie lꝫ minoris culpe. amputāt̉ autēex ſit ꝑ pnīam. Can̄. ij. Tēpus putatiōis aduenit: iō in qͣdragetan ſima cantat̉ in eccl̓ia: vtamur gͦ partius ꝟbis cibis ⁊ potibus. q. amputemꝰ de qͦlibet voluptuoſo aliqͥd ⁊ quotidiecātamꝰ. carnis terat ſuꝑbiaꝫ potꝰ cibiqꝫ ꝑcitas: ſꝫ qꝛ ſuntquidā qͥ dicūt ſe nō hr̄e pctm̄ vn̄ addit (qd̓ ſuſpicatꝰ ſumac ſi dicat illud. j. Coꝝ. iiij. Et ſi nihil mihi cōſcius ſum: p̄nō in hoc iuſtificatꝰ ſum: ſꝫ ſꝑ mihi ſuſpectꝰ ſum ⁊ hoc peto hic fieri (qꝛ iudicia tua) q̄ facis in pn̄ti ad correctionemſunt (iocunda) etiā in pn̄ti etiā ſunt iocūditatꝭ eterne cāvn̄ dr̄ in psͣ. Exultauerūt filie iude ꝓpter iudicia tua dn̄e:alibi. Iudicia dn̄i vera iuſtificata in ſemetipſa: deſiderabi
lia ſuꝑ au. ⁊ lapi. p̄cio. mul. ⁊ dul. ſuꝑ mel ⁊ fauū: ⁊ ꝙ ſiniocundi in meipſo oſtendo quia.¶ Ecce concupiui mandata tua in equitatetua viuifica me.¶ Ecce cōcu. man. t.) in qͥbus implēdis eſt labor qd̓ ad iudicia ꝑtinet ẜm pͥore ſenſum p̄cedentꝭ verſus in qͦ petijt aſe amputari temerariū iudiciū qd̓ plerunqꝫ ex inuidia oritur: h̓ petit ſibi charitatē infundi q̄ nō emulat̉ ſed omīa inmeliore partē interp̄tat̉: vn̄ dicit (ecce) qꝛ ꝑ ea que p̄dixi:patet ꝙ (cōcupiui man. t.) gemīe dilectiōis: in qͥbus cetera oīa cōtinent̉: ⁊ qꝛ concupiui: iō da mihi ea: ⁊ hoc eſt qd̓ſequit̉ (in eqͥtate tua) .i. in charitate q̄ equa eſt ⁊ oībus cōmunis. j. Coꝝ. xiij. Charitas nō q̄rit que ſua ſūt (viuificame) qꝛ ſine ipſa nihil ſum vt ſupra dictum eſt: vel ẜm glo.(in equitate. t.) .i. in xp̄o qͥ eſt equitas: qꝛ cū pr̄e deus ẜmꝙ hō meꝰ ꝓximus: de qͣ equitate Iob. xxiij. Equitatē preponat cōtra me (viuifica me) ecce in vita ꝯcludit: ad quāſicut ſupra dictum eſt littera quinta mittit.Tveniat ſuꝑ me miſericordia tua do 3Amine: ſalutare tuū ẜm eloquiū tuum¶ Et veniat ſuꝑ me) Uaū. In p̄cedētibꝰ octonarijs de lapſu correctionē auxiliū in indigētia ꝯͣ tediū cōfirmationē:⁊ ad vltimū ī itinere vite ſue legē ſibi dari orauit: q̄ oīa intelligit nō niſi de pura miſcd̓ia ſibi dari: iō ⁊ miſcd̓iaꝫ ⁊ auctore eiꝰ h̓ petit: qꝛ ꝟo deus petētibus adeſt: ſicut dr̄ in psͣ.Aures eiꝰ in p̄ces eoꝝ: ⁊ Eſa. lxv. Anteqͣꝫ clamēt ego exaudiā: adhuc illis loq̄ntibꝰ ecce aſſum. iō bn̄ huic octonariop̄ponit̉ lr̄a (vau) qd̓ interp̄tat̉ eſt vel ⁊ ip̄e. ẜm em̄ interp̄tationē qͣ dicit eſt vel ⁊ ſignat eū adeſſe petitiōi: vtrūqꝫ em̄cōiūctionē notat. Itē ꝑ ⁊ on̄dit̉ ꝙ nō ſolus pr̄ rogat̉ ⁊ venit: ſꝫ ⁊ filiꝰ. ꝑ eā ꝟo interp̄tationē qͣ (vau) dr̄ ip̄e on̄dit nōſolū eū adeſſe qͥ dat: ſꝫ ⁊ eū in qͦ dat .ſ. ſpm̄ſanctū eſſe notabilē. eſt aūt hec petitio ſuꝑiori ānexa: nō enī dicit (veniat)ſed (⁊ veniat) exponēs quodāmō qd̓ ſupra dixerat: in iuſticia vel in equitate tua viuifica me: quo ſic (⁊ veniat ſuꝑme) vt mihi caput fiat (miſcd̓ia tua dn̄e) q̄ miſcd̓a (ſalutare. t.) .ſ. xp̄us: ⁊ exponit̉ hoc allegorice de aduētu in carnē: vel moraliter de aduētu in mentē (veniat) dico (ſcd̓meloquiū. t.) .i. ẜm ꝙ promiſiſti. psͣ. Notum fecit vel facietdn̄s ſalutare ſuū ⁊cͣ. (2) ſi venerit ita ſuꝑ me (reſpōdeboid eſt habeo qͥd rn̄deam (exprobrātibus mihi) .i. iudeis qͥbus crucifixus eſt ſcandalū ⁊ xp̄ianis exprobrāt: qͥd rn̄debo (verbū illud qd̓ de v̓bo erat in pͥncipio ſcriptū eſt: verbū caro factū ⁊ hītauit in nobis Io. j. vel de miſcd̓ia creatā dicit (⁊ veniat ſuꝑ me mīa tua dn̄e) qd̓ bn̄ coniungit̉ eiꝙ ſupra dixerat: viuifica me qꝛ dei miſcd̓ia eſt ꝙ ſpūaliterviuit hō. psͣ. Veniant mihi miſeratiōes. t. ⁊ viua Cren̄. iij.Miſericordia dn̄i ꝙ nō ſumꝰ cōſumpti. duo aū petit hic.ſcꝫ miſcd̓iam ⁊ ſalutē. Primū ꝑtinet ad remiſſionē peccatoꝝ Secundū ad collationē gre. De pͥmo dicit (⁊ veniatſuꝑ me. mi. t. dn̄e) pctōr em̄ in limo ꝓfundi infixus ſi vēitad miſcd̓iam: ſꝫ ipſa deſuꝑ venit ad eū. psͣ. Miſcd̓ia eiꝰ p̄ueniet me: ꝙ autē mīa ꝑtineat ad remiſſionē pctī oſtenditſupra Miſerere mei deꝰ ⁊cͣ. ⁊ addit: ⁊ ẜm multitudinē miſeratio. t. dele ini. meā. De ſcd̓o dicit (ſalutare tuū) .i. gratia veniat q̄ eſt ſalus ⁊ ſanitas anīe Mar. vj. Oleo vngebant multos egros ⁊ ſanabant̉. per oleū gratia intelligit̉q̄ omībus ſuꝑenatat (ẜm eloquiū. t.) .i. ſicut ꝓmiſiſti gratiā te daturum (⁊ miſcd̓ia tua) obtēta cū ſalute: tunc.¶ Et reſpōdebo exprobrantibus mihi ver 2bum: quia ſperaui in ſermonibus tu is.¶ Et re. expro. mihi ꝟbū) exprobrātes ſunt demōes here Quatici ⁊ detractores qͥ exprobrat ſanctꝭ. ps. Facti ſumus ob rn̄denprobriū vicinis nr̄is .j. Pe. iiij. Si exprobramī in noīe xp̄i diabobeati eritis. j. Reg. xvij. Ego exprobraui agmībus iſrl̓ ho reticꝭdie iſtis diuerſa ꝟba ſunt rn̄denda demōibus. ꝟbum cor tractodis ꝑ hūilitatē: hereticis verbū oris ꝑ ſapīam: detractori probus ꝟbū oꝑis ꝑ ſanctā cōuerſatione: demonibꝰ em̄ cōclu tibusdit̉ ꝑ hūilitatē hereticis ꝑ ſapīam: detractiōibus ꝑ apertāſanctitatē. de qͦ. j. Reg. xvij. dixit dauid. Nō in gladio necin haſta ſaluat dn̄s. ip̄ius em̄ eſt bellū ⁊ tradet vos in ma
Peccętucarnis qͣreproprie dr̄obprobriūet qͣliter ſitamputandum.
de ſuſpitione ac temrario iudcio in facꝓximorūamputād
Sualit̓ſirn̄dendu:diabolo hereticꝭ ⁊ detractoribꝰexprobrantibus.