Centeſimuſdecimū ſoctauus CCLXXXVIII

s ¶ Uiā mādatoꝝ. t. cucur. cū dila. cor meū.¶ Uiā man. t.) hͨ eſt arta via q̄ ducit ad vitā (cucurri) .i.ſtrēnuē ⁊ ꝓmpte ambulaui. prouer. iiij. Uiā ſapīe mōſtribo tibi ⁊ ducā te ꝑ ſemitas eqͥtatis qͣs cū ingreſ. f. nō ar. gͦt. ⁊ cur. nō ba. of. nō aūt poſſumꝰ currere niſi ipſe nos ducat ⁊ viā mōſtret: vn̄ cū dixiſſet hͦ (cucurri) addit (cū dilataſti cor. m.). q. d. alit̓ currere nō potuiſſem niſi dilataſſetcor. m. ꝑ charitatē q̄ quāto magꝭ dilatat cor. tāto citius facit currere Io. xx. dr de petro ⁊ iohāne currebāt ambo ſimul: ⁊ ille aliꝰ diſcipulus p̄cucurrit citius ⁊ venit pͥus admonumētū: ibi Greg. Qui amat ardētius currit velotiꝰpueīt citius. psͣ. In tribulatiōe dilataſti mͥ: qꝛ in tribulat.ne ꝓuocat̉ charitas ⁊ via eiꝰ augmentat̉: vn̄ ⁊ alibi in psͣ.Diſciplina tua ipſa me do. dilataſti greſſus meos ſubtuꝫme. Gen̄. ix. Dilatet dn̄s deus iaphet. bene autē latum eſcor ꝙ omēs ſuſcipit amicos .ſ. ⁊ inimicos.i l Egem pone mihi dn̄e viā iuſtificatꝭonū tuarū: ⁊ exquiram eam ſemper¶ Legē po. he.) cū ſupra petierit viuificari ⁊ oſtēderit amorte .ſ. ab amore carnali ⁊ ſtudio ſpūali (cōuenient̓ de vta in qͣ viue̓ vult ſupponit/ legē pone ⁊cͣ) vn̄ ⁊ cōpetēteponit̉ lr̄a (he.) q̄ interp̄tat̉ eſt vl̓ viuo ꝙ in idē redit: nāvere ē viuit: ⁊ qͥ viuit vere eſt: q̄ ſit gͦ vita in qͣ viue̓ velit īcit penitēs ſic (legē pone) exleges em̄ .i. filij belial qͥ ſunt ſne iugo nec vere viuūt nec vere ſunt. ſūt em̄ ſocij eiꝰ qͥ nōeſt .i. dyaboli Iob. xviij. Qui vt hr̄ in glo. idcirco iā nō ē ꝙa ſūma eēntia receſſit ⁊ hoc fuit qn̄ ſine lege volēs eē: ſil̓iseē voluit altiſſimo Eſa. xiiij. j. Thi. v. que ī delictꝭ eſt viuēsmortua eſt. gͦ inqͥt vt viuaꝫ (egē pone mͥ) .ſ. nouā legē qꝛētt notat cū dicit (pone) .ſ. ſtabiliter qꝛ vetꝰ lex nō fuit firmaſꝫ lex fidei fundamētū ē firmū Heb̓. xj. Fides ē ſub̓a rerūiunū d̓i ſperādaꝝ. j. Coꝝ. iij. Ut ſapiēs architectꝰ fundamētū poſui .ſ. fundamētū fidei: ⁊ ad dr̄iam legis veterꝭ addit (viaiuſtificationū. t.) hͨ eſt fides oꝑans ꝑ charitatē ⁊ hͨ iuſtificat. lex aūt vetꝰ nō iuſtificabat Ro. iij. Arbitramur hoīemiuſtificari ꝑ fidē ſine oꝑibꝰ legꝭ. Itē Ro. v. Iuſtificati igiex fide ⁊cͣ. Heb̓. xj. Sine fide īpoſſibile eſt placere deo: vo(via iuſtificationū) ē pnīa ⁊ innocētia Lu. j. Erāt iuſti anritētia bo an̄ deū incedētes ī oībus mādatꝭ ⁊ iuſtificatōibꝰ dn̄i .ſ.onis. tas. pō. Nō pͥuabis bonis eos qͥ ābulāt ī innocētia. ⁊ Ber̄a iuſti zacharias qͥ interp̄tat̉ mēor dn̄i. ⁊ elizabeth dei mei ſaturaddit: nec eos qͥ ambulāt in pnīa: ſꝫ poſſet aliqͥs dicere dominꝰ nō vult pone̓ legē ſuā cōtemnētibꝰ: vn̄ addit (⁊ exrā eā) ecce diligētia. q. d. nō ꝯtemnā nō negligā: ſꝫ diliger(exqͥram) vt ſciā ⁊ faciā eā ⁊ hoc faciaꝫ nō ad horā (ſꝫ ſi.i. qͣꝫdiu viuā Iob. xvij. tenebit iuſtꝰ viā ſuā. Sꝫ q̄rit̉ qudicit exqͥrā qͥ. sͣ. dixit cucurri quō enī exqͥrit̉ qd̓ hr̄ Sol̓o ſcut aliqͥs ſitiens acceptū poculū ⁊ haurit bibēdo ⁊ poſcideſiderādo: ſic iſte legē ⁊ hꝫ agendo: ⁊ exquirit ꝓficiēdovia etiā arta eſt ⁊ longa ⁊ lꝫ habeat̉ tn̄ defacili ꝑdit̉ precipue qꝛ parum ſtricta eſt ⁊ paucorū veſtigia apparēt in eaMath̓ .vij. qͣꝫ anguſta eſt via q̄ ducit ad vitā: ⁊ pauci ſuntqͥ inueniūt eā Tren̄. j. Uie ſyon lugent eo ꝙ nō ſint qͥ veniant ad ſolēnitatē: iō ſꝑ exquirenda eſt: vn̄ Lu. xiij. Contendite intrare ꝑ anguſtā portā. de nō equirētibꝰ ꝟo dr̄ infra longe a pctōribus ſalus qꝛ iuſti. t. nō exqͥſiui. Et vt ſuificienter exquirere ⁊ inuenire poſſim.¶ Da mihi intellectū ⁊ ſcrutabor legem tuam: ⁊ cuſtodiam illā in toto corde meo.¶ Da mihi intel. ⁊ ſcru. le. t.) nō tm̄ nouā ſꝫ ⁊ veterē vt ſciam qͥd in ea latet ⁊ qͣre data ſit huic petitiōi rn̄det dn̄s ſupra: intellectū tibi da. ⁊cͣ. ⁊. jͣ. intellectu dat ꝑuulis Math̓.xj. Reuelaſti ea ꝑuulis (⁊ ſcru. le. t.) vt dictū ē nouā ⁊ veterē: ſꝫ veterē vt in ea noua inueniat̉ q̄ latet ibi in figurꝭ: nārota eſt ſi rota. Ezech̓ j. Aſpectꝰ earū ⁊ oꝑa qͣſi ſit rota inmedio rote. Et noͣ. ꝙ nō dicit (da mihi intellectū ⁊ ſcru. le.tuā) ꝓpter hoc em̄ dat deꝰ intellectū hoī vt ſcrutet̉ legē ſiam nō legē iuſtiniani: nō vt illū expēdat in alijs ſciētijs: ⁊quid ē ꝙ dicit (ſcru. le. t. videt̉ em̄ cōtrariū dici vel innui.Prouer. xxv. ꝑſcrutator maieſtatꝭ oppri. a gl̓ia. ⁊ Eſa. xl.

IIqͥ dat ſecretoꝝ ſcrutatores. q. non ſint Eccl̓i. iij. Altiora tene q̄ſie. ſicut vitiū ē nimis ardue ꝑſcrutari: ita ⁊ nimis parū qꝛ dn̄s dicit Io. v. Scrutamī ſcpͥturas: ſꝫ nō dēmꝰ trāſcēdere termīos poſitos: ẜm ꝙ dr̄ Exo. xix. Cōſtare ppl̓mne velit trāſcēde̓ termīos ad vidēdū dn̄m: ⁊ pereat ex eisplurīa multitudo: de medio gͦ qd̓ ſeruāduꝫ ē dr̄ h̓ (ſcru. let.) qd̓ maxīe exigit̉ a p̄latꝭ ⁊ p̄dicatoribꝰ qͥ debent eā ſcire:vij Mal̓. ij. Labia ſacer. cuſto. ſcīam ⁊ le. reqͥ. ex ore eiꝰ .j.Pe. iij. parati ſꝑ ad ſatiſfac. oī poſcenti rōnem red. de ea q̄in nob̓ eſt fide ⁊ ſpe: nec tm̄ ſcrutāda ē ſꝫ cuſtodiēda vn̄ bn̄ſb̓iūgit (⁊ cuſto. illā) Lu. xj. Btī qͥ audiūt ꝟ. dei ⁊ cu. il. ſecmulti ſūt qͥ eā cuſtodiūt in qͣternis ⁊ in ciſtis: vn̄ bn̄ determinat quō cuſtodiēda eſt (i toto corde meo) tota aīa totamēte ⁊ ꝓximū ſicut teip̄m: in his em̄ duobꝰ mādatꝭ tota lepēdet ⁊ ꝓph̓e: ſicut dr̄ Mat. xxij. vel (in toto cor. m.) .i. inoī. vi aīe .ſ. in rōnabili ꝑ fidē in iraſcibili ꝑ ſpē: in ꝯcupiſcibili ꝑ charitatē ⁊ qꝛ hͦ meis viribꝰ ꝑficere non ſufficio.¶ Deduc me in ſemitam mandatorum tuorum: quia ipſam volui.¶ De. .m. in ſe.) .i. in arta via (mādatoꝝ. t.) q̄ tn̄ corde dilatato currit̉: ſꝫ qꝛ dn̄s nolentē nō deducit bn̄ addit (qꝛ ipſam volui) q. d. cū apl̓o Ro. vij. Uelle mihi adiacet. ꝑficere aūt bonū nō inuenio: gͦ tu qui ſolus potes (deduc meSap̄. x. Iuſtū deduxit dn̄s ꝑ vias re. Deu. viij. Ductor tuus fui ī ſolitudine magna atqꝫ horribili. xxxj. eodē. dn̄s qͥductor eſt nr̄ ipſe erit tecū Eſa. lxiij. Spūs dn̄i ductor eiꝰfuit (in ſemita mādatoꝝ. t) de hac ſemita Eſa .xxvj. Semita iuſtoꝝ declinat mala (māda. t.) q̄ ſt̄ decē Exo. xx. ⁊ vnūqd̓qꝫ ſuā hꝫ ſemitā. xp̄s aūt de mādatꝭ fecit ſemitas Mat.v. Dictū eſt antiqͥs nō mechaberꝭ. ego aūt dico vobis qm̄oīs qͥ viderit mulie. ad concu. e. iā mecha. eſt eā in cor. ſuo⁊cͣ. Itē (ſemitā mā. t.) cōpendiū ⁊ ꝑfectionē on̄dit. Mat.ix. Lu. xviij. qn̄ adoleſcenti dn̄ti: ꝙ oīa mādata ſeruaſſet aiuuētute ſua dixit adhuc vnū tibi deeſt: vade ⁊ vēde oīa q̄habes ⁊ da pauꝑi. ⁊ veni ſe. me. q. d. lꝫ ſis in via mādatornō tn̄ es in ſemita q̄ rectior mūdior ⁊ delectabilior eſt: ⁊ qꝛde ſe dixerat (qꝛ ip̄am volui) ne forte putet quis ꝙ etiā bonā voluntatē ſibi aſcribat audiat quid ſubiungit.¶ Inclina cor meum in teſtimonia tua: ⁊ nōin auariciam.¶ Incli. cor. m.) q. d. etiā a me nō habeo vt bonū velim:⁊ iō tu (inclina cor. m. ī teſ. t.) vt magꝭ ea velim Phil̓. ij. deus eſt qͥ oꝑat̉ in nob̓ ⁊ velle ⁊ ꝑficere: ꝑ hoc gͦ ꝙ pͥmo dicit(volui) ⁊ poſtmodū addit (inclina ⁊cͣ) on̄dit ꝙ facit ꝙ inſe ē de bono volēdo: ſꝫ tn̄ ꝑ ſe nō ſufficit: vn̄ ⁊ a d̓o petit bonā volūtatē: ſil̓e hr̄ Mar. ix. Credo dn̄e adiuua incredulitatē meā: in hoc aūt qd̓ dicit (inclina) notat̉ hūilitas q̄ neceſſaria eſt volēti ſcire teſtīonia dei. Prouer. xj. Ubi huilitas ibi ſapiētia. Eccl̓i. vj. Si inclinaueris aurē. t. excipiesdoctrinā (⁊ nō in auaricia) q. d. multorū corda inclinant̉in auariciā ẜm ꝙ ſupra hr̄: oculos ſuos ſtatuerūt declinare inter. ⁊ taliū corda non inclinari poſſunt in teſtīonia deiq̄ cōtra auaros loquunt̉: ꝙ etiā dicit (in teſtīonia tua ⁊ nōin auariciā) ꝯͣ multos eſt qͥ ſacrā ſcripturā addiſcunt propter pecuniā Hiere. vj. A minore vſqꝫ ad maiorē oēs auaricie ſtudēt: qꝛ ꝟo cor trahit̉ ad concupiſcendū qd̓ reſpiciunt oculi: ideo cōſequenter petit.¶ Auerte oculos meos ne videant vanitatem in via tua viuifica me.¶ Auer. o. m.) .ſ. ocl̓os corꝑis (ne videāt vani.) hͦ petit ꝓpter ml̓tas cās q̄ tales pn̄t aſſigͣri. pͥma ē qꝛ ex aſpcū vani Ocitatꝭ ꝓuocat̉ ꝯcupīa Eccl̓i. ix. ne circūſpicias ml̓ierē alienā cuſtoꝓpt̓ ſpēꝫ ml̓ierꝭ ml̓ti perier̄t. ſcd̓a cā ē qꝛ ex hͦ īpͥmit̉ turpis ꝯvarmachīatō. j. ℟. vij. auferte deos aliēos d̓ medio vr̄i Mal̓. pigxxiiij. Cū videritꝭ abhoīatiōꝫ ſtātē ī loco ſcō qͥ legit ītelligat xtertia qꝛ ex hͦ gn̓at̉ praua cogitatio. ꝓuer. xxiij. Ocl̓i tui videbūt exͣneas ⁊ cor tuū loq̄t̉ ꝑuerſa. quarta qꝛ ex hͦ dilacerat̉ cor ⁊ deprauat̉ Tren̄. iij. Ocl̓us meꝰ dep̄datꝰ ē aīamm. in cūctꝭ filiabꝰ vrb̓ mee. qͥnta qꝛ ex hͦ ſenſꝰ ⁊ rō amittit̉dan̄. iiij. Leuaui o. m. ī c. ⁊ ſenſꝰ meꝰ redditꝰ ē mͥ. gͦ a ꝯͣrijs qͥ

Fides ē fūdamētū etvia iuſtificationū d̓i

Per tētiaeſt via iuſtificationis.

Oculi ſuntcuſtodiēdia vanitatibus ꝓpterſeptem.