Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
CCLXXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

multꝭ rōnibꝰ. pauimētū em̄ ē planū defacili trāſcurrit̉ſic tꝑalia cito trāſeūt. Sap̄. v. qͥd nob̓ ꝓfuit ſuꝑbia aut diuitiaꝝ iactātia qͥd ꝯtulit nobis trāſierūt oīa iſta velut vmbra: tanqͣꝫ nūciꝰ p̄currēs ⁊cͣ. Nec ſolū trāſeunt ſꝫ magꝭ. prie trāſeunt̉ cito Luc. xij. ſtulte hac noc. repe. a. t. a. teaūt paraſti cuiꝰ erūt ⁊cͣ. Iob. xx. habuerit qd̓ cupieratpoſſidere poterit. Itē pauimētū ꝯculcat̉ ſic iſta tꝑaliaa ſctīs Apo. xij. Luna ſb̓ pedibꝰ eiꝰ. Phil̓. iij. Oia detrime feci ar. vt ſtercora. Itē pauimētū plenū eſt puluere ſicut dignitates plene ſūt impijs dicūt̉ puluis. psͣ. ſicimpij non ſic ſꝫ tan. pul. que ꝓij. ven. ⁊cͣ. ij.. xxij. Deleboeos vt puluerē terre. Itē pauimētū durū eſt: facitfructū: ſic tꝑalia Eccl̓i. xxj. Uia peccātiū ꝯplātata eſt lapidibꝰ Eccl̓es. v. qui amat diuitias fructū capiet ex eis.Itē pauimēto adheſit aīa multoꝝ Iob. xxiiij. hn̄tes vlamētū .i. charitatē amplexati ſūt lapides. dicit aūt iuſtꝰſb̓ p̄terito cōfitens de auaricia (adheſit ⁊cͣ.) eſt ꝯͣ naͣm aīa adheret pauimēto p̄cipit̉ adhere̓ do. Deū. x. dn̄ndeū tuū timebis ei ſeruies: ipſiqꝫ adherebis: Deut̓. iiij.Uos aūt adheretꝭ deo viuitꝭ vniuerſi j. Coꝝ. vj. adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. aūt huic pauimento ſiue carni ſiuetꝑalibꝰ adheret morit̉ pctm̄. Ro. viij. Si ẜm carnē vixeritꝭ moriemini. j. Thi. vj. volūt diuites fieri incidūt inptationē in laqueū dyaboli: deſideria multa inutilia etnociua mergūt hoīes ī interitū ꝑditionē: qꝛ ſic anteqͣꝫ peniteret mortuꝰ fuerat: petit viuificari di. (viuificme) non ẜm meū meritū: ſꝫ (ẜm verbū. t.) .i. ẜm ꝓmiſſumtuū Ezech̓. xviij. In qͣcūqꝫ hora ingeniuerit pctor oīm inquitatū eius recordabor amplius: vel (ẜm verbū tuū)id eſt auxilio verbi tui Io. vj. Verba que ego loquor ſpūs vita ſunt: ꝓmiſſum ſibi debeat ſolui oſtēdit dicens Uias meas enūciaui exaudiſti me: doce me iuſtificationes tuas. Ui. m.) pauimēti (enūciaui) .i. pctā monibꝰ male ambulaui cōfeſſus ſuꝫ: me debes viuificare ꝓuer .xxviij. quabſcōdit ſcelera ſua diriget̉. aūt ꝯfeſſus fuerit reliō̄rit ea mīam cōſeq̄t̉ Iob. xxxvj. abſcōdi vt pctm̄. m( exaudiſti me) delēdo pctā ꝯfeſſus ſuꝫ. em̄ ſeqͥt̉: viſupra dixi. Confitebor aduer. me iniuſt. m. dn̄o tu re. ⁊cͣqꝛ ꝟo vias. m. malas tibi enūciaui. tu m tuas bonas annūcia: eſt qd̓ ſequit̉ (doce me iuſ. t.) hec ſunt vie dn̄i tn̄ꝯgnoſcēde ſꝫ tenēde: vn̄ mutato noīe viaꝝ vocat eos iuſtificatiōes: qꝛ ambulātes ī eis iuſtificāt ad regnū celi dicēsMat. iij.. iiij. Pnīam agite appropin. em̄ re. ce. eſt triduū: de Exo. iij. dn̄s deꝰ hebreoꝝ vocauit nos ibimꝰ vitriū dierū ī deſerto. Hec etiā triplex via notat̉ in hoc verſu(vias meas enūciaui) in cōfeſſiōe ( exaudiſti me) in contritiōe. ps. Cor ꝯtritū hu. deꝰ deſpi. vel (iuſtificatōes).i. mādata: vel (iuſtificatiōes) .i. ſpūalem intellectū legꝭ: qꝛlr̄a occidit: ſpūs aūt viuificat. ij. Coꝝ. iij. ſꝫ qꝛ ſunt aliqͥ qucognoſcūt iuſtificatiōes: ſꝫ tn̄ modū ꝓcedēdi in eis ignortes minꝰ proficiūt: etiā ſe in modo inſtrui petit dicens. Uiam iuſtificationū tuarum inſtrue me: exercebor in mirabilibus tuis. Uiā iu. t. inſt. m.) .i. modū ordinē adīplendi eas. Sen̄.Bona male locata: mala reputo: bona em̄ ordinari debētvn̄ Can̄. ij. Ordinauit ī me charitatē: cognitꝭ aūt iuſtificat.onibꝰ eoꝝ ordine ſequi dꝫ vſus oꝑis: vn̄ addit ( exercebor) ſicut exercet̉ in paleſtra vt habilior fiat. j. Thi. iiij.Exerce teip̄m ad pietate (in mirabilibꝰ. t.) .i. in ipſis iuſtificatiōibꝰ inexꝑtis mirabiles vident̉ Eſa. xxv. Qui facꝭmirabiles res. iuſtificatiōes etiā pctōꝝ dicunt̉ mirabilesqꝛ ibi apparet mirabilis dei mīa. psͣ. Mirifica mīas. t. quſaluos facis ſperātes in te. Habito de pͥmo impedimentobn̄ oꝑandi de his que ꝯͣ illud petit: ſequit̉ de ſcd̓o impedimēto qd̓ eſt tediū ſeu accidia: de quo dicit. Dormitauit aīa. m. tedio. me in. t. Dor. a. m.) q. d. inſtructꝰ in mirabilibꝰ. t. exerceborſꝫ adhuc ſecurꝰ qꝛ olim anīa mea parū vel nihil oꝑans(dormitauit). ia ſpe comp̄hendēdi iuſtificatiōes illas re-

frixit ( tedio) dilatiōis Prouer. xiij. Spes differt̉ affligit aīam Mat. xxv. Morā aūt faciēte ſponſo dormitauerūt oēs dormierūt. aūt dicit dormiuit ſꝫ (dormitauit) dormire nāqꝫ eſt pigri obliuioſi Prouer. vj. vſqꝫquo piger dormis. dormitare aūt ē expectantꝭ feſſi: neutrū tn̄ dꝫ cadere ī vigilibꝰ eccl̓ie .i. in p̄latꝭ clericis. ps. Ecce dormitabit neqꝫ dor. cuſt. iſrl̓. Prouer. vj. Non dormitēt palpebre tue hoī qͥdē exn̄ti in alto loco ꝑiculoſum ēdormire: ſic dormitauerūt aſcēderūt eqͦs Act̉. xx. Sedēsqͥdā adoleſcēs ſuꝑ feneſtra mergeret̉ ſomno graui cecidit mortuꝰ eſt. aūt dꝫ paſtor dormire: qꝛ lupꝰ nondormit .i. dyabolus. Eſa. v. dormitabit neqꝫ dormiet:dicit de ſennacherib qd̓ intelligit̉ dyabolus: ꝓpt̓ qd̓ aūtāmonet bonꝰ paſtor .j. Pe. v. Uigilate qꝛ aduerſarius veſter dyabolus tanqͣꝫ leo ⁊cͣ. Lu. ij. Paſtores erāt vigilātes cuſtodiētes vigilias noctis ſuꝑ gregē ſuū: qꝛ ꝟo timet ite obdormire petit cōſummari dicēs. (cōfirma me) in vili cuſtodia mei meorū Eccl̓i. xv. Firmabit̉ in illo nonflectet̉: hoc (in ꝟbis tuis) .i. ꝟ̓ba tua .ſ. meditationeꝫlegis tue. psͣ. Verbo dn̄i celi fir. ſunt: vel (cōfirma in ꝟbistuis) vt a meditatiōe eoꝝ recedā. ſic obdormiamEccl̓es vlti. Verba ſapientū qͣſi ſtim li .ſ. pūgentia excitatiua: quaſi claui in altū defixi .ſ. cōfirmātia Eccl̓i. xliij.In ꝟbis ſancti ſtabūt ad iudiciū non deficiēt in vigilijsſuis. q. d. verba ſacre ſcripture ſanctis reducūt iudiciū admemoriā. ſinūt eos dormitare: qꝛ quantūcūqꝫ vigilet non ſufficit ſe ad ſui vel aliorū cuſtodiā: ẜm infra dicit̉. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatē fruſtra vig. ⁊cͣ. ideoadhuc bene ſubiungit.Uiā īiqͥ. amoue a me lege. t. miſere̓ mei 5 Uiā ini. āmoue) .i. elōga (a me) ne .ſ. in incidā ( ī lege. t.) .i. ẜm legeꝫ mīe quā dediſti quā tuliſti (miſere̓ mei)remittēdo pͥora pctā vt exigentibꝰ illis in alia iterū inci. lex em̄ dn̄i eſt mīa ſola ip̄m ligat: de dn̄o facit ſer Phil̓. ij. Exinaniuit ſemetip̄m for. ſer. acci. Prouer. vl.Lex clemētie in lingua eius: vel ſic (viā iniqͥ.) fuit timeo ne adhuc ſit in me (āmoue a me) dimittēdo peccatū( de lege tua) vt ſupra (miſerere mei) miſericorditer gratiā infundendo. q. d. aufer malū: cōfer bonū: extirpa viciaplanta virtutes in horto tuo: ſꝫ qꝛ oportet homo faciatqd̓ in ſe eſt ſe p̄parando ad gratiā: bene ſubdit. Uiā ꝟitatꝭ elegi: iudicia tua ſū oblitꝰ Uiā verita. ele.). q. d. dn̄e tu fac̄ qd̓ tuū eſt: nam ego demeo libero arbitrio feci qd̓ meū eſt eligendo viā veritatisquā tn̄ me intrare nec incedere poſſum (viā veritatis)xp̄s doctrina vita eius Io. xiiij. Ego ſum via veritas vita: in eodē. xv. Nemo venit ad prem niſi me .ſ. viāMat. xxij. Scimꝰ qꝛ verax es viā dei in veritate doces(elegi) in hoc noͣ. libertas arbi. Hiere. xxj. Ecce ego do vobis viā vite viā mortis Deū. xxx. Elige vitam vtviuas. de via aūt mortis Prouer. vij. Statim ſequit̉ſi bos ductus ad victimā: ecōtra dr̄ Eccl̓i. xviij. Poſt ꝯcupiſcētias. t.. e. ſꝫ vt viā mortis fugiamus neceſſe eſt p̄cogitare iudiciū peccatoꝝ: vn̄ bn̄ ſubdit (iudicia tua ſumoblitꝰ) Iob. xix. Scitote eſſe iudiciū: hoc aūt pl̓aliter dicit(iudicia) ꝓpter duplex iudiciū: vnū in pn̄ti occulte iudicat: aliud in futuro in iudicabit aꝑte. ſunt aūt qͥdamfreq̄nter eligūt viā veritatis: ſed plus non faciunt: vn̄ iſteoſtendit poſt electionē ſecutā eſſe operationem ſubdens. Adheſi teſtīonijs .t. dn̄e noli me ꝯfūde̓. Adheſi te. t. do.) qꝛ p̄miſerat de iudicio poſſet aliqͥs ſuſpicari timore pene poſtmodū oꝑaret̉ remouet dicit (adheſi) charitate quā timor ītroduxit ſicut ſeta filūEccl̓i. xxv. Timor dn̄i initiū dilectōis eiꝰ (teſtīonijs. t.) i.doctrine euāgelice cui ml̓ti adherēt: īmo qd̓ peiꝰ eſt ꝯͣdicūt Oſee. iiij. Ppl̓s. t. ſicut hij ꝯͣdicūt ſacerdoti .i. xp̄o.dicūt em̄ xp̄o iudeis illd̓ Io. viij. Teſtimoniū. t. eſtverū: qꝛ hoc feci (noli me cōfundere) ſicut confundes illos ꝯͣdicunt teſtimonijs. t. Eſa. xlv. Cōfuſi ſūt erubuerūt oēs ſimul abierūt in cōfuſionē fabricatores errorū. psͣ.Cōfundent̉ oēs iniqua agētes. quantū adheſerit ſubdit.

ITꝑalia terrēare dicūtupauimētū.