Pſalmus

ꝙ de facili nō ambulāt vſqꝫ in paradiſuꝫ. Mat. xix. diuesdifficile intrabit in reg. ce. qꝛ .ſ. hꝫ ſpinas in pedibꝰ ⁊ nō p̄tire (nō clamabūt) qd̓ tn̄ p̄cipit̉ Eſa. lviij. clama ne ceſſes.ſeꝫ canendo: p̄dicando: legēdo ⁊cͣ. (in gutture) nō eſt miqꝛ alijs occupat̉ guttur eoꝝ .ſ. in cibis examinandis. Iobxxxiiij. guttur eſcas dijudicat. pē. ſepulcrū patens eſt guttur eoꝝ .ſ. ad multas eſcas recipiendas ⁊ qn̄qꝫ ita fetet ostaliū ſicut ſepulcrū (ſuo) ſed clamant in alieno .ſ. ꝑvicariūquē ipſi ad clamandū qn̄qꝫ mittunt vt ipſi in ocio remaneant ſꝫ in illo ocio multa peccata faciunt q̄ docet ocioſitasexemplū de dauid. ij. Reg. xj. qͥ cum debuiſſet ire in p̄liummiſit vicariū .ſ. ioab ⁊ ipſe interim ocioſus ꝑpetrauit aduteriū ⁊ tandē homicidiū. dicit̉ em̄ ibi ſic. eo tꝑe quo ſolenreges ad bella ꝓcedere miſit dauid ioab: ⁊ ſequit̉. dauioaūt remanſit in irl̓m ⁊cͣ. (ſimiles illis fiant) ſicut in culpa:ita ⁊ in pena (qͥ faciunt ea) qͥ tales ep̄os ⁊ p̄latos eliguntSap̄. xiiij. idolū maledictu eſt ⁊ ip̄m ⁊ qd̓ fecit illud .ſ. idolū. de qͦ zach̓. xj. O paſtor ⁊ idolū (⁊ oēs qͥ cōf. in eis) vt ꝓeis exaltent̉ ſuꝑ terrā. Hiere. xvij. maledictus qͥ cōfidit inhoīe ⁊ carnē ponit brachiū ſuū. Eſa. xlij. confundant̉ confuſione qͥ confidunt in ſculptili.¶ Domus iſrael ſperauit in domino adiutor eorum ⁊ protector eorum eſt.¶ Do .iſ.) poſtqͣꝫ ſiml̓acra gētiū īania eē demōſtrauit: mōvtilitatē xp̄iane religiōis on̄dit. q. d. gētes cōfidūt ⁊ ſperāin ſimulacris q̄ non ppſſunt iuuare (domꝰ aūt iſrael) id ēgeneralis eccl̓ia (ſperauit in dn̄o) ⁊ hec ſpēs nō videt̉ vnde expectat ꝑ pnīam q̄ patientia vt ꝑduret vſqꝫ in finemipſe dn̄s eſt (adiutor) in bonis agendis ⁊ adipiſcendis (⁊ꝓtector) in malis vitandis (eoꝝ) ſperantiū ⁊ ne qͥs fortiputet ꝙ id qd̓ minores expectant in ſpe iam habeant maiores in re. de maioribus idem dicit.¶ Domus aaron ſperauit in domino adiutor eorum ⁊ protector eorum eſt.¶ Do. aaron) .i. etiā ordo p̄latoꝝ ⁊ ſacerdotū (ſperauit indn̄o) ⁊ ipſe (adiutor ⁊ ꝓtec. eo. eſt) vt ⁊ ipſi in ſpe ⁊ patitia ꝑſeuerent. Ne aūt ſpes eoꝝ p̄ſumptio videat̉ on̄dit ꝙſpes non eſt ſine timore vnde dicit.¶ Qui timent dn̄m ſperauerūt in domino:adiutor eorū ⁊ ꝓtector eorum eſt.¶ Qui ti. do.) q. d. tam maiores qͣꝫ minores (timent dn̄n⁊ ipſi timentes non deſperant ſꝫ (⁊ ſperauerūt in dn̄o) ⁊fraudabunt̉ a ſpe ſua qꝛ ipſe (adiu. ⁊ ꝓte. e. eſt) nos tn̄ demiam noſtris meritis nō p̄uenimꝰ: vnde dicit.¶ Dn̄s memor fuit noſtri ⁊ bn̄dixit nobis20¶ On̄s) qͥ quaſi diu videbat̉ oblitꝰ (me. fu. noſt.) vt miſſofilio nos cōuerteret. vn̄ ſupra illā obliuionē moleſte ſuſtnens dicebat vſqꝫ quo dn̄e obliuiſceris me in finē ⁊ h̓ quaſi rn̄dens dicit ꝙ nō in finem qꝛ (do. me. fu. no.) qꝛ vbi venit plenitudo tꝑis miſit deus filiū ſuū ⁊cͣ. Gal̓. iiij. (⁊) pereundem filiū (benedixit no.) cōuerſis qͥbꝰ nobis ſubditz1 ¶ Benedixit domui iſrl̓: benedixit domuiaaron.¶ Bn̄. do. iſ.) .i. vniuerſali eccl̓ie videnti deū ꝑ fidē (bn̄. d.aaron) .i. pontificibꝰ ⁊ p̄latis ⁊ nullo excluſo.¶ Benedixit omnibꝰ qui timent dn̄m puſillis cum maioribus.¶ Bn̄. oī. qͥ ti.) Gen̄. xxij. in ſemine tuo bn̄dicent̉ oēs gentes .i. in in xp̄o qͥ deſcendit de abraā ⁊ in ipſo om̄s fidelesbenedicti ſunt benedictione gr̄e. illā aūt bn̄dictionē multiplicari ⁊ augeri petit ꝓpheta cum ſubiungit.z ¶ Adiiciat dominꝰ ſuꝑ vos: ſuꝑ vos ⁊ ſuper filios veſtros.¶ Adijciat do .ſ. v.) maiores (ſuꝑ vos ⁊ ſu. fi. veſt.) vel ſic(adijciat do. ſu. v.) o iudei qͥ credidiſtis (ſuꝑ vos) o gentiles cōuerſi (⁊ ſuꝑ fi. ve.) qͥ vſqꝫ in finē ſeculi ſūt vos imtaturi in fide: ⁊ ita fecit dn̄s qꝛ adiecit ⁊ ad numeruꝫ ⁊ admeritū ipſoꝝ. vt .ſ. creſcerent ⁊ numero ⁊ merito: vn̄ de iu

deis d̓r Act̉. ij. in fine. dn̄s aūt augebat qͥ ſalui fierent quotidie in idipſū ⁊ p̄miſerat de ipſis ꝙ erant habentes gr̄aꝫad oēm ppl̓m. de gentibꝰ aūt d̓r Act̉. xiij. Audientes gentes gauiſi ſūt ⁊ gl̓ificabāt ꝟbū dn̄i: ⁊ crediderūt quot quoterāt p̄ordinati ad vitā eternā diſſeminabat̉ aūt verbū deiꝑ vniuerſam regionē. in figura huiꝰ multiplicatōis racheſq̄ ſignificat eccl̓iam dixit. Ben̄. xxx. addat mihi dn̄s filiū alterū: ⁊ ꝙ ita ſit ſicut petijt oſtendit dicens.¶ Benedicti vos dn̄o qͥ fecit celū ⁊ terram 44¶ Bn̄dicti vos) vel ſic dico bene (adijciat) .ſ. ad benedictionē quā habetꝭ iam qꝛ iam eſtis (benedicti vos a dn̄o) .ſ.vos tam patres qͣꝫ filij: quō qꝛ id qd̓ eſtis pr̄es .ſ. maiores:⁊ filij .ſ. minores in fide ab ipſo recepiſtis vn̄ addit (qͥ fecitce.) .i. ſuꝑiores p̄latos (⁊ terrā) .i. inferiores ſubditos. iſtiem̄ tam minores qͣꝫ maiores a deo habent fidē ⁊ doctrināſed different̉ qꝛ maioribus magis reuelat dominus ⁊ quaſi ipſe ꝑ ſe docet eos ſicut planū eſt de apl̓is. minores aūtdocet ꝑ mediū .ſ. ꝑ ipſos maiores vt ꝑ om̄s creaturas qd̓vult dicere littera que ſequit̉¶ Celū celi dn̄o terrā aūt dedit filijs hoīm 15¶ Celū celi do.) ac ſi dicat maiores in eccl̓ia qͥ dicunt̉ nontm̄ celū ꝓpter celeſtē vitā ⁊ qꝛ minores qͣſi terrā infundūtlacte ſimplicis doctrine qͣſi pluuia ſꝫ ⁊ dicunt̉ (celū celi)qꝛ ſunt digniores celo viſibili. iſti inqͣꝫ ſunt (dn̄o) ſuꝑ. dociles qꝛ ab eo ꝑ inſpirationē docent̉ (terrā aūt) .i. quālibetcreaturā viſibilē (dedit filijs hoīm) .i. minoribꝰ qͥbꝰ viſibilia iſta ſunt littera vt ꝑ cognitionē creature veniant ad cognitionē creatoris vel nō mutato ſenſu p̄dicto maiores dicunt̉ celi reſpectu inferioꝝ qͥbꝰ pluuiā doctrine infundūt:⁊ lꝫ ip̄i minores terra ſint tamen qꝛ ſpes eſt ꝓficiendo fiātcelum ⁊ hoc intendunt maiores. iō dixit (celu celi) ⁊ nō celum terre. vel de ipſo xp̄o pōt legi qͥ p̄ oībus alijs eſt ⁊ dicit̉ (celū celi) hͦ ⁊ eſt ⁊ fuit (dn̄o) .i. ad honorē dn̄i pr̄is: vn̄dicit Ioh̓. ego honorifico pr̄em meū (terrā aūt) .i. eccl̓iaꝫ(dedit filijs hominū) .i. apoſtolis ⁊ p̄dicatoribꝰ excolendam: vel (terram) ſui corporis (dedit) xp̄us (filijs hominum) ad comedendū. Math̓ xxvj. comedite ex hoc omnes vel ipſam (dedit filijs hominū) ad crucifigendū. Iobix. terra data eſt in manus impij: ꝓ his aūt om̄ibus laudādus eſt deus. ſꝫ non a peccatoribꝰ immo ab illis qͥ ſunt ingratia: vade ſubdit.¶ Non mortui laudabunt te dn̄e: neqꝫ omnes qui deſcendunt in infernum.¶ Nō mort.) in peccato (laudabunt te do.) vt dicit̉ Eccl̓ixv. non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris (neqꝫ oēs q̄ deſcendunt in infernū) .i. in abyſſum viciorū qꝛ ſicut d̓r Prouerb. xviij. peccator cū venerit in ꝓfundū pctōrū cōtemnitnon laudat non illi laudabunt.¶ Sed nos qͥ viuimꝰ benedicimus dn̄o: ex 27hoc nunc ⁊ vſqꝫ in ſeculum.¶ Sꝫ nos) dicit ꝓpheta annumerans ſe cum iuſtis (qͥ viuimus) vita gratie nō culpe: poſtea victuri vita glorie (benedicimꝰ domino) .i. laudamꝰ (ex hoc nunc) .i. ex hoc preſenti tꝑe (⁊ vſqꝫ in ſeculū) qꝛ in ſecula ſeculorum durabit¶ Moraliter (domus iſrael ſpe. in do.) ꝑ domū iſrael in. Moral̓r.laudatio: ſicut dicit̉ ſupra in ſecula ſeculorū laudabūt te.telligit̉ religio que videt deum in contēplatione ⁊ guſtansqm̄ ſuauis eſt dominꝰ ſperat in domino ex toto nō ponēsſpem ſuam in diuitijs. Eccl̓i. xxxj. Beatus vir qui inuentꝰeſt ſine macula ⁊ qui poſt aurum non abijt nō ſperauit inpecunię theſauris qͥs eſt hic ⁊ laudabi. eū. qͥ aūt ſperant ineo non fraudant̉ in ſpe ſua. vnde addit (adiutor ⁊ ꝓte. eeſt) ps. ſupra ꝓtector eſt omniū ſperantium in ſe. Nota qͣꝫreligioſi ſunt milites xp̄i qͥ ſumunt bella cōtra mundū canem dyabolū. miles aūt in bello aut impetit aut impetit̉?qͥ igit̉ fortiorem ſe impetit indiget adiutore: qui aut impetit̉ indiget protectore. ideo dicit ꝙ dominꝰ eſt adiutor eorum ⁊ protector. Notandum autem ꝙ duo ſunt maximeque exercitant in homine ſpem. Primū eſt experiētia diui.j.ne bonitatis ⁊ h̓ in contemplatione ꝑcipit̉: de hac loquit̉

20