Centeſimuſterciuſdecimus CCLXXVIII
Tit̉. iij. nō ex oꝑibꝰ iuſticie q̄ fecimꝰ nos ſed ẜm ſuā mīamſal. nos fe. In quibꝰ aūt cōſiſtit illa eterna gl̓ia: ſubiungitdico gl̓iam habitā (ſuꝑ mīa tua) ecce fruitio ⁊ delectatio(⁊ veritate tua) ecce cognitio. Ioh̓. xvij. hec eſt vita eterna vt cognoſcant te ⁊cͣ. (neqn̄ di. g. v. eſt d. c.) ecce ſecuritas. Sap. iij. Iuſtoꝝ aīe in manu dei ſūt ⁊ nō tanget illo.tormentū mortis. in quo aūt ſiue ꝑ quē ⁊ vbi hͦ habebunſubiungit dicens (oeꝰ aūt) erit (nr) .i. noſtra merces ⁊ poſeſſio: vn̄ in ipſo omnia habemꝰ ⁊ vbi (in celo) vbi (oīacunqꝫ vo. fe.). i. q̄cunqꝫ volet faciet etiā in omni genere voluntatis. vn̄ vt hec voluntas fiat petimus adueniat re. tu.celeſte: ⁊ tunc fiat voluntas tua.¶ Simulacra gentiū argentū ⁊ aurū operamanuum hominum.¶ Si mulacra) gentiū. tercia ꝑs vbi ſimulacra gentiū inaania eſſe demonſtrat ⁊ religionē xp̄ianā cōmendat: vtit̉ auī tē demonſtratiuo genere priꝰ in vituperatiōe falſoꝝ deo.rū poſt in laudē veri dei on̄ſa nanqꝫ ex oꝑibꝰ p̄ſentia ⁊ poꝝ teſtate inuiſibilis dei tanqͣꝫ aliqͥs q̄reret: poſſunt ne genteron̄dere deos ſuos inqͥt: poſſunt vtiqꝫ. Nā (ſimulacra gentiū) ſunt (argentū ⁊ auru) in materia: in forma ꝟo ſt̓ (oꝑmanuū hoīm) hoc addidit: qꝛ ſil̓itudo forme ab hoībꝰ facta magis trahit hoīm vanitatē qͣꝫ a deo facta precioſamteria. Eſa. xlvj. qͥ cōfertis aurū de ſacculo ⁊ argentū ſtatra ponderatis cōducentes aurifices vt faciāt deū. Exo. j.Nō facies tibi ſculptile neqꝫ aliquā ſil̓itudinē. Notanditn̄ hic ꝙ cum gentes habeant ſimulacra erea ⁊ lignea ⁊ fictilia hic p̄cioſiora: iō ponit vt qͥ in his erubeſcit faciliꝰ eribeſcat in ceteris deinde formā membroꝝ carentē eorū o¶ Os habent ⁊ nō loquent̉: oculos habētficijs exequit̉ dicens⁊ non videbunt.¶ As ha. ⁊ nō) qd̓ ꝓpriū eſt hoīs qꝛ etiā ex eo ꝙ fabricauiillud ſimulacrū melior eſt (ocu. ha. ⁊ nō vi.) dlarum eſt¶ Aures habent ⁊ non audient: nares habent ⁊ non odorabunt.¶ Manus habent ⁊ non palpabunt: pedeshabent ⁊ non ambulabunt non clamabuntin gutture ſuo.¶ Manꝰ ha. ⁊ nō pal.) hec oīa cōia ſt̄ hoībꝰ cū beſtijs. n⁊ ſymie manibꝰ cōtrectant. ꝑ q̄ ptꝫ nō ſolū hoīes ſꝫ ⁊ beſtas antēponendas eē ſimulacris. niſi em̄ eis beſtias an̄ponendas intelligeret nequaqͣꝫ poſt enumerationē membrirū ⁊ officioꝝ de clamore ſupponeret̉ qͥ iam de locutiōemiſerat dicens (os ha.) vbi igit̉ dixit os habēt ⁊ nō loq̄nhoīes illis p̄poſuit: vbi ꝟo poſt oīa addidit (nō clama.) qꝛſaltē beſtiaꝝ eſt. beſtias etiā p̄tulit ⁊ in alijs q̄ hn̄t cōit̓ cuhoībꝰ innuit p̄ferēdas: ſic igit̉ ꝑ ea q̄ dicta ſūt ꝓbat̉ ſimilacra gentiū eſſe inutilia. Primo gͦ remouet ab illis incorruptibilitatē quā ſolus deꝰ dedit cū dicit argentū ⁊ auru⁊ iō mirabilia ⁊ ꝑ hͨ incorruptibilia. oīs em̄ corruptio incpit ex ꝑte materie ſicut ex ꝑte forme incipit eē ꝓpt̓ hͦ bn̄ d̓cit petrꝰ ea eſſe corruptibilia .j. pe. j. ſcientes ꝙ nō corrupbilibꝰ auro vl̓ ar. redempti eſtis ⁊c̄. Scd̓o remouet ab edignitatē creandi cū dicit (oꝑa ma. ho.) Tercio dignitatēloquendi cū dicit (os ha. ⁊ nō lo.) os tn̄ d̓r eqͥuoce de illi⁊ de hoīe. Quarto dignitatē brutoꝝ .ſ. vſum qͥnqꝫ ſenſuremouet ab eis cū dicit (ocu. ha.) ⁊ cetera q̄ ſequunt̉. Or̄ſa inutilitate ſimulacroꝝ poſtea p̄dicit cecitatem idolatrarum dicens.¶ Similes illis fiant qui faciunt ea ⁊ om̄esqui confidunt in eis.¶ Sil̓es il. fi.) ꝙ vere fit: qꝛ ſicut illa nec vidēt nec ſentiuntſic illi qͥ ea colūt on̄dūt ſe nec videre nec ſentire. nā ſi viderent ⁊ ſentirēt inutilitatē ſimulacroꝝ ꝑciperēt ¶ Maral̓(ſimu. gē. ar. ⁊ au.) hͦ veꝝ eſt ad lr̄am de cupidis ⁊ auariqꝛ auaricia eſt idoloꝝ ſeruitꝰ. Eph̓. iiij. ip̄i em̄ adorāt ⁊ cris lūt ⁊ ſuꝑ oīa diligūt aurū ⁊ ar. Oſee. viij. argentū ſuū ⁊ arrū fecerāt ſibi ydola vt interirēt qꝛ vt d̓r. Prouer. x. qͥ cōfi
dit in diuitijs ſuis corruet ⁊ ſicut de deo d̓r ꝙ videre ipſuꝫeſt tota merces ſic de auro ⁊ argento verū eſt qꝛ nō plꝰ ꝓdeſt diuiti qͣꝫ videre tm̄ illud Eccl̓i. v. qͥd ꝓdeſt poſfeſſori:niſi ꝙ cernit diuitias oculis ſuis. Sꝫ noͣ: ꝙ quōdā adorabat̉ aurū ⁊ argentū in imagīe nūc aūt adorat̉ in maſſa qd̓turpiꝰ eſt: vel de p̄latis pōt exponi. ſimulacra em̄ ſt̓ ml̓ti p̄lati .ſ. illi qͥ ſunt inutiles: zach̓. xj. o paſtor ⁊ ydolū derelinquēs gregē. ip̄i etiā ad lr̄am ſe faciunt adorari ⁊ ſimplicescredūt eē aliqͥd numinis cū dent eos inauratos ⁊ purpuratos: inflatos ⁊ ornatos ſꝫ Cor. viij. idolū nihil eſt: ꝙ aūtdicit (ar. ⁊ au.) on̄dit quō fiūt tales p̄lati qꝛ de auro ⁊ argento ſymoniace ingrediendo expēſas ſuꝑfluas faciendomuneribꝰ ſibi alios inclinādo. Itē qͥdā fiūt de auro mundane ſapientiē: qͥdā de argento ꝓcacis eloquētie ſicut aduocati: qͥdā de luto cōſanguinitatis ⁊ om̄s tales ſūt (oꝑama. ho.) qꝛ cōſil̓es .i. hoīes mundani ⁊ carnales eos elegerūt: de bonis aūt p̄latis d̓r in psͣ. oꝑa manuū. t. ſūt celi. i. celeſtes p̄lati de qͥbꝰ dr̄. celi enarrāt gl̓iam dei. Itē in psͣ. dicitbonꝰ p̄latꝰ: ego aūt cōſtitutꝰ ſū rex ab eo ſuꝑ ſy.m .ſ. eiꝰ .i. p̄latꝰ ſuꝑ eccl̓iam dei (os ha. ⁊ nō lo.) docēdo vel arguēdo:vel increpādo vl̓ ſnīam dando: ſꝫ (hn̄t os) .i. p̄locutores qͥꝓ eis loquent̉ ſicut imago ſctī Nicolai ſuꝑ calciatā q̄ tm̄videt̉ ſignare ppl̓m: ſꝫ aliqͥs ſtat ibi iuxta qͥ petit el̓as trāſeuntiū: imago aūt nihil petit. ſic tales p̄lati tm̄ ſignāt ppl̓m⁊ oꝫ ꝙ aliꝰ expleat vices p̄dicatiōis ⁊ hoc fuit ſignificatuꝫExo. iiij. vbi dixit dn̄s moy. ipſe loquet̉ ꝓ te ad ppl̓m ⁊ eritos. t. (oculos ha.) .i. officiales ⁊ archidyaconos qͥ debentvidere ⁊ inueſtigare quō ſe habēt ſubditi. ſꝫ iſtis oculis nōvidēt aīas ſed denarios: nō pn̄t dicere illud Iob. xxix. oculus fui ceco. zach̓. xj. oculꝰ eiꝰ dexter tenebreſcēs obſcurabit̉. dexter oculus eſt quo debēt ꝓuidere ⁊ p̄uidere ſpūalia: ſiniſter quo tꝑalia: iſto clare vident ſꝫ dexter excecatuseſt. dn̄s aūt ſiniſtrū nō reputat: vn̄ eos qͥ nō vident dextrooculo cecos dicit ⁊ demōibꝰ exponi ꝑmittit tā ip̄os p̄latosqͣꝫ gregē eoꝝ. vn̄ Eſa. lvj. oēs beſ. agri veni. ad deuorandūvniuerſe beſtie ſaltꝰ ſpeculatores eiꝰ ceci oēs (aures ha.ſupple ad audiendū ſuꝑ. cōputatiōes ⁊ v̓ba ſcurrilia ⁊ detractoria ⁊ adulatoria. Eſa. v. cythara ⁊ lyra ⁊ tybia ⁊ tympanū ⁊ vinū in cōuiuijs vr̄is ⁊ opꝰ dn̄i nō reſpicitis (⁊ nōaudient) ea que debent audire videlꝫ¶ Lectionē. Deut̓. xxvij. poſtꝙͣ ſederit in ſolio regni ſui deſcribet ſ. bi deuteronomiū legis.¶ Cōſiliū heſter faciebat cūcta ꝯſilia ſcientiū leges ac iuramaioꝝ .ſ. xp̄i ⁊ apl̓oꝝ ſꝫ nec ipſi cōſiliū altiſſimi irritauerūt⁊ cōſilio aduocatoꝝ adheſerūt.¶ Correctionē ſicut petrꝰ paulū qn̄ reſtitit ei in faciē qꝛ rep̄henſibilis erat. Gal̓. ij. ſꝫ mō oēs habent infirmitatē q̄ dicit̉: noli me tangere q̄ ad lr̄am eſt diuitum.¶ Clamorē pauperū quoꝝ bona habent. vn̄ eis p̄cipue dicit Hiero. paſce pauperē ſi nō paueris occidiſti.¶ Petitiōes viduarū ⁊ pupilloꝝ. Eſa. j. pupillo nō iudicāt̉cauſa vidue nō ingredit̉ ad eos. Hiere. vij. nō audier̄t necinclinauerūt aures ſuas. Iob. xlij. ſurdi audite ceci intuemini. Et ꝙ hec de p̄latis intelligenda ſint exponit Eſa. xlijqͥs cecus niſi ſeruꝰ meꝰ ⁊ ſurdus niſi ad que nuncios meos miſi (nares ha.) ad odorandū eſcas ⁊ vinum ⁊ ſuauesodores ſꝫ (nō odorabūt) ſpūalia .ſ. odorē paradiſi cū ſponſa q̄ dicit Can̄. j. in odore vnguentoꝝ tuoꝝ curremꝰ (ma.ha. ⁊ uō pal.) manꝰ p̄latoꝝ ſunt eoꝝ miniſtri. de qͥbꝰ mat.xviij. ſi aūt manꝰ. t. ſcandalizat te abſcīde eam ⁊ ꝓijce abste. iſtis manibꝰ nō palpāt palpanda .ſ. vulnera ⁊ miſeriasinfirmoꝝ releuando ſꝫ palpant lucrū .ſ. tꝑalia. Abac. ij. vſqꝫ quo aggrauas contra te denſum lutū qͥ hꝫ manus inuolutas cyrothecis forattꝭ nō bene poteſt palpare. Gen̄. xxvijpelliculas hedoꝝ circundedit manibꝰ pellis piloſa in manu ſignificat mortalia temporalia in poſſeſſione. ſunt autem multi tales qͥ etiā p̄dicant contemptū temporaliū: iōde illis pōt dici quod ſequit̉ in eodem ca. vox qͥdem voxiacob eſt ſꝫ manus ſunt Eſau (pedes ha.) .ſ. affectus: ſedcorruptos (⁊) ideo (nō ambulabunt) poſt deū ꝓficientes.⁊ euntes de veritate in veritatē nec mirū qꝛ ſpine infixe ſt̄in pedibꝰ eoꝝ .ſ. diuitie in affectibꝰ: ꝓpt̓ hoc dicit dominꝰ:
Horal̓. quōauari aſſimifidolatris
CDevanitate idolorūac cecitateidolatraꝝ
Que audiredebēt p̄lati
Simul acriſt̓ mali p̄lati