CCLXXIXCenteſimuſterciuſdecimus

iſte pͥmꝰ ꝟſus (dn̄s iſrl̓ ſpe. ⁊cͣ.) ⁊ hoc dictū eſt ſupra ⁊ ſperent in te qͥ nouerūt nomē tuū qm̄ nō dereli. q̄rētes te do.Scd̓m ē cumulꝰ bonoꝝ operū. de quo hr̄ in ſeq̄nti verſu.(do. aaron ſpe. in do.) Aaron em̄ interp̄tat̉ mōtanꝰ vn̄ ſignat culmen bone vite in quo ſi qͥs eſt merito ſperat in domino. vn̄ ⁊ ſupra dicit. ſacrificate ſacrificiū iuſticie ⁊ ſic ſperate in dn̄o. ⁊ qꝛ ſpes nō cōfundit addit (adiutor ē. ⁊ ꝓteeo. eſt) vt ſupra. ⁊ hec duo q̄ ad ſpē nos excitāt in diffinitione habent̉ quā ponunt magiſtri: ſpes eſt certa expectatio future beatitudinis ex meritis p̄cedentibꝰ ⁊ gr̄a ꝓueniens: ſꝫ qꝛ vt dicit Greg. ſpes ſine timore luxuriat̉ in p̄ſūptōnē ⁊ etiā timor ſine ſpe degenerat in deſperatōnē ꝓptereſimul habende ſunt. vn̄ eas cōiūgēs ſubdit (qͥ ti. do. ſpe. ijdo.) hec ſunt due mole inter qͦs dꝫ moli cor boīs. vt incpanis fiat delectabilis dn̄o. q̄ nō debēt a ſe inuicē diſiunſicut ꝓhibitū eſt Deut̓. xxiiij. nō accipies loco pignoris ſiperiorē ⁊ inferiorē molā. ſuꝑior eſt ſpes: inferior eſt timo⁊ taliū (adiu. ⁊ ꝓte. e. eſt) nō ſolū in ſpūali bello vt dictieſt: ſꝫ etiā in tꝑali ſubſidio ẜm ꝙ ſupra dictū eſt: nō vidi iſtū dcrelictū nec ſemen eiꝰ q̄. pa. ⁊ iterū eſcā de. ti. ſe. Nota ꝙ ter dicit h̓ (adiu. ⁊ ꝓte. e. eſt) vt ſit deꝰ adiutor in bellis triū tur maꝝ. de qͥbꝰ Iob. iij. caldei .i. demones feceritres turmas. q̄ ſunt luxuria: auaricia: ſuꝑbia. primo freq̄nter inſultat luxuria in feruore iuuentutis. deinde auariciaq̄ due ſi vincant̉ fortiꝰ inſurgit ſuꝑbia q̄ eſt qͣſi retrogadia in exercitu dyaboli. vn̄ dicit Greg. valde cauendū eſviciū qd̓ de victoria ſurgit vicioꝝ. ande etiam verſus.¶ Cum bene purgaris cum cuncta ſubacta putaris.¶ Que magis infeſtat vincenda ſuperbia reſtat.¶ Neceſſariū eſt ergo triplex adiutoriū in tribꝰ viribꝰ anīne cōcupiſcibilis vincat̉ a turma luxurie aut rōnalis. a tuma auaricie: aut iraſcibilis a turma ſuꝑbie: ⁊ hoc adiutorum dicit religioſus vel iuſtꝰ ſe habuiſſe dicēs. (dn̄s me. funo.) q. d. adiuuit nos. ſicut diues dicit̉ memor pauperꝭ qdat illi. ſupra memēto no. do. in bn̄. po. tui (⁊ bn̄dixit noid ē bona dedit ſpūalia. Prouer. x. bn̄dictio dn̄i diuites fcit ⁊ ſupra. ſuꝑ ppl̓m. t. benedictio. t. nobis qͥbꝰ ecce (bn̄dxit do. iſ. be. do. aaron) .i. cōtemplatiuis deū intuentibꝰ etactiuis qͥ mōtē ⁊ cumulū bonoꝝ opeꝝ ſibi ꝯſtituūt. Gen̄.xlix. bn̄dicet tibi bn̄dictiōibꝰ celi deſuꝑ hoc qͣꝫtū ad cōtemplatiuos bn̄dictiōibꝰ abyſſi iacentis deorſum qͣꝫtū ad actiuos vel ꝑ domū (iſrael) religioſi. ꝑ domū (aaron) p̄lati intelligunt̉. his ⁊ alijs bn̄dixit dn̄s: ſꝫ duplex eſt eiꝰ benedictōſcꝫ dextre ⁊ ſiniſtre: dextera dat bona ſpūalia ⁊ eterna. ſiniſtra tꝑalia. Prouer. iij. Longitudo dierū in dextera eiꝰ⁊ in ſi. il. di. ⁊ gl̓ia. vtraqꝫ bn̄dictione bn̄dixit Eccl̓ie ⁊ religioſis ⁊ p̄latis antiqͥs qꝛ abundauerunt in ſpūalibꝰ bonis⁊ ꝓpt̓ hoc data fuerunt eis tꝑalia: boni moderni ꝟo negligunt benedictionē dextre ⁊ appetunt benedictōes ſiniſtre⁊ multi ꝑdunt illam ꝓpt̓ iſtam: nō acceptantes benedictinē dextre dicentes cum Eſau Gen̄. xxvij. nūqͥd vnā benedictionē tm̄ habes pater. q. d. nos nō poſſumꝰ nec volumlaborare ad acqͥrendū illā vnā. de qua dicit dauid. vnā petij a dn̄o hanc requirā. vt inha. in do. dn̄i ⁊cͣ. ſꝫ aliā da nobis ꝙ in facto alio eſau figuratū eſt in eo .ſ. ꝙ vendidit pꝫmogenita ſua ꝓ lentis edulio ⁊ abijt paruipendēs ꝙ pͥmgenita vendidiſſet Gen̄. xxv. ⁊ iterū in facto filioꝝ ruben ⁊gaad. Nume. xxxij. qͥ noluerūt expectare ꝙ daret̉ eis ſorin terra ꝓmiſſiōis ſꝫ petierūt ⁊ acceperūt extra terrā ꝓmiſionis terras aptas animalibꝰ alendis. bn̄dictionē auteriſtā ſiniſtre ꝑticipant oēs tam boni qͣꝫ mali: lꝫ alij plus alminꝰ: qꝛ dn̄s ita largus eſt ꝙ etiā inimicos ſuos paſcit edat eis munera tꝑaliū bonoꝝ. Mat. v. qͥ ſolē ſu. fa. o. ſibo. ⁊ ma. ⁊ pluit ⁊cͣ. ſed bn̄dictionē dextere tm̄ habēt bode qua ſubdit (bn̄. om. qͥ ti. do.) qꝛ oēs timentes deū ⁊ ſeli tales habēt hāc bn̄dictionē qꝛ vt d̓r Eccl̓i. j. qͥ ſine timoreeſt nō poterit iuſtificari oībꝰ talibꝰ eſt eiꝰ bn̄dictio qꝛ noē ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ ſꝫ in oī gen. qͥ ti. deū ⁊ oꝑat̉ iuſ. h̓ eacce. il. ſicut d̓r Act. x. ⁊ hͦ magis expͥmit cū addit (puſil. cūma.) qꝛ vt d̓r Sap̄. vj. puſillū ⁊ magnū ipſe fecit ⁊ equal̓eſt ei cura de oībꝰ. vel puſillos ⁊ maiores eoſdeꝫ poſſumdicere .ſ. iuſtos q̄ ſunt puſilli ꝑ humilitatē: ſꝫ magni ꝑ vite

Iꝟitatē: de ꝑuitate eoꝝ dicit dn̄s Lu. xij. Nolite timere puſillus grex qꝛ cōplacuit pr̄i vr̄o dare vobis regnū de maioritate. Mat. v. qͥ aūt fecerit ſic ⁊ docuerit h̓ maͣior vo. in regno ce. cū aūt vidimꝰ vel audiuimꝰ dn̄m ſic bn̄dictiōꝫ ſuāaliqͥbꝰ dare debemꝰ ꝯgratulari ⁊ multiplicationē bonorūeis exorare. vn̄ in ꝑſona cōgratulantiū p̄dictis bn̄dictionibus addit (adijciat do. ſu. v.) .i. maiorē gr̄am det vob̓ veletiā vos numero ſimul ⁊ merito multiplicet (ſu. vos ⁊ ſu.fi. ve.) .i. imitatores vr̄os: vel oꝑa vr̄a bona hāc multiplicationē optabat apl̓s dicens. j. Theſ. iij. vos aūt dn̄s multiplicet ⁊ abundare faciat charitatē vr̄am in inuicē ⁊ ī omnes: ſꝫ vbi nihil eſt nō pōt fieri additio. vn̄ cū dicit (adijciat) ſupponit ꝙ iam ſit ibi aliud qd̓ ⁊ aꝑit dū ſubiungit (benedicti vos) nō alij: qꝛ ſicut d̓r infra maledicti qͥ de. a mā.tuis: ſꝫ vos qͥ vt dcm̄ eſt ſupra ſperatis in dn̄o eſtis bn̄dictiſꝫ ſicut dr̄ Hiere. xvij. maledictꝰ qͥ cōfi. in ho. ⁊ ſil̓r qͥ in mūdo cōfidit. Eſa. xxxj. ve qͥ deſcendūt in egyptū ad auxiliuꝫin eqͥs ſperantes (a dn̄o) a quo oīs vera bn̄dictō. Eccl̓i. xjbn̄dictō dn̄i in mercedē iuſti feſtinabit. mundꝰ aūt maledicit illis qͥbꝰ dn̄s bn̄dicit ⁊ ecōuerſo. Mat. v. btī eſtꝭ cū male. vo. ho. bn̄dictio aūt mundi magis eſt maledictio. vn̄ ꝓuer. xvij. qͥ benedicit ꝓximo ſuo voce grandi de nocte coſurgens maledicenti ſil̓is eſt. psͣ. Beatū dixerūt ppl̓m cuihec ſunt .ſ. tꝑalia bona: ſꝫ ppl̓s cuius dn̄s deus eiꝰ cuius .ſ.benedictio pōt valere cum ſit creator ⁊ dn̄s omniū: vndeſubdit (qͥ fecit ce. ⁊ ter.) .i. oēm creaturā celi ⁊ terre. Hier̄.x. dij qͥ non fecerūt celū ⁊ terrā pereāt de terra. vel (celū etterrā) .i. contemplatiuos ⁊ actiuos. cōtemplatiui em̄ deo⁊ celeſtibꝰ intendunt. vn̄ dicit apl̓s Phil̓. ij. cōuerſatio nr̄ain ce. eſt. actiui aūt circa terrena ⁊ corporalia occupant̉ ſicut de vtriſqꝫ dr̄ Lu. x. de maria ⁊ martha. d̓r em̄ ꝙ mariaſedebat ſecus pedes dn̄i ⁊ audiebat ꝟbum illiꝰ ⁊ in hoc vicem contēplatiuoꝝ gerebat. martha aūt ſatagebat cir. fremini. ⁊ vtrunqͣꝫ officiū dn̄s ordinauit videlꝫ vt cōtemplatiui vacent deo ⁊ actiui infirmitatibꝰ hoīm ſeruiāt. hoc eſtqd̓ ſubdit (celū celi) .i. cōtemplatiui qͥ celeſtes ſunt ⁊ in ſeceli ſil̓itudinē gerunt (dn̄o) ſupple vacant vel intendunt ⁊ſine determinatōe d̓r vt ſignificantiꝰ intelligat̉ ſicut Can̄.ij. dilectus meus mihi ⁊ ego illi (terrā) .i. actiuos (dedit fi.ho.) vt humanis infirmitatibꝰ ſubueniant ⁊ ſeruiant: velſic ad lr̄am (celum celi) cedit (domino) ſuo in partem ſuā(terram aūt dedit fi. ho.) ita eſt ad lr̄am: vnde pōt videriꝙ nō bonā ꝑtem fecerit nobis deus ſicut etiam dixit beato Bern̄. iunior frater ſuꝰ qn̄ btūs Bern̄. cum fratribꝰ ſuis voluit intrare religionē ⁊ dixerūt iuniori ꝙ dimittebantei totam hereditatē ſuā: rn̄dit nō bonam ꝑtem facitis mihi qͥ vobis celum accipitis ⁊ mihi terram datis: ſimiliterpoſſet dici domino ſꝫ nō eſt ita qꝛ ſi partimur domino terram ipſe partiet̉ nobis celum. Eccl̓i. xiiij. in diuiſione ſortis da ⁊ accipe. Eſa. lviij. egenoſqꝫ in. in domū. ibi glo. ditectum ⁊ accipe celum. ⁊ hec omnia oportet nos facere dūtp̄s habemꝰ .ſ. dum viuimꝰ. venit em̄ nox qn̄ nō licet operari .ſ. in morte. vnde ſubdit (nō mortui) ad lr̄am (lau. te)id eſt non facient opera meritoria ad laudē tibi ad meritūſibi (neqꝫ om̄s qͥ deſcen. in infernū) vnde Eccl̓i. ix. Quodcunqꝫ pōt manꝰ tua inſtant̓ operare. qꝛ nec opus nec ratōnec ſcientia nec ſapientia eſt apud inferos quo tu ꝓperas(ſed nos qui viuimus benedi. do.) psͣ. laudabo dominumin vi. i. i. dum viuo in hoc corꝑe vel (in vita mea) .i. bn̄ viuam ⁊ hͨ erit laus eiꝰ. Eſa. xxxviij. viuens viuens ip̄e cōfitebit̉ tibi ſicut ⁊ ego hodie viuens .ſ. vita nature ⁊ viuensvita gr̄e: ⁊ qꝛ in hac duplici vita incipit eum laudare ꝑſeuerant̉ laudabit eum interminabilit̓ in tercia vita .ſ. in vita gl̓ie. vn̄ ⁊ hic dicit (ex hoc nunc) quo .ſ. laudamꝰ eū in vita nature ⁊ in vita gratie (⁊vſqꝫ in ſeculū) futurū quo laudabimꝰ eū in vita glorie. ⁊ in eſa. qn̄ dixit viuens vi. ⁊cͣ. ſb̓iunxit de tercia vita dicens dn̄e ſaluū me fac ⁊ pſal. no. cā.cun. die. vi. no. in do. dn̄i .ſ. in illa domo nō manu facta ī celis. vt dicit̉. ij. Coꝝ. v. in qua manſiones multe ſunt vt dicit̉ Ioh̓. xiiij. de quo ſupra. beati qͥ habitant in do. t. do. inſe. ſecu. lau. te. ad quā domū ⁊ laudē nos ꝑducat dn̄s xp̄slaudandus in ſecula ſeculoꝝ amen.

bn̄dixit d̓sat̓ dupl̓.