Pſalmus
deū quē inuiſibilē colimꝰ maxime cum bonos vident affligi (⁊nō (gloriā noī. t.) vt ꝑ viſa oꝑa credant deū eſſe: quinon videtur.¶ Deus autem noſter in celo: omnia quecūqꝫ voluit fecit.¶ Deꝰ aūt nr̄) lꝫ nō videat̉ ab oculis mortalibꝰ: eſt (in celo) lꝫ dn̄s vbiqꝫ ſit tn̄ in celo ſpāliter eē dicit̉: qꝛ ibi magisrelucet ptās eiꝰ ⁊ p̄clariora oꝑa ⁊ qꝛ familiaris eſt angel̓(oīa q̄cunqꝫ vo. fe.) qꝛ oīa creauit ⁊ fecit ꝑ filiū. vl̓ de filiopōt legi hͦ qͣſi ipſi querunt (vbi eſt deꝰ eoꝝ) ſꝫ nos ſcimusvbi eſt xp̄s (deꝰ nr̄) qͥ eſt (in celo) vbi poſt paſſionē ⁊ reſuirectionē ſuā aſcēdit videntibꝰ diſcipulis nec mirerꝭ ſi aſcdit qꝛ oīpotens eſt (oīa em̄ q̄cunqꝫ vo. fe.) priꝰ voluit pavt hō. Eſa. liij. oblatꝰ eſt qꝛ ipſe voluit ⁊ poſtea voluit aſedere ⁊ aſcendit in celū verꝰ hō virtute diuinitatis ſue.¶ Moral̓r (qͥd eſt ti. mare) .i. pctōr (ꝙ fug.) a pctō ad deū(⁊ tu iordanis) .i. penitens iudicans ⁊ humilians teip̄nqꝛ cōuerſus es retr.) ſicut ſupra expoſitū eſt. ⁊ vos (mtes ⁊ colles) .i. maiores ⁊ minores p̄lati (exultaſtis) de fſicut ſupra in ſenſu morali dictū eſt. ecce rn̄ſio (a fa. d. m.eſt terra) .i. pctōr terrena amans ⁊ eis inherens ꝑ amoreꝫa reſpectu dei motꝰ ad pnīam (a facie dei iacob) qꝛ ip̄e eſdeꝰ luctantiū ⁊ laborantiū. vn̄ dicit Mat. xj. venite ad meoēs qͥ laboratis ⁊cͣ. ocioſi ꝟo qͥ non luctant̉ ꝯͣ vicia ſꝫ ſe eisſubijciunt habent deos: ſicut de guloſis dicit̉ Phil̓. iij.deꝰ venter eſt. de luxurioſis in psͣ. iniciati ſunt beelphegoauari aūt ſeruiunt mammone. ſuꝑbi baal: ⁊ ſic de alijs. h̓aūt notandū ꝙ qͣdruplex pōt aſſignari facies dei. i. xp̄i .ſ.E cies viuentis: morientis: iudicantis: regnantis. Prima eſl facies pauꝑtatis. Scd̓a doloris. Tercia indignatiōis. qͣꝫo ta eſt delecattōis. Primā faciē benigne on̄dit nobis in naP tiuitate ⁊ in tota vita ſua. qꝛ ꝓ nobis factꝰ eſt egenꝰ vt illS us inopia nos diuites eſſemꝰ. ij. Co. viij. qͥ in tota vita ſuaS nō habuit vbi caput reclinaret. Mat. viij. in alieno em̄ ntus fuit in alieno ſꝑ cōuerſatꝰ ⁊ tandē in alieno ſepultꝰ abhac facie ⁊ a reſpectu ipſiꝰ debet moueri terra cordis nr̄iad cōtemptū terrenoꝝ. Scd̓am faciē .ſ. doloris on̄dit nobis in paſſiōe ⁊ vt in eis reſpiciamꝰ monet. Tren̄. j. o vosoēs qͥ tranſitis ꝑ viā attendite ⁊ videte ſi ē dolor ſicut dlor meꝰ: ab hac facie ⁊ reſpectu eiꝰ debet moueri terra noſtra ad cōpaſſionē ⁊ patientiā: ſꝫ qͥdam ſunt magis inſenſibiles qͣꝫ terra ⁊ duriores lapidibꝰ qꝛ ab hac facie qn̄ xp̄uspatiebat̉: terra ad lr̄am mota eſt ⁊ petre ſciſſe ſunt ⁊ monumenta aꝑta ſunt ⁊ ip̄i nec mouent̉ ꝑ paſſionē nec ſcindūt̉ ꝑ dolorē nec aperiunt̉ ꝑ deuotōeꝫ: ⁊ tales ſūt p̄cipuclerici ⁊ p̄lati. de qͥbꝰ Amos. vj. nihil patiebant̉ ſuꝑ cōtritiōe ioſeph q̄propter nūc migrabūt in capite trāſmigrātItē ad patiētiā tribulationū dꝫ moue̓ t̓rā nr̄aꝫ huiꝰ facireſpectꝰ. vn̄ Heb̓. xij. recogitate eū qͥ talē aduerſus ſemetipſum ſuſtinuit a pctōribꝰ ꝯͣdictione vt nō fatigemini anmis veſtris deficientes. Bern̄. deuotꝰ miles ſua nō ſenticū benigni ducis vulnera intuet̉. Terciā faciē .ſ. indignatonis on̄det reprobis in iudicio. Apoc. vj. dicent mōtibꝰ ēpetris cadite ſuꝑ nos ⁊ abſcōdite nos a facie ſedentis ſuthronū ⁊ ab ira agni qm̄ venit dies magnꝰ ire ipſoꝝ ⁊ qͥpoterit ſtare an̄ iſtā faciē: ſi p̄uideamꝰ mouebit̉ terraniad timorē ⁊ pnīam. Iob. xxxj. ſemꝑ quaſi tumentes flucſuꝑ me timui deū ⁊ pondꝰ eiꝰ ferre nō potui. Grego. ibiextremi iudicij aduentū intenta mente ꝯſiderat ꝓfecto vdet qꝛ tantꝰ pauor imminet qͣꝫtū nō ſolū tūc videre ſꝫ ⁊ nep̄uidere ꝑtimeſcit. Eſa. lxvj. a facie tua dn̄e cōcepimꝰ ⁊ſi ꝑturiuimꝰ ſpm̄ ſalutis .i. pnīe q̄ ſanat vulnera pctōrumQuartā faciē oſtendet nobis dn̄s in patria .ſ. faciē delectationis. de qua in psͣ. abſcōdes eos in abſcondito faciei tueqn̄ .ſ. videbimꝰ eū fa. ad faciē. j. Cor. xiij. ad huiꝰ faciei reſpectū dꝫ moueri terra nr̄a ad amorē eterenoꝝ: hāc viderat petrus in tranſfiguratiōe dn̄i. vn̄ ſtatim motꝰ ad deſideriū ⁊ amorē eoꝝ q̄ viderat dixit dn̄e bonū eſt nos h̓ eſſe⁊cͣ. Mat. xvij. (qͥ cōuertit petrā) .i. dura corda peccatori(in ſta. aquaꝝ) .i. in abundantiā lachrymaꝝ. Eze. xj. auferā a vobis cor lapideū ⁊ dabo vobis cor carneū. ſic cōuer
tit dn̄s cor magdalene q̄ lachrymis ſuis lauit pedes dn̄i.Lu. vij. ⁊ cor petri qd̓ īduratū fuerat vſqꝫ adeo ꝙ xp̄m dominū negauit: ſꝫ reſpexit dn̄s petrū ⁊ egreſſus fo. fle. amare. Lu. ij. (⁊ ru. in fon. aquaꝝ) idē ē cū p̄miſſo niſi ꝙ ibi dicit (in ſtangna) h̓ dicit (in fontes) in qͥbꝰ duo genera penitentiū notant̉. ſūt em̄ qͥdā qͥ hn̄t aquā lachrymaꝝ in maxima abundātia qd̓ notat̉ ꝑ (ſtagnū) alij aūt nō bn̄t in abūdantia ſꝫ hn̄t freq̄nt̓ ⁊ qͣſi iugit̓ lꝫ tenuit̓ ⁊ hͦ notat̉ cū dicit(in fontes) ſūt aut multi qͥ cōuertunt̉ ⁊ plorant: ſꝫ de hisgl̓iam vanā q̄runt: ꝓpt̓ qd̓ bn̄ ſubdit ⁊ ab hoc ſe cuſtodiripoſtulat dicens (no no. do. nō no. ſꝫ no. t. da gl.) ⁊ meritotu nō nos deberes hr̄e gl̓iam qꝛ qd̓ facimꝰ tu ip̄e facis nōnos: hoc ē qd̓ addit (ſuꝑ mīa ⁊ ve. t.) nō ſuꝑ oꝑe vl̓ merito nr̄o. q. d. ꝙ cōuerſi ſumꝰ de tua mīa eſt ꝙ agimꝰ pnīamveritas qͥde ē ſiue iuſticia q̄ delicta corrigit: nō tn̄ ē nr̄a veritas ſꝫ tua qͥ operaris in nobis ⁊ velle ⁊ ꝑficere ꝓ bona voluntate ſicut dicit apl̓s Phil̓. ij. ⁊ hͨ faciāt dn̄e (neqn̄ dicātgentes) de nobis (vbi ē deꝰ eoꝝ) .i. ne aliqn̄ tandē qn̄ oīaapta erūt innoteſcat. ꝙ hoc faciendo nō tibi ſeruiuimꝰ ſedinfidelit̓ egimꝰ furando tuā gl̓iam quā tibi reſeruaſſe debuiſſemꝰ vt fideles ſerui. ſicut dicit btūs Bern̄. fidelis reuera ſeruus es ſi de gl̓ia dn̄i ⁊ ſi nō exeunte a te trāſeuntetn̄ ꝑ te nihil tuis manibꝰ adherere cōtingat: ypocrite nonſic faciūt qꝛ in lachrymis ⁊ in oībꝰ q̄ faciūt nō dei gl̓iam ſꝫſuā ꝓpriā querūt. vn̄ de lachrymis eoꝝ dicere pn̄t demōesqd̓ dixerūt paſtores gerare. cū em̄ paſtores abraā fodiſſēt⁊ reperiſſent aquā: paſtores gerare dixerūt: nr̄a eſt aqͣ: ſicdicunt demones de lachrymis ypocritaꝝ. Eccl̓i. xij. in oculis tuis lachrymabit̉ inimicus .i. lachryme tuoꝝ oculoruꝫſue erūt: nec pōt dicere ypocrita hoc (ſuꝑ mīa. t. ⁊ ve. t.) qͣem̄ hoc facit magis eſt ex indignatiōe dei qͥ ꝑmittit eos deciꝑe hoīes ad ſuā maiorē damnationē qͣꝫ ex mīa. Itē nō ēibi ꝟitas dei ſꝫ falſitas humana vn̄ ad eoꝝ magnā cōfuſionē bene om̄ibꝰ gentibꝰ manifeſtū erit ꝙ nō fuerūt ſerui dei⁊ cum ipſi dicent illud Math̓. vij. dn̄e nonne in noīe tuoꝓphetauimꝰ ⁊ virtutes multas fecimꝰ. tunc rn̄debit dn̄s:vt ibi dicit̉. Nunqͣꝫ noui vos: diſcedite a me qui operamini iniqͥtatem. Iniquitas em̄ eſt vbi nō eſt intentiōis ⁊ operis equalitas. ⁊ tunc poterunt dicere gentes (vbi eſt deuseoꝝ) ⁊ ſubdit (deus aūt noſter). q. d. neſcio vbi eſt deꝰ ip̄ocrite qꝛ vanitatē ⁊ ventū colebat ſed de noſtro deo ſcio ꝙ(deus noſter eſt in celo). q. d. vero ſeruiuimꝰ ſꝫ illi vano ⁊falſo: auarorū deus eſt in archa. Eph̓. v. auaricia eſt ydoloꝝ ſeruitus. deus guloſoꝝ eſt in coquina. Phil̓. iij. quorūdeus venter eſt (⁊ omnia quecunqꝫ vo. fe.) talis deus co.lendꝰ eſt. nō ſic deus auari facit qd̓ vult qꝛ vinculis ⁊ ſerꝭtenet̉ ⁊ naturaliter vellet exire ⁊ diſpergi. ẜm illud diſperſit dedit pauperibus. Item anagogice pōt exponi (qͥd eſttibi mare ⁊cͣ.) ꝑ iſtos verſus vt ſupra (a fa. do. mo. ē ter.recepta em̄ anima in celo ab angelis terra corꝑis mouet̉ad corruptionem ⁊ putredinem ⁊ hoc (a facie domini) .i.a miſcd̓ia eius vt melius reformet̉ ⁊ inde humiliemur vtdeus glorificet̉ ꝓpter mirabiliorem reſurrectionē vt merces fidei augeat̉. de hac motiōe. j. Coꝝ. xv. ſeminat̉ in corruptiōe. ſur. in incorruptiōe ⁊cͣ. (a fa. dei iacob) iacob poſtmultas tribulatōes venit ad multa bona ⁊ poſt lucta mutatū eſt nomē iacob in nomē iſrael. ⁊ nos ſimiliter pꝰ multū laborē veniemus ad multā requiē ⁊ ſi in pn̄ti fuerimusiacob in futuro erimꝰ iſrael videntes deū ſicuti eſt (qͥ) .i. qꝛipſe (cōuertit petrā) .i. duritiā laboꝝ ⁊ penitentie (in ſtagna aquarū) .i. in abundantiā delitiaꝝ eternaꝝ. vnde benedicit ſtagna. qꝛ ſtabiles erunt ineternū. vn̄ ſb̓dit (⁊ rupes)id eſt omnem duriciam pn̄tem (in fontes aquarū) .i. delicias indeficientes. Ioh̓. xvj. Triſtitia veſtra vertet̉ ī gaudiū. ij. Coꝝ. iiij. id em̄ qd̓ in pn̄ti eſt momentaneū ⁊ leue tribulatiōis vr̄e ſupra modū in ſublimitatē eterne gl̓ie pondus operabit̉ in nobis ⁊cͣ. Iob. xxij. dabit ꝓ terra ſilicē etꝓ ſilice torrentes aureos. id ē ꝓ peccato iniunget pnīam⁊ tribulationē ⁊ pro penitentia reddet abuudantiā diuitiarū ⁊ delitiarū. tunc aūt confitebunt̉ ꝙ non ſuis meritis ſꝫpura dei miſcd̓ia gl̓iam illā aſſecuti fuerunt. vn̄ ſequit̉ eorū cōfeſſio (nō no. do. nō no. ſꝫ no. t. da glo.) hoc eſt illd̓ ad
Bquadruplexfacies xp̄i duobꝰ mōis nobis on̄ſa in p̄ſenti et alijsduobꝰ mōison̄det̉ in futuro.
Moral̓r e
Auegociee