CenteſimuſterciuſdecimusCCLXXVII1

CCLXXVII

ficaſti leticiā. q. d. immo: vn̄ ſubdit. letabunt̉ corā te ſicut qͥletant̉ in meſſe: ſicut exultant victores capta p̄da. Moralit̓ (in exitu iſrael de egypto) .i. cū hō deū hn̄s p̄ oculis cuitimor dei eſt an̄ oculos eiꝰ exire vult de tenebris ⁊ ergaſtuA lo pctōꝝ de mundo ad clauſtrū (⁊ domꝰ iacob) .i. cū illi qͥvolūt reſiſtere ⁊ luctari ꝯͣ vicia ⁊ dyabolū ſupplantare volūt exire (de po. barba.) .i. de cetu pctōꝝ quoꝝ lingua babara eſt: eo ꝙ deū nō laudat ſꝫ magis blaſphemat. in iſtoinqͣꝫ exitu (facta eſt iudea ſanctificatio eiꝰ) .i. ſanctificatꝰcōfeſſiōe q̄ ip̄m purgat ⁊ ſanctificat a pctīs. ij. Cor. vij. mūdemꝰ nos ab oī iniqͥtate carnis ⁊ ſpūs ꝑficientes ſanctificationē in timore dei. poſtqͣꝫ aūt exiuit de pctō ⁊ cōfeſſuseſt hō: neceſſariū eſt ei vt potens ſit ꝯͣ inſultꝰ dyaboli ⁊ adbona oꝑa facienda. hanc aūt potentiā ꝯfert memoria deivn̄ ſubdit (iſrael poteſtas eius). q. d. videndo deū ⁊ recogitando ꝙ deꝰ oīa videt efficit̉ potens ad reſiſtendū dya.bolo ⁊ ad bonum faciendum. De primo dicit quidam.¶ Cum qͥd turpe facis qd̓ me ſpectante ruberes.¶ Cur ſpectante deo nō magis ipſe rubes. Aug. ⁊ ſi lateata nemine hoīm videat̉ qͥd facit de illo deſuper inſpectorequē latere nihil pōt: ⁊ poſt addit. illū cogitet oīa videre n̄velit femine male videri. De ſcd̓o dicit Boe. nobis indicitur bn̄ faciendi neceſſitas cū an̄ oculos verſamur iudicicuncta cernentis. ꝓpt̓ hoc dicit dauid ſupra: ꝓuidebā dominū in cōſpectu meo ſꝑ. hoc etiā notat cū ſubdit (mareid ē pctōr. Eſa. lvij. impij qͣſi mare feruens (vidit) .ſ. dei⁊ recogitauit de eo (⁊ fugit) de pctō ad ip̄m deū qͥ eſt refigiū erinacijs .i. pctōribꝰ vt ſupra dictū eſt. Eſa xxvj. a facitua dn̄e cōcepimꝰ ⁊ qͣſi pturiuimꝰ ⁊ peperimꝰ ſpm̄ ſalutiHiere. xxxj. poſtqͣꝫ on̄diſti mihi ꝑcuſſi femur meū cōfuſusſum ⁊ erubui. ⁊ vbi dꝫ pctōr fugere on̄dit cū ſubdit (iordcōuerſus eſt re.) iordanis interp̄tat̉ deſcenſio eoꝝ ſiue riuus iudicij ⁊ ſignificat illos qͥ ſe iudicant ⁊ hūiliant ꝓptepeccata ſua. iſti cōuertunt̉ (retrorſum) .i. ad deū a quo receſſerant. cōuerti retrorſū idē ē ꝙ reuerti. Eſa. xxxj. cōuertimini retrorſum ſicut in ꝓfundū receſſeratꝭ filij iſrael. dehac aūt cōuerſiōe debent gaudere p̄lati vn̄ ſubdit (mōtesexultauerūt) de cōuerſione ⁊ ꝓfectu ſubditoꝝ (vt ariet.veri montes em̄ debēt eſſe p̄lati ꝑ altitudinē vite ſicut ſūꝑ culmē dignitatis aut ptātis ⁊ debēt eſſe arietes ducēdogregē ⁊ defendendo ⁊ fecūdando. in his debēt gaudere ſꝫmulti magis gaudēt cū malefecerint cum ſubditos ſpoliuerint. Eſa. xxxij. gaudiū onagrorū paſcua gregū: ⁊ iō inſona pauperū ſubditoꝝ dicit Aba. iij. maledixiſtis ſceptieiꝰ capita bellatoꝝ venientibꝰ vt turbo ad diſpergendumme. ⁊ qͣre maledixerit ſubdit: exultatio eoꝝ ſicut eiꝰ qͥ deuorat paupere in abſcōdito. ⁊ colles .i. minores ſacerdoteexultant de hoc (ſicut agni ouiū) arietes generant agnosſꝫ lupi lupos: ita boni p̄lati cōſtituunt ſacerdotes bonos ⁊lucentes ſꝫ mali p̄lati faciunt ſacerdotes malos. Ezec. xixeduxit vnū de leuncul̓ ſuis ⁊ leo factꝰ eſt ⁊ didicit p̄dā caphoīeſqꝫ comede̓. Anagogice etiā poſſꝫ legi breuit (in exituiſrael ⁊cͣ.) cū em̄ anīa exit ſancta de corꝑe tunc exit iſrl̓ (deegypto) qꝛ exit de tenebris ad lucē vt videat facie ad faciem̄. ⁊ Ioh̓. iij. videbimꝰ eū ſicuti eſt. tūc etiā exit (domꝰ iacob) .i. aīa luctās (de ppl̓o barbaro) .i. euadit manꝰ dem.nū ⁊ vicioꝝ ⁊ cōiungit ciuibꝰ celi .ſ. angelis ⁊ ſctīs aīabusvbi nō eſt barbara lingua ſꝫ oēs deū laudāt. Col̓. iij. vbi nōeſt barbarꝰ ⁊ ſcyta ⁊ tunc fit (iudea) .i. gl̓ificatio ſiue gl̓ieterna ſanctificatio eiꝰ qꝛ in ea ꝑhennit̉ ſanctificat̉ ⁊ cōfimat̉ (iſrael ptās eiꝰ) .i. videre deū eſt in ptāte eꝰ. Io. xvihec eſt vita eterna vt cog. te verū de. ⁊ tunc (mare vi. ⁊ fugit) mare eſt tumultꝰ demonū qͥ fugiūt qn̄ aīa de egypto.id ē de mundo ad celū. Eſa xxv. tumultū alienoꝝ humiliabis ⁊ tūc (iordanis cōuer. eſt retror.) qꝛ tūc qͥ h̓ ſe hūiliauerit tanto magis exaltabit̉ in celo: ⁊ tūc (mōtes) .i. angeli (exultabūt vt ari.) qͥ fuerūt duces eoꝝ. multū em̄ gaudibūt angeli quoꝝ miniſterio ⁊ auxilio illi h̓ bn̄ vixerint ⁊ adregnum ꝑducti fuerint nec mirū cum gaudere ſit in celoſuꝑ vno peccatore penitentiā agente Luc. xv. (⁊ colles) .i.minores ſancti (ſicut agni ouiū) Sap̄. xix. tanꝙͣ agni exultabunt magnificantes te domine qui liberaſti nos.

¶ Quid eſt tibi mare ꝙ fugiſti: ⁊ tu iordanis quia conuerſus es retrorſum.¶ Montes exultaſtis ſicut arietes ⁊ collesſicut agni ouium.¶ Mō. ex.) hec eſt ſcd̓a ꝑs vbi pͥmo q̄rit cur iſta p̄dicta fiant vt admirationē excitet: cū aūt hi duo verſus ſupra expoſiti fuerint vbi ſine queſtione ponunt̉ nō oꝫ eos ampliꝰexponere niſi ꝙ hic querit cur factū ſit qd̓ ibi factū eē cōfirmat̉. queſtioni aūt iſti rn̄det cū ſubiungit.¶ A facie dn̄i mota ē terra a facie dei iacob¶ A fa. do.) ⁊ qꝛ gloſe nō tangūt h̓ expōnem lr̄alē nec noseā vlterius ꝓſequemur ſꝫ ẜm allegoriā pͥmo ꝓcedemꝰ rn̄dens (qͥd eſt tibi mare ⁊cͣ.) dicit (a fa. dn̄i ⁊cͣ.) q. d. ꝙ mare fugit .i. ꝙ ꝑſecutio tyrannoꝝ receſſit ⁊ ꝙ iordanis .i. baptiſmꝰ (cōuerſus eſt retrorſū) ducens hoīes ad xp̄m vnd̓ortū habebat baptiſmus: ⁊ ꝙ montes ⁊ colles .i. apl̓i ⁊ alijſancti de ꝓfectu eccl̓ie exultauerunt totū factū eſt (a faciedn̄i) .i. a pn̄tia eiꝰ qꝛ cū ſuis fidelibꝰ erat ſꝑ ſicut ꝓmiſeratMath̓. vlt. vobiſcū ſum vſqꝫ ad cōſūmationem ſeculi: abhac ergo (facie mota eſt terra) .i. corda terrena que priuserant pigra ad bonum opus mota ſunt a ſua ſuꝑſtitione:⁊ cōmota ad penitentiam ſicut ſupra dicit: loquens ad dominū. cōmouiſti terram ⁊ conturbaſti eam. cōmota auteꝫhac terra ceſſaui ꝑſequi xp̄ianos ⁊ cōuerſa ē ad baptiſmūvnde fuit exultato montibus ⁊ collibus ⁊ quaſi qͥs quereret. qꝛ dixit a facie dn̄i cuiꝰ dn̄i: ſubiūgit (a facie dei iacob)q. d. iſte xp̄s a facie cuius mota eſt terra non eſt deꝰ recensſed deus (iacob) quem iacob coluit in quē credidit ⁊ in hͦconfundit iudeos qui ſe dicunt eſſe filios iacob ⁊ tn̄ in criſtum nō credunt ſicut ⁊ de abraam dicebat eis. Ioh̓. viij.Abraam pater noſter exultauit vt vi. diē me. vi. ⁊ ga. eſt. etquō mota eſt terra ſubdit.¶ Qui cōuertit petram in ſtagna aquarum:⁊ rupem in fontes aquarum.¶ Qui cō. pe.) petram vocat dura corda iudeoꝝ q̄ qͣꝫtumad quoſdam cōuerſa ſunt in aquis baptiſmi. rupe ꝟo dicit arida corda gentiliū a qͥbꝰ deꝰ diuini eloquij manare fecit ſontes irriguos. Eſa. xxxv. q̄ erat arida in ſtagnū ſitiēsin fontes aquarū: ſupple verſa eſt. vel ipſuꝫ xp̄m vocat petram ⁊ rupem qꝛ cū ignoraret̉ durꝰ videbat̉ vn̄ qͥdam turbati ⁊ ignorantes dixerūt: durus eſt h̓ ſermo qͥs pōt eumaudire. Io. vj. hanc duriciā liquefecit vt in ea fieret fonsaque ſalientis in vitam eternā cū poſt reſurrectionē ſuamaperuit illis ſenſum vt intelligerent ſcripturas. Lu. vl. immo ⁊ ante reſurrectionē qꝛ cum illi dixiſſent vt dictū ē durus eſt ſermo: ꝓpt̓ hoc abijſſent retro. ipſe dixit ad. xij. nunquid ⁊ vos vultis abire: ⁊ petrus reſpondit ꝓ oībꝰ domine ad quem ibimus verba vite eterne habes ⁊ nos credimus ⁊ cognouimꝰ qꝛ tu es xp̄s filius dei viui: hec aūt oīafecit iudeis ⁊ gentibus nō eoꝝ meritis ſed pura miſcd̓ia.vnde ne de dei dono inflent̉ ſubdit ꝓpheta.¶ Non nobis domine non nobis ſed nomini tuo da gloriam.¶ Nō no. dn̄e) vnde iudeis gloriantibꝰ dicit apoſtolꝰ Ro.iij. vbi eſt gloria tua excluſa eſt. ſꝫ qꝛ h̓ ipſum n̄ gloriari donum dei eſt: ⁊ ideo petendo dicit (non nobis ⁊c̄.) Iteꝫ petendo dicit h̓ ꝓpter aliam cauſam qꝛ ſic tacite petit illa bona. q. d. da nobis bona ꝓ quibꝰ tuum nomen glorificet̉ q̄omnia nobis facis.¶ Suꝑ miſcd̓ia tua ⁊ veritate tua neqn̄ dicant gentes vbi eſt deꝰ eorum.¶ Suꝑ) id eſt de (mīa.t.) qͣ vocas impios ⁊ eis parcis (etveritate. t.) qͣ ꝓmiſſa imples ⁊ impios nō venientes ad fidem iudicas ⁊ reprobas. miſcd̓ia aūt ꝓprie exhibita eſt gētibꝰ. vn̄ Ro. xvj. gentes ſuꝑ mīa honorare deū. veritas ātiudeis. vn̄ Math̓. xv. nō ſum miſſus niſi ad oues q̄ perie.do. iſr. (da) inqͣꝫ noī. t. gl̓iam (ne qn̄) .i. aliquando (dicantgentes) nō credentes dicant dico h̓ (vbi eſt deus eoꝝ) qꝛhͦ ſepe dicunt gentes que bn̄t deos viſibiles non putātes

M 3

Hor. de cōpertētibꝰ ſeuvenientibusᵇad penitētiā

Aagogice

Uerſus

Alegprice

s

s