CC EXICenteſimuſundecimus

mittere alij in ſpe recipiendi ⁊ dn̄s dat talentū ſuū homini vt tandē recipiat cū fenore multoꝝ bonoꝝ opeꝝ. h̓ eſtem̄ hō qͥ peregre ꝓficiſcēs vocauit ẜuos ſuos ⁊ tradidit illis bona ſua ⁊ vni dedit qͥnqꝫ talēta ⁊ alij duo ⁊cͣ. Math.xxv. ⁊ Luce. xix. Dixit eis negociamī dū venio ⁊ ne qͥs negligēs fieret ſubiūgit (diſponet) idē dn̄s (ẜmones ſuosquos dicturꝰ ē (i iudicio) qn̄ veniet rationē ponere cū ſeruis ſuis. qn̄ dicet bonis. Mathei. xxv. Euge ẜue bone ⁊ fidelis. qꝛ in pauca fuiſti fidelis ⁊ Mal̓. ſerue male ⁊ pige⁊ē. ⁊ poſt addit inutilē ẜuū eijcite in tene. exteri. Ne autēaliqͥs putet ꝙ tūc poſſet eū flectere p̄ce vel p̄cio addit (qin eter. nō cōmo.) q. d. vere iudicio ꝙ ita diſtricte faciet iudex (ꝙ nō cōmouebit̉) .i. nō flectet̉ tūc a ſnīa iuſta neceternū) a ſnīe executione. Prouerbio. vj. zelus ⁊ furor virnō parcet in die vindicte nec acqͥ. cuiuſqͣꝫ p̄ci. nec ſuſci. ꝓre. do. plurima. ⁊ ſicut nō poterat flecti a punitione malorū. multo fortius nec a retributione bonoꝝ ⁊ ideo ſanctis.¶ In memoria eterna erit iuſtus ab audition mala non timebit¶ In me. eter. erit in.) .i. ſꝑ habebūt memoriaꝫ de iuſticiaeius ⁊ in p̄ſenti ⁊ in futuro. in p̄ſenti vt timeāt ſimul ⁊ ſꝑrent in futuro vt gr̄as agent ⁊ laudēt eius iuſticiā. vn̄ ī pōDn̄e memorabor iuſticie tue ſolius. ip̄e autē qͥ ſic iuſte indicaturus ē: pͥus tn̄ iniuſte iudicatus ē qd̓ tn̄ patienter ſuſtinuit. vn̄ ſubdit (ab auditiōe mala) .i. qn̄ audiuit ſe iudcari male ad mortē (nō timebit) tunc .n. nō timuit: ſciebaem̄ ꝙ ꝑ hoc veniret ad iudiciariā poteſtatē vn̄ ſupra ī psparauit in iudicio thronū ſuū glo. i. iudiciariā poteſtatemqn̄ iudicatus ē. ꝑ patientiā em̄ celū acqͥſiuit ⁊ poteſtatē indicij. Nā qꝛ in humilitate iudicatus ē. in maieſtate iudicabit. Eſaīe. liij. De anguſtia ⁊ de iudicio ſublatus ē. Nō exgo timuit ab auditiōe ſui iudicij. ſꝫ certus expectauit ꝙ veniret tempus quo ip̄e iudicantes ſe iudicaret. vnde dicit¶ Paratum cor eius ſperare in domino cōfirmatum eſt cor eius nō cōmouebitur: donec deſpiciat inimicos ſuos.¶ Para. cor eiꝰ ſpe. in dn̄o) .i. expectare ab eo auxilium ꝙon̄dit cū dixit. in manꝰ tu. cōmendo ſpm̄ meum. nec debiliter paratū ſꝫ (cōfirmatū ē cor e.) in charitate ⁊ patiētia itaꝙ (nō cōmouebit̉ donec) habita victoria (deſpiciat) oſtedat (inimicos ſuos (iudeos qd̓ factū eſt qn̄ licet ſepulcrūfacerēt cuſtodiri reſurrexit ⁊ poſtea in celos aſcēdit ⁊ tūc¶ Diſperſit dedit pauperibus iuſticia eiusmanet in ſeculum ſeculi: cornu eius exaltabitur in gloria.¶ Diſꝑ.) dona ſpūſſancti (⁊ dedit pauꝑibꝰ) .i. apl̓is hūilibus ⁊ ad lr̄am pauꝑibus. Eſaie. lxvj. Ad quē reſpiciā niſiad pauꝑculū ⁊c̄. Ephe. iiij. Aſcendēs xp̄us in altū cap. duvit capti. dedit. d. homībus ⁊ licet iudei ip̄m quaſi iniuſtūmorti tradidiſſent. tn̄ (iuſti. eiꝰ ma. in ſe. ſe.) qꝛ ip̄e ē qͥ peccatū nō fecit nec inuētus eſt do. in o. e. j. Pet. ij. ⁊. iiij. dicit̉. xp̄s ꝓ peccatis noſtris mortuꝰ ē iuſtꝰ ꝓ iniuſtis. ⁊ ꝓpt̓hoc (cornu eiꝰ) .i. ptās (exaltabit̉ ī glo.) qꝛ ꝑ hoc meruitexaltationē glorie. Phyl̓. ij. Factus ē obediēs vſqꝫ ad m.⁊cͣ. ꝓpter qd̓ ⁊ deus exal. ⁊cͣ. j. Regū. ij. Dn̄s dabit imꝑiuregi ſuo .ſ. xp̄o. qd̓ exponēs ſubdit ⁊ ſublimabit cornuxſui. Moralit̓ (exor. ē in te. lu.) hoc ⁊ de xp̄o p̄t dici moraliter. ſciendū em̄. ꝙ triplex ē xp̄i natiuitas. ſicut enim ī xp̄tres ſubſtātias fides catholica cōfitet̉ diuinitatē carnem⁊ ſpiritū. ita tres in xp̄o natiuitates ſcpͥtura ſacra teſtatudiuinā ex pr̄e carnalē ex matre ſpūaleꝫ in mente. ex patrenaſcit̉ deus ex matre naſcit̉ caro ⁊ in mente naſcit̉ ſpūsPrima ē eterna. Secūda hūana. Tercia gratuita. De pͥ.ma dicit pater ad filiū illud ſupra. ante luciferū genui te ⁊hoc ē n̄ in tenebris. De ſecūda expoſitū ē allegorice. de tecia nūc exponamꝰ (exortū ē lumen) .i. xp̄us (in tenebris.i. in corde pͥus tenebroſo ꝑ peccatū vbi xp̄s ꝯcipit̉ ꝑ affectū naſcit̉ ꝑ effectum. nutritur ꝑ ꝓfectū. vnde an̄qͣꝫ oriat̉ī oꝑtet cor applicare ⁊ ꝓ poſſe ſuo erigere. vnde dicit (rectis corde) .i. eis qui quantū in ſe ē cor ad ſuꝑna erigūt et

ad hoc multū iuuat verbū dei quādo libēter audit̉ ꝓpterh̓ dicit Petrꝰ. ij. ca. j. Habemus firmiorē ꝓpheticū ſermonem cui benefacitis attendentes quaſi lucerne lucenti incaliginoſo donec dies illuceſcat ⁊ lucifer oriatur in cordibus ecce om̄ia dicit petrus que hic dicunt̉ a ꝓpheta tangens ortū luminis ibi lucifer oriatur. ⁊ tenebras loci ibi incaliginoſo loco: ⁊ erectionē cordis ibi attendētes cor naturaliter latum eſt in ſurſum. ⁊ ſtrictum deorſum. hoc eſt ꝙſimplum debet eſſe ad ſuperna. ⁊ ſtrictum ad infima tꝑalia. ſed multorum corda ſunt ſubuerſa. ſicut conqueritur.Ieremi. de ſeip̄o. Prouer. xv. Cor ſtultoruꝫ diſſimile eritEſt aūt duplex rectitudo cordis vna ē intellectus app̄hēdere res ꝓut ſunt. alia eſt volūtatis ſcꝫ exequi iuſticiā iſtisoritur (dn̄s) ꝑ gratiā (miſericors) penitentibus (⁊ miſerator) ꝓficientibus (⁊ iuſtus) retributor ꝑuenientibus. ve(miſericors) innocentibus (miſerator) penitentibus (iuſtus) ꝑuerſe agentibus Iere. xxiij. hoc eſt nomen qd̓ vocabunt eum dn̄s iuſtus noſter. quis aūt conſequat̉ miſericordiā ⁊ tandem ꝑ iuſticiā gloriā ſubdit (iocundus hō).i. deo placens (qͥ miſeret̉) ⁊c. vel ſic (iocundus) debet eēid ē hylaris. homo (qui miſeret̉) condonando cōpatiēdoſub veniendo (⁊ ꝯmodat) pecuniā auxiliū conſiliū et ſuaom̄ia in neceſſitate mutuādo qꝛ. ij. Coꝝ. ij. Hilarem datorem diligit deus (qui miſeretur) pͥmo ſibi ⁊ deinde pauꝑiProuerbio. xj Benefacit anime ſue vir miſericors. Eccl̓i.xxx. Miſerere anime tuo placens deo. Non autē ſufficitmiſereri miſero tm̄ in corde cōpatiendo niſi etiā ſubueniēdo miſeria releuet̉. vnde bene addit (⁊ cōmodat) ſe ⁊ ſuaDeutr. xv. Dabis mutuū quo eū indigere ꝑſpexeris. ⁊ ſequit̉ nec ages quippiam callide in eius neceſſitatibꝰ ſubleuandis. ⁊ ne quis dicat. hoc eſt conſiliū nō p̄ceptū. ſeqͥt̉eodem Deutro. ego p̄cipio tibi vt aperias manum fratrituo egeno ⁊ pauperi. Luc. vj. Date mutuū nihil inde ſperantes. multi autem cōmodant diuitibus ſed pauci pauperibus contra illud Eccl̓i. viij. Noli fenerari fortiori teꝙ ſi feneraueris quaſi perditum habe: fenerare em̄ ſiue fenerari ꝓprie idem eſt ꝙ cōmodare. ẜm illud Luc. vj. Peccatores peccatoribus fenerant̉ vt recipiant equalia. Eccl̓ixxix. Qui facit miſericordiā fenerat̉ ꝓximo ſuo. Prouer.x.x. Fenerat̉ qͥ miſeretur pauperi. Prouer. xxij. Qui accipit mutuū ſeruus eſt fenerantis. ergo a pͥmo qui miſeret̉pauperi facit deū ſeruū ſuum. Et qui ita (miſeretur ⁊ cōmodat diſpo. ẜmo. ſuos in iudicio) .i. qͥd reſpondebit̉ adad id quod dicet̉ ei in iudicio futuro. quādo dicet̉ ei redde rationem villicationis tue. quādo vt dr̄ Sap̄. j. In cogitationibus impij erit interrogatio. Abac. ij. Contemplbor vt videam quod dicat̉ mihi ⁊ qͥd reſpondeam ad arguentem me. Homines em̄ miſericordes modo formantnon tm̄ ſermones quos reſpondebūt ſed illos quibus alloquetur eos dn̄s dicens. Eſuriui de mihi man. Mathe.xxv. Sapiens eſt qui cogitat ad que reſponſurus eſt in illa magna diſputatione extremi iudicij. Qui modo nō recogitat tūc ꝯfuſus obmuteſcet ⁊ cōcluſus ſicut ille de qͦ dr̄Math̓. xxj. Quō huc intraſti nō habēs veſtem nuptialeꝫat ille obmutuit: quid mirū nō cogitauerat de iſta queſtione (qꝛ ineter. nō cōmo) .i. nō ſeꝑabit̉ a deo cū illis immiſericordibꝰ qͥbus dicet̉. itē maledicti ⁊cͣ. ſꝫ ei adherebit inſeꝑabiliter cū eis qͥbus dicet venite bn̄dicti patris mei ꝑci.re. ⁊cͣ. Idem Prouer. x. Iuſtus ineternū nō cōmouebit̉.dico ꝙ non (ꝯmouebit̉ ſꝫ in memoria eterna.) coram deo(erit iuſtus) Prouerbi. x. Memoria iuſti cū laudibꝰ .ſ. cūillis eſuriui ⁊ dediſtis ⁊cͣ. nomē aūt impioꝝ putreſcet (abauditi. ma. nō ti.) ſcꝫ ab illo verbo audiēdo. itē mal̓. in ig.eternū psͣ. Ip̄e liberauit me de laqueo venantiū .i. demonū ⁊ a ꝟbo aſꝑo. Notandū aūt ꝙ triplex erit audicio. excitatiua cū dicet̉. ſurgite mortui. Secūda diſceptatiua cūdicet̉ Eſuriui. ⁊cͣ. Tercia diffinitiua cū dicet̉. Ite maledicti ⁊cͣ. (ꝑatū cor eiꝰ) q. d. qͥ erūt parati nō timebūt ab auditione mala ſꝫ intrahūt cū eo ad nuptias. Mat. xxv. queparate erāt intrauerūt cum eo ad nuptias vn̄ qͥ ſic paratiſunt poſſunt ſperare de introitu. nō timere de expulſu. iōdicit (ſperare in dn̄o) retributore. nō in mūdo deceptore:

2M

Horalit̓ demplici chriſtiīiuitate.

De ſpūali naiuitate xp̄i īcorde.

Triolex arditio in dieiudicij.