Pſalmus

nec in diuitijs fallacibus. j. Thimo. vl. diuitibus huiꝰ ſeculi p̄cipe nō ſublime ſapere neqꝫ ſperare in incerto diuitiaꝝ. ſꝫ in deo viuo. vel ſic (ꝑara. cor e. ſpe. in d. i. paratumē ad ſperādū. Triplici aūt ꝯſideratiōe parauit cor ad ſpēſcꝫ ꝯſideratione pietatis dei. Eccl̓i. iiij. Miſerebit̉ tui magis qͣꝫ mr̄ ⁊ ꝯſideratiōe ꝓprie fidei ⁊ laboris. ad Roma.v. Tribulatio patientiā oꝑat̉. patiētia aūt ꝓbationē. probatio ꝟo ſpem. Itē ꝯſideratiōe ſuccurſus ſanctoꝝ. vn̄ dicit beata ꝟgo Eccl̓i. xxiiij. Ego mr̄ pulcre dilectōis ⁊ agntionis ⁊ ſancte ſpei. Oſee. ij. Dabo eis vallem achor vbꝓprietarius lapidatus ē. eſt religio. ſunt aūt aliqͥ qui ſperant tm̄ in ꝓſperitate ſꝫ veniēte aduerſitate deſperant. vn̄ꝯtra hoc ſubiūgit (ꝯfirmatū eſt cor eius) .ſ. in ſpe. psͣ. Egoaūt ſemꝑ ſperabo. Iob. xiij. Etiā ſi occiderit me in ipſumſperabo. ita confirmatū ē. ꝙ (nō cōmo.) a ſpe iſta (donecdeſpi. inimi. ſuos) ꝙ ſit in p̄ſenti cū hō dyabolū cōtemnitmundū carnē ⁊ om̄e peccatū ⁊ fit in futuro cū deſpiciet .i.deorſum in inferno poſitos aſpiciet inimicos ſuos. demones ſupra ⁊ ſuꝑ inimicos meos deſpexit oculus meꝰ. Notātur aūt in hoc ꝟſu qͥnqꝫ dona .ſ. fideles cuꝫ dicit (ꝑa. corē.) Act̉. xv. Fide purificas corda eoꝝ ſpes cuꝫ dicit (ſpe. īd.) charitas cū dicit (ꝯfir. ē cor e.) ad Eph̓. iij. In charitate radicati ⁊ fundati ꝑſeuerātia. cū dicit (nō cōmo.) ſecuritas cuꝫ dicit do. deſ. inimi .ſ. diſꝑſit) h̓ dat̉ forma dandielemoſynā (diſꝑſit) diuerſis dando nō totū parentibꝰ vel(diſꝑſit) multa dando Tho. iiij. Si multū tibi fuerit abidanter tribue (dedit) nō vendidit ꝓpter laudē. Mathe. v.Amē dico vobis rece. m. ſuā (pauꝑibus) nō diuitibꝰ Eſalviij. Frāge eſuriēti pa. t. ⁊ egenos vagoſqꝫ induc. in do. t.Hiero. ſpecies ſacrilegij ē res paupeꝝ nō pauꝑibus dareLuce. xiiij. Cū facis conuiuiū voca pauꝑes. debiles. claudos ⁊ beatus eris qͥ nō habent vn̄ tibi retribuant. retribuetur em̄ tibi in reſurrectione iuſtoꝝ (iuſticia eo.) vt ſe magis reputet reddere Eccleſiaſtici. iiij. Declina ſine triſticiaaurēt. pauperi ⁊ redde debitū. Aug. Aliena raꝑe conuincit̉ qͥ ſuꝑflua pauꝑibus nō largit̉ (manet) nō ad horaꝫ ſꝫ(in ſeculū) cōſecutiuū (ſeculi) pn̄tis. q. d. ꝑ totū hoc ſeculū qͣꝫdiu vixerit iuſtus erit. ⁊ in futuro ſeculo in eternū manebit merces iuſticie ſue. Eccleſiaſti. xj. Datio dei permanet iuſtis ⁊ ꝓfectus illiꝰ ſucceſſus habebūt in eternū (cornū eiꝰ) ꝙ h̓ nō apparet (exultabit̉) nō h̓ ſꝫ (in gloria) eterna. qm̄ qͥ ſe humiliat oꝑa miſcd̓ie alijs impendēdo exaltabit̉. Luc. xviij. psͣ. ſupra omnia cornua peccatoꝝ ꝯfringaꝫ⁊ exaltabunt̉ cornua iuſti.¶ Peccator videbit ⁊ iraſcetur dētibus ſuis fremet ⁊ tabeſcet deſiderium peccatorūperibit.¶ Tercia ꝑs vbi mala impijs aſſerit euentura. ſed primoAllegorice de iudeis exponamus (pctōr) .ſ. iudeus (vidbit) gloriā xp̄i .ſ. in quāto honore habebit̉ poſt reſurrectionē. ⁊ quō apl̓i p̄dicabūt ⁊ faciēt mirabilia ⁊ iudeꝰ (iraſotur) in tm̄ ꝙ (dentibus ſuis fremet) exterius (⁊ tabeſceinterius. Act̉. vij. Audiētes aūt hec diſſecabant̉ cordibꝰ⁊ ſtridebāt dentibus in eū .ſ. in ſtephanū (deſideriū pctōrū) .i. iudeoꝝ xp̄m morti tradentiū qd̓ fuit peccatū maximū vn̄ anthonomatice dicunt̉ pctōres (peribit) qꝛ nō accidet eis qd̓ deſiderabāt. ſed contrariū. conſiderabāt em̄nomē xp̄i extinguere. Ieremi .xj. Cogitauerūt ſuꝑ me cōſilia. dicētes mittamus lignū in pane eius ⁊ eradamꝰ eumde terra viuentiū ⁊ nomē eius nō memoret̉ amplius. ſꝫhoc magis dilatatū fuit nomen eius. Moraliter (pctōrſcꝫ dyabolus. vel etiā hō pctōr (videbit) gloriā iuſti quando exaltabit̉ cornu eius in gloria (⁊ iraſcetur) taꝫ contraſeip̄m qͣꝫ ꝯͣ iuſtos qͥbus inuidebit. Sap̄. v. Uidētes turbabunt̉ timore horribili ⁊ mirabūt̉ in ſubitatione inſꝑate ſalutis gementes p̄ anguſtia ſpiritus dicētes intra ſe penitētiam agētes ⁊cͣ. (dentibꝰ ſuis fremet) in inferno. Ubi erifletus ⁊ ſtridor dentiū. Math̓. xiij. (⁊ tabeſcet) nec mirūqꝛ nihil habebit ꝙ oportet (quia deſideriū peccatorū peribit) ita ꝙ nec mortē quā deſiderabūt poſſint habere. Apocal̓. ix: Deſiderabūt mori ⁊ fugiet mors ab eis vel de pre-

ſenti poteſt legi (peccator) dyabolus vl̓ hō (videbit) ꝓfe.fectū bonoꝝ ⁊ hec enumerat ꝓ pena pctōris qꝛ videt ⁊ inuidet. ⁊ ſic torquet̉. Un̄ dicit. Sen̄. vtinā inuidi vbiqꝫ oculos haberēt oīm felicitate torquerent̉ vnde penā eoꝝ aperit cū ſubdit (⁊ iraſcet̉) in corde ſuo (dentibus .ſ. fremet)hoc frequēter accidit inuidis. ſꝫ nō nocent niſi ſibi. vn̄ addit (⁊ tabeſcet) in ſe nō potēs alijs nocere. vn̄ ſubdit (deſi. pctōꝝ ꝑibit) .i. nō poterūt implere qd̓ deſiderāt ⁊ indecruciabunt̉ in ſeiꝑis. Oratius Inuidus alteriꝰ maxreſcitrebꝰ opimis. Ideꝫ inuidia ſiculi nō inuenere tyranni maius tormentū alius. Iuſtius inuidia nihil ē q̄ ꝓtinus ip̄mActorē rodit excruciatqꝫ ſuū ⁊ pōt exponi (deſideriū peccatoꝝ peribit) .i. illa q̄ deſiderant pctōres ſcꝫ temꝑalia. j.Ioh̓ j. Trāſit mūdus ⁊ ꝯcupiſcētia eius .ſ. ꝯcupiſcentiaoculoꝝ ⁊ ꝯcuhiſcētia carnis. ⁊ ſuꝑbia vite. Iob. xx. Cū habuerit qd̓ cupierat poſſidere nō poterit. ecōtro deſideriuꝫiuſtoꝝ nō peribit quia. Prouer. x. Deſideriū ſuū multꝭ dabitur ⁊ quod eſt illud. Prouerbiorum. xj. Deſiderū iuſtorum eſſe bonum.CXII¶ ſalmus.l Audate pueri dominū: laudate nomen domini.l¶ Titulus (all̓a) Hūc titulū ip̄e dauid exponit qͥ ē de laude dei ⁊ incipit (laudate alleluia) em̄ interp̄tat̉ laudate dominū vel inuiſibilē: intentione monet ad laudandū deuꝫ.Modus due ſunt ꝑtitiones. Primo monet ad laudem ⁊oſtendit a quibus quis ⁊ qͣꝫdiu ⁊ vbi ⁊ quare laudet̉. Secūdo idem facit qd̓ monet ibi (quis ſicut) Primo gͦ oſtendit a qͥbus laudet̉ cū dicit (do. ⁊ nō d̓o.) ꝙͣdiu laudamusſic oſtendit cum dicit (ex hoc nunc ⁊ vſqꝫ) ⁊cͣ. vbi cū dicit(a ſo. ortu vſqꝫ) ⁊cͣ. quare cū ſubiungit (excel. ſuꝑ oēs gē.dn̄s) dicit ergo (lau. pueri dn̄m) ad lr̄am em̄ pueri ſūt cōgregādi ad eccleſiā vt inſtruant̉ ⁊ bn̄ ẜuādo iunocentiaꝫſuam laudent deū. Ioel̓. ij. coadunate ſenes congregateꝑuulos ⁊ ſuggentes vbera ⁊cͣ. Allegorice impletū eſt hoc:(laudate pueri) Math̓. xxj. quādo pueris laudantibꝰ dixit dn̄s iudeis indignātibus nunqͣꝫ legiſtis quia ex ore infantium ⁊ lactentiū ꝑfeciſti laudem ⁊c̄. ⁊ poſſet hoc eē bonū thema in feſto innocentiū qui preconiū domini nō loquēdo ſꝫ moriēdo confeſſi ſunt in effuſione ſui ſanguinisſicut ⁊ in Gen̄. iij. Dicitur ꝙ ſanguis abel clamauit ad domiuū de terra. ſimiliter poteſt dici ꝙ ſanguis innocentiuꝫclamauit ſꝫ differenter. quia ille vindictam ⁊ iſte veniam.hoc exemplo xp̄i de quo Hebre. xij. Acceſſiſtis ad ſanguinis aſperſionem melius lo. ⁊cͣ. (laudate nomē dn̄i) hoc fecerūt pueri hebreoꝝ dicentes oſanna filio dauid. benedictus qui venit in nomine domini ſicut dicit̉ Mathei. xxj.Et eccleſia ita cantat de pueris hebreoꝝ tollentes ramosolinarū ⁊cͣ. Ip̄i etiam pueri hebreoꝝ .i. filij eoꝝ poſt reſurrectionē dn̄i p̄dicantes dixerūt id qd̓ ſequit̉.¶ Sit nomen domini benedictū ex hoc nūcet vſqꝫ in ſeculum.¶ Sit no. dn̄i) xp̄i ieſu (benedictū) .i. nomen illud benedixerūt ⁊ p̄dicauerunt. vn̄ dicit petrus hoc nomē bn̄dicēdoActu. iiij. ꝙ in noīe xp̄i claudus ambulaſſet ⁊ addidit. neqꝫ em̄ aliud nomē ē ſub celo datū hoībus in qͦ oꝑteat nosſaluos fieri (ex hoc nūc ⁊ vſqꝫ in ſe.) qꝛ laus noīs xp̄i quetūc īcepit: nūqͣꝫ de cetero ceſſabit. ſꝑ em̄ laudabit̉ in eccleſia militāte ⁊ ineternū in eccl̓ia triuphante: ⁊ hec laus eritvbiqꝫ terrarū. vnde addit.¶ A ſolis ortu vſqꝫ ad occaſum: laudabilenomen domini.¶ Laudabile) ꝑ apl̓os. qꝛ in oēm terrā exiuit ſonus eorū.Mal̓. j. Ab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſum magnū ē nomē m.in gentibꝰ. Pōt etiā ⁊ alit̓ exponi verſus iſte allegorice qꝛxp̄us ē ſol. ortus huiꝰ ſolis ē xp̄i natiuitas. occaſus paſſio.eiꝰ ī natiuitate eiꝰ fuit pauꝑtas ī morte ignominia ⁊ ꝓptervtrūqꝫ laudabilis ē dn̄s nō tm̄ ꝓpt̓ magnifica eius opera.Eccl̓i. j. Orit̉ ſol ⁊ occidit ad locū ſuū reuertit̉. orit̉ ī nati.uitate xp̄s. occidit in paſſione ad locū ſuū reuertit̉ in aſcē

Triplici ꝯſideratiōe parat iuſtuſ corſuū ad ſpem

Moxaliter.

Forma dandi el̓ynam.

Allegorice.

Alegorice

Alegorice

psͣ. cxij.I