CenteſimuſundecimusCCLXXIIII
bene ſequit̉.¶ Intellectus bonus omnibus facientibꝰlaudatio eius manet in ſeculum ſeculi.¶ Intellectus bo. o. fa. eū) id ē intellectꝰ fidei vtilis ē illisqͥ operant̉ ꝑ dilectionē: vn̄ ecōtrario dr̄ Iaco. ij. Fides ſne p̄pibꝰ ocioſa ē: ⁊ ibidē fides ſine oꝑbꝰ mortua ē ſꝫ quiaa deo habent̉ laude ē dignꝰ vn̄ ſequit̉ (lau. eiꝰ ma. ī ſe .ſ.qꝛ h̓ incipit ⁊ in futuro ꝯſūmat̉. h̓ laudamꝰ eū qꝛ nos liberat in futuro qꝛ coronat. beati em̄ qͥ habitāt in domo t. domine in ſe. ſe. lau. te. psͣ. iſte ꝑiodalis ē a laude incipiens inlaudē terminatꝰ. Moralit̓ (redē. miſit dn̄s ppl̓o) .ſ. penitentiā ⁊ oꝑa miſcd̓ie vt ſi poſtqͣꝫ redēpti fuerūt ſanguinexp̄i. iteꝝ ẜuitute dyaboli ⁊ pctīs exuti ſe ſubmiſerūt habeant etiā quō iterū redimāt̉. Prouer. xvj. miſcd̓ia ⁊ ꝟitateredimit̉ iniqͥtas. mīe id ē oꝑbꝰ miſcd̓ie. Dan̄. iiij. peccatatua elemoſynis redime: ⁊ iniqͥ. tuas miſericordijs pauperū: veritate ſcꝫ ꝯfeſſionis q̄ ꝟe pctā dicit ⁊ exire facit d̓ vira cōtritione ⁊ terminari in verā ſatiſfactionē Eccl̓i. iiij. ꝓaīa tua ſcꝫ redimēda nō ꝯfundaris dicere veꝝ: poſtqͣꝫ ꝟohō ſic redēptus ē nō debet iteꝝ ſe vendere dyabolo vt inimicus dei fiat: ſꝫ debet ineternū deo adherere. Vnde ſubdit (mādauit ineternū) nō ad horā (teſtamētū ſuū) ſcꝫ illud qd̓ fecit Ioh̓. iiij. Dicēs pacē relinqͦ vobis ⁊cͣ. hoc teſtamentū mādat dn̄s in eternū ſi ẜuemꝰ ei pacē ⁊ nō moueamus ei guerrā peccādo. Ioh̓. v. Ecce ſanus factꝰ esiā noli peccare ne deterius tibi aliquid cōtingat. decet autē vt ita faciamꝰ qꝛ ſancti vocati ſumus. vn̄ ſb̓dit (ſanctū⁊ terri. nomē eiꝰ) ſcꝫ nomē xp̄i a qͦ xp̄iani vocamꝰ ergo cūſanctū nomē habeamꝰ decet vt ſancte viuamꝰ ne nomendn̄i inuanū accipiamꝰ. nec ſolū decens imo ⁊ facile eſt: qꝛdemones timēt illud nomē vn̄ nō audēt accedere ad eosqͥ rem dn̄i digne ſeruāt ⁊ ſunt veri xp̄iani. vn̄ in psͣ. Scuto circūdabit te veritas eiꝰ nō timebis a ti. nocturno. a ſagitta ⁊cͣ. hoc ē qd̓ cū dixiſſet (ſanctū) addidit (⁊ terrib. noeius (ſꝫ qꝛ multi nō ſunt mō veri xp̄iani: vere p̄t dici illudad Roma. ij. Nomē dei ꝑ vos blaſphemat̉ inter gētes vtaūt a pctō cauere poſſimꝰ ⁊ nomē dn̄i ſanctū in nobis cuſtodire neceſſariū ē timor de qͦ addit (iniciū ſa. timor do.⁊ poſſumꝰ dicere ꝙ ſapiētia nō dicit hoc actū vl̓ habitunſꝫ diſcrete factū. ẜm ꝙ d̓r cōiter iſte fecit magnā ſapientiāqn̄ fecit aliqͥd magnū diſcrete fecit ſic timor ē principiū qꝛtimor fecit declinare a malo qd̓ ē pͥncipiū faciēdi bonum.Eccl̓i j. Timor dn̄i expellit peccatū: faciet etiā timor hominē eē ſollicitū de bono. Eccleſiaſti. xv. Qui timet deuꝫfa. bo. Eſt aūt timor quintuplex mūdanus de pecunia. humanus de vitā. ſeruilis de gehenna. Initialis partim dedeo partim de gehenna. filialis de offenfa psͣ. timor domini ſanctꝰ ꝑma. in ſe. ſe. Sunt aūt multi qͥ ſe putāt eē ſapites qꝛ ſunt intelligētes licet nō habeāt vitā bonā ꝓpt̓ qd̓bn̄ ſubdit̉ (intellectꝰ bouꝰ) ſupple ē (o. fa. e.) .i. qͥ faciuntea q̄ faciēda eſſe intelligūt. nā nō facientibꝰ intellectꝰ malus ē ⁊ nocuus. qꝛ dicit Iaco. iiij. Scienti bonū ⁊ nō facienti peccatū ē illi. Luce. xij. Seruus ſciēs vo. do. .ſ. ⁊ nō famultis (lauda. eiꝰ) qͥ facit intellectū (manet in ſe. ſe.) ſedlaudatio intelligētis ⁊ nō faciētis trāſit in iſto ſeculo quilaus impioꝝ breuis. Sꝫ laus iuſti ineternū durabit. dn̄sem̄ incipiet eū laudare qn̄ dicet illud. Matthei. xxv. Eſuriui ⁊ dedi. mi. mā. ⁊cͣ. Prouer. in fi. date illi de fructu manuū ſuaꝝ ⁊ laudēt eū in portis oꝑa eiꝰ ⁊. ij. Coꝝ. v. Tunclaus erit vnicuiqꝫ a deo (laudatio eius) qͣ laudabit deum(manet ī ſe. ſe.) psͣ. beati qͥ habitāt ī do. t. dn̄e in ſe. ſe. la. te.Augꝰ de ciuitate dei in fi. vocabimꝰ ⁊ videbimꝰ. videbimꝰ⁊ amabimꝰ ⁊ laudabimꝰ hic finis ſine fine.¶ PſalmusCXIEatus vir qui timet dominū in māIdatis eius volet nimis.¶ Titulus (all̓a reuerſionis aggei ⁊ zacharie) In p̄cedenti psͣ. egit de cōfeſſione laudis. In iſto agit de eadē cum timore. vn̄ ꝯtinuatio p̄t haberi Iob. xxxvij. Ab aqͥlone venit aurū ⁊ a deo formidoloſa laudatio iſti duo ꝓph̓e debus in titulo fit mētio nō fuerūt tꝑe dauid: ſꝫ multū pꝰ eū
⁊ de renouatione templi ꝓphetātes vt habet̉ .j. Eſdre. v.Poſt babylonicā captiuitatē coadiutores fuerūt in edificatione templi. ſꝫ potius agit̉ hic de ſignificato qͣꝫ de ſignificante qd̓ ex ſignificatione nominū ꝑpendi poteſt Aggeꝰem̄ interp̄tatur mōtanus. zacharias feſtiuus vl̓ hylaris ēergo ſenſus tituli (all̓a) .i. laus (reuerſionis) .i. ꝓ reuerſion (aggei) .i. ppl̓i mōtani qͥ eſt in eminētia virtutum deſtructa captiuitate babilonis ꝑ penitentiā (⁊ zacharie) .i.populi feſtiui ⁊ hylaris de bonis ſibi a deo collatis ⁊ quiaiſta reuerſio ad penitentiā incipit ꝑ timorē a timore īcipitdicens (beatꝰ vir qͥ timet dn̄m) Intentiōe aūt monet adlaudē dei. Modus triꝑt̓itus ē psͣ. pͥmo breuiter tangit bona timentiū deū. Scd̓o eadē latius exequit̉ d̓ aduētu xp̄iꝑ quē illa ſuſcipiūt p̄mittēs ibi (exortum ē) Tercio malaip̄ijs aſſerit euentura ibi (pctōr vi.) ⁊cͣ. licꝫ tātū pͥncipiū ſecūde ꝑtis allegorice de xp̄o legat̉: tn̄ totū poſſumꝰ legereallegorice vt de xp̄o dicat̉ (beatus vir) ſcꝫ xp̄s de qͦ Ieremie. xxxj. Femina circundabit virū (qͥ timet do.) ſicut deip̄o dr̄ Eſa. xj. In mā. eius vo.) .i. implebit volūtarie qd̓ei mādauit dn̄s de redemptiōe nr̄a. qꝛ ad Phyl̓. ij. Factꝰē obe. vſqꝫ ad mor. qꝛ mortē crucis qd̓ fuit genus mortisviliſſimū. vn̄ addit (nimis) vt notet̉ exceſſus de quo dicitTreno. iij. Recordare pauꝑtatis ⁊ trāſgreſſionis mee. ſꝫvt dr̄ Ioh̓. xij. Si granu frumēti cadens in terra mor. fu.multū fru. affert. Ideo bn̄ de fructu ⁊ ſemine eius addit.¶ Potens in terra erit ſemen eius generatio rectorum benedicetur.¶ Tūc dr̄ ſemē potēs ī terra qn̄ ibi plene fructificat ⁊ multiplicat̉ ſic ſeme xp̄i .i. fideles potēs fuit. vn̄ ꝙ ſit h̓ ſemenſubdit (generatto rectoꝝ) recti corde geniti infantes xp̄i.ꝑ fidē (bn̄dicet̉) nō tm̄ a deo ſꝫ ⁊ ab hoībus. vn̄ de bn̄dictictione hoīm ⁊ multiplicatiōe iſta habet̉. Act̉. ij. in fi. Ubidr̄ ꝙ fidelēs habebat gratiā ad oēm plebē. ⁊ ſubiūgit. dominꝰ aūt augebat qͥ ſalui fiebāt qͦtidie in idip̄m. vl̓ ſic (potēs in terra erit ſe. e.) ſcꝫ apl̓i de quo Eſaie. jͣ. Niſi dn̄s reliquiſſet nobis ſeme ⁊cͣ. qͥ apl̓i fuerūt ita potētes in terra.ꝙ nō ſolū terrena eis eēt ſubdita ſꝫ etiā celeſtia: in terraem̄ poſiti habebāt claues regni celoꝝ. vt quodcūqꝫ ſoluerent ſuꝑ terrā eſſet ſolutū et in celis. ſicut dictū eſt PetroMat. xvj. Et oībus apl̓is Ioh̓. vl. vel (ſemen) .i. verbumdei qd̓ potens fuit qꝛ multos conuertit qd̓ em̄ dicit̉ d̓ ip̄oMathe. vij. Erat docens ſicut poteſtatē habēs: intelligit̉nō de doctrina tm̄ quā in ꝓpria perſona docuit. ſꝫ ⁊ de illaquā ꝑ apl̓os docuit de cuiꝰ poteſtate dr̄ Lu. xxj. Dabo vobis os ⁊ ſapientiam cui nō poterunt reſiſtere o. aduer. etAct̉. vj. Nō poterāt reſiſtere ſapiētie ⁊ ſpi. qui lo. (generatio rectoꝝ) .i. illi quos apl̓i recti gignent ꝑ euāge. in fideſicut dicit apl̓s. j. Coꝝ. iiij. Nam ꝑ euāgel̓. ego vos genui(bn̄dicetur) ſicut dicit dn̄s. Ioh̓. xx. qꝛ vidiſti me thomacredidiſti. beati qͥ nō vi. ⁊ cre. vl̓ (bn̄dicet̉) .i. bona datiōeditabit̉ ſcꝫ gratia ⁊ vere.¶ Gloria ⁊ diuitie in domo eius: et iuſticiaeius manet in ſeculum ſeculi.¶ In do. eius) .i. in eccleſia vnde bene poſſunt ditari quide eadem domo ſe faciunt ꝑ fidem ⁊ que gloria ⁊ q̄ diuitie ſunt in hac domo: gloria tribulationū: ⁊ diuitie ꝟtutuꝫde gloria Gall̓. vl. Mihi abſit gloriari niſi in cruce dn̄i nr̄iieſu xp̄i. j. Coꝝ. xij. Libēter gloriabor in infirmitatibꝰ meis. De diuitijs. Iaco. ij. Nōne deus elegit pauꝑes in hocmundo. diuites aūt in fide ⁊ heredes regni qd̓ repromiſitdeus diligētibus ſe. vt aūt in eccl̓ia poneret xp̄s iſtā gloriam ⁊ iſtas diuitias factus ē vilis ⁊ pauꝑ. ſic̄ dicit apoſtolꝰEpheẜ. v. Xp̄s dilexit eccleſiā ⁊ tradidit ſemetip̄um ꝓ eaſcꝫ ad mortē crucis. vbi fuit vere vilitas ⁊ pauꝑtas. ⁊ adquid hoc fecerit ſubdit. vt exhiberet ſibijp̄i glorioſā eccleſiam ecce gloria nō habentē maculaꝫ peccati neqꝫ rugamypocriſis ecce diuitie. ij. Coꝝ. viij. Scitis fratres gratiamdn̄i noſtri. quia cum eſſet ⁊cͣ. ⁊ licet multi ſint in eccl̓ia numero qui hanc gloriam nō querunt nec hās diuitias hn̄ttamē ſemꝑ ip̄a eccleſia hoc habebit vnde ſubdit (iuſticia.eiꝰ) domus vel eius xp̄i ſcꝫ iuſticia quam fecit nobis (ma
(xi.M
acxj.
Moraliter.
Quintuplex timor
10
Allegorice
b